Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

non fit ẜm aliquas ſimilitidines corporales et indiuiduales fit ẜm aliꝙͣ ſimilitudinem intelligibilē. vr̄ augꝰ. dic̄ ix.trini. habet animus nen nulla ſpecieinote ſimilitudinē qquidē ſimilitudo intelligibilis in reuelatiore ꝓphetica qn̄qꝫimmediate a deo impumitur. qnͥqꝫ a formis imaginatis reſultat ẜm adiutoriūphetice luminis quia ex eiſdem formisimaginatis ſubtilior conſpicitur veritasẜm illuſtrationem altioris luminis Adiij. dd̓. quaſcunqꝫ formas imāginatasnaturali virtute homo poteſt formare abſolute cōſiderando. non tn̄ vt ſint inordinate ad rep̄ſentandas intelligibiles veritātes que hoīs intellectū excedūt. ſed adhoc neceſſariū ē auxiliū ſuꝑnat̉al̓ luminisD iij. ſic ꝓceditur. vt viſio ꝓphetica ſemꝑ fiat abſtractione a ſēſibꝰ. d̓r enī numeri. xij. ſi quis fuerit inter vos ꝓpheta dn̄i in viſione apparebo ei. vl̓ per ſomniū loquar ad illū. ſedſic̄ dic̄ glo. in prin. pſalterij. viſio que eſtper ſomnia et viſiones ē per ea que videntur dici vel fieri aūt aliqua videnturdici vel fieri que non dicuntur vel fiunteſt alienatio a ſenſibus. ꝓphecia ſemꝑfit alienatione a ſenſibus qn̄ vnāvirtus multū intēditur in operatione ſuaalia potentia abſtrahitur ab actu ſuo. ſic̄illi qui vehementer intendūt ad aliquidaudiendū non accipiunt viſu ea que corāip̄is ſunt. ſed in viſione ꝓphetica eſt maximne intellectus eleuatus et intenditurin ſuo actu videtur ſemper fiat cumabſtractione a ſenſibus Pꝯͣ impoſſibileeſt ſimul ad oppoſitas partes cōuerti. ſedin viſione ꝓphetica mens cōuertitur ad accipiendū a ſuperiori. non poteſt ſimulcōuerti ad ſenſibilia. neceſſariū videt̉ reuelatio ꝓphetica ſemper fit cum abſtractione a ſenſibꝰ Sed contra ē dicit̉j. cor in. xiiij. ſpiritus ꝓphetarum ꝓphetisſubiecti ſunt. ſed hoc eſſe poſſet ſi ꝓph̓ta non eſſet ſui compos a ſenſibus alienatis exiſtens videtur ꝓphetica viſiofiat alienatione a ſenſibus Rn̄º dd̓. ſic̄ dictū ē ꝓphetica reuelatio fit ſcd̓mquatuor ſcꝫ ẜm influxū intelligibilis luminis. ẜm imiſſionem intelligibiliū ſpecieꝝẜm imp̄ſſionē vel ordinationē imagibiliūformaꝝ. et ẜm exp̄ſſionē formaꝝ ſenſibilium. manifeſtū ē aūt non fit abſtractioa ſenſibus quādo aliquid rep̄ſentaturti ꝓphete per ſpecies ſenſibiles ſiue ad hſpecialiter formatas diuinitus ſic̄ rubusoſtenſus moyſi. et ſcriptura oſtenſa danieli. ſiue etiā per alias cauſas ꝓductasita tn̄ ẜm diuinā ꝓuidentiā ad aliqd̓phetice ſignificandū ordinetur ſicut perarcham noe ſignificabatur eccīa. ſimiliteretiā non eſt neceſſe vt fiat alienatio a ſenſibus exterioribus per hoc mens ꝓphete illuſtratur intelligibili lumine aūt formatur intelligibilibus ſpeciebus quia innobis perfectum iudiciū intellectus habetur per conuerſionem ad ſenſibilia queſunt primā noſtre cognitionis principiavt in j. habitū eſt. ſed qn̄ fit reuelatiophetica ẜm formas imaginarias neceſſeeſt fieri abſtractionem a ſenſibus vt talisapparitio fataſmatū non referatur ad eaque exterius ſentiunt. ſed abſtractio a ſeſibus qn̄qꝫ fit perfecte vt ſcꝫ nihil homoſenſibus ꝑcipiat. quādoqꝫ aūt imperfecte vt ſcꝫ aliquid percipiat ſenſibus tn̄plene diſcernat que exterius percipit̉ abhis que imaginabiliter videt. vn̄ augꝰ.dic̄ xij. ſuper gen̄. ad literā. ſic̄ videnturque inſpiritū fiūt imagines corꝑum quēadmodii corpora per corpus. ita vt ſimulcernatur et homo aliquis pn̄s et abſensalius ſpiritū tanꝙͣ oculis. talis tn̄ alienatio a ſenſibus fit in ꝓphetis aliquainordinatione nature ſic in arrepticijs vl̓in furioſis ſed per aliquā cauſam mordinatam. vel naturalem ſic per ſomnū. velanimalē ſic̄ per vehementiā contemplationis. ſic̄ de petro legitur actuū x. cumoraret in cenaculo factus eſt in extaſitis. vel virtute diuinā rapiente ẜm illudeze. j. facta eſt ſuper eum manus dn̄iAd j. dd̓. auctoritas illa loquiturꝓphetis quibus imprimebātur vel ordinābantur imaginarie forme. vel in dormiendo qd̓ ſignificatur per ſomniū vel in vigilando qd̓ ſignificatur per viſionemAd ij. dd. q qn̄iens intenditur in ſuoactu circa abſentia que ſunt a ſenſibus remota. tunc ꝓpter vehementiam intentionis ſequitur alienatio a ſenſibus ſed qn̄mens intenditur in ſuo actu circa dilpoſitione vel iudiciū ſenſibiliū. non oportet a ſenſibꝰ abſtrahatur Ad iij. dd̓.motus mentis ꝓphetice non ē ẜm virtuteꝓpriam ſed ẜm virtutem ſuperioris influxus. et ideo qn̄ ex ſuperiori influxū mensꝓphete inclinatur ad iudicandū vel diſponendū aliquid circa ſenſibilia non fitalienatio a ſenſibus ſed ſolū qn̄ eleuaturniens ad contemplandū aliqua ſublimiora. Ad iiij. dd̓. ſpiritus ꝓphetaꝝ dicūtur eſſe ſubiecti ꝓphetis ꝙͣtū ad ꝓphetica enunciationem de quā ibi apl̓s loquitur. quia ſcꝫ ex ꝓprio ſenſu loquūtur eaviderunt. non mente perturbata ſic̄ arreꝑticij vt dixerunt priſcilla et montanusſꝫ in ipſa prophetica reuelatione potius.