De conſti.
in. l. qd̓ rerua. ff. depo. ⁊ in. d. l. j. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. ij.de depoſi. ſi ꝟo ſumꝰ exͣ caſus p̄dictos: tūc ignorās culpa lata puniat̉ ſicut ſi doloſe feciſſet: qꝛ regulariter lata culpa equiparat̉ dolo: vt regula magͣ negligētia. ff.de re. iur. ⁊ ī. d. l. qd̓ nerua. vbi de hoc. Qn̄qꝫ ignorā:fuit ī leui ſeu leuiſſima culpa: ⁊ tūc tenet Ci. in l. ſiquinō dicā. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ in. l. data oꝑa. C. qͣ accu. nonpunit̉ criminal̓r ſꝫ ciuiliter: puta ad reſartōꝫa modū culpe. allegat bo. tex. in. l. qͥ edes. ff. d̓bar. tenēt ꝯͣriū in. l. reſpiciendū. ff.u tex. ⁊ in. l. abn̄tem. ff. e. ti. ꝙ etiaꝫnē dicetes .jꝑ modū culꝑe. Et hanc opi. ſeq̄ͥtial̓r pōt puh̓ do ant. ſꝫ ego nō video bonā rn̄ſionē ad. d. l. qͥ edes.Unde ꝓ concordia dicerē ſic ꝙ aut ꝓleui ſeu leuiſſima culpa pōt qͥs puniri ciuil̓r: ⁊ ꝓcedit dictū Ci. quis culpa leuiter eſt punienda: in.cū dilecti. de a⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus illiꝰ. l. qͥ edes. arnō pōt puniri ciunō dedit dānū: ſꝫ aliter veīt ꝯͣ legē: ⁊ tūc ꝓceditopl. ꝯͣria vt ne delictū remaneat impunitū. puniat̉ criminal̓r ꝓ mō culpe: ⁊ ſic ꝓcedat dcā. l. reſpiciēdū. naꝫquēadmodū fit cōmutatio pene ex impotētia facti: vtd. l. qͥ edes. vbi dicit̉ ꝙ ſi nō pōt ſoluere dānum puniat̄ in corpꝰ: ita dicamᶻ in potētia iuris .ſ. ꝙ qn̄ nō pōtpuniri ciuil̓r puniat̉ criminal̓r: ⁊ ex his hēs primuꝫ caſum determinatū. ¶ Uenio ad ſcd̓m: an indiſtīcte exigat̉ lapſus duoꝝ menſiū an̄qͣꝫ ꝯſtō inijciat vinculū. ⁊ꝯciudēdo dicta docto. diſtingue ꝙ aut ꝯſtō poīt tp̄sre: ⁊ ſtandū ē tꝑi determinapoſt cuiꝰ lapſum vl̓t lito. ſic intellige. c. cū ſine d̓ p̄ben. li. vj. adeo ꝙ ſi ꝯſtō dicat ꝙ ex nūc vult ligyīmediate ligat. qd̓ intelligeus nō aūt pene: qꝛ abſurdumreſpectu retractatōieſſet ad penā ligare ignorātē: vt h̓ in pͥn. de hoc hēs glin cle. ij. de hereti. in ꝟbo exnūc. nā ꝟba generalia dn̄treſtringi ad hͦ vt abſurditatē nō includāt: vt no. in. c. j.sͣ. eo. aūt ꝯſtō nō apponit tp̄s: ſꝫ ſimpl̓r loqͥt̉: ⁊ tūc auinferiorꝭ a pͥncip̄e: puta alicuiꝰ collegij vl̓ ciumediate ligat oēs ſciētes. reſpectu ꝟo ignorātiuꝫ tp̄s ē arbitrariū: qꝛ nō ē ꝯgruū vt dēt̉ duo mēſesſic̄ in ꝯſtōne pͥncipis qͥ ligat vniu̓ſum. hͦ voluit Io. anin data. li. vj. Hoſt. in ſūma ē. ti. §. qn̄. ⁊ Bal. in. l. legeſacratiſſime. C. de legi. ⁊ ſequūt̉ cōiter h̓ moderni. dubitat̉ tn̄ ī ꝯſtōne ꝓuīcial̓ ꝯcilij. nā glo. in. c. ꝓpoſuiſti.lxxxij. di. vl̓t ꝙ nō liget an̄ ſex mēſes. qd̓ dictū cōit̓ nōrecipit̉: qꝛ. c. decernimꝰ. xviij. di. ꝑ qd̓ illa gl. mouet̉ nōloqͥt̉ de tꝑe qͦ illa ꝯſtō ligat: ſꝫ d̓ tꝑe p̄fixo ab ep̄o ad denunciādū ſubditis q̄ ſūt facta in ꝯcilio ꝓuinciali. namabſurdū eēt dicere ꝙ maiꝰ tp̄s reqͥrat̉ in ꝯſtōne ꝓuincialis ꝯcilij: ⁊ ſic inferioris qͣꝫ ī ꝯſtōne pͥncipis ſeu general̓ ꝯcilij. ⁊ iō dic ꝙ ī hac ꝯſtōne tempus ē arbitrariuꝫẜm qͣlitatē ꝓuincie ⁊ qͣlitatem cōſtitutionis. de qͦ plene ꝑ Io. an. ⁊ Pau. in ꝓemio cle. ⁊ vide ibi bo. glo. inꝟ. decetero. q̄ vult ⁊ latius ibi pau. ꝙ ſtatutū pͥuilegiatiuū īmediate liget ſeu effectū ſuū porrigat ſic̄ ⁊ pͥuilegiū: qd̓ no. ſꝫ ego reqͥrerē ſcīaruilegiati: qꝛ meꝝ pͥuilegiū nō oꝑat̉ effectū ſuū an̄qͥveīat ad noticiā priuilegiati: vt ē tex. ī. c. j. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. ⁊ hͦ ibi tenēt cōmunit̓ doct. optīe fac̄ tex. in. l. qͥ abn̄ti. ff. de aqͦ. poſ. ⁊. l.abn̄ti. ff. de dona ⁊ qd̓ no. glo. ij. q. v. qͣꝫto. aut loqͥm̄ inꝯſtōne pͥncipis. ⁊ ẜm oēs dāt̉ duo mēſes ꝑ aucͣ. vt fac.no. ꝯſti. ſꝫ diſceptatō ē int̓ doc̄. qͥd ſip̄ſum duoꝝmēſiū ꝯſtitutō veīat ad notitiaꝫ aliqͦꝝ: an īmediate illiligēt̉. glo. quā tenemēti ī. c. ij. de re. eccle. nō alie. li. vj.tenet ꝙ ſic. vide tex. qͣſi exp̄ſſum in. c. j. de poſtu. p̄la. etglo. ī. c. cū ſingula. de p̄ben. ī ꝟbo ꝑueīt. qͥ tenet ꝙ ſic.idē dic̄ pau. ī loco p̄all̓. ⁊ hoſti. in. d. §. qn̄. Do. an. ſenſit ꝯͣriū: qꝛ illa aucͣ. reqͥrit lapſuꝫ duoꝝ mēſiū: nō tn̄ firmat pedes ī hac opiniōe. mihi ſemꝑ placuit pͥma opinio quā ſeqͥt̉ Io. de lig. h̓ naͣ fruſtra expectat̉ euētꝰ cꝰnullꝰ ē effectꝰ: vt in. c. cū ꝯtingat. de offi. dele. exqͦ. ergoqͥs eſt certꝰ de ꝯſtitutōe fruſtra expectat lapſuꝫ duorū
menſiū. ad hoc regula eū qui certus ē. de re. iur. li. vj. ethoc quo ad ſcd̓m articulū. Sed dubiū eſt qn̄ incipiātcurrere iſti duo menſes. Tex. in. di. auc. videt̉ velle cꝙ a tꝑe publicatōis facte ī ꝓuincia. alij dicūt ſufficerꝙ aut loqͥmur in ꝯſtitutōe imꝑatoris ⁊ hꝫ locū primaopinio: aut loqͥmur in ꝯſtitutōe pape ⁊ ꝓcedat ſcd̓a.Rō diuerſitatis: qꝛ imꝑator diſcurrit ꝑ ꝓuincias nōaūt ſic papa. dubito an̄ hoc dictū ſit veꝝ: qꝛ cū ius ciuile exp̄ſſe dicat de tꝑe publicatōis in ꝓuincia: ⁊ ius canonicū nō dicat oppoſitū: quinīmo tex. de iure canonico ꝙ idē ſit adducō bonū in. d. c. j. de poſtu. p̄la. ⁊ in.quos dicitis. xvj. di. ⁊ ſoleo inducere tex. d. c. j. ad prbandū qd̓ sͣ. dixi: ꝙ ꝯſtitutō ligat ſciētes an̄ duos mēſes. ad idē. c. ꝓpoſuiſti ī fi. lxxxij. di. ¶ Ad terciū an̄ pꝰſumat̉ ſcientia ꝯſtitutōis poſt lapſuꝫ duoꝝ menſiudecide vt colligit̉ ex ſupͣdictis. nā in ꝯſtōne inferioristp̄s p̄ſūpte ſcientie eſt arbitrariū ẜm loci quantitatemquā hꝫ diſtinguere. nā viciniores citiꝰ p̄ſumūt̉ ſcirin. c. quoſdāqͣꝫto de p̄ſumptio. in ꝯſtitutōe