7 T l35Sinde cōſiderādum eſt de ſpeciebuſ modeſtie. Et primo d̓humilitate ⁊ ſuꝑbia q̄ ei opponitur. Secūdo de ſtudioſitateet curioſitate ſibi oppoſita.Tertio de modeſtia ſꝫmq eſt in verbis velfactis. Quarto de modeſtia ſꝫm ꝙ eſtcirca exteriorē actū. Circa humilitatemquerunt̉ ſex. Primo vtꝝ humilitas ſit v̓tus. Secūdo vtꝝ cōſiſtat in appet tu velin iudicio rois. Tertio vtꝝ aliquis ꝑ humilitatē ſe debeat oībus ſubijcere. Quarto vtrum ſit pars modeſtie vel temperātie.Quinto de comꝑatione eius ad alias virtutes. Sexto de gradibus humilitatis.D i. ſic procedit̓. videt̉ ꝙ humilitasnō ſit virtus. virtus em̄ importat rationem boni. ſed humilitas videt̉importare rationē malipenalis ẜm illd̓ psͣhumiliauerūt in cōpedibus pedes eius. ghumilitas nō eſt virtus. Pͣ. virtus ⁊ vicium opponunt̉. ſed humilitas qn̄qꝫ ſonat inviciū. dicit̉ em̄ eccl̓. xxix. eſt qui nequiter ſehumiliat. ergo humilitas nō oſt virtus.P. nulla virtꝰ opponit̉ alij virtuti. ſed humilitas videt̉ opponi virtuti magnamitatiſq̄ tēdit in magna. humilitas aūt ipſa refugit. ergo videt̉ ꝙ humilitas nō ſit virtus.Pͣ. virtus eſt diſpoſitio ꝑfecti vt dicit̉in vij. ph̓i. ſed humilitas videt̉ eſſe imꝑfectorum. vn̄ ⁊ deo nō cōuenit humiliari. q̄anulli ſubijci pōt. ergo videt̉ ꝙ humilitas nſit virtus. P. omnis virtus moralis eſtcirca actōes et paſſiones. vt d̓r in ij. eh̓. ſedhumilitas nō connumerat̉ a ph̓o inter v̓tutes q̄ ſunt circa paſſiones. nec etiā continet̉ſub iuſtitia que eſt circa actōes. ergo videt̉ꝙ nō ſit virtus. Sed contra eſt ꝙ origenes dicit expones illud luce. i. Reſpexit humilitatem ancille ſue. ꝓprie ī ſcripturis vnade virtutibus humilitas predicat̉. ait quippe ſaluator. diſcite a me quia mitis ſum ethumil̓ corde. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictuꝫeſt cū de paſſionibꝰ ageret̉. bonū arduumhabet aliquid. vn̄ attrahit appetitū ſcꝫ ip̄aꝫratione boni. et habet aliquid retrahensſcꝫ difficultatē adipiſcēdi ſym quoꝝ primūinſurgit motus ſpei. et ẜm aliud motus d̓ſperationis. dictū eſt aūt ſupra ꝙ circa motus appetitiuꝰ qui ſe hn̄t ꝑ modū impulſionis oportet eſſe virtutē moralem moderātem et refrenātem. circa illos aūt qui ſe habent ꝑ modum retractōis et reſiliatōnis exꝑte appetitus oportet eſſe virtutē moralemfirmatem et impellētem. ⁊ ideo circa appetitum boni ardui neceſſaria eſt duplex virtus. vna quidē que temꝑet et refrenet aīmne immoderate tēdat in excelſa et hoc ꝑtinet ad virtutam humilitatis. alia vero quefirmat aīm cōtra deſperationē et impellitipſum ad ꝓſecutionem magnoꝝ ẜꝫm rationem rectam et hoc eſt magnamitas. et ſicpatet ꝙ humilitas eſt q̄dam virtus. Adi. ergo dd̓ ꝙ ſic̄ iſidorꝰ dic̄ in li. eth̓mo. humilis dicit̉ quaſi humi accliuꝰ id eſt imis īherens. qd̓ quidem cōtingit dupliciter. vºmō ex principio extrinſeco puta cū aliquisab alio deijcit̉. et ſic humilitas eſt pena. alio mō a principio extrinſeco. ⁊ hoc poteſt fieri qn̄qꝫ quidē bene puta cū aliquis cōſiderans ſuū defectū tenet ſe in infimis ẜm ſuūmodū ſic̄ abrahā dixit ad dn̄m gen̄. xviij. loquar ad dn̄m meū cū ſim puluis et cinis ethoc mō humilitas ponit̉ virtꝰ qn̄qꝫ autempoteſt fieri male puta cū hō honorē ſuū nōintelligēs comꝑat ſe iumētis inſipiētibus ⁊ſimilis fit illis. Ad ii. dd̓ ꝙ ſicut dictū ēhumilitas ẜm ꝙ eſt virtus in ſui rōe īportat quādam laudabilē deiectionē ad ima.hoc aūt qn̄qꝫ fit ſolū ſꝫm ſigna exteriora ẜmfictionē. vn̄ hec eſt falſa humilitas de quaaugꝰ dic̄ in quadā epl̓a ꝙ eſt magna ſuꝑſticio qꝛ ſcꝫ videt̉ tedere ad excellētīaꝫ glorie. qn̄qꝫ aūt fit ẜym interiorē motum animeet ſꝫm hoc humilitas ꝓprie ponit̉ virtus. qꝛvirtus nō cōſiſtit in exterioribꝰ ſed principaliter in interiori electōe mētis vt patꝫ ꝑph̓m in li. eth̓. Ad iij. dd̓ ꝙ humilitas reprimit appetitū ne tēdat in magna preterrationem rectam. magnanimitas autem anīmum impellit ad magna ſꝫm rationē rectaꝫvn̄ patet ꝙ magnanimitas nō opponit̉ humilitati. ſed conueniūt in hoc ꝙ vtraqꝫ eſtẜm rationē rectaꝫ. Ad iiij. dd̓ ꝙ ꝑfectūdicit̉ aliquid dupliciter. vno mō ſimpliciter in quo ſcꝫ nullus defectꝰ īuenit̓ nec ẜmſuā naturā nec ꝑ reſpectū ad aliquid aliudet ſic ſolus deus eſt ꝑfectus cui ſim naturam diuinā nō competit humilitas ſed ſolūẜim naturā aſſumptaꝫ. alio mō pōt aliquiddici ꝑfectum ẜm quid puta ẜm naturā ſuāaut ſtatū aūt tempus. et hoc mō virtuoſuseſt ꝑfectus. cuius tn̄ ꝑfectio in comꝑatione ad deū deficiēs inuenit̉. ẜm illud Iſaiexl. omnes gētes quaſi nō ſint ſic ſunt coraꝫeo. et ſic cuilibet homini pōt cōuenire humilitas. Ad v. dd̓ ꝙ ph̓s intēdebat agerede virtutibus ẜm ꝙ ordinant̉ ad vitā cinilem in qua ſubiectio vniꝰ hominis ad alterum ẜm legis ordinē determinat̉. et iō cōtinent̓ ſub iuſtitia legali. humilitas aūt ẜmꝙ eſt ſpecialis virtus p̄cipue reſpicit ſubiectionem homīs ad deū ꝓpter quā etiā humīliando alijs ſe ſubijcit.D ii. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ humilitas nō cōſiſtat circa appetitum ſedmagis circa iudiciū rōnis. humilitaſem̄ ſuꝑbie opponit̉ ſꝫ ſuꝑbia maīxe cōſiſtit