Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ꝑfectionis inſtrumētū. vn̄ in collationibꝰpatrum dic̄ abbas moyſes. puritatecordis ſolitudo ſectādā ē ſic̄ et ieiunia etalia huiꝰmōi. maīfeſtū aūt ē ſolitudoeſt inſtrumētū ꝯgruū actioni ſed ꝯtēplationi ẜm illud oſee. ij. ducat ī ſolitudi et loquar ad cor eiꝰ. vn̄ ꝯgruit religionibꝰ ſunt ordīate ad oꝑa vite actiueſiū ē corꝑalia ſiue ſpūalia niſi forte adpꝰ exēplo xp̄i. qui vt dr luce. vj. exijt īte ſolꝰ orare et erat ꝑnoctas ī oracōē deiꝯpetit aūt religionibꝰ ſunt ad ꝯtēplationē ordīate Cōſid̓rādū ē tn̄ id qd̓ ēſolitariū debet eſſe ſibi ſe ſufficiēs. hocaūt ē cui nihil deeſt qd̓ ꝑtinet ad rōnefecti. et id̓o ſolitudo ꝯpetit ꝯtēplanti qui ad ꝑfectū ꝑuenit. qd̓ quidē ꝯtingit du liciter vnoº ex ſolo dino munere. ſic patꝫ ioh̓e baptiſtā qui repletꝰ fuit ſpū ſāctoadhuc in vtero matris ſue. vnd̓ adhucpuer eſſet erat ī deſerto vt d̓r luce. j. alio. exerciciū v̓tuoſi actus ẜm illd̓ ad hebre.v. ꝑfectoꝝ ē ſolidus cibꝰ eoꝝ qui ꝯſuetudīe exercitatos hn̄t ſenſus ad diſcrecōꝫboni vl̓ mali. ad exerciciū aūt hꝰmōi iuuātur ex alioꝝ ſocietate dupliciter. vno qͣntū ad intellectū vt inſtruat̉ in hijs ſunt ꝯtēplāda. vn̄ hiero. dic̄ ad ruſticuꝫmōachum mihi placet vt heas ſacrū ꝯtaberniū nec ip̄e te doceas. ſcd̓o qͣntū ad affectū. vt ſcꝫ noxie affectiones hoīs reprimāt̉ exēplo et correctione alioꝝ. qͥa vt dicg̓g̓. xxx. moꝝ. ſuꝑ illd̓. cui dedi ī ſollitudine domū. qͥd ꝓdeſt ſolitudo corꝑis ſi ſolitudo defuit̉ cordis. et vitā ſocial̓ ne ceſſaria ē ad exerciciū ꝑfe ctōis. ſolitudo aūtꝯpetit ꝑfectis. vn̄ hiero. dic̄ ad ruſti mōachū ſolitariā vitā rephedimꝰ minime qͣm ſemꝑ laudabimꝰ ſed nido mōaſterioꝝ hꝰmoī volumꝰ vt egreſſi ſint milites quos rudimēta terreat. qui ſpēmuerſationis ſue multo tꝑe dedicerunt. ſic̄ id qd̓ ꝑfectū ē p̄eminet e̓i qd̓ ad ꝑfectionē exercet̉. ita vitā ſolitarioꝝ ſi debite aſſumat̉ p̄eminet vite ſociali. ſi aūt abſqꝫ p̄cedēti exercicio talis vitā aſſumat eſtꝑiculoſiſſima niſi diuina gratia ſuppleatqd̓ ī alijs exercitiū acquirit̉. ſic̄ patet debeatis anthonio et benedicto Ad j.dd̓. ſalomō on̄dit meliꝰ eſſe ſint duoſil̓ qͣm vnꝰ ꝓpter auxiliū qd̓ vnꝰ habet abalio. vl̓ ad ſubleuādū vl̓ ad fouēdū vl̓ adſpūalit̓ calefaciēdū. qūo qͥdē auxilio ia ndigēt ſunt ꝑfectōeꝫ aſſecuti Ad ij. dd̓ ſic̄ d̓r ioh̓. iiij. manꝫ ī caritatē do manꝫ deꝰ ī eo. ſic xp̄s ē ī medio eoꝝ ſibiinuicē dilectōꝫ ꝓxī