qui ꝑatus eſt diabolo et angelis eius. ſedpeccatū primi angeli nō fuit ex aliqua teptatione exteriori. ergo nec primū pctumhominis debuit eſſe ex aliqua exteriori tēptatione Pͣ. deus preſcius futuroꝝ ſciebat ꝙ homo ꝑ temptatione demōīs ī peccatum deijceret̉. et ſic bene ſciebat ꝙ nō expediebat ei ꝙ temptaret̉. ergo videt̉ ꝙ nͤfuerit cōueniēs ꝙ ꝑmitteret eum temptare. P. ꝙ aliquis impugnatorem habeatad penam ꝑtinere videt̉. ſicut et ecōtrarioꝑtinere videt̉ ad premiū ꝙ īpugnatio ſubtrahat̉ ẜm illud ꝓuer. xvi. cum placuerintdn̄o vie hominis inimicosqꝫ eius cōuertetad pacem. ſed pena nō debet p̄cedere culpam ergo incōueniens fuit ꝙ hono ꝑ peccatum temptaret Sed ꝯtra eſt qd̓ dicit̉eccl̓. xxxiiii. qui nō eſt temptatꝰ qualia ſcitRnº dd̓ ꝙ diuina ſapiētiā diſponit omnia ſuauiter vt dicit̉ ſapi. viii. inꝙͣtum ſcꝫſua ꝓuidētia ſingulis attribuit que eis cōpetūt ẜm ſua natura. quia vt dicit dioniſi.ca. iiii. de diui. no. ꝓuidentie nō eſt naturācorrumpere ſed ſaluare. hoc autem ꝑtinetad ꝯſideratione humane nature vt ab alijscreaturis iuuari vel impediri poſſit. vn̄ coueniens fuit vt deus homine in ſtatu innocētie et temptari ꝑmitteret ꝑ malos angelos et iuuari eum faceret ꝑ bonos. ex ſpeciali embeneficio gratie hoc erat ei collatum vt nulla creatura exterior poſſit nocere eī cōtra ꝓpriam volūtatem ꝑ quā etiā teptationi d̓monis reſiſtere poterat. Adi. ergo dd̓ ꝙ ſupra naturā humana eſt aliqua natura in qua poteſt malū culpe inueniri nō autē ſupra naturā angelicam. temptare autē inducēdo ad malum nō eſt inſi iam deprauati ꝑ culpa. et ideo cōueniesfuit vt homo ꝑ angelum malū temptaret̉ad peccādum. ſic etiam ẜm ordine natureꝑ angelū bonum ꝓmouetur ad ꝑfectioneꝫangelus autē a ſuo ſuperiori ſcꝫ a deo ī bono ꝑfici potuit nō autem ad peccadum induci. quia ſic̄ d̓r iacobi. iiii. deus intēptatormaloꝝ eſt. Ad ii. dd̓ ꝙ ſicut deꝰ ſciebatꝙ homo ꝑ temptationē eſſet in peccatū dencie dꝰ. ita etiā ſciebat ꝙ ꝑlibeꝝ arbitriūreſiſtere poterat temptatori. hoc autē requirebat cōditio nature ipſius vt ꝓprie volutati relinqueretur ſic d̓r eccl̓. v. deus relīquit homine inmanū cōſilij ſui. vnde augͦdicit xi. ſuꝑ gen. ad littera. nō mihi vt̉ magne laudis futuꝝ fuiſſe homīeꝫ ſi ꝓpter eapoſſet bene viuere. quia nemo maſe viuereſuaderet. cum et in natura poſſe et in poteſtate haberet velle nō cōſentire ſuadenti.Ad in. dd̓ ꝙ impugnatio cui cum difficultate reſiſti penalis eſt. ſed homo in ſtatu innocētie potuit abſqꝫ difficultate tem-ptationi reſiſtere. et ideo impugnatio temptatoris penalis ei non fuit.D n. ſic ꝓceditur. videtur ꝙ n̄ fuerit cōuenies modus et ordo primetemptationis. ſic̄ em̄ ordine natureangelus erat ſuperior hoīe. ita vir erat ꝑfectior muliere. ſed peccatū venit ab angelo ad hominē. ergo pari ratione debuit puenire a viro in muliere vt ſcꝫ mulier ꝑ virūtemptaretur et nō ecōuerſo. Pͣ. temptatio primoꝝ ꝑentum fuit ꝑ ſuggeſtione. poteſt autē homini diabolus ſuggerere etiaꝫabſqꝫ aliqua exteriori ſenſibili creatura. cuꝫergo primi ꝑentes eſſent ſpūali mēti p̄ditiminus ſenſibilibus ꝙ intelligibilibus īherentes cōuenientius fuiſſet ꝙ ſolum ſpūalitemptatōe homo tēptaret̉ ꝙ exteriori.B. non poteſt cōuenienter aliquis malumſuggerere niſi ꝑ aliquid quod apparet bonum. ſed multa alia habet maiore apparentiam boni ꝙͣ ſerpens. nō ergo cōuenientertemptatus fuit homo a diabolo ꝑ ſerpētēP. ſerpēs eſt animal irratōale. ſed animali irrationali nō competit ſapiētia nec locutio nec pena. ergo incōuenienter inducitur ſerpētem eſſe callidiore cūctis animalibus. vel prudētiſſimus omniū beſtiaꝝ ẜmaliam traſ lationem. incōuenienter etiā inducitur mulieri fuiſſe locutus et a deo punitus. Sed cōtra eſt ꝙ id quod eſt primum in aliquo genere debet eſſe ꝓportionatum hijs qui in eodē genere cōſequuntur.ſed in quolibet generi peccati inuent̉ ordoprime temptatōis in qͣꝫtum videlicet precedit in ſenſualitate que ꝑ ſerpētem ſignificatur peccati cōcupiſcentia. in ratōne inferiori que ſignificatur ꝑ muliere delectatioin ꝑte ſuꝑiori que ſignificatur ꝑ viꝝ cōſenſus peccati. vt augu. dicit xij. de trini. ergocogruus ordo fuit prime temp̄tatōis.Rn̄º dd̓ ꝙ homo compoſitus eſt ex duplicinatura. intellectiua ſcꝫ et ſenſitiua. et ideodiabolus in temptatōne hominis vſus eſtincitamēto ad peccadum dupliciter. vnoºex parte intellectꝰ inqͣtum ꝓmiſit diuinitatis ſimilitudinē ꝑ ſciētie adeptōe in quahomo naturaliter deſiderat. alio mō ex ꝑte ſenſus et ſic vſus eſt hiis ſenſibilibus rebus que maximā hn̄t affinitatē ad hominēꝑtim quidem in eadē ſpecie temptas ꝑ mūlierem. partim vero ī eodē genere temptasmuliere ꝑ ſerpētem. ꝑtim vero ex genere ꝓpiquo ꝓponens pomū ligni vetiti ad edēdum. Ad i. ergo dd̓ ꝙ in actū teptatōiſdiabolus erat ſicut principale agens. ſedmulier aſſumebat̉ quaſi inſtrumētum temptationis ad deiiciēdum viꝝ. tum quia mulier erat infirmior viro. vnde magis ſeducipoterat. tum etiā ꝓpter cōiunctionem eius