Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
8v
Einzelbild herunterladen
 

De conſti.

in. l. qd̓ rerua. ff. depo. in. d. l. j. vide qd̓ dixi in. c. ij.de depoſi. ſi ꝟo ſumꝰ exͣ caſus p̄dictos: tūc ignorās culpa lata puniat̉ ſicut ſi doloſe feciſſet: qꝛ regulariter lata culpa equiparat̉ dolo: vt regula magͣ negligētia. ff.de re. iur. ī. d. l. qd̓ nerua. vbi de hoc. Qn̄qꝫ ignorā:fuit ī leui ſeu leuiſſima culpa: tūc tenet Ci. in l. ſiqui dicā. C. de ep̄i. cle. in. l. data oꝑa. C. accu. nonpunit̉ criminal̓r ſꝫ ciuiliter: puta ad reſartōꝫa modū culpe. allegat bo. tex. in. l. edes. ff.bar. tenēt ꝯͣriū in. l. reſpiciendū. ff.u tex. in. l. abn̄tem. ff. e. ti. etiaꝫ dicetes .jꝑ modū culꝑe. Et hanc opi. ſeq̄ͥtial̓r pōt pu do ant. ſꝫ ego video bonā rn̄ſionē ad. d. l. edes.Unde concordia dicerē ſic aut ꝓleui ſeu leuiſſima culpa pōt qͥs puniri ciuil̓r: ꝓcedit dictū Ci. quis culpa leuiter eſt punienda: in. dilecti. de a iſte ē ꝓpriꝰ caſus illiꝰ. l. edes. ar pōt puniri ciu dedit dānū: ſꝫ aliter veīt ꝯͣ legē: tūc ꝓceditopl. ꝯͣria vt ne delictū remaneat impunitū. puniat̉ criminal̓r culpe: ſic ꝓcedat dcā. l. reſpiciēdū. naꝫquēadmodū fit cōmutatio pene ex impotētia facti: vtd. l. edes. vbi dicit̉ ſi pōt ſoluere dānum puniat̄ in corpꝰ: ita dicamᶻ in potētia iuris .ſ. qn̄ pōtpuniri ciuil̓r puniat̉ criminal̓r: ex his hēs primuꝫ caſum determinatū. Uenio ad ſcd̓m: an indiſtīcte exigat̉ lapſus duoꝝ menſiū an̄qͣꝫ ꝯſtō inijciat vinculū.ꝯciudēdo dicta docto. diſtingue aut ꝯſtō poīt tp̄sre: ſtandū ē tꝑi determinapoſt cuiꝰ lapſum vl̓t lito. ſic intellige. c. ſine p̄ben. li. vj. adeo ſi ꝯſtō dicat ex nūc vult ligyīmediate ligat. qd̓ intelligeus aūt pene: qꝛ abſurdumreſpectu retractatōieſſet ad penā ligare ignorātē: vt in pͥn. de hoc hēs glin cle. ij. de hereti. in ꝟbo exnūc. ꝟba generalia dn̄treſtringi ad vt abſurditatē includāt: vt no. in. c. j.. eo. aūt ꝯſtō apponit tp̄s: ſꝫ ſimpl̓r loqͥt̉: tūc auinferiorꝭ a pͥncip̄e: puta alicuiꝰ collegij vl̓ ciumediate ligat oēs ſciētes. reſpectu ꝟo ignorātiuꝫ tp̄s ē arbitrariū: qꝛ ē ꝯgruū vt dēt̉ duo mēſesſic̄ in ꝯſtōne pͥncipis ligat vniu̓ſum. voluit Io. anin data. li. vj. Hoſt. in ſūma ē. ti. §. qn̄. Bal. in. l. legeſacratiſſime. C. de legi. ſequūt̉ cōiter moderni. dubitat̉ tn̄ ī ꝯſtōne ꝓuīcial̓ ꝯcilij. glo. in. c. ꝓpoſuiſti.lxxxij. di. vl̓t liget an̄ ſex mēſes. qd̓ dictū cōit̓recipit̉: qꝛ. c. decernimꝰ. xviij. di. qd̓ illa gl. mouet̉loqͥt̉ de tꝑe illa ꝯſtō ligat: ſꝫ tꝑe p̄fixo ab ep̄o ad