1ꝯ. apl̓us ij. ad corin. iij. dic̄ nos auteꝫreuelata facie gloriam dn̄i ſpeculantestranſformamur in eandem claritatē. ſedhoc ꝑtinet ad vitā contēplatiua. gͦ p̄tertria p̄dicta etiā ſpeculatio ad vitā contēplatiua ꝑtinet Pͣ. bernhardꝰ dic̄ ī li. d̓ꝯſideratione. ꝙ prima et maxima cōtemplatio eſt amiratio māieſtatis. ſed amiratio ẜm dam̄. ponitur ſpecies timoris. gͦvidētur ꝙ plures actus ad vitā cōtēplatiua requiratur Pͣ ad vitā contemplatiua ꝑtinere dicūtur. oratio. lectio. et meditatio. ꝑtinet etiā ad vitā cōtemplatiuamauditus. nam de maria per quā vitā cōtēplatiua ſignificatur d̓r luce. x. ꝙ ſedēs ſecus pedēs dn̄i audiebat verba illius. gͦvidetur ꝙ plures actus ad vitā contemplatiuā requirātur Sed contra eſt ꝙ vita hic d̓r operatio cui homo princi paliterintendit. ſi gͦ ſunt plures operationes vite contemplatiue. non erit vna vita ſedplures Rn̄º dd̓ ꝙ de vita cōtemplatiuanunc loquimur ẜm ꝙ ad homine ꝑtinet.hec aūt differentia eſt inter angelū ⁊ homine vt patet per Dyo. vij. ca. de di. no. ꝙangelus ſimplici apprehenſione veritateꝫnituetur. homo aūt quodā ꝓceſſu ex multis ꝑtingit ad intuitū ſimplicis veritatisſic ergo vitā cōtemplatiua vnū quidemactū habet in quo finaliter perficitur ſcꝫcontēplationē veritatis a quo habet vnitate habet aūt multos actus quibꝰ p eruenit ad hūc actū finalē. quoꝝ quidā ꝑtinētad acceptionē principioꝝ ex quibꝰ ꝓcedit ad contēplatione veritatis. alij aūt ꝑtinent ad deductionē principioꝝ in veritatē eiꝰ cuiꝰ cognitio inquiritur. vltimusaūt completiuꝰ actꝰ eſt ip̄a cōtemplatioveritatis Ad j. gͦ dd̓. ꝙ cogitatio ẜmrichardū de ſancto victorē vl̓ ꝑtinere admultoꝝ inſpectionē ex quibꝰ aliqͥs colligere intendit vnā ſimplicem veritatē. vndeſub cogitationē ꝯp̄hendi pn̄t et ꝑcepcōnes ſenſuum ad cognoſcendū aliquos effectus et imaginationes et diſcurſus rōnis circa diuerſa ſigna vel quecunqꝫ ꝑducentia in cognitionem veritatis nitente ꝙuis ẜm augꝰ. xiiij. de trini. cogitatio dicipoſſit oīs actualis oꝑatio intellectus. meditatio vero ꝑtinere videtur ad ꝓceſſumrōnis ex principijs aliquibꝰ ꝑtingentibꝰad veritatis alicꝰ contemplatione. et adidem ꝑtinet ꝯſideratio ẜm bern. qͣmuisẜm ph̓m in iij. de aīa oīs oꝑatio intellectus ꝯſideratio dicatur. ſed cōtemplatioꝑtinet ad ip̄m ſimplice intuitū veritatis.vn̄ idem richardꝰ dic̄. ꝙ ꝯtemplatio eſt liher et perſpicax contuitus ani in res perſpiciendas. meditatio aūt eſt intuitꝰ ani-in veritatis inquiſitione occupatus. cogitatio aūt eſt animi reſpectꝰ ad euagationem ꝓnus Ad ij. dd̓. ꝙ ſic̄ dic̄ glo. auguſtini ibidē. ſpeculantes dicūtur a ſpeculo nō a ſpecula videre aūt aliquid perſpeculū ē videre cauſaꝫ per effectū ī qūoeius ſimilitudo relucet. vn̄ ſpeculatio admeditationē reduci videtur Ad iij. dd̓.ꝙ amiratio eſt ſpecies timoris ꝯn̄s apprehenſionem alicuiꝰ rei excedentis noſtraꝫfacultatē. vn̄ amiratio ē actus ꝯn̄s conteplationem ſublimis veritatis. dictū ē enīꝙ contēplatio in affectu terminaturAd iiij. dd̓. ꝙ homo ad cognitionē veritatis ꝑtingit dupliciter. vnoº per ea que abalio accipit. et ſic quidem qͣtū ad ea quehomo a deo accipit neceſſaria ē oratio ẜmillud ſapientie. vii. inuocaui et venit ī meſpiritus ſapientie. qͣntū vero ad ea q̄ accipit ab hoīe neceſſariꝰ eſt auditus ẜm ꝙaccipit ex voce loquentis. et lectio ẜm ꝙaccipit ex eo qd̓ per ſcripturā ē traditumalioº neceſſariū eſt ꝙ adhibeat ꝓpriū ſtudiū. et ſic requiritur meditatioD iiij. ſic ꝓceditur. vt̓ ꝙ vitā cōtēplatiua nō ſolū conſiſtat in contemplatione dei ſed etiā in conſideratione cuiuſcūqꝫ veritatis. d̓r enī in pſal.mirabilia opera tua et aīa meā cognoſcetnimis. ſed cognitio diuinoꝝ operum fitper aliqͣm contemplationem veritatis. gͦvidetur ꝙ ad vitā cōtēplatiuā ꝑtineat nōſolum diuinā veritatē ſed etiā qͣlibet aliācontemplari Pͣ. bern̄. in li. de conſideratione dic ꝙ prima contemplatio eſt amiratio maieſtatis. ſecūdā eſt iudicioꝝ deitercia eſt beneficioꝝ ip̄iꝰ. quarta ē ꝓmiſſoꝝ. ſed inter hec quatuor ſolū primū pertinēt ad diuinā veritatē. alia vero tria ꝑtinent ad effectus ip̄iꝰ. gͦ vitā cōtemplatiua non ſolū conſiſtit in cōſideratione diuine veritatis ſed etiā in cōſideratione veritatis circa effectus diuinos H richardus de ſancto victore diſtinguit ſex ſpeci es cōtemplationū. quaꝝ prima eſt ẜmſola imaginationem dum attendimꝰ rescorꝑales. ſecunda autē ē in imaginationeẜm rōnem. ꝓut ſcꝫ ſenſibilium ordinem ⁊diſpoſitionem conſideramus. terciā eſt inrōne ẜm imaginationem. qn̄ ſcꝫ per inſpectionem reꝝ viſibiliū ad inuiſibilia ſubleuemur. quarta aūt eſt in rōne ẜm rōnemqn̄ ſcꝫ animꝰ intendit inuiſibilibus q̄ īmaginatio nouit. quinta aūt eſt ſupra rōneꝫqn̄ ex diuina reuelatione cognoſcimꝰ eaque hūanā rōne ꝯp̄hendi non pn̄t. ſextaaūt eſt ſupra rōnem et p̄ter rōnem. qn̄ ſcꝫex diuina illuminatione cognoſcimus eabue hūane rōni repugnare videntur. ſic̄