inſticie ſed tꝑācie. gͦ crudelitas n̄ videt̉opponi clemēcie Pͣ. ihere. vj. d̓r crudelis ē et n̄ miſerebit̉. et ſic videt̉ ꝙ crudelitas opponat̉ miſericordie. ſed miẜicordianō eſt. idē clemencie. vt sͣ dictū eſt. gͦ crudelitas nō opponit̉ clemēcie. Poͣ. clemecia ꝯſid̓rat̉ circa īflictōeꝫ penaꝝ vt dictūeſt. ſed crudelitas ꝯſid̓at̉ in ſubtractionebeneficioꝝ ẜm illud ꝓuer. xj. qui crudel̓eſt ꝓpinquos abicit. gͦ crudelitas nō opponit̉ clemēcie. Sꝫ ꝯtra ē qd̓ dicit ſeneca̓. in. ii. de cle. quid opponit̉ clemenciecrudelitas que nihil aliud eſt q̄m atrocitas animi in exigēdis penis. Rn̄º dd̓.ꝙ nomē crudelitatis a cruditate ſumptūeſſe videt̉. ſic̄ aūt ea que ſunt cocta et digeſta ſolent habere ſuauē et dulcē ſaporēita illa que ſunt cruda habet horribilē etaſpeꝝ ſapore. dictū aūt eſt sͣ ꝙ clemēcia īportat qͣnda animi lenitate ſiue dulcedinem per qͣm aliquis eſt diminutiuꝰ penarum. vn̄directe crudelitas clemecie opponit̉. Ad. j. 8º dd̓. ꝙ ſicut diminūcō penaꝝ q̄ eſt ẜm rōnem ꝑtinet ad epiheyamſed ip̄a dulcedo affectꝰ ex qua hō ad hocinclinat̉ ꝑtinet ad clemencia. vn̄ etiā ſuꝑexceſſus penaꝝ qͣntum ad id qd̓ exteriusagit̉ ꝑtinet ad iniuſticiā. ſed qͣntū ad auſteritatē animi ꝑ qͣm aliquis fit ꝓmptusad penas agēdas ꝑtinet ad crudelitate.Ad. ij. dd. ꝙ miẜi cordia et clemenciaꝯueniūt in hoc ꝙ vtraqꝫ refugit et abhorret miẜiam aliena. aliter tn̄ et aliter. namad miẜicordiā ꝑtinet miſerie ſubuenire ꝑbeneficij collacōem ad clemēciam aūt ꝑtinet miẜiam diminuere ꝑ ſubtractione penaꝝ. et qꝛ crudelitas ſuꝑabūdancia ī exigendis penis importat directius opponitur clemēcie qͣm miẜicordie. tn̄ ꝓpter ſimilitudinē haꝝ v̓tutū accipit̉ qn̄qꝫ crudelitas ꝓ īmiſeri cordia. Ad. iij. dd̓. ꝙ crudelitas ibi accipit̉ ꝓ īmiẜicordia ad quāꝑtinet beneficia nō largiri qͣmuis etiamdici poſſit ꝙ ip̄a beneficij ſubtracto q̄daꝫpena eſt.d. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ crudelitas aſeuicia ſiue feritate n̄ differat vnienī v̓tuti ex vna ꝑte vnū viciū videt̉ eſſe oppoſitū. ſed clemēcie ꝑ ſuꝑabudāciā opponit̉ et ſeuicia et crudelitas. gͦvidet̉ ꝙ ſeuicia et crudelitas ſint ide.Pͣ. yſid̓. dic̄ in li. ethy. ꝙ ſeuerꝰ dicit̉ qͣſiſeuus et ferus. qꝛ ſine pietate tenet iuſticiā. et ſic ſeuiciā videt̉ exclude reremiſſionē penaꝝ in iudicijs qd̓ ꝑtinet ad pietatē hoc etiā dictū ē ad crudelitatē ꝑtiere. gͦ crudelitas eſt idē ꝙ ſeuicia. Po.ſic̄ virtuti opponit̉ aliqd̓ vicium in exceſſuita etiā indefectū. qd̓ quidē ꝯtrariat̉ etꝘ T vvxvirtuti q̄ eſt ī medio. ⁊ vicio qd̓ ē ī exceſſuſed idē viciū ad defectū ꝑtines opponit̉et crudelitati et ſeuicie videlicet remiſſiovel diſſoluco. dicit enī g̓gꝰ. xxxj. moꝝ. ſitamor ſed nō emolliēs. ſit rigor ſed nō exaſperans. ſit zelus ſꝫ nō īmoderate ſeuiesſit pietas ſꝫ nō plus qm̄ expediat ꝑcens.gͦ ſeuicia ē ide crudelitati. Sꝫ ꝯtra eſtꝙ ſeneca dic̄ in ij. de clemecia. ꝙ ille quinō eſt leſus nec peccatori iraſcit̉ n̄ dỉ crudelis ſed ferꝰ ſiue ſeuus. Rn̄º dd̓. qd̓nomē ſeuicie et feritatis a ſimilitudīe feraꝝ accipit̉ q̄ etiā dicunt̉ ſeue. huiōī enimanimalia nocet hoībꝰ vt ex eoꝝ corꝑibuspaſcant̓. nō ex aliqua iuſticie cauſa cuiusꝯſideracō ꝑtinet ad ſolam rōem. ⁊ iō proprie loquēdo feritas vel ſeuiciā d̓r ſcd̓mquā aliquis in penis inferendis nō cōſiderat aliqͣm culpa eiꝰ qui punit̉ ſed ſolū hocꝙ delectat̉ in hoīm cruciatū et ſic patꝫ ꝙꝯtinet̉ ſub beſtialitatē. nā talis delectacōnō ē hūana ſꝫ beſtialis ꝓuenies vel ex mala ꝯſuetudine vel ex corrupcōe nat̉e ſicutet alie huiōī heſtiales affectōes. ſꝫ crudelitas attendit culpā in eo qui punit̉ ſꝫ excedit modū in puniēdo. et iō crudelitasdiffert a ſeuiciā ſiue feritate ſicut maliciahūana a beſtialitatē vt dr̄ i vij. eth̓. Adj. 8º dd̓. ꝙ clemēciā eſt virtꝰ hūana vnd̓directe ſibi opponit̉ crudelitas q̄ eſt maliciā hūana. ſed ſeuicia vel feritas ꝯtinet̉ſub beſtialitate. vnde nō directe opponit̉:clemēcie ſed ſuꝑexcellēciori virtuti quamph̓s vocat heroyca vel dn̄icam que ſcd̓mnos videt̉ ꝑtinere ad dona ſpūs ſancti.vn̄ pōt dici ꝙ ſeuiciā directe opponit̉ donō pietatis Ad ij. dd̓. ꝙ ſeuerꝰ nō ſinpliciter de ſeuus. qꝛ hoc ſonat in viciū. ſꝫdr ſeuus circa feritate ꝓpter aliqua ſil̓itūdine ſeuicie que nō eſt diminutiua penarum. Ad iij. dd̓. ꝙ remiſſio in puniēdonō ē viciū niſi inqͣntum p̄termittit̉ ordoiuſticie quo aliquis debꝫ puniri ꝓpter culpam qm̄ excedit crudelitas ſeuicia aūt peritꝰ hūc ordine n̄ attedit. vn̄ remiſſio punicōis opponit̉ crudelitati n̄ aūt ſeuicieEinde ꝯſiderandū eſt de mōdeſtia. Et primo de ip̄a incōmuni. Secūdo de ſingul̓que ſub ea cōtinent̉. Circaprimū querunt̉ duo. Priovt ꝝ modeſtia ſit ꝑs temꝑancie. Secundo que ſit materiā modeſtie.D. j. ſic ꝓcedit̓ vt̓ ꝙ modeſtia nōſit pars temꝑantie. modeſtia enīa modo dicit̉. ſed in omnibus virtutibus requirit̉ modus. nam virtus ordinatur ad bonū. bonum aūt vt augꝰ. dicin li. de natura boni cōſiſtit in mō ſpecie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten