ſuꝑbis reſiſtit. et ideo auertita deo et eiusp̄ceptis qd̓ eſt quaſi ꝯn̄s in alijs peccatisꝑ ſe ad ſuꝑbiam ꝑtinet cuius actus eſt deicontēptus. et quia id quod eſt ꝑ ſe potiuseſt eo quod eſt ꝑ aliud. conſeques eſt ꝙ ſuperbia ſit grauiſſimū peccatoꝝ ẜm ſuū genus. quia excedit ī auerſiōe que formalitercomplet peccatum. Ad i. ergo dd̓ ꝙ aliquod peccatū difficile cauet̉ dupliciter.vno mō ꝓpter vehemētiam impugnationisſicut ira vehemēter impugnat ꝓpter ſuū impetum. et ꝓpter hoc difficilius eſt reſiſtere concupiſcētie ꝓpter eius connaturalitatevt d̓r inij. eth̓. et talis difficultas vitandipeccatū grauitate peccati diminuit. qꝛ quato aliquis minoris temptatōnis impetu cadit tāto grauiꝰ peccat vt augꝰ dic. alio mōdifficile ē vitare aliquod peccatū ꝓpter eiꝰlatētiam et hoc mō ſuꝑbiam difficile eſt vitare. quia etiā ex ipſis bonis occaſionem ſumit vt dictum eſt. et ideo ſignanter augu.dicit ꝙ bonis oꝑibus inſidiat̉. et in psͣ. d̓rin via hac quā ambulabā abſcoderunt ſuꝑbi laqueū mihi. et ideo motꝰ ſuꝑbie occulte ſubrepens nō habet maximā grauitateꝫantequa ꝑ iudiciū rationis deprehendat̉.ſed poſtquā deprehēſus fuerit ꝑ rationemtūc facile vitat̉. tum ex conſideratōe ꝓprieinfirmitatis ſꝫm illud eccl̓. x. quid ſuperbispuluis et cinis. tum etiā ex cōſideratōe magͣnitudinnis diuine ẜm illud iob xv. quidtumēt cōtra deum ſpūs tuus. tum etiā ex īperfectōe bonoꝝ de quibus homo ſuperbitẜm illud iſaie xl. omnis caro fenū et omnisgloria eiꝰ quaſi flos agri. et infra. lxiiij. quaſi pannꝰ mnēſtruate vniuerſe iuſtitie veſtreAd ii. dd̓ ꝙ oppoſitio vicij ad virtute attendit̉ ẜm obiectum quod conſiderat̉ ex ꝑte conuerſiōis. ⁊ ẜm hoc ſuperbia nō habꝫꝙ ſit maximū peccatoꝝ. ſic nec humilitasꝙ ſit maxima v̓tutum. ſed ex parte auerſionis eſt maximū. vtpote alijs peccatis magnitudinem preſtas. nam hocipſum infidelitatis pctm̄ grauiꝰ reddit̉ ſi ex ſuꝑbie cōtemptū ꝓcedat quā ſi ex ignorātia vel infirmitate ꝓueniat et idē dicēdū eſt de deſperatione et alijs hmōi. Ad iij. dd̓ ꝙ ſicutin ſilogiſmis ducētibus ad impoſſibile qn̄ꝫaliquis conuincit̉ ꝑ hoc ꝙ ducit̉ ad inconueniens magis manifeſtū. ita etiā ad ꝯu̓mcendū ſuꝑbiam hoīm deus aliquos punitꝑmittens eos ruere ī peccata carnalia queetiam ſi ſint minora tn̄ manifeſtiorē turpipitudinem cōtinent. vnde iſido. dicit in li.de ſum. bo. omni vicio deteriore eſſe ſuperbiam ſeu ꝓpter ꝙ a ſummis ꝑſonis et primiſaſſumit̉. ieu q de opere iuſtitie et virtutisexorit̉ minuſqꝫ culpa eius ſentit̓. luxuria v̓ocarnis ideo notabilis omnibus eſt qm̄ ſtatim per ſe turpis eſt et cum diſpēſante deoſuꝑbia minor eſt. ſed qui detinet̉ ſuperbiaet nō ſentit labit̉ in carnis luxuria vt ꝑ hachumiliatus a cōfuſione exurgat. ex qͦ etiaꝫpat et grauitas ſuꝑbie. ſic̄ em̄ medicus ſapiens in remediū maioris morbi patit̉ infirmum in leniorē morbū incidere. ita etiā peccatum ſuꝑbie grauius eſſe oſtendit̉ ex hocipſo ꝙ ꝓ eius remedio deus ꝑmittit homines ruere in alia peccata.D vn. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ſuꝑbia nōſit primū omniū peccatoꝝ. primumem̄ ſaluat̉ in omnibus conſequētibꝰſed nō omnia peccata ſunt cum ſuꝑbia necoriunt̉ ex ſuperbia. dic̄ em̄ augꝰ in li. d̓ natura et gratia ꝙ multa ꝑ peram fiūt que n̄fiunt ſuꝑbe. ergo ſuperbia nō eſt primumomniū peccatoꝝ. P. eccl̓. x. dicit̉. ꝙ inicium ſapiētie eſt apoſtatare a d̓o ergo apoſtaſia a deo eſt prius ꝙͣ ſuperbia. Pͣ. ordo peccatorum videt̉ eſſe ẜm ordinē virtutum. ſed humilitas nō eſt prima virtutumſed magis fides. ergo ſuꝑbia nō eſt primūpeccatoꝝ. Pͣ. ii. ad thi. iij. dicit̉. mali homines et ſedūctores ꝓficiit in peius. ⁊ itavidet̉ ꝙ principiū malicie hominis nō ſit amaximo peccatoꝝ. ſed ſuꝑbia eſt maximuꝫpeccatoꝝ vt dictum eſt. nō eſt igit̉ primuꝫpctm̄. P. id quod eſt ẜm apparētiam etfictionem eſt poſterius eo qd̓ eſt ẜm veritatem. ſed ph̓s dicit in iij. eth̓. ꝙ ſuꝑbus ēfictor fortitudinis et audacie. ergo viciumaudacie eſt prius vicio ſuperbie. Sed cōtra eſt quod eccl̓. x. dicit̉. iniciū omnis peccati ſuꝑbia. Rn̄º dd̓ ꝙ illud quod eſt ꝑſe eſt primuꝫ in quolibet genere. dictū eſtautem ſupra ꝙ auerſio a deo que formaliter complet ratione peccati ꝑtinet ad ſuꝑbiam per ſe ad alia autem peccata ex conſequenti. et inde eſt ꝙ ſuꝑbia habet rationeꝫprimi ⁊ eſt omniū principiū peccatoꝝ vt sdictū eſt cū de cauſis peccati ageret̉ ex ꝑte auerſionis que eſt principalior in pctō.Ad i. ergo dd̓ ꝙ ſuꝑbia dicit̉ eſſe omnispeccati iniciū nō quia quodlibet peccatumſingulariter ex ſuperbia oriat̉. ſed quia qd̓libet genus peccati natū eſt ex ſuꝑbia oririAd ii. dd̓ ꝙ apoſtatare a deo dicit̉ eſſeſuperbie humane miciū nō quaſi aliqd̓ alid̓pctm̄ a ſuperbia exiſtēs. ſed quia eſt primaſuperbie pars. dictū eſt em̄ ꝙ ſuperbia prīcipaliter reſpicit ſubiectionē diuinā quā cōtemnit. ex conſequēti autē cōtemnit ſubiicicreature ꝓpter deū. Ad iii. dd̓ ꝙ n̄ oportet eſſe eūdem ordinē v̓tutum et vicioꝝ. nāviciū ē corruptiuū v̓tutis. id autē qd̓ ē primū in generatōe eſt poſtremū in corruptione. et ideo ſic̄ fides eſt prima virtutū ita infidelitas eſt vltimū peccatoꝝ ad quā homo