De ſum. tri. ⁊ fi. ca.

peccāt ſi nō inſtāt vt plꝰ ſciāt qͣꝫ laici. vn̄ ſacerdos ī foropnīe dꝫ ꝑſcrutari. qͣre nō ꝓfecerūt ī cognitōne fidei. aꝓpter groſſitatē īgenij. anꝓpt̓ defectū expēſaꝝ. an̄ qꝛtulerūt cognitōi alia bona oꝑa. puta qꝛ intēdebāt pauꝑibꝰ. nā licet ob hāc cāꝫ īpune p̄termitte̓ hāc cognitiōꝫfidei. Itē ⁊ ſcīam iuris pn̄t p̄ferre cognitōi fidei ſi addiſcāt vt defendāt pauꝑes ī iudicio. qꝛ hͦ ē pietatꝭ opꝰ. nōtn̄ debēt ita illā p̄ferre qͦ minus ꝓficiāt etiā ī cognitiōefidei mō predicto. Laicos ꝟo hn̄tes talentū ingenij nōputat Inno. peccare ſi nō inſiſtūt cognitōi fidei. qꝛ achͦ nō ꝟſat̉ eoꝝ ꝓfeſſio. ſatis em̄ ē ꝙ talētū ingenij n̄ abſcōdūt ī terra. ⁊ p̄dicta ꝓcedūt qͦ ad pct̄m incurrēdū. ſꝫqͦ ad hͦ vt qͥs iudicet̉ hereticꝰ nō videt̉ drīa. qꝛ clericusetiā lr̄atus errās ī articul̓ fidei nō eſt he̓ticus ſi ꝑtinacit̉nō defendit ſuū errorē maxime ſi credit eccl̓iaꝫ ſic tenē̓.vt ī p̄al. c. danamꝰ. ⁊. c. hͨ ē fides p̄al. qd̓ noͣ..jNō ſolet ſūmari ſꝫ ꝓMILEI. ſūma diuidit̉ ī duastes pͥncipales. ſcd̓a ibi vna ꝟo. pͥma traat d̓ ſūma t̓nitate ⁊ eiꝰ oꝑbꝰ. de fide caolica ⁊ articul̓ fidei. ſcd̓a ꝑs pͥncipal̓ tͣtat de ſacris. ⁊ primo de ſacr̄o euchariſtie inferēs de ſacramēto ordinis. ſcd̓o de ſacr̄o baptiſmi ibi ſacr̄m. tercio de ſacramēto pnīe ibi ⁊ ſi poſt. quarto de ſacr̄o ꝯiune ita qͥs inheret vt aliquo impulſu ab eo euelli nō poſſit. vn̄ nō eſt vera fides vbi ē ītubatō. ſꝫ dꝫ hō eſſe conſtās ⁊ firmus ī credendo. nā dubius in fide iudicat̉ infidelis. vt in. c. j. de here. Iteꝫ det eſſe ſimplex. qꝛ debetqͥs credere ſine plica. nō aūt aliqͥd addere de ſuo vel diinguere. ſꝫ ſimpl̓r credere ſicut credit eccl̓a catholicaScd̓o collige ibi cōfitemur. ꝙ qͥs pōt cōfiteri nō ſolū ea de quibus habet verā ſcīam ⁊ cognitiōeꝫ ſꝫ etiā eaq̄ firmiter credit. ſicut etiā patet ī poſitōibꝰ ad qͣs quisrn̄det ꝑ verbū credit. vt ī. c. ij. de ꝯfeſ. li. vj. ⁊ qd̓ ibi noͣ.