denunciādū ſubditis ſūt facta in ꝯcilio ꝓuinciali. namabſurdū eēt dicere maiꝰ tp̄s reqͥrat̉ in ꝯſtōne ꝓuincialis ꝯcilij: ſic inferioris qͣꝫ ī ꝯſtōne pͥncipis ſeu general̓ ꝯcilij. dic ī hac ꝯſtōne tempus ē arbitrariuꝫẜm qͣlitatē ꝓuincie qͣlitatem cōſtitutionis. de plene Io. an. Pau. in ꝓemio cle. vide ibi bo. glo. in. decetero. vult latius ibi pau. ſtatutū pͥuilegiatiuū īmediate liget ſeu effectū ſuū porrigat ſic̄ pͥuilegiū: qd̓ no. ſꝫ ego reqͥrerē ſcīaruilegiati: qꝛ meꝝ pͥuilegiū oꝑat̉ effectū ſuū an̄qͥveīat ad noticiā priuilegiati: vt ē tex. ī. c. j. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. ibi tenētmunit̓ doct. optīe fac̄ tex. in. l. abn̄ti. ff. de aqͦ. poſ.. l.abn̄ti. ff. de dona qd̓ no. glo. ij. q. v. qͣꝫto. aut loqͥm̄ inꝯſtōne pͥncipis. ẜm oēs dāt̉ duo mēſes aucͣ. vt fac.no. ꝯſti. ſꝫ diſceptatō ē int̓ doc̄. qͥd ſip̄ſum duoꝝmēſiū ꝯſtitutō veīat ad notitiaꝫ aliqͦꝝ: an īmediate illiligēt̉. glo. quā tenemēti ī. c. ij. de re. eccle. alie. li. vj.tenet ſic. vide tex. qͣſi exp̄ſſum in. c. j. de poſtu. p̄la. etglo. ī. c. ſingula. de p̄ben. ī ꝟbo ꝑueīt. tenet ſic.idē dic̄ pau. ī loco p̄all̓. hoſti. in. d. §. qn̄. Do. an. ſenſit ꝯͣriū: qꝛ illa aucͣ. reqͥrit lapſuꝫ duoꝝ mēſiū: tn̄ firmat pedes ī hac opiniōe. mihi ſemꝑ placuit pͥma opinio quā ſeqͥt̉ Io. de lig. naͣ fruſtra expectat̉ euētꝰ cꝰnullꝰ ē effectꝰ: vt in. c. ꝯtingat. de offi. dele. exqͦ. ergoqͥs eſt certꝰ de ꝯſtitutōe fruſtra expectat lapſuꝫ duorū

menſiū. ad hoc regula qui certus ē. de re. iur. li. vj. ethoc quo ad ſcd̓m articulū. Sed dubiū eſt qn̄ incipiātcurrere iſti duo menſes. Tex. in. di. auc. videt̉ velle c a tꝑe publicatōis facte ī ꝓuincia. alij dicūt ſufficer aut loqͥmur in ꝯſtitutōe imꝑatoris hꝫ locū primaopinio: aut loqͥmur in ꝯſtitutōe pape ꝓcedat ſcd̓a. diuerſitatis: qꝛ imꝑator diſcurrit ꝓuinciasaūt ſic papa. dubito an̄ hoc dictū ſit veꝝ: qꝛ ius ciuile exp̄ſſe dicat de tꝑe publicatōis in ꝓuincia: ius canonicū dicat oppoſitū: quinīmo tex. de iure canonico idē ſit adducō bonū in. d. c. j. de poſtu. p̄la. in.quos dicitis. xvj. di. ſoleo inducere tex. d. c. j. ad prbandū qd̓. dixi: ꝯſtitutō ligat ſciētes an̄ duosſes. ad idē. c. ꝓpoſuiſti ī fi. lxxxij. di. Ad terciū an̄ pꝰſumat̉ ſcientia ꝯſtitutōis poſt lapſuꝫ duoꝝ menſiudecide vt colligit̉ ex ſupͣdictis. in ꝯſtōne inferioristp̄s p̄ſūpte ſcientie eſt arbitrariū ẜm loci quantitatemquā hꝫ diſtinguere. viciniores citiꝰ p̄ſumūt̉ ſcirin. c. quoſdāqͣꝫto de p̄ſumptio. in ꝯſtitutōe imtoris p̄ſumit̉ ſciepoſt duos menſes a tꝑe publicatōnis facte in ꝓuincia: vt ī dicta. auc. vt facte noueſti. idē dicerēitutōe pape reſpectu ꝓuincie inpublicat̉. ſi aūt publicat̉ rome dicerē tp̄s fore arbitrariū duꝝ ſit extendere illā aucͣ. ad ꝯſtitutōeꝫ pape rome dūtaxat publicatā habeat diſtioēs prouincias vniuerſi. ſic limitarē dictū Ip̄al.nio ad quartū allegās ignorantiā ſtatuti ſit admittdus ad ꝓbandū ignorantias qualiter debeat ꝓba dicendum indubie admittit̉ ꝓbatio ignorātie:fi. qui ma. accu. poſſunt. in. l. fi. ff. de decre. ab or.Sed dubium eſt qualiter ꝓbabit̉. duas reperiohumanis. xij. q. ij. illis facit. c. nulli. de elec. li. vj.. c.ſi ꝟo de ſen. ex. ſcd̓o facit qꝛ ignorātia vl̓ ſciētia ꝯſiſtitin mente hoīs ſic facile pōt ꝓbari aliū. Cōtrarium huiꝰ dicti ſenſit Inno. hic dicēs admittit̉ qͥsallegādo ignorantiā ꝯſtōnis niſi dilucide illā ꝓbet: etſic requirit ꝓbationem lucidā. vnde videt̉ ſufficereiuramentū ꝓprium qͥnimmo tenuit hic do. meus dominus Car. ſufficere vnū teſtem iuramēto iſtiꝰ: qͥahic eſt lucida ꝓbatio. facit glo. in. c. lr̄is. de teſti.hoc dictū optime ꝓcederet ſi aliqͥs tex. vteret̉ hoc verbo lucido: ſꝫ hoc dictū Inno. ꝓbat̉ iure vide tex.no. in. c. j. de poſtul. p̄la. dicit facile admittitur vult ꝓbare ignorantia: ſꝫ facile admittit̉ illebat vnū teſtē iuramētū ꝓpriū. vn̄ dicit do. au. ſolūiuramētū ſufficere: ſꝫ ꝯcurrentē aliqͣ ꝓbabili cauſaignorantie pōt deueniri ad iuramētū qd̓ ſatisvidet̉ rationale. Ego dicerē hoc eſſe arbitrariū ẜm qͣntitatem p̄iudicij qͣlitatē ꝑſone allegātis ignorantiātatem ignorantie qualitatē facti in ignorantia prtendit̉. hoc bo. tex. iuncta glo. in. c. innotuit. de elect. bn̄ fac̄. c. fi. in fi. de iurein. No. ex glo. vnū legitimūmodū ꝓbādi ignorātiā ꝯſtōnis .ſ. ꝓbando abn̄tiaꝫ ſoci ſꝫ glo. exigit abn̄tiaꝫ a ꝓuincia. multi dānant hācglo reſpectu legis pͥncipis: qꝛ eiꝰ lex diſtringit vniuerſuꝫ niſi ẜm eos ꝓbaret̉ abn̄tia apud infideles ad quoslex extendit̉. Sed certe iudicio meo glo. meretreprehēdi: qꝛ refert ſe ad caſum aucͣ. vt facte no. ꝯſtit.ẜm quē ꝯſtitutō ligat niſi poſt lapſum duoꝝ menſiū currentiū a tꝑe publicatōis facte in ꝓuincia. ergoſufficit ꝓbare abn̄tiā ab illa ꝓuincia. Idē eſſet vbiſtitutio diſtringeret tm̄ dioceſim: qꝛ tūc ſufficit ꝓbareabn̄tiaꝫ a dioceſi: vt ē tex. no. in. d. c. fi. idē dicēdū ea rōne: vbi cōſtitutō ſolū diſtrīgeret ciuitatē: quiatūc ſufficit ꝓbare abn̄tiā a ciuitatē: ſic ītellige glo. ī dicto. c. ꝓpoſuiſti. Ad vnū no. dctm̄ archi. adu̓te in. c.