imtoris p̄ſumit̉ ſciepoſt duos menſes a tꝑe publicatōnis facte in ꝓuincia: vt ī dicta. auc. vt facte noue cōſti. idē dicerēitutōe pape reſpectu ꝓuincie in qͣpublicat̉. ſi aūt publicat̉ rome dicerē tp̄s fore arbitrariū cū duꝝ ſit extendere illā aucͣ. ad ꝯſtitutōeꝫ pape rome dūtaxat publicatā cū habeat diſtioēs prouincias vniuerſi. ⁊ ſic limitarē dictū Ip̄al. ¶ ⁊nio ad quartū allegās ignorantiā ſtatuti ſit admittdus ad ꝓbandū ignorantias ⁊ qualiter debeat ꝓba⁊ dicendum ꝙ indubie admittit̉ ꝓbatio ignorātie:fi. qui ma. accu. poſſunt. ⁊ in. l. fi. ff. de decre. ab or.Sed dubium eſt qualiter ꝓbabit̉. duas reperiohumanis. xij. q. ij. ⁊ ꝓ illis facit. c. nulli. de elec. li. vj. ⁊. c.ſi ꝟo de ſen. ex. ſcd̓o facit qꝛ ignorātia vl̓ ſciētia ꝯſiſtitin mente hoīs ⁊ ſic facile nō pōt ꝓbari ꝑ aliū. Cōtrarium huiꝰ dicti ſenſit Inno. hic dicēs ꝙ nō admittit̉ qͥsallegādo ignorantiā ꝯſtōnis niſi dilucide illā ꝓbet: etſic requirit ꝓbationem lucidā. vnde nō videt̉ ſufficereiuramentū ꝓprium qͥnimmo tenuit hic do. meus dominus Car. nō ſufficere vnū teſtem cū iuramēto iſtiꝰ: qͥahic nō eſt lucida ꝓbatio. facit glo. in. c. tā lr̄is. de teſti.hoc dictū optime ꝓcederet ſi aliqͥs tex. vteret̉ hoc verbo lucido: ſꝫ hoc dictū Inno. nō ꝓbat̉ iure ⁊ vide tex.no. in. c. j. de poſtul. p̄la. qͥ dicit ꝙ nō facile admittiturqͥ vult ꝓbare ignorantia: ſꝫ nō facile admittit̉ ille qͥ ꝓbat ꝑ vnū teſtē ⁊ iuramētū ꝓpriū. vn̄ dicit do. au. ſolūiuramētū nō ſufficere: ſꝫ ꝯcurrentē aliqͣ ꝓbabili cauſaignorantie pōt deueniri ad iuramētū qd̓ ſatisvidet̉ rationale. ¶ Ego dicerē hoc eſſe arbitrariū ẜm qͣntitatem p̄iudicij ⁊ qͣlitatē ꝑſone allegātis ignorantiā ⁊ qͣtatem ignorantie ⁊ qualitatē facti in qͣ ignorantia prtendit̉. ꝓ hoc bo. tex. iuncta glo. in. c. innotuit. de elect.⁊ bn̄ fac̄. c. fi. in fi. de iurein. ¶ No. ex glo. vnū legitimūmodū ꝓbādi ignorātiā ꝯſtōnis .ſ. ꝓbando abn̄tiaꝫ ſoci ſꝫ glo. exigit abn̄tiaꝫ a ꝓuincia. ⁊ multi dānant hācglo reſpectu legis pͥncipis: qꝛ eiꝰ lex diſtringit vniuerſuꝫ niſi ẜm eos ꝓbaret̉ abn̄tia apud infideles ad quoslex nō extendit̉. Sed certe iudicio meo glo. nō meretreprehēdi: qꝛ refert ſe ad caſum aucͣ. vt facte no. ꝯſtit.ẜm quē ꝯſtitutō nō ligat niſi poſt lapſum duoꝝ menſiū currentiū a tꝑe publicatōis facte in ꝓuincia. ergoſufficit ꝓbare abn̄tiā ab illa ꝓuincia. Idē eſſet vbi cōſtitutio diſtringeret tm̄ dioceſim: qꝛ tūc ſufficit ꝓbareabn̄tiaꝫ a dioceſi: vt ē tex. no. in. d. c. fi. ⁊ idē dicēdū eadē rōne: vbi cōſtitutō ſolū diſtrīgeret ciuitatē: quiatūc ſufficit ꝓbare abn̄tiā a ciuitatē: ſic ītellige glo. ī dicto. c. ꝓpoſuiſti. ¶ Ad vnū no. dctm̄ archi. adu̓te in. c.