ſociat̉. ita hītat ī cor eiꝰ dīne ꝯtēplacōi īſiſtit dilectōꝫ d̓iAd iij. dd̓ actu obedire ē neceſſariū T xxxiijhis īdigēt exerceri ẜm directiōeꝫ alioꝝad ꝑfectiōeꝫ capiēda. ſꝫ illi qui ꝑfectiſunt ſpū dei ſufficiēter agūt̉ vt īdigeatactū alijs obedire. hn̄t tn̄ obediēcīā ī preꝑacōe animi Ad iiij. dd̓. ſic̄ augꝰ. dicxix. de ci. dei. a ſtūdio ꝯgnoſcēde vitatisnemo ꝓhibet̉ qd̓ ad laudabile ꝑtiet octū aūt aliq̓s ſuꝑ cādelabrū ponat̉ ꝑtietad ip̄m ſꝫ ad eiꝰ ſuꝑiores. ſarcina ſin imponat̉ vt aūgꝰ ibid ſubdit ꝯtēplande veritati vacādū ē. ad ꝙͣ plurimū valet ſolitudo. tn̄ illi agūt ſolitariā vitā ml̓tumvtiles ſunt generi hūano. vn̄ augꝰ dic̄ inli. de moribꝰ eccīe de hijs loquēs. pane ſolo qui eis certa īterualla tꝑm affert̉ etaq̄ ꝯtēti deſertiſſimas terras īcolūt ꝑfrue̓tes colloquio dei cui puris mētibꝰ īheſerūt. vident̓ aūt nulli res hūanas plꝰ qͣmoꝑteret deſeruiſſe. ītelligētibꝰ qͣntūbis eoꝝ animꝰ ī orōibꝰ ꝓſit vitā ī exemplū quoꝝ coꝑa videre ſumimūr Ad vdd̓. p̄t ſollitariꝰ viuere dupl̓r. vnoºqͣſi ſocietatē hūana feres ꝓpter animi ſeuicia ē beſtiale. alioº totaliter dinis rebꝰ īheret et ē ſupra hoīemet ph̓s dic̄ ī. j. pol̓. ille qui alijsmunicat ē beſtia aūt deꝰ id ē diuinꝰ virEinde ꝯſid̓andū ē de īgreſſureligiōīs Et circa q̄runtur. x. Prīo vtꝝ illi ſuntexercitati ī obẜuacia p̄cepto debeat īgredi religiōeꝫScd̓o vtꝝ liceat aliquos voto obligaread religiōis īgreſſum Terco vtꝝ illi quivoto obligant̉ ad religiōis īgreſſum teneant̉ votū īplere Quarto vtꝝ illi qui vouent religiōeꝫ ītrare teneant̉ ibi ꝑpetuoremanere Quīto vtꝝ pueri ſint recipiēdi ī religiōeꝫ Sexto vtꝝ ꝓpter ꝑentumobſequiū aliqui debeat retrahi a religiōiſīgreſſu Septīo vtꝝ p̄ſbiteri curati vl̓ archidyacōi poſſint ad religiōem trāſire.Octauo vtꝝ vna religiōe poſſit aliquistraſire ad alia. Nono vtꝝ aliqͥs debeatalios īducere ad religiōis igr̄e ſſum Declmo vtꝝ requirat̉ magna deliberacō aſanguineis amicis ad religiōīs īgreſſumd j. ſic ꝓcedit̉ vl̓ debeat religionē igredi niſi illi qui ſunt ī p̄ceptis exercitati. dn̄s enī ꝯſilium ꝑfectiōis dedit adoleſcēti qui dixerat ſe pcepta a iuuētute ẜuaſſe. ſꝫ a xp̄o ſumpſitmiciū oīs religio. vl̓ ſunt ad religionē admittēdi niſi qui ſunt ī p̄ceptis exercitati P. g̓gꝰ. dic ſuꝑ eze. nemo repete fit ſūmꝰ. ſꝫ ī boa ꝯuerſacone a minimisquis īchoat vt ad magna ꝑueniat. ſꝫ magna ſunt ꝯſilia ꝑtient ad ꝑfectiōeꝫ viteminorā aijt p̄cepta ſunt ꝑtinēt ad ꝯūem