Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ph̓us in v. eth̓. vnde vita actiua deſcribit̉per ea que ad alteꝝ ordinatur. quia inhis ſolū ſed quia in his principaliꝰ conſiſtit Ad ij. dd̓. per actus omniū virtutum moralium p̄t aliquis ꝓximos ſuo exēplo dirigere ad bonum. qd̓ grego. ibidemattribuit vite actiue Ad iij. dd̓. ſicutvirtus que ordinat̉ in finē alterius virtutis tranſit qd̓āmodo in ſpeciē eiꝰ. ita etiāqn̄ aliquis vtit̉ his ſunt vite actiue ſolūꝓut diſponunt ad contemplationemp̄hendūtur ſub vita contēplatiua. in hisaūt qui oꝑibꝰ virtutū moraliū intendunttanqͣm ẜm ſe bonis. non aūt tanqͣm diſponentibꝰ ad vitā cōtēplatiuā. virtutes morales ꝑtinent ad vitā actiuā. qͣmuis etiamdici poſſit vita actiua diſpoſitio ſit advitam contemplatiuamD ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ prudentiaꝑtineat ad vitā actiua. ſic̄ enī vita contēplatiua ꝑtinet ad vim cognitiuā. ita actiua ad vim appetitiuā prudentia aūt ꝑtinet ad appetitiua ſedmagis ad cognitiuā. prudentia nontinet ad vitā actiuā. grego. dic̄ ſuꝑezech̓. actiua vita occupatur ī oꝑeminus videt. vnde ſignificatur per liamquē lippos oculos habebat. ſed prudētiarequirit claros oculos vt recte iudicet homo de agendis. vt̉ prudentiatineat ad vitā actiuā Pꝯ. prudentia media eſt inter virtutes morales et intellectuales. ſed ſic̄ virtutes morales ꝑtinentad vitā actiuā vt dictū ē. ita ītellectualesad cōtēplatiuā. vt̓ prudentia ꝑtineat neqꝫ ad vitā actiuā neqꝫ ad ꝯtēplatiuam. ſed ad mediū viuendi genus qd̓ auguſti. ponit xix. de ci. dei Sed contra ē ph̓us. in x. eth̓. prudentiā ꝑtinere dic̄ad felicitatē actiuā ad qͣm ꝑtinet virtutesmorales Rn̄º dd̓. ſic s dictum eſt idqd̓ ordinatur ad aliud ſic̄ ad finē. p̄cipuein moralibus trahitur ad ſpeciē eius adqd̓ ordinatur ſic̄ ille qui mechat̉ ut furetur. magis d̓r fur qͣm mechus ẜm ph̓m inv. eth̓. manifeſtū eſt aūt cognitio prudentie ordinatur ad oꝑationes virtutūmoraliū ſic̄ ad finē. eſt enī recta agibiliū ſic̄ d̓r in vj. eth̓. vn̄ et fines virtutū moraliū ſunt principia prudentie ſic̄ ī eodēlibro ph̓us dicit. ſic̄ dictū eſt virtutes morales meo qui ordinat eas ad qͥetem ꝯtemplationis ꝑtinent ad vitā contēplatiuā. ita cognitio prudentie que de ſeordinatur ad oꝑationes virtutū moraliūdirecte ꝑtinet ad vitā actiuā. ſi tn̄ prudētia ꝓprie ſumat̉ ẜm de ea ph̓us loquit̉ſi aūt ſumatur ꝯmunius ꝓut ſcꝫ ꝯp̄henditqͣlemcūqꝫ hūanā cognitionē ſic prudētiaqͣntū ad aliqͣm ſui ꝑtem ꝑtineret ad vitāꝯtemplatiua ẜm tullius dic̄ in j. of. qui acutiſſime et celeberrime p̄t videreveꝝ et explicare rōnē is prudentiſſimuset ſapientiſſimus rite haberi ſolet Ad j. dd̓. operationes morales ſpecificantur ex fine vt habitū ē. et ideo ad vitamꝯtemplatiua illa cognitio ꝑtinet finemhabet in ip̄a cognitione veritatis cognicoaūt prudentie iagis habet finē ī actuappetitiue virtutis ꝑtinet ad vitā actiuaꝫAd ij. dd̓. occupatio exterioꝝ reꝝ facit hominē minus videre in rebꝰ intelligibilibus que ſunt ſeparata a ſenſibilibus inquibus operationes vite actiue cōſiſtuntſed tn̄ occupatio exterior actiue vite fachominē magis clare videre in iudicio agibiliū qd̓ ꝑtīet ad prudētiā. ꝓpt̓ exꝑietiani. ꝓpter mentis attentione. quia vbiintenderis ibi ingeniū valet vt ſaluſtiusdicit Ad iij. dd̓. prudētia d̓r eſſe media inter virtutes intellectuales et morales qͣntū ad hoc in ſubiecto ꝯuenit cuꝫvirtutibus intellectualibus. in materiaaūt totaliter ꝯuenit moralibus. illudaūt terciū genus viuendi mediū eſt interactiuā et ꝯtemplatiuā qͣntū ad ea circaoccupatur. quia qn̄qꝫ occupatur in ꝯtemplatione veritatis. qn̄qꝫ aūt occupatur circa exterioraD iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ docere ſitactus vite actiue ſed contemplatīedic̄ enī grego. ſuper ezech̓. viriꝑfecti bona celeſtia cōtēplari potuerūtfratribus denunciant eorūqꝫ anīos ī amorem intime claritatis accedunt. ſed hoctinet ad doctrina. docere ē actus viteꝯtemplatiue Pꝯ. ad idem genꝰ vite videtur reduci actus et habitus. ſed docere ēactus ſapientie. dic̄ enī ph̓us ī principiomethaph̓. ſignū ſcientis ē poſſe docere ſapientia vel ſcientia ꝑtineat ad vitam cōtēplatiuam videt̉ etiā doctrinaad vitā ꝯtēplatiua ꝑtineat. ſic cōteplatio eſt actus vite actiue. ita et oratioſedoratio qua quis orat alio nihilominus ꝑtinet ad vitā cōtēplatiuā. aliquis veritatē meditatā in alterius noticiāper doctrinā deducat videtur ad vitātemplatiuā ꝑtinere Sed ꝯtra ē qd̓ g̓g̓.dic̄ ſuper ezech̓. actiua vita eſt pane eſurienti tribuere. verbo ſapientie neſcientēdocere Rn̄º dd̓. actus doctrine habꝫduplex obiectū. fit enī doctrina per locutionem. locutio ant ē ſignū audibile interioris conceptus. ē vnū obiectū doctrine id qd̓ eſt materia ſiue obiectū interioris ꝯceptionis. et qͣntū ad hoc obiectumqn̄qꝫ doctrina ꝑtinet ad vitā actiua. qn̄qꝫ