ea q̄ dicūtur de mīſterīo trinitatis. ſed ſolū vltimū videtur ad diuina veritatē ꝑtinere. gͦ contemplatio nō ſolū reſpicit diuinā veritatē ſed etiā ea q̄ in creaturis cōſideratur P. in vita ꝯtemplatiua q̄rit̉ꝯtemplatio veritatis inqͣntū ē ꝑfectio homis ſed q̄libet veritas eſt perfectio hūani intellectus. gͦ in qualibet ꝯtemplatione veritatis conſiſtit vitā contemplatiuaSed contra ē qd̓ grego. dic̄ in vj. moꝝ.ꝙ in cōtēplatione principiū qd̓ deus eſtqueritur Rn̄º dd̓. ꝙ ſic iam dictū ē advitā cōtēplatiua ꝑtinet aliquid duplicit̓vnoº principaliter. alioº ſcd̓ario et diſpoſitiue. principaliter quidem ad vitam contemplatiua ꝑtinet ꝯtemplatio diuine veritatis. quia hꝰmōī ꝯtemplatio ē finis totius hūane vite. vn̄ augꝰ dic̄ in j. de trini.ꝙ ꝯtemplatio dei ꝓmittit̉ nobis actionūomniū finis atōꝫ eterna ꝑfectio gaudioꝝqui quidem in futura vitā erit ꝑfecta qn̄videbimꝰ eū facie ad faciē. vn̄ et perfectebeatos faciet. nunc aūt contēplatio diuine veritatis cōpetit nobis imꝑfecte. videlicet per ſpeculū et in enigͥmate. vn̄ per eafit nobis quedā inchoatio beatitudinis q̄h̓ incipit vt in futuro ꝯtinuet̉. vn̄ ⁊ ph̓s īx. et h̓. in ꝯtemplatione optimi intelligibilis ponit vltimā felicitatē hoīs. ſed qꝛper diuinos effectus in dei ꝯtemplationem manuducimur. ẜm illud ad ro. j. muiſibilia dei per ea que facta ſunt intellectaꝯſpiciuntur. inde eſt ꝙ etiā contēplatiodiuinoꝝ effectuū ſcd̓ario ad vitā cōtemplatiua ꝑtinet ꝓut ſcꝫ ex hoc manuducit̉homo in cognitione dei. vn̄ augꝰ dic̄ in li.de ve̓. re. ꝙ in creatu raꝝ conſiderationēnon vanā et ꝑiturā curioſitas eſt exercenda. ſed gradus ad immortalia et ſempermanentia faciendus. ſic gͦ ex ꝑmiſſis ptꝫꝙ ordine quodā quatuor ad vitā ꝯtemplatiua ꝑtinent. primo quidē virtutes morāles. ſcd̓o aūt alij actus p̄ter contemplacōnem. tercio vero ꝯtemplatio diuinoꝝ effectuū. quarto vero completiuum diuineveritatis Ad j. gͦ dd̓. ꝙ dauid cognicōnem operū dei querebat vt ex hoc manuduceretur ī deū. vn̄ alibi dic̄. meditaborin oībꝰ operibꝰ tuis. et in factis manuuꝫtuaꝝ meditabar. expandi manꝰ meas adte Ad ij. dd̓. ꝙ ex ꝯſideratione diuinorū iudicioꝝ mānuducitur homo in cōtemplatione diuine iuſticie. ex ꝯſideratī oneaūt diuinoꝝ beneficioꝝ et ꝓmiſſoꝝ manuducitur homo in cognitionem diuine mniſericordie ſeu bonitatis quaſi p er effectꝰexhibitos vel exhibedos. Ad iij. dd̓. ꝙꝑ illa ſex deſignant̉ gradus quibus ꝑ creaturas in dei contemplationē aſcenditurnam in primo gr̓adū ponitur ꝑceptio ip̄orū ſenſibiliū. in ſecūdo vero grādū ponit̉ꝓgreſſus a ſenſibilibꝰ ad intelligibilia. intercio vero gradū ponit̉ dijudicatio ſenſibiliū ẜm intelligibilia. in quarto vero grādū ponitur abſoluta ꝯſideratio intelligibilium in que per ſenſibilia peruenitur. inquinto vero grādū ponitur cōtemplatīointelligiliū que per ſenſibilia inueniri nōpoſſunt ſed per rōnē capi poſſunt. in ſexto gradū ponitur cōſideratio intelligibilium que rō nec inuenire nec capere poteſtque ſcꝫ ꝑtinent ad ſublime contēplationēdiuine veritatis. in qua finaliter ꝯtemplatio perficitur Ad iij. dd̓. ꝙ vltimā perfectio hūani intellectus eſt veritas diuina. alie aūt veritates perficiūt intellectūin ordinē ad veritatem diuinam.D v. ſic ꝓceditur. vl̓ ꝙ vitā cōtemplatiuā ẜm ſtatū huiꝰ vite poſſit ꝑtingere ad viſionem diuine eſſentie. quia vt habetur gen̄. xxxij. iacob dixitvidi deū facie ad faciem. et ſalua facta ēaīa mea. ſed viſio faciei dei eſt viſio diuine eſſentie. gͦ vl̓ ꝙ aliquis per contēplationem in pn̄ti vita poſſit ſe extendere advidendū deū per eſſentiaꝫ P grego. dicit in. vj. moꝝ. ꝙ viri contemplatiui ad ſeiētip̄os introrſus redeūt in eo ꝙ ſpūaliarimantur. et nequaqͣ ſecū reꝝ corꝑaliumvmbras trahunt vel fortaſſe tractaſmanūdiſcretionis abigūt. ſed incircūſcriptū lumen videre cupientes cunctas circuſpectionis ſue imagines deprimūt. et in eo ꝙſuper ſe contingere appetunt fingunt ꝙſunt ſed homo non impeditur a viſione Diuine eſſentie q̄ eſt lumen incircūſcriptumniſi per hoc ꝙ neceſſe habet intendere corporalibꝰ fantaſmatibꝰ. gͦ vl̓ ꝙ ꝯtemplatio pn̄tis vite p̄t ſe extendere ad vidēdūincircūſcriptū lumē per eſſentia. Pͣ g̓g̓.in ij. dya. dic̄ aīe videnti creatorē anguſtaeſt oīs creaturā. vir gͦ dei ſcꝫ beatus benedictus. qui intrare globum igneū angelos quoqꝫ ad celos redeuntes videbatet hoc ꝓculdubio non niſi in dei luminecernere poterat ſed beatus benedictꝰ. adhūc pn̄ti vita viuebat. gͦ contemplatio pſentis vite p̄t ſe extendere ad videndamdei eſſentiā Sed contra eſt qd̓ grego. dicit ſuꝑ ezech̓. qīdiū in hac mortali carneviuitur nullus ita in cōtēplationis virtute ꝓficit vt ī ip̄o incirtūſcripti luminis radio mentis oculos infigat Rn̄º dd̓. ꝙſic̄ augꝰ dicit xij. ſuper gen̄. ad litera. nemō videns deū viuit iſta vitā quā mortaliter viuitur in iſtis ſenſibꝰ corꝑis. ſed niſi ab hac vita quiſqꝫ qͥdāmodo moriaturſiue omnio exiēs de corꝑe ſiue alienatꝰ