Pͣ. idē nō debet poni ſpecies diuerſoꝝgeneꝝ. ſed iactatia ponit̉ ſpeciēs mendacijvt ſupra habitū eſt. ergo nō debet poni ſpecies ſuꝑbie. Pͣ. qͥdam alia vident̓ ad ſuꝑbiam ꝑtinere que hic nō cōnumerant̉. dicitem̄ iero. q nihil eſt ita ſuꝑbum qͣͣ ingratūvideri. et augꝰ dic xiij. de ciui. dei ꝙ excuſare ſe de peccato cōmiſſo ad ſuꝑbiam ꝑtinetp̄ſumptio aūt qua quis tedit ad aſſequēdūaliquid qd̓ ſupra ſe eſt maxime ad ſuꝑbiampertinere videt̉. nō ergo ſufficiēter p̄dictadiuiſio cōprehedit ſuꝑbie ſpēs. Pͣ. inueniunt̉ alie diuiſiones ſuꝑbie. diuidit enimAnſel. exaltationē ſuꝑbie dicēs. ꝙ q̄dameſt ī volūtate qͥdam inſermōe q̄dam in oꝑeratione. bernar. etiā ponit xij. gradus ſuꝑbie qui ſunt curioſitas mētis. leuitas. mneptaletitia. iactatia. ſingularitas. arrogatia. p̄ſumptio. defenſio peccatoꝝ. ſimulata cōfeſſio. rebellio. libertas. peccādi cōſuetudo. qnō vidēt̓ cōp̄hendi ſub ſpeciebus a greg̓. aſſignatis ergo videt̉ ꝙ incōuenienter aſſignent̓. Incontrarium ſufficit autoritasgrego. Rnº dd̓ ꝙ ſicut ſupra dictū. eſt.ſuperbia importat immoderatū excellētieappetitum qui ſcꝫ nō eſt ſim ratione rectā.Eſt autē conſiderandū ꝙ quelibet excellentia conſequit̉ aliqd̓ bonū habitum. qd̓quidē pōt tripliciter cōſiderari. vno mō ẜmſe. manifeſtū eſt em̄ ꝙ quāto maius eſt bonum quod quis habet tāto ꝑ hoc maioremexcellētiam conſequit̉. et ideo cum aliquisattribuit ſibi maius bonū qͣꝫ habeat ꝯn̄s ēꝙ eius appetitꝰ tedit in excellētiam ꝓpriaꝫvltra modū ſibi conueniētem. et ſic eſt tercia ſuꝑbie ſpecies cum ſcꝫ aliquis iactat ſehabere quod n̄ habet. alioº ex ꝑte cauſe ꝓut ſcꝫ excellētius eſt ꝙ aliquod bonū niſitalicui a ſe ip̄o ꝙͣ ꝙ inſit ei ab alio et ideo cūaliquis exiſtimat bonū qd̓ habet ab alio acſi haberet a ſeipſo. fert̉ ꝑ cōſequens appetitus eius in ꝓpriam excellētiam ſupra modūſuū. eſt autē dupliciter aliquis cauſa ſui boni. vno mō efficienter. alio mō meritorie. etſym hoc ſumunt̉ due prime ſuꝑbie ſpēs ſcꝫcum quis a ſemetipſo habere eſtimat qd̓ adeo habet. vel cū ꝓprijs meritis ſibi datumdeſuꝑ credit. tertio mō ex ꝑte modi habendi ꝓut excellētior aliquis reddit̉ ex hoc ꝙaliquod bonū excellētius ceteris poſſidet.vn̄ ex hoc etiā fert̉ mordinate appetitus inpropriā excellētiam. et ẜm hoc ſumit̓ quarta ſuperbie ſpēs que eſt cū aliquis alijs deſpectis ſingulariter vult videri. Ad j. gͦdd̓ ꝙ vera exiſtimatio poteſt corrupi dupliciter. vno mō in vniuerſali et ſic in hijs quead fidem ꝑtinent corrumpit̓ vera exiſtimatio ꝑ infidelitatē. alio mō in aliquo ꝑticulari eligibili et hoc nō facit infidelitatē ſicutille qͥ fornicat̉ eſtimat ꝓ temꝑe illo bonuꝫeſſe ſibi fornicari nec tn̄ eſt infidelis ſicuteſſet ſi in vniuerſali diceret fornicationemeſſe bonā et ita etiā eſt in ꝓprſito. nā dic invniuerſali aliquod bonū eſſe qd̓ nō eſt a d̓ovel gratiā hoībꝰ dari ꝓ meritis ꝑtinet ad īfidelitatē. ſed ꝙ aliquis ex inordinatō aptitu ꝓprie excellētie ita d̓ bonis ſuis gloriet̉ac ſi ea a ſe haberet vel ex meritis ꝓprijs ꝑtinet ad ſuꝑbiam et nō ad infidelitate ꝓprieloquēdo. Ad ij. dd̓ ꝙ factatīa ponit̉ ſpecies mēdacij quātum ad exteriore actū quoquis falſo ſibi attribuit qd̓ nō habet. ſꝫ quātum ad interiorē cordis arrogātiam ponit̉a grego. ſpēs ſuperbie. Ad iij. dd̓ ꝙ ingratus eſt qui ſibi attribuit id qd̓ ab aliohabet. vnde due prime ſuꝑbie ſpectes ad īgratitudinem ꝑtinent. qd̓ aūt aliquis ſe excuſet de peccato qd̓ habet ꝑtinet ad tertiaſpecie quia ꝑ hoc aliquis ſibi attribuit bonum innocētie qd̓ nō habet. ꝙ aūt aliquisp̄ſumptuoſe tēdit in id qd̓ ſupra ipſum eſtp̄cipue videt̉ ad quartā ſpecie ꝑtinere ſimquā aliquis vult alijs p̄ferri. Ad iiii. dd̓ꝙ illa tria que ponit anſel. accipiunt̉ ẜim ꝓgreſſum peccati cuiuſlibet quod primo corde concipit̉. ſecūdo ore ꝓfert̉. tertio opere ꝑficit̉. illa autem. xij. que ponit bern. ſumunt̉ per oppoſitū ad xij. gradus huīlitatis d̓ quibꝰ s. habitū ē. nā primꝰ gͣdꝰ hulitatis eſt corde et opere ſemꝑ humilitateꝫoſtēdere defixis in terrā aſpectibꝰ. cui opponit̉ curioſitas ꝑ quā aliquis curioſe vbicunqꝫ et mordinate circūſpicit. ſecūdꝰ gradus humilitatis eſt vt pauca verba et rationabilia loquat̉ aliquis nō clamoroſa vocecōtra que opponit̉ leuitas mentis ꝑ quā ſcꝫhomo ſuꝑbe ſe habet in verbo. tertiꝰ grādꝰhumilitatis vt nō ſit facilis et ꝓmptus inriſum cui opponit̉ inepta letitia. quartꝰ gr̄adus humilitatis eſt taciturnitas vſqꝫ ad interrogationē. cui opponit̉ iactātia. quintꝰgradus humilitatis eſt tenere quod ꝯuīsmonaſterij regula habet. cui opponit̉ ſingularitas ꝑ quā ſcꝫ aliquis vult ſanctior apparere. ſextus gradus humilitatis eſt credēre et ꝓnuntiare ſe omnibus viliorē. cui opponit arrogātia ꝑ quā ſcꝫ homo alijs ſe prefert. ſeptimus gradus humilitatis eſt adomnia inutilem et indignū ſe cōfiteri ⁊ credere. cui opponit̉ p̄ſumptio ꝑ quā aliquisreputat ſe ſufficientem ad maiora. octauusgradus humilitatis eſt cōfeſſio peccatoꝝ.cui opponit̉ defēſio eorundē. nonꝰ gradꝰeſt in duris et aſperis patiētiam amplecti.cui opponit̉ ſimulata cōfeſſio ꝑ quā ſcꝫ aliquis nō vult ſubire penā ꝓ peccatis que ſimulate confitet̉. decimꝰ gradus humilitatis eſt obedientia cui opponitur rebellio.