aſſignant̉ nō ẜꝫm conueniētiam in ſubiectovel in materia ſed ẜm conueniētiam in modo formali vt dictū eſt. ⁊ ideo licet humilitas ſit in iraſcibili ſic̄ in ſubiecto. ponit̉ tn̄paīs modeſtie et tēperatie ꝓpter modum.Ad iii. dd̓ ꝙ licet magnanimitas et humilitas in materia conueniat. differūt tn̄ īmodo ratione ciiꝰ magnanimitas poniturpars fortitudinis himilitas autem paīstemperantie.D v. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ humilitasſit pōti ſſima v̓tutū. dicit em̄ criſo. exponens illud qd̓ dicit̉ luce xviij. dephariſeo et publicano. ꝙ ſi mixta delictishumilitas tam facile currat vt iuſtitiā ſuꝑbie cōiunctam trāſeat. ſi iuſtitie cōiunxeriseam quo nō ibit aſſiſtet ibi tribunali diuinoin medio angeloꝝ. et ſic patet ꝙ humilitaſprefeit̓ iuſtitie. ſed iuſtitia eſt p̄clariſſimaomniū virtutū et includit in ſe omnes virtutes vt patet ꝑ ph̓m in v. et h̓. ergo humilitas eſt maxima virtutum. P. aūgꝰ dic̄ inli. de ver. do. cogitas magnā fabrica cōſtruere celſitudinis de fundamēto prius cogita humilitatis. ex qͦ videt̉ ꝙ humilitas ſitfundamētum omniū v̓tutum. ergo videt̉eſſe potior alijs. Po. maiori virtuti maiusdebet̉ p̄mium. ſed humilitati debet̉ maxīmp̄mium qꝛ qui ſe humiliat exaltabit̉. vt dicitur luce xiiij. ergo humilitas eſt maxīa virtutū. Pͣ. ſic̄ augꝰ dicit in li. de vera religine. tota vita xp̄i in terris ꝑ hominē quē ſuſcipere dignatus eſt diſciplina moꝝ fuit p̄cipue humilitatē ſuā īmitadam ꝓpoſuit dicens math̓. xj. diſcite a me quia mitis ſum ⁊humilis corde. et gregꝰ dic̄ in paſto. ꝙ aigumētum redemptōis noſtre inuēta ē humilitas dei. ergo humilitas videt̉ eſſe maxima virtutū. Sed cōtra ꝙ cartas prefert̉ omnibꝰ virtutibus ẜm illud coll̓o. iii.ſuꝑ omnia caritatē habete. non ergo humilitas eſt maxima virtutū. Rn̄º dd̓. ꝙ bonum humane virtutis in ordine ratōis cōſiſtit qui quidē principl̓r attendit̓ reſpectufinis. vn̄ virtutes theologice que habēt vltimum finē ꝓ obiecto ſunt potiſſime. ſecūdario autē attendit̉ ꝓut ẜm rationē finisordinant̉ ea que ſunt ad finem. et hec quidem ordinatio eſſentialiter cōſiſtit in ipſarationē ordināte ꝑticipatiue aūt vniuerſaliquatum ad omnia. quelibet aūt alia virtusquatum ad aliqua ordinatōnē eſſentialiterfacit iuſtitia p̄ſertim legalis. ordinatōi aūtfacit homine bene ſubiectum humilitas inipſo appetitu ꝑ rationem ordinato. quā qͥdem materiā ſpecialē ideo pꝰ virtutes theologicas et vntutes intellectuales que reſpiciūt ipſam rationē et poſt iuſtitiā p̄ſertilegalem potior ceteris eſt humilitas. Adi. ergo dd̓ ꝙ humilitas iuſtitie nō prefert̓.ſed iuſtitie cui ſuꝑbia coniungit̉ que iamdeſinit eſſe virtus ſic̄ ecōtrario peccatū ꝑhumilitatem remittit̉. nā et de publicanodicit̉ luce. xviij. ꝙ merito humiliatus deſcendit iuſtificatus in domū ſuam. vnde ⁊criſo. dicit geminas bigas mihi accomodeſalteram quidē ſuꝑbie et iuſtitie. altera vero peccati et humilitatis. et videbis pccumꝓuertens iuſtitia nō ꝓprijs ſed humilitatiscōiunge viribus. aliud vero p̄uidebis deuictum nō fragilitate iuſtitie ſed mole et tumore ſuꝑbie. Ad n. dd̓ ꝙ ſic ordinata vtutum cōgregatio ꝑ quadam ſimilitudineꝫedificio coꝑat̉. ita etiā illud qd̓ eſt primuꝫin acquiſitōe virtutū fundamēto comꝑat̄ ⁊primū in edificio iacit. virtutes autē vereinfundunt̉ a deo. vnde primū in acquiſitione virtutum pōt accipi dupliciter. vno modo ꝑ modum remouētis ꝓhibens. et ſic humilitas primū locū tenet inquātum ſcꝫ expellit ſuꝑbiam cui deus reſtit et p̄bet hominem ſubditū ⁊ quaſi patulū ad ſuſcipiendum influxū diuinie gratīe inquatum eracuat inflammationē ſuꝑbie vt dicit̉ iacͣ iij.ꝙ deus ſuꝑbis reſiſtit. humilibus autē datgratia. et ſꝫm hoc hūilitas dicit̉ ſpūalis edificij fundamētum. alio mō ē aliquid primum in virtutibus directe ꝑ quod ſcꝫ iamad deum attendit̉. primus aūt acceſſus addeum eſt ꝑ fidem ẜm illud hebre. xj. accedentem ad deū oportet credere. et ẜm hͦfides ponit̉ fundamētum nobiliori mō ꝙͣhumilitas. Ad iii. dd̓ ꝙ contepti terrena ꝓmittunt̉ celeſtia. ſic̄ contemnētibꝰ diuitias terrenas ꝓmittunt̉ celeſtes theſauri ſꝫm illud math̓. vi. nolite vobis theſauriſare theſauros in terra. ſed theſauriſate vobis theſauros in celo. et ſimiliter cōtemnetibus mūdi gaudia ꝓmittinit̉ conſolatōescoleſtes ſm illud math̓. v. beati quī lugentqm̄ ipſi conſolabunt̉. et eodem mō humilitati ꝓmittit̉ ſpūalis exaltatio. nō quia ipſaſola eam mereat̉ ſed quia eius eſt ꝓpriū cōtemnere ſublimitate terrena. vnde augꝰ dicit in li. de peni. ne putes eum qui ſe humiliat ſemꝑ racere. cū dictū ſit exaltabit̉. etne opinatis euis exaltationē in oculis hoīmꝑ ſublimitates fieri corꝑales. Ad ij. dd̓ꝙ ideo xp̄us p̄cipue humilitatē nobis commēdauit. qꝛ ꝑ hoc maxime remouet̉ impedimētum humane ſalutis q̄ cōſiſtit in hͦ ꝙhomo ad celeſtia et ſpūalia tedat. a quibushomo impedit̉ dū in terrenis magnificariſtudet. et ideo dn̄s vt impedimētum ſalutis auferret exteriore celſitudinē cētemnēdam mōſtrauit ꝑ humilitatis exēpla. et ſichumilitas eſt quaſi quedam diſpoſitio adlibeꝝ acceſſum homīs in ſpiritualia et diuina bona. ſic̄ 5º ꝑfectio ē potior diſpoſitōe