nō amittit̉ corꝑis ſanctitas manēte animeſanctitate. inter motus aūt interiores priꝰmouet̉ appetitus in finem quā in id qd̓ querit̉ ꝓpter finem. et ideo ibi fuit primū peccatum hominis vbi ponit̉ eſſe primꝰ appetitus inordinati finis. ſic aūt homo erat inſtatu innocētie inſtitutus vt nulla eſſet rebellio carnis ad ſpiritum. vn̄ nō potuit eſſeprima in ordinatio appetitus humani ad hͦꝙ appetierit aliquod ſenſibile bonū in qd̓carnis cōcupiſcētiā tendit p̄ter ordinē rationis. relinquit̉ igit̉ ꝙ prima mordinatioappetitus humani fuit ex hͦ ꝙ aliquod bonu̓m ſpūale inordinate appetit. nō autē inordinate appetiuiſſꝫ appetēdo illud ẜm ſuāmēſuram ex diuina regula preſtitutā. vnderelinquit̉ ꝙ primū peccatū hominis fuit inhoc ꝙ appecijt quoddā ſpūale bonū ſupraſuam menſuram quod ꝑtinet ad ſuꝑbiam.vn̄ manifeſtum eſt ꝙ peccatū primi homīſfuit ſuꝑbia. Ad i. ergo dd̓ ꝙ hoc ꝙ hō n̄obedierit diuino p̄cepto n̄ fuit ꝓpter ſe abeo volitum. quia hoc nō poſſet contingereniſi p̄ſuppoſita iordinatione volūtatis. relinquit̉ ergo ꝙ voluerit ꝓpter aliquod alid̓primū autem ꝙ inordinate voluit fuit propria excellētia. et ideo inobediētia ī eo cauſata fuit ex ſuperbi a. et ideo augꝰ dicit adoroſiū. ꝙ homo elatus ſuperbia ſuaſioni ſerpentis obediēs p̄cepta dei contempſit.Ad n. dd̓ ꝙ in peccato primoꝝ parētū etiāgula locum habuit. dicit̉ em̄ gen. iij. viditmulier ꝙ lignū eſſet bonū ad veſcēdum etpulchꝝ oculis aſpectūqꝫ delectabile et tulit de fructu eius et cōmedit nō tn̄ ipſa bonitas ⁊ pulchritudo ibi fuit primū motiuūad peccādum ſed potiꝰ ſuaſio ſerpētis quidixit aperient̓ oculi veſtri et eritis ſicut dijqd̓ appetēdo ſuꝑbiam in ulier incurrit. ⁊ iōpeccatū gule deriuatum eſt ex peccato ſuperbie. Ad in. dd̓ ꝙ appetitus ſciētie cauſatus fuit in primis parētibus ex inordinato appetitu excellētie. vnde et in v̓bis ſerpentis premittit̉. eritis ſicut dn̄i et poſteaſubdit̉. ſcientes bonū et malum. Ad iiij.dd̓ ꝙ ſicut augꝰ dicit xi ſuꝑ gen. ad literaꝫverbis ſerpetis mulier nō crederet a bonaatqꝫ vtili re diuinitus ſe fuiſſe ꝓhibita niſiiam meſſet mēti amor ille ꝓprie poteſtatiset q̄dam de ſe ſuꝑba p̄ſumptio quod n̄ eſtſic intelligēduꝫ quaſi ſuꝑbia p̄ceſſerit ſuaſionem ſerpētis ſed ſtatim poſt ſuaſionē ſerꝑentis inuaſit mētem eius elatio ex qua cōſecutum eſt vt crederet veꝝ eſſe quod demon dicebat.D ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ſuꝑbia primi hominis nō fuerit in hoc ꝙ appitierit diuinā ſimilitudinē. nullꝰ em̄peccat appetēdo id quod ſibi competit ſimſuā naturam dicit̉ em̄ gen̄. i. faciamus hominem ad imaginē et ſimilitudinē noſtra.ergo nō peccauit diuina ſimilitudinē appetendo. Pͣ. in hoc videt̉ homo diuina ſimilitudine appetiſſe vt ſciētia boni et malipotiret̉. hoc em̄ ei a ſerpēte ſuggerebatur.eritis ſicut dij ſciētes bonū et malū. ſed appetitus ſcientie eſt homini naturalis ẜm illud ph̓i in principio methaphiſice. omneshomines natura ſcire deſiderat. gͦ nō peccauit appetēdo diuinā ſimilitudinē. Pꝯ.nullus ſapiēs appetit id quod eſt impoſſibile. primꝰ autē homo ſapiētia p̄ditꝰ eratẜm illud eccl̓. xvij. diſciplina intellectꝰ repleuit illos. cum ergo omne peccatū conſiſtit in appetitū deliberato qui eſt electio.videt̉ ꝙ primus homo nō peccauit appetedo aliquid impoſſibile. ſed impoſſibile eſteſſe hominē ſimilē deo ẜm illud exodi xv.quis ſimilis tui ī fortibus dn̄e. ergo primꝰhomo nō peccauit appetēdo diuina ſimilitudinem. Sed cōtra eſt qd̓ ſuꝑ illd̓ ps.que nō rapui tūc exſolueba dicit augͥ. adaet eua rapere voluerūt diuinitatē et p̄diderūt felicitatem. Rnº dd̓ ꝙ duplex eſtſimilitudo. vna omnimode equiparentie. ethanc ſimilitudinē ad deum primi parētesnō appetierūt quia talis ſimilitudo nō cadit in apprehēſione p̄cipue ſapiētis. alia autem eſt ſimilitudo imitatōis. qualis poſſibilis eſt creature ad deū. inquatum ſcꝫ ꝑticipat aliquid de ſimilitudine ip̄ius ſcd̓m ſuūmodū. vn̄ dyo. dic̄ in ix. c. de di. nō. eademſimilia ſunt deo et diſſimilia. hec quidē ẜmcontingētem imitationē. hec autē ẜm ꝙ cauſata minus hn̄t a cauſa. qd̓libet autē bonuꝫin creatura exiſtēs eſt q̄dam ꝑticipata ſil̓itudo primi boni. et ideo ex hocipſo ꝙ homō appetit aliquod ſpirituale bonū ſupraſuam mēſuram vt dictū eſt conſequēs ē ꝙappetierit diuinā ſimilitudinē inordinate.Cōſiderādum tn̄ eſt ꝙ appetitus ꝓprieeſt rei nō habite. bonū autem ſpirituale ẜmꝙ creatura rationalis ꝑticipat diuina ſimilitudinem pōt ẜm tria attēdi. primo quidēẜm ip̄um eſſe nature. et talis ſimilitudo abipſo creatōnis principio fuit imp̄ſſa et homini de qūuo dicit̉ gen .i. ꝙ deus fecit hominem ad imagine et ſimilitudine ſuam. et angelo. de quo dicit̉ ezech̓. xxviij. tū ſignaculūſimilitudinis. ſecūdo vero quatum ad cogͦtionem. et hac etiam ſimilitudinē in ſui creatione angelus accepit. vn̄ in p̄miſſis v̓biscum dictū eſſet tu ſignaculū ſimilitudinisſtatim ſubdit̓. plenus ſapiētia. ſed primushomo in ſua creatione iſtam ſimilitudinemnodum actu adeptus erat ſed ſolum in potentia. tertio quātum ad poteſtate oꝑandiet hanc ſimilitudinē nōdum erant in actu