dd̓ ꝙ diuerſa nō eſt neceſſe eſſe ſimul niſi ꝓpter aliqd̓ vnū in quo conectunt̉ et aquo dependent. ſicut ſupradictuē ꝙ virtutes omnes neceſſe ē eſſe ſimul ꝓpter priidentiā vel caritate. oīa aūt q̄ per aliquodprincipium cognoſcunt̉ conectunt̉ in illoprincipio et ab eo dependent. et ideo quicognoſcit perfecte principiū ẜm tota eiꝰvirtute ſimul cognoſcit omīa q̄ per illudprincipium cognoſcunt̉. ignorato aūt cōmum principio vel cōmuniter apprehenſo nulla neceſſitas ē ſimul oīa cognoſcēdi. ſed vnū qd̓qꝫ eoꝝ per ſe oportet manifeſtari. et per ꝯn̄s aliqua eoꝝ pn̄t cognoſci et alia. non cognoſci. principium autēeoꝝ q̄diuino lumine ꝓphetice manifeſtātur et ipſa veritas prima qͣ ꝓphete in ſeip̄a non vident. et ideo nō oportet ꝙ oīaꝓphetabilia cognoſcant. ſed quilibet eoꝝcognoſcit ex eis aliquā ẜm ſpecialē reuelationē huiꝰ vel illiꝰ rei Ad j. ergo dd̓. ꝙdn̄s omnia q̄ ſunt neceſſaria ad inſtructone fidelis populi reuelat ꝓphetis non tn̄oīa omnibus ſed quedam vni. qͥdā alijAd ij. dd̓. ꝙ ꝓphecia ē ſicut qd̓dā īperfectū in genere diuine reuelationis. vnd̓d̓r j. ad corni. xiij. ꝙ ꝓphecie euacuabunt̉et ꝙ ex ꝑte ꝓphetamus id eſt imperfecte. ꝑfectio aūt diuine reuelationis erit īpatria. vn̄ ſubditur. cū venerit qd̓ perfectū ē euacuabitur qd̓ ex parte eſt. vn̄ nonoportet ꝙ ꝓphetice reue lationi nihil deſit. ſed ꝙ nihil deſit eoꝝ ad qd̓ prophecia ordinatur Ad iij. dd̓. ꝙ ille qui habet aliquam ſcientiā cognoſcit principiaillius ſcientie ex quibus oīa que ſunt illiꝰſcientie dependent. et ideo qui perfectehabet habitum alicuius ſcientie ſcit oīaque ad illam ſcientiā pertinent. ſed ꝑ ꝓphecia non cognoſcitur in ſeipſo principium ꝓphetabilium cognitionum qd̓ ē deꝰvnde non eſt ſimilis ratioD v. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ ꝓphecia diſcernat ſemper quid dicat ꝑſpiritū ꝓprium et quid per ſꝑ irituꝓphecie. dicit enī augꝰ in vj. cōfeſ. ꝙͣ mater ſua dicebat diſcernere ſe neſcio quō ſapore quem verbis explicare non potetat quid intereſſet inter deum reuelantem et inter anima ſua ſomiiantem. ſedꝓpheciā eſt reuelatio diuina vt dictū eſtergo ꝓphecia ſemper diſcernit id qd̓ deꝰper ſpiritū ꝓphecie dicit ab eo qd̓ loquitur ſpiritū ꝓprio H deus nō p̄cepit aliquid impoſſibile ſic̄ iero. dicit. precipituraūt ꝓphetis iere. xxiij. ꝓpheta qui habetſomniū narret ſomniū. et qui habet ſermonem meum loquat̉ ſermonē meū vere. gͦapheta poteſt diſcernere quid habeat ꝑſpiritū ꝓphecie ab eo qd̓ aliter videt Pͣmaior eſt certitudo que eſt per diuinū lumen ꝙͣ que eſt per lumen rōnis natural̓ille aūt qui habet ſcientiam pro certo ſcitſe habere. ergo ille qui habet ꝓpheciā perlumen diuinū multomagis certꝰ eſt ſe habere Sed contra eſt qd̓ grego. dic̄ ſuꝑeze. ſciēdum eſt ꝙ aliqn̄ ꝓphete ſancti ducōſuluntur ex magno vſu ꝓphetandi quedam ex ſuo ſpiritu ꝓferunt et eſſe hoc exprophecie ſpiritu dicere ſuſpicant̉ Rn̄ºdd̓ ꝙ mens ꝓphete dupliciter a deo inſtruit̉. vnoº per exp̄ſſam reuelationē. aliomodo per quendā inſtinctū que interdūetiā neſcientes hūane mentes patiunt̉ vtaugꝰ. dicit ij. ſuper gen̄. ad literam. de hisergo que exp̄ſſe per ſpiritū ꝓphecie ꝓpheta cognoſcit maximā cert̓itudinē habet ⁊pro certo habet ꝙ hec ſunt diuinitus ſibireuelata. vnd̓ d̓r iere. xxvj. in veritate miſit me dn̄s ad vos vt loquerer ī aures veſtras oīa verba hec. alioqui ſi de hͦ ip̄ecertitudinem non haberet. fides que dictis ꝓphetaꝝ innitit̉ certa non eſſet et ſignum ꝓphetice certitudinis accipere poſſumus ex hoc ꝙ abrahā ammonitꝰ in ꝓphetica viſionē ſe preparauit ad filiū vnigenitū immolandū qd̓ nullatenus feciſſetni ſi de diuina reuelatione fuiſſet certiſſimus. ſed ad ea que cognoſcit per inſtinctum aliqn̄ ſic ſe habet vt. nō plene diſcernere poſſit vtrū hoc cogitauerit aliquo diuino inſtinctūu vel per ſpiritu ꝓprium. nōaūt oīa que cognoſcimus diuino inſtinctuſub certitudine ꝯphetica nobis manifeſtantur talis enim inſtinctus eſt qd̓damimper fectū ingenere ꝓphecie. et hoc modo intelligendū eſt verbū grego. ne tam̄error ex hͦ poſſit accidere per ſpiritūſanctum citius correcti ab eo que vera ſuntaudiunt. et ſemetip̄os quia falſa dixerūtreprehendūt vt ibidem grego. ſubdit.prime aūt rōnes ꝓcedunt quantū ad eaque ꝓphetico ſpū reuelant̉ vnde patet reſponſio ad obiectaD vj. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ ea queprophetice cognoſcunt̉ vel annunciant̉ poſſunt eſſe falſa. ꝓphetiaenī eſt de futuris contingentibus vt dictum eſt. ſed futura contingentia pn̄t nōvenire alioquin ex neceſſitate contingerent. ergo ꝓphecie poteſt ſubeſſe fallūP yſa. ꝓphetice ꝓnunciauit eze. dicesdiſpone domui tue. quia morieris tu. ettn̄ additi ſunt vite eius poſtea xv. anni vthabet̉ iiij. regū xx. dn̄s dicit repente loquar aduerſum gentem et aduerſum regnum vt eradicē et deſtruā et diſperdamillud ſi penitentiā egerit gens illa a malo