quē ⁊ nos recipimꝰ dūmō ſciamus primaſcd̓is ⁊ tercijs p̄ferēda. et ideo ad ex cludedū errore vigilancij dicit̉ in li. de eccleſiaſticis dogmatibꝰ bonū eſt facultatescū diſpēſacōe erogari. melius ē ꝓ ītēcioneſequēdi dn̄m inſimul donare et abſolutūſollicitudinē egere. cū xp̄odiiij ſic procedit̉. videt̉ ꝙ ꝑpetuacōtinēcia non requirat̉ ad ꝑfectōꝫre ligionis oīs enī vite xp̄iane perfectio ab apl̓is xp̄icepit. ſed apl̓i ꝯtinēciam nō vidēt̉ ſeruaſſe. ut patet de petro qͥſocrū legit̉ habuiſſe math̓. viij. gͦ videt̉ꝙ ad ꝑfectione religiōis nō requirat̉ perpetua ꝯtinēcia. P. primū ꝑfectiōis exemplū nobis in abraha oſtendit̉ cui dn̄sdixit gn̄. xviij. ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectus. ſꝫ exemplatū nō oꝑtet ꝙ excedat exemplar. gͦ nō reqͥrit̉ ad ꝑfectiōeꝫ religionis ꝑpetua ꝯtinēciā. H. illud ꝙ requirit̉ ad ꝑfectōem religiōis in omni religione īuenit̉ ſunt aūt aliqͣ religioſi qui vxoribus vtunt̉. nō gͦ religionis ꝑfectio exigitꝑpetuā ꝯtinēciā Sed cōtra eſt qd̓ apl̓sij. ad coꝝ. vij. dic̄ mūdemꝰ nos ab omni ⁊quinamēto carnis et ſppiritꝰ ꝑficiētes ſanctificacōeꝫ noſtra ī timore dei. ſꝫ mūdiciacarnis et ſpūs ꝯẜuat̉ ꝑ ꝯtinēciā. dr enimj. ad coꝝ. vij. mulier īnupta et v̓go cogitat q̄ dn̄i ſunt vt ſit ſancta ſpū et corꝑe.o ꝑfectō caritatis requirit ꝯtineciam.Rn̄º dd̓ ꝙ ad ſtatū religiōis requirit̉ abſtracto eoꝝ ꝑ q̄ hō īpedit̉ ne ferat̉ totaliter ī dei ẜuiciū. vſus aūt carnalis cōpuleretrahit animū ne totaliter ferat̉ ī dei ſeruiciū dupliciter. vnoº ꝓpter vehemēciamdelectaconis ex cuiꝰ frequenti exꝑienciaaugēt̉ ꝯcupīa vt etiam ph̓s dic in iij. eth̓et inde ē ꝙ vſꝰ venereoꝝ retrahit aīaꝫ abilla ꝑfecta intecone tedendi in deū. ⁊ hͦeſt qd̓ augꝰ. dic̄ ī li. ſoliloquioꝝ. nihil eēſenco qd̓ magis ex arce deiciat aīm virilēqͣm blandimēta feīe corꝑūqꝫ ille ꝯtactusſine qūo vxor haberi non pōt. alioº ꝓpterſollicitudinē qm̄ īgerit homini de gubernacōne vxoris et filioꝝ et reꝝ tꝑaliū quead eoꝝ ſuſtētacōem ſufficiat. vn̄ apl̓s dic̄ꝙ qui ſine vxorē ē ſollicitꝰ ē q̄ ſunt domīquo placeat deo. qui aūt cū vxore ē ſollicitꝰ ē q̄ ſunt mūdi et qūo placeat vxori. ⁊ideo ꝯtinencia ꝑpetua reqͥrit̉ ad ꝑfectionē religiōis ſic̄ et volūtaria pauꝑtas. vn̄ſic̄ danatꝰ ē vigilāciꝰ qui adequit diuiciaſpauꝑtati. ita damnatus eſt iouinianusqui adequauit matrimonium virginitati.Ad j. ergo dd̓ ꝙ ꝑfectio nō ſolū pauꝑtatis. ſed etiā ꝯtinencie introducta eſt ꝑxp̄m qui dicit math̓. xix. ſunt eunuchi quicaſtrauerūt ſeip̄os ꝓpter regnū celoꝝ. etpoſtea ſubdit qui poteſt caꝑe capiat. etne alicui ſpesꝑueniendi tolleret̉ aſſumpſit adꝑfectionis ſtatum et illos quos inuenit ī in matrimonio iūctos n̄ autē poterat abiqꝫ iniuria fieri ꝙ viri vxores deſererent ſicut abſqꝫ iniuria fiebat ꝙ homīesdiuicias relinq̄rent et ideo petꝝ que īuenit matrimoīo iūctum ⁊ nō ſeꝑauit ab vxore. ioh̓em tn̄ volēte nubere a nupcijs reuocauit Ad. ij. dd̓. ꝙ ſicut augꝰ. dic̄ inli. de bono ꝯiugali. melior ē caſtitas celibum qͣꝫ caſtitas nupciaꝝ quaꝝ nupciaꝝ abraam habebat vna. in vſu ambas inhabitu. caſte quipp̄e ꝯiugaliter vixit. eſſe autēcaſtus ſine ꝯiugio potuit. ſed tūc nō oꝑtūit. nec tamē qꝛ antiqui patres ꝑfectionē anime ſiml̓ cum diuicijs et matrimoīo habuerūt qd̓ ad māguitudinē v̓tutis ꝑtinebat ꝓpter hoc īfirmiores quiqꝫ nō debētp̄ſumere ſe tante eſſe v̓tutis vt cū diuicijſet matrimonio poſſint ad ꝑfectione ꝑuenire ſicut nec aliquis p̄ſumit hoſtes mermis īuadere. qꝛ ſampſon cū mādibula aziin multos hoſtiū ꝑemit. nā illi pēs ſi tepus fuiſſet ꝯtinencie et pauꝑtatis ſeruāde ſtudioſiꝰ hoc impleſſent Ad. iij. dd̓ꝙ illi modi viuedi ẜm quos hoīes matrimonio vtunt̉ nō ſunt ſimpliciter ⁊ abſolute loq̄ndo religiones ſed ẜm quid. inqͣntūſcilicꝫ in aliquo ꝑticipant qͥdā q̄ ad ſtatūreligionis ꝑtinent.D. v. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ obediēciā nōꝑtinneat ad ꝑfectione religionisilla em̄ vident̓ ad ꝑfectionē religionis ꝑtinere q̄ ſunt ſuꝑerogacōis. ad qnō omīno tenent̉. ſed ad obediendū platis ſuis omnes tenent̉ ẜm illd̓ apl̓. ad hebre. vlti. obedite p̄poſitis veſtris et ſubiacete eis. ergo videt̉ ꝙ obediencia nō ꝑtineat ad ꝑfectionē religionis P. obedinencia ꝑtinere videt̉ ꝓpͥe ad eos qͥ debetregi ſenſu alieno qd̓ eſt indiſcretoꝝ. ſed apoſtolꝰ dic ad hebre. vj. ꝙ ꝑfectoꝝ ē ſolidus cibus qui ꝓ ꝯſuetudinē exercitatoſhabent ſenſus ad diſcrecōem boni et mali. ergo videt̉ ꝙ obediēcia nō ꝑtineat adſtatum ꝑfectoꝝ Pͣͣ. ſi obediencia requireretur ad ꝑfectionē religiōīs oꝑteret ꝙomībus religioſis ꝯueniret. nō tamē ꝯuenit omībꝰ. ſunt em̄ quidā religioſi ſolitaria vitam agentes qui nō habet ſuꝑioresquibus obediant. plati etiaꝫ religionū nōvident̓ ad obedienciā teneri. ergo obodiencia nō videt̉ ꝑtinere ad religionis ꝑfectione. jꝯͣ. ſi votū obediēcie ad religiōeꝫrequireret̉. ꝯſequēs eſſet ꝙ religioſi tenerent̓ p̄latis ſuis in oībꝰ obedire. ſic̄ et pervotū ꝯtinencie tenent̉ ab oībus venereisabſtinere. ſꝫ nō tenent̓ in oībꝰ obedire vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten