☞ 4 xvijeſt cū de oratione ageretur. oratio impetranda nō innititur merito ſed diuine miſericordie que etiā ad malos ſe extenditet iō etiā qn̄qꝫ peccatoꝝ oracō a deo exauditur. vn̄ augꝰ dic̄ ſuꝑ ioh̓. ꝙ illud verbūcecꝰ locutus eſt quaſi adhuc munctꝰ. ideſt nodū perfecte illuminatus. niam peccatores exaudit deus. ꝙ aūt d̓r ꝙ oratīonon audientis legē eſt execrabilis. intelligēdū eſt qͣntū ē ex merito peccatoris. ſedinterdū impetrat ex miſericordia dei. velꝓpter ſalutem eius qui orat. ſic audituseſt publicanus vt d̓r luce. xviij. vel etiamꝓpter ſaluteꝫ alioꝝ et gloriā dei Ad ij.dd̓. ꝙ fides ſine operibꝰ d̓r eſſe mortuaꝙͣtū ad ip̄m credentē qui per eam non viuit vita gratie. nihil aūt ꝓhibet ꝙ res viua operetur per inſtrumentū mortuū. ſichomo operatur per baculū. et hoc mododeus operatur per fidē hoīs peccatorisinſtrumentaliter Ad iij. dd̓ ꝙ ſemꝑ miracula ſunt vera teſtimonia eius ad qd̓ inducūtur. vn̄ a malis qui falſam doctrinaenunciant nunqͣm fiunt vera miracula adcōfirmationē ſue doctrine. ꝙͣuis qn̄qꝫ fieri poſſint ad ꝯmendationem nominis xp̄iqd̓ inuocant et virtute ſacroꝝ que exhibent. ab his aūt qui verā doctrinā enunciant fiūt qn̄qꝫ vera miracula ad confirmatione doctrine. non aūt ad teſtificationem ſanctitatis. vn̄ augꝰ. dic̄ in li. lxxxiij.queſ. aliter magi faciunt miracula. aliterboni xp̄iani. aliter mali. magi per priuatoſcontractus cum demonibꝰ. boni xp̄iani ꝑpublicam iuſticiam. mali xp̄iani per ſignāpublice iuſticie Ad iiij. dd̓. ꝙ ſic̄ augꝰ.dic̄ in li. lxxxiij. queſ. āmonet nos dn̄s vtintelligamꝰ q̄dā miracula etiā ſceleratoshoīes facere qͣlia ſancti facere nō poſſuntAd v. dd̓. q ſic̄ ibidē augꝰ dic̄. ideo nōomnibꝰ ſanctis iſta attribuūtur ne ꝑnicōſiſſimo errore decipiantur infirmi eſtimātes in talibꝰ ſanctis eſſe maiora dona qͣminoꝑibꝰ iuſticie qͥbꝰ vita eterna cōparat̉Onſequenter conſideranduꝫeſt de vita actiua et contēplatiua Vbi qͣdruplex conſideratio occurrit Quaꝝ primaeſt de diuiſione vite per actiuam et contemplatiuā Secunda de vita cōtemplatiua. Tercia de vita actiuaQuarta de cōperatione vite actiue adcōtemplatiuā Circa j. queruntur duoPrimo vtꝝ vitā cōuenienter diuidatur ꝑactiuam ⁊ contemplatiua Secundo vtꝝdiuiſio ſit ſufficiensD j. ſic ꝓceditur. vt̓ ꝙ vita nō conuenienter diuidatur per actiuamet cōtēplatiuā aīa em̄ ē principiūvite per ſuā eſſentiā dic̄ enī ph̓s in ij. d̓ aīaꝙ viuere viuentibus eſt eſſe. actionis aūtet contemplationis principiū ē anīa perſuas potentias. gͦ vl̓ ꝙ vitā vera nō ꝯuenienter diuidatur per actiuā et contēplatiuā Pͣ ncōuenienter diuiditur priusper differentias poſterioris. actiuū. aūtet cōtēplatiuū. ſiue ſpeculatiuū et practicū ſunt differentie intellectus vt patet iniij. de aīa. viuere aūt eſt priꝰ ꝙͣ intelligere. nam viuere ineſt viuentibus primo ẜmanima vegetabilem. vt patet per ph̓m inj. de aīa. gͦ ī ꝯuenienter diuiditur vita ꝑactiuā et contemplatiuā iꝯͣ nomen viteimportat motū vt ptꝫ per dyo. v. ca. de di.nō. ſed contēplatio cōſiſtit magis in quiete ẜm illud ſapiētie. viij. intrans in domūmea cōquieſcā cum illa gͦ videtur ꝙ vitanon cōuenienter diuidatur per actiuamet cōtēplatiuā Sed contra ē qd̓ grego.ſuper ezechielē dic̄. due ſunt vite in quibus nos oīpotens deus per ſacrū eloquiūerudit. actiua videlicꝫ et contēplatiuaRnº dd̓. ꝙ illa ꝓprie dicūtur viuentiā queex ſeip̄is mouent̉ ſeu operantur illud aūtmaxime cōuenit alicui ẜm ſeip̄m qd̓ ē ꝓpͥuꝫei ⁊ ad qd̓ maxime inclinatur. ⁊ ideo vnūqd̓qꝫ viuens oſtenditur viuere ex oꝑacone ſibi maxime ꝓprīa ad quā maxime inclinatur. ſic plantaꝝ vita d̓rimn hoc cōſiſtereꝙ nutriuntur et generatur. aīaliū vero inhoc ꝙ ſenciūt et mouentur. hoīm vero inhoc ꝙ intelligunt et ẜm rōnē agunt. vn̄etiā et in hoībꝰ vita vniuſcuiuſqꝫ homīsvidetur eſſe id in quo maxime delectaturet cui maxime intendit. ⁊ hoc p̄cipue vultquilibet ꝯuiuere amico vt d̓r in ix. eth̓. qͥagº quidā hoīes p̄cipue intēdūt ꝯtemplationi veritatis quidā intendūt principaliter exterioribꝰ actionibꝰ. inde ē ꝙ vitahoīs cōuenienter diuiditur per actiuamet cōtemplatiua Ad j. gͦ dd̓. ꝙ ꝓpriaforma vniuſcuiuſqꝫ faciens ip̄m eſſe ī actueſt principiū oꝑationis ꝓprie ip̄ius. et īoviuere d̓r eſſe viuentiū ex eo ꝙ viuētia ꝑhͦ ꝙ hn̄t eſſe ꝑ ſuā forma tali mō operat̉Ad ij. dd̓ ꝙ vita vl̓r ſumpta nō diuidit̉per actiuā et cōtēplatiuā. ſed vitā homīsque ſpecie ſortitur ex hoc ꝙ habet intellectū. et ideo eadē eſt diuiſio intellectus etvite hūane Ad iij. dd̓. ꝙ cōtemplacō habet quidē quietē ab exterioribꝰ motibus.nihilominus tn̄ ip̄m cōtemplari e quidammotus intellectus ꝓut quelibet oꝑaco Drmotus ẜm ꝙ ph̓s dic̄ in iij. de aīa. ꝙ ſentire et intelligere ſunt motus quidā proutmotus d̓r actus perfecti. et hoc mō Dyo.iiij. ca. de di. no. ponit tres motus aīe contēplātis. ſcꝫ rectū circularem et obliquū