ꝑ glo. ⁊ ī. c. cū cām. de iura. calū. ⁊. l. ij. C. eo. ꝑ Inno. ī. c.ex lr̄is. de iureiu. ¶ Noͣ ꝙ vnus ſolus eſt verus deus. ⁊dr̄ verus ad drīaꝫ fictoꝝ ẜm gl. vn̄ vt dicit. b. Tho. ī cōmento huius ti. ideo deus videt̉ verus. qꝛ eēntialiter ⁊iaͣliter ē deꝰ. Alij ꝟo dicunt̉ dij ſeu dei ꝑ adoptōeꝫ ſerꝑ nūcupatōem vel diuinitatis ꝑticipatōꝫ. vt pͣs. lxxxj.ego dixi dij eſtis. nō em̄ ſunt veri dei. ſꝫ dicunt̉ d̓i joptōem. qꝛ boni iudicant̉ filij dei. vt ibi ſequit̉celſi oēs ⁊cͣ. Quei ẜm opi. eripͣs. lxxxv. ⁊eorū delis. incomdi nec dempͥncipiū qd̓ ē deus nōtōe nec ſubemonſtratatis. quotii ⁊ qn̄ ⁊ motus n̄nec cōicansi. vn̄ nō. qꝛ nō pita ſil̓itudoatur ā quin maior ſil̓itudo ſit denotāda. ⁊ iō dicebat Ariſtoteles ꝙ prima cā ē ſuꝑior narratōe. iō deficiūt lingue ī eius narratiōe. nā rē quālibetoſtēdimus ꝑ cās. vt dixi. sͣ. ī pͥma glo. ꝓe. ſꝫ deus nō habet cās. qꝛ eſt prima cā cauſans ⁊ nō cauſatus. ⁊ ideo vere deus demōſtrari nō pōt. licet aliqn̄ demōſtremꝰ ꝑ creuſata ab eo. ſꝫ hec nō ē vera cognitio. ¶ Nō ꝙeſſentia diuina eſt inſeꝑabilis reſpectu ſub̓e. ſꝫ reſpectuꝑſonaꝝ ē diſcreta. quod clarius ꝓbat̉. jͣ. in ꝟ. hec ſāctatrinitas. vn̄ pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vnā hn̄t ſub̓aꝫ vnānaͣm. ⁊ eſſentiā indiuiſibilē. ſꝫ ꝑſone ſunt diſcrete. qͥa pr̄nō eſt filius neqꝫ filius pr̄. et dicūt theologi ꝙ reſpectuſub̓e trinitatꝭ nullū exemplū ſatis idoneū ī creaturis re

ꝑiri pōt. Itē collige ꝙ pr̄ a nullo ꝓceſſit. filius ꝟo a patre natus ē ab eterno. tn̄ ſpūſſanctus ꝑ inſpiratōem ꝓceſſit ab vtroqꝫ. quod ē contra grecos dicētes ſpm̄ſcm̄tm̄ ꝓcedere a pr̄e. de quo clarius ī. . j. jͣ. eo. li. vj.ī ꝟ. vnū. ꝙ oīm creatoꝝ viſibiliū ⁊ inuiſibiliū ſpūtꝑaliū deus ē principiū. quod ē ꝯͣ multos he̓ticos. Itcollige ꝙ deus ſimul ab initio tꝑis cōdidit oīa. de qͥ d̓vt ī glo. Itē ꝙ creatura angęlica ⁊ mūdana .i. bruta fuit poſt creata qͣꝫ humana. primo em̄ creati fuerūt angeli ⁊ alia aīalia bruta qͣꝫ homo. ⁊ rōem. jͣ. dicā. ¶ Itē noͣꝙ angelus habet naͣm ſpūalem tm̄. nō em̄ habet corpꝰ ſicut hoīes hn̄t. alia ꝟo aīalia bruta cōſiſtūt ex corꝑibustm̄ ſine aīa. homo ꝟo tenet mediū inter angelos ⁊ aīalia bruta. qꝛ cū angelis ꝑticipat r̄ſpectu aīe rationalis.cū brutis participat reſpectu corꝑis ſeu anime ſenſitiue. vn̄ dicendū ꝙ homo ꝑticipat de oībus. nā habꝫ eſſecū lapidibus. ⁊ viuere cū plātis. ⁊ ſentire cū brutis. ⁊ intelligere cū angelis. ¶ Noͣ ꝙ demones fuerunt creatiboni. ſed ꝑ ſe abutēdo libero arbitrio facti ſūt maliex hoc collige ꝙ angeli habēt libeꝝ arbitriū. ſꝫ vt ⁊glo. ſing. ī. c. qͥ epūs. xxiij. di. angelus demō et hō habētlibeꝝ arbitriū. angelus ſemꝑ vtit̉ ad bonū ⁊ meret̉. dyabolus ſemꝑ ad malū. ⁊ ideo quotidie fit peior. hō vtitur pariter ad vtrūqꝫ ¶ Nota ꝙ demones peccauerūtꝑ ſe. id eſt ſine alicuius ſuggeſtione. ideo nō habēt remediū ſicut homo qui peccauit ſuggeſtione dyaboli. Etex hoc ⁊ ex tex. collige drn̄tiā inter peccatū homīs ⁊ demonis. ¶ Noͣ in ꝟ. hec ſancta. ꝙ deus tribuit legē generi humano ꝑ Moyſen ⁊ alios ꝓphetas. ex hoc colligtur ꝙ qͥs poſſit ꝑ aliū docere. nō tn̄ ꝑ aliuꝫ addiſcere. ꝑquod arguit Goffre. cōtra nobiles ⁊ delicatos mittentes repetitores ad ſcholas. ipſi ꝟo iacent in lecto. ſuntem̄ quedā que ſrūt operā ꝑſonalē ꝙ ꝑ aliuꝫ explicari nō pn̄t. a.inter artifices. ff. de ſolū. ⁊. c. fi.de offi. delea ⁊ ſil̓ia Bar. brix. tenuit ī qōndn̄icali. quele in regula qui ꝑ alium. li. vj. ī merc̄.doctor qui ꝓmiſit ſcholaribꝰ legere ꝑ annum nō pōteis inuitis aliū ſubſtituere etiā eque idoneū. Cy. ꝟo ī. l.C. de cadu. toltrariū. ⁊ vide plenius ꝑ Io. an.al. regulaBar. ī. l. nemo ē. ff. de duo. re. tenet ꝙ ſi do2 erat ſotus ſepe ſubſtituere ex cā videt̉ tacite actūſſe vt poſſubſtitu⁊ ſic cōtractus recipiat interp̄ne. quod noͣ. facit. l. excepto. C.do ī ſtudio vt poſſet qͥs aliū ſubē actū. ar. ī. l. ꝙ ſi nolit. §. qꝛ aſd etiā noͣ. vt cōſueta intelligācer. pe. ⁊. l. fi. C. de fica. his ꝟoq̄ bonū. ⁊ īactū. qd̓ noͣ. bn̄ facit. l. int̓ artifidrn̄tia inter doc. nam et ſi vnus haū diſcipline forte nō habꝫ ꝑiſciplinā tradendi. ¶ Itē nō ꝙlicatus cōiter a tota trinitanatus. et pone exēplū in ſeb. nā oēs veſtierūt ſed vnus remanet voꝑa inſeꝑabilia trinitatꝭ actꝰfuit explioꝫ. filius tn̄ ſouit incarnatusonceptiſancto. vt. jͣ. ſequit̉. Qualiterſpūſct̄o doctores hͦ alr nō dedicendū ꝙ oīno fuit ꝯceptus de ſpūſancto. qꝛſicut mēbra hoīs fomāt̉ ī vtero mr̄is exne hūanoita mēbra xp̄i ſine ſemine fuerūt formata ex ſpūſancto⁊ ſic exponūt theologi. qd̓ noͣ. Itē collige ꝙ chriſtꝰ fuitverus deus et verus homo. fuit em̄ compoſitus ex duabus naturis. ex diuina .ſ. et hūana. habuit em̄ diuinitatē ī ſe et etiā verā hūanitatē. qꝛ hūit verā carnē hūanet verā aīam ratiōabilē et intellectualē īformātē corꝑ