ꝑfectionis inſtrumētū. vn̄ in collationibꝰpatrum dic̄ abbas moyſes. ꝙ ꝓ puritatecordis ſolitudo ſectādā ē ſic̄ et ieiunia etalia huiꝰmōi. maīfeſtū aūt ē ꝙ ſolitudo n̄eſt inſtrumētū ꝯgruū actioni ſed ꝯtēplationi ẜm illud oſee. ij. ducat eū ī ſolitudinē et loquar ad cor eiꝰ. vn̄ nō ꝯgruit religionibꝰ q̄ ſunt ordīate ad oꝑa vite actiueſiū ē corꝑalia ſiue ſpūalia niſi forte ad tēpꝰ exēplo xp̄i. qui vt dr luce. vj. exijt ī mōte ſolꝰ orare et erat ꝑnoctas ī oracōē deiꝯpetit aūt religionibꝰ q̄ ſunt ad ꝯtēplationē ordīate Cōſid̓rādū ē tn̄ ꝙ id qd̓ ēſolitariū debet eſſe ſibi ꝑ ſe ſufficiēs. hocaūt ē cui nihil deeſt qd̓ ꝑtinet ad rōne ꝑfecti. et id̓o ſolitudo ꝯpetit ꝯtēplanti quiiā ad ꝑfectū ꝑuenit. qd̓ quidē ꝯtingit duꝑ liciter vnoº ex ſolo dino munere. ſic patꝫd̓ ioh̓e baptiſtā qui repletꝰ fuit ſpū ſāctoadhuc in vtero matris ſue. vnd̓ cū adhucpuer eſſet erat ī deſerto vt d̓r luce. j. alio.ꝑ exerciciū v̓tuoſi actus ẜm illd̓ ad hebre.v. ꝑfectoꝝ ē ſolidus cibꝰ eoꝝ qui ꝓ ꝯſuetudīe exercitatos hn̄t ſenſus ad diſcrecōꝫboni vl̓ mali. ad exerciciū aūt hꝰmōi iuuātur hō ex alioꝝ ſocietate dupliciter. vnomō qͣntū ad intellectū vt inſtruat̉ in hijsq̄ ſunt ꝯtēplāda. vn̄ hiero. dic̄ ad ruſticuꝫmōachum mihi placet vt heas ſacrū ꝯtaberniū nec ip̄e te doceas. ſcd̓o qͣntū ad affectū. vt ſcꝫ noxie affectiones hoīs reprimāt̉ exēplo et correctione alioꝝ. qͥa vt dicg̓g̓. xxx. moꝝ. ſuꝑ illd̓. cui dedi ī ſollitudine domū. qͥd ꝓdeſt ſolitudo corꝑis ſi ſolitudo defuit̉ cordis. et iō vitā ſocial̓ ne ceſſaria ē ad exerciciū ꝑfe ctōis. ſolitudo aūtꝯpetit iā ꝑfectis. vn̄ hiero. dic̄ ad ruſticū mōachū ſolitariā vitā rephedimꝰ minime qͣm ſemꝑ laudabimꝰ ſed d̓ nido mōaſterioꝝ hꝰmoī volumꝰ vt egreſſi ſint milites quos rudimēta nō terreat. qui ſpēm cōuerſationis ſue multo tꝑe dedicerunt. ſic̄gͦ id qd̓ iā ꝑfectū ē p̄eminet e̓i qd̓ ad ꝑfectionē exercet̉. ita vitā ſolitarioꝝ ſi debite aſſumat̉ p̄eminet vite ſociali. ſi aūt abſqꝫ p̄cedēti exercicio talis vitā aſſumat eſtꝑiculoſiſſima niſi ꝑ diuina gratia ſuppleatqd̓ ī alijs ꝑ exercitiū acquirit̉. ſic̄ patet debeatis anthonio et benedicto Ad j. gͦdd̓. ꝙ ſalomō on̄dit meliꝰ eſſe ꝙ ſint duoſil̓ qͣm vnꝰ ꝓpter auxiliū qd̓ vnꝰ habet abalio. vl̓ ad ſubleuādū vl̓ ad fouēdū vl̓ adſpūalit̓ calefaciēdū. qūo qͥdē auxilio ia ndigēt qͥ ſunt ꝑfectōeꝫ aſſecuti Ad ij. dd̓ꝙ ſic̄ d̓r ioh̓. iiij. qͥ manꝫ ī caritatē ⁊ do manꝫ ⁊ deꝰ ī eo. ſic gͦ xp̄s ē ī medio eoꝝ qͥ ſibiinuicē ꝑ dilectōꝫ ꝓxī ſociat̉. ita hītat ī cord̓ eiꝰ q̓ dīne ꝯtēplacōi īſiſtit ꝑ dilectōꝫ d̓iAd iij. dd̓ ꝙ actu obedire ē neceſſariū¶ T xxxiijhis qͥ īdigēt exerceri ẜm directiōeꝫ alioꝝad ꝑfectiōeꝫ capiēda. ſꝫ illi qui iā ꝑfectiſunt ſpū dei ſufficiēter agūt̉ vt n̄ īdigeatactū alijs obedire. hn̄t tn̄ obediēcīā ī preꝑacōe animi Ad iiij. dd̓. ꝙ ſic̄ augꝰ. dicxix. de ci. dei. a ſtūdio ꝯgnoſcēde vitatisnemo ꝓhibet̉ qd̓ ad laudabile ꝑtiet octūꝙ aūt aliq̓s ſuꝑ cādelabrū ponat̉ n̄ ꝑtietad ip̄m ſꝫ ad eiꝰ ſuꝑiores. q̄ ſarcina ſin imponat̉ vt aūgꝰ ibid ſubdit ꝯtēplande veritati vacādū ē. ad ꝙͣ plurimū valet ſolitudo. ⁊ tn̄ illi qͥ agūt ſolitariā vitā ml̓tumvtiles ſunt generi hūano. vn̄ augꝰ dic̄ inli. de moribꝰ eccīe de hijs loquēs. pane ſolo qui eis ꝑ certa īterualla tꝑm affert̉ etaq̄ ꝯtēti deſertiſſimas terras īcolūt ꝑfrue̓tes colloquio dei cui puris mētibꝰ īheſerūt. vident̓ aūt n̄ nulli res hūanas plꝰ qͣmoꝑteret deſeruiſſe. n̄ ītelligētibꝰ qͣntū nōbis eoꝝ animꝰ ī orōibꝰ ꝓſit ⁊ vitā ī exemplū quoꝝ coꝑa videre n̄ ſumimūr Ad vdd̓. ꝙ hō p̄t ſollitariꝰ viuere dupl̓r. vnoºqͣſi ſocietatē hūana n̄ feres ꝓpter animi ſeuicia ⁊ hͦ ē beſtiale. alioº ꝑ hͦ ꝙ totaliter dinis rebꝰ īheret et hͦ ē ſupra hoīemet iō ph̓s dic̄ ī. j. pol̓. ꝙ ille qui alijs n̄ cōmunicat ē beſtia aūt deꝰ id ē diuinꝰ virEinde ꝯſid̓andū ē de īgreſſureligiōīs Et circa hͦ q̄runtur. x. Prīo vtꝝ illi qͥ n̄ ſuntexercitati ī obẜuacia p̄ceptorū debeat īgredi religiōeꝫScd̓o vtꝝ liceat aliquos voto obligaread religiōis īgreſſum Terco vtꝝ illi quivoto obligant̉ ad religiōis īgreſſum teneant̉ votū īplere Quarto vtꝝ illi qui vouent religiōeꝫ ītrare teneant̉ ibi ꝑpetuoremanere Quīto vtꝝ pueri ſint recipiēdi ī religiōeꝫ Sexto vtꝝ ꝓpter ꝑentumobſequiū aliqui debeat retrahi a religiōiſīgreſſu Septīo vtꝝ p̄ſbiteri curati vl̓ archidyacōi poſſint ad religiōem trāſire.Octauo vtꝝ d̓ vna religiōe poſſit aliquistraſire ad alia. Nono vtꝝ aliqͥs debeatalios īducere ad religiōis igr̄e ſſum Declmo vtꝝ requirat̉ magna deliberacō a cōſanguineis ⁊ amicis ad religiōīs īgreſſumd j. ſic ꝓcedit̉ vl̓ ꝙ n̄ debeat religionē igredi niſi illi qui ſunt ī p̄ceptis exercitati. dn̄s enī ꝯſilium ꝑfectiōis dedit adoleſcēti qui dixerat ſe pcepta a iuuētute ẜuaſſe. ſꝫ a xp̄o ſumpſitmiciū oīs religio. gͦ vl̓ ꝙ n̄ ſunt ad religionē admittēdi niſi qui ſunt ī p̄ceptis exercitati P. g̓gꝰ. dic ſuꝑ eze. nemo repete fit ſūmꝰ. ſꝫ ī boa ꝯuerſacone a minimisquis īchoat vt ad magna ꝑueniat. ſꝫ magna ſunt ꝯſilia q̄ ꝑtient ad ꝑfectiōeꝫ viteminorā aijt p̄cepta ſunt q̄ ꝑtinēt ad ꝯūem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten