tamen modo deus principaliter operat̉qui vtitur inſtrumētaliter. vl̓ interiori motu hoīs. vel eius locutione vel etiā aliquoexteriori actū ſeu etiā aliquo cōtactū corporali corꝑis etiā mortui. vn̄ ioſue x. cū ioſue dixiſſet quaſi ex poteſtatē. ſol contragabaon ne mouearis. ſubdit̉ poſtea. nonfuit antea et poſtea tam longa dies. obediente deo voci hoīs Ad ij. dd̓. ꝙ ibi loquitur dn̄s de miraculis que fienda ſunttꝑe antixp̄i de quibꝰ apl̓s dic̄ ij. ad theſſalonicen̄. ij. ꝙ aduentus antixpi erit ẜmoꝑatione ſathane in omni v̓tute et ſigīset prodigijs mendacibꝰ. et ſic̄ augꝰ. dicitxx. de ci. dei ambiguum eſſe ſolet vtrū poſtea dicta ſint ſigna et ꝓdigia mendacij.quoniā mortales ſenſus per fantaſmata d̓cepturus eſt. vt qd̓ nō facit facere videatur. aūt qꝛ illa etiam ſi erunt vera ꝓdigiaad mendaciū pertrahent. vera aūt dicurtur qͥa ip̄e res vere erūt. ſicut magi pharaonis fecerūt veras ranas et veros ſerꝑentes non aūt habebūt verā rōne miraculi. quia fient virtute naturaliū cauſarūſic̄ in j. parte dictū eſt. ſed oꝑatio miracūloꝝ que attribuitur gratie gratis date fitvirtute diuina ad hoīm vtilitatem. Adiij. dd̓. ꝙ in miraculis duo pn̄t attendi.vnū quidem eſt id qd̓ fit. qd̓ quidem eſtaliquid excedēs facultate nature. et ẜ inhoc miracula dicūtur virtutis. aliud ē idꝓpter qd̓ miracula fiunt ſcꝫ ad manifeſtandum aliquid ſupernaturale et ẜm hoc cōmuniter dicuntur ſigna ꝓpter excellentiāaūt dicunt̉ portenta vel ꝓdigia quaſi procul aliquid oſtendentes Ad iiij. dd̓ ꝙgratia ſanitatu cōmemoratur ſeorſum. qͥaper ea cōfertur homini aliqd̓ beneficiumſcꝫ corꝑalis ſanitas p̄ter beneficiū cōmune qd̓ exhibetur in oībꝰ miraculis vt ſcꝫhoīes adducuntur in dei noticiā Ad v.dd̓. ꝙ oꝑatio miraculoꝝ attribuitur fideiꝓpter duo. primo quidem qui a ordinaturad fidei cōfirmationē. ſcd̓o quia ꝓceditex dei omnipotentia cui fides mnititur.et tn̄ ſic̄ p̄ter gratiā fidei neceſſaria eſt gratia ſermonis ad fidei inſtructionē. ita etiāneceſſaria eſt oꝑatio miraculoꝝ ad fideiconfirmationemD ij. ſic ꝓceditur. vt̓ ꝙ mali n̄ poſſint miracula facere. miracula enīperpetrantur per oratione ſic dictum eſt. ſed oratio peccatoris nō ē exaudibilis. ẜm illud ioh̓. ix. ſcimꝰ quia peccatores deus nō audit. et ꝓuer. xxviij. Dr.qui declinat aurē ſua ne audiat lege oratio ſua erit execrabilis. gͦ videtur ꝙ malimiracula facere nō poterūt H miraculaattribuūtur fidei ẜm illud math̓. xviij ſihabueritis fidem ſic̄ granū ſinapis. dicetis monti huic tranſi hinc et tranſibit. fides aūt ſine oꝑibus mortuā eſt. vt d̓riac.ij. et ſi c non videt̉ ꝙ habet ꝓpria oꝑationem. gͦ videtur ꝙ mali qui non ſunt bonoꝝ operū factores miracula facere nonpn̄t P miracula ſunt q̄dam diuina teſtīmonia ẜm illud ad hebre. ij. ꝯteſtāte deoſignis et portentis et varijs virtutibꝰ vn̄et in eccīa aliqui canoniſantur per teſtīonia miracuſoꝝ. ſe d̓ deus non poteſt eſſeteſtis falſitatis. gͦ vt̓ ꝙ mali hoīes nonpn̄t miracula facere Pͣ boni ſunt deoꝯiunctiores qͣm mali. ſed nō omnes bonifaciūt miracula. gͦ multominꝰ mali faciunt̉ Sed contra eſt qd̓ dic̄ apl̓us j. adcorin. xiij. ſi habuero omnē fide ita vt mōtes tranſferam caritatem aūt non habuero nihil ſum. ſed quicunqꝫ non habet caritatem eſt malus. quia hoc ſolū donumſpirituſſancti ē qd̓ diuidit inter filios regni et filios ꝑditionis vt augꝰ. dic̄ xv. d̓tri. gͦ vt̓ etiā ꝙ mali poſſint miracula facere Rn̄º dd̓. ꝙ miraculoꝝ aliqua quidēnon ſunt vera ſed fantaſtica facta. ſcꝫ quibus ludificatur homo vt videat̉ eī aliqͥdqd̓ non eſt. quedā vero ſunt vera facta ſꝫno vere habent rōne miraculi. que fiuntvirtute aliquaꝝ naturaliū cauſaꝝ. et hecduo pn̄t fieri per demones vt ſupradictūeſt. ſed vera miracula non pn̄t fieri niſi v̓tute diuina. oꝑatur emī ea deꝰ ad hoīmvtilitatē. et hoc dupliciter. vno quidē mōad veritatis p̄dicate ꝯfirmatione. alio mōad demonſtrationē ſanctitatis alicuiusquā deus hoībꝰ vult preponere in exemplū virtutis. primo aūt mō miracula pn̄tfieri per quēcūqꝫ qui verā fidē p̄dicat etnomen xp̄i inuocat. qd̓ etiā interdū permalos fit. et ẜm hunc modū etiā mali pn̄tmiracula facere. vn̄ ſuꝑ illud math̓. vij. nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ ecͣ. dic hiero.ꝓphetare vel virtutes facere et demoniaeijcere interdū nō eſt eius meriti qui oꝑatur. ſed inuocatio nomīs xp̄i hoc agit vthoīes deū honorent. ad cuiꝰ inuocationefiūt tanta miracula. ſcd̓o aūt mō fiūt miracula niſi a ſanctis. ad quoꝝ ſanctitatē demonſtranda miracula fiunt. vel in vitaeoꝝ. vel etiā poſt morte. ſiue per eos ſiueper alt̓os legitur enī actuū xix. ꝙ deus faciebat v̓tutes per manus pauli et etiā deſuper languidos deferebatur a corꝑe eiꝰſudaria et recedebant ab eis languores ⁊ſic etiā nihil ꝓhiberet per alique peccatorem miracula fieri ad inuocationem alicꝰſancti. que tn̄ miracula nō d̓r facere ille ſꝫille ad cuius ſanctitatem demonſtrandaꝫhec fierēt. Ad j. gͦ dd̓. q ſic̄ ſupradictūī