gregꝰ. cōſtituit vitā cōtemplatīam in caritate dei. inqͣꝫtū ſcꝫ aliquis ex dilectionedei mardeſcit ad eius. pulcritutudineꝫconſpicienda. et quia vnūſquiſqꝫ delectatur cū adeptus fuerit id qd̓ amat. ideo vita cōtēplatiua terminat̉ ad delectationēq̄ eſt in affectu ex qua etiā amor intendit̉Ad j. 8º dd̓. ꝙ ex hͦ ip̄o ꝙ veritas eſtfinis cōtēplationis habet rōnē boni appetibilis et amabilis et delectatis. et ẜm hͦꝑtinet ad vim appetitiua. Ad ij. dd̓. ꝙad ip̄am viſionē primi principij ſcꝫ dei incitat amor ip̄iꝰ. vn̄ grego. dic̄ ſuꝑ ezech̓.ꝙ vita cōtemplatiua calcatis curis oībuſad videndū faciē ſui creatoris inardeſcitAd iij. dd̓. ꝙ vis appetitiua mouet nōſolū mēbra corꝑalia ad exteriores actōesexercēdas. ſed etiā intellectū ad exercendaꝫ oꝑationē ꝯtemplacōis vt dictū eſtD ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ virtutes morales ꝑtineat ad vitā cōtēplatiuadicit enī grego. ſuper ezech̓. ꝙ cotemplatiua vitā ē caritatē dei ⁊ ꝓximi tota mente re tinere. ſed omnes v̓tutes morales de quoꝝ actibꝰ dant̉ ꝓcepta legisreducūtur ad dilectionē dei et ꝓximi. qꝛplenitudo legis dilectio eſt vt dr ad ro.xiij. 8º vl̓ ꝙ virtutes morales ꝑtineat advitā contēplatiua P. vitā contēplatiuap̄cipue ordinatur ad dei cōtēplatione dicit enī grego. ſuꝑ ezech̓. ꝙ vitā cōtemplatiua calcatis curis oībꝰ ad videndū facieſui creatoris inardeſcit. ſed ad hoc nullulp̄t peruenire niſi per mundiciā qͣm cauſatvirtꝰ moralis. d̓r enī math̓. v. beati mūdocorde. qm̄ ip̄i deū videbūt. ⁊ ad hebreos.vl. pace ſequimi cū oībꝰ et ſanctimoniamſine qua nemo videbit deū. gͦ videtur ꝙvirtutes morales ꝑtineat ad vitā ꝯtēplatiua P grego. dic ſuper ezech̓. ꝙ cōteplatiua vita ſpecioſa ē in aīo. vn̄ ſignificat̉per rachelem. de qua d̓r gen̄. xiij. q eratpulcra facie. ſed pulcritudo animi attenditur ẜm virtutes morales. et p̄cipue ẜmtemꝑantia vt ambro. dic̄ iiij. de offi. gͦvl̓ ꝙ virtutes morales ꝑtineant ad vitamꝯtemplatiua Sed ꝯtra ē ꝙ virtutes mōrales ordinātur ad exteriores actiones.ſed grego. dicit in vj. mora. ꝙ ad cōtemplatiua vitā ꝑtinēt ab exteriori actioneqmieſcere. gͦ virtutes morales nō ꝑtinētad vitā contēplatiua Rnº dd̓. ꝙ ad vitam cōtemplatiua p̄t aliquid ꝑtinere dupliciter. vnoº eſſencialiter. alioº diſpoſitiue. eſſencialiter quidem virtutes morales non ꝑtinent ad vitā cōtemplatiuam.quia finis ꝯtemplatiue vite eſt cōſideratio veritatis. ad virtutes aūt morales ſcire quidem qd̓ qͣꝫtū ꝑtinet ad conſidera-tionē veritatis ꝑuaꝫ quidē poteſtatē habet vt ph̓us dic̄ in ij. eth̓. vnde et ip̄e ī x.eth̓. v̓tutes morales dic̄ ꝑtinere ad felicitatem actinam. non aūt ad contemplatiuam. diſpoſitiue aūt virtutes morales ꝑtinent ad vitam contemplatiua. impedit̉enī actus contemplationis in quo eſſencialiter conſiſtit vita contēplatiua. et pervehementiam paſſionū per ꝙͣ abſtrahitintentio anime ab intelligibilibꝰ ad ſenſibilia. et per tumultus exteriores virtutes aūt morales impediūt vehementiampaſſionum. et ſedant exterioꝝ occupationū tūmultus. et ideo virtutes morales diſpoſitiue ad vitā cōtēplatiuā ꝑtinentAd j. gͦ dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſt vita ꝯtemplatiua habet motiuū ex ꝑte affectus et ẜmhoc dilectio dei et ꝓximi requiritur ad vitam cōtemplatiuā. cauſe aūt mouentes n̄intrant eſſentiam rei ſed diſponūt et perficiūt rē. vn̄ n̄ ſeqͥt̉ ꝙ virtutes morales eſſentialiter ꝑtineant ad vitā contemplatiuam Ad ij. dd̓. ꝙ ſanctimonia id ē mūdicia cauſatur ex virtutibus que ſunt circapaſſiones impedientes puritatem rōnis.pax aūt cauſatur ex iuſticia que eſt circaoperationes ẜm illud yſa. xxxij. opus iuſticie pax. inqͣntum ſcꝫ ille qui ab iniurijsalioꝝ abſtinet ſubtrahit litigioꝝ et tumultuū occaſiones. et ſic virtutes morales diſponunt ad vitam contēplatiuā. inqͣntumcauſant pace et mundiciā. Ad iij. dd̓. ꝙpulcritudo ſicut s dictū eſt conſiſtit in qͣdam claritate et debita ꝓportione. vtꝝqꝫaūt hoꝝ radicaliter in rōne inuenitur adqua pertinet et lumen manifeſtans. et ꝓportionem debita in alijs ordinare. ⁊ idoin vita contēplatiua que conſiſtit in acturationis per ſe ⁊ eſſentialiter inuenit̉ pulcritudo. vn̄ ſapientie. viij. de contemplatione ſapientie d̓r amator factus ſum forme illius. in virtutibus aūt moralibus inuenitur pulcritudo ꝑticipatiue. inꝙͣtumſcꝫ ꝑtīcipant ordinem rōnis. et p̄cipue intemꝑantia que reprimit cōcupiſcentiasmaxime lumen ronis obſcurantes. et indeeſt ꝙ virtus caſtitatis maxime reddit homine aptū ad contemplationem inqͣtuꝫdelectationes veneree maxīe deprimuntnientem ad ſenſibilia vt augꝰ. dicit in li.ſoliloquiorumD iij. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ ad vitam contemplatiuam pertineantdiuerſi actꝰ. richardꝰ enī de ſancto victore diſtinguit inter ꝯtemplationēmeditationē et cogitationē ſed omīa iſtavident̓ ad vitā cōtēplatiuā ꝑtinere. gͦ vtꝙ vite contemplatiue ſint diuerſi actuꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten