Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

mali ē mag̓ viciū capitale ira ꝙͣ odiūAd iij. dd̓. ira dỉ ianua vicioꝝ accīdens ſcꝫ remouēdo ꝓhibēs id ē īpediendo iudiciū rōis qd̓ retrahit̉ a malisdirecte aūt et ſe ē aliquoꝝ cauſa ſpēalium peccatoꝝ que dicunt̉ filie eiꝰ.D. vij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ īcōuenienter aſſignēt̉ ſex filie ire ſunt rixatumor mētis. ꝯtumelia. clamor. indignaco. blaſphemia. blaſphemia enī ponit̉ ab yſidero. filia ſuꝑbie. det poīfilia ire.. odiū naſcit̉ ex ira vt augꝰ.dic̄ ī regl̓a. deberet numeran īter filias ire. tumor mētis vl̓ idē eſſe ſuꝑbia. ſuꝑbia aūt ē filia alicꝰ vicij ſꝫ mater omniū vicoꝝ et Sgꝰ. dic̄ xxxj. moꝝ. 8tumor mētis debet numerari īter filias ire. Sꝫ ꝯtra ē g̓gꝰ. xxxj. moꝝ. aſſignat has filias ire Rn̄º dd̓ ira dupl̓rp̄t ꝯſiderari. vnoº ẜm ē ī corde ſic exira duo naſcūt̉ vicia. vnū qͥdē ex ꝑte eiusꝯtra que iraſcit̉ que reputat idignū vt ſibi talē qͥd fecerit ſic pōīt̓ īdignacō. alid̓aūt viciū ē ex ꝑte ſuūpiꝰ inqͣntū ſcꝫ cōgitat diuerſas vias vidicte et tl̓ibꝰ cogitationibꝰ aīm ſuū replet. ẜm illud iob xv. nuq̓d ſapiēs īplebit ardore ſtomachū ſuū.et ſic poīt̉ tumor mētis. alioº ꝯſiderat̉ iraẜm qꝛ ē ī ore. et ſic̄ ex irā duplex iordīacōꝓcedit. vna qͥdē ẜm hoc ī loquedi ira ſuā d̓moſtrat ſic dc̄m̄ ē de eo dicfratri ſuo racha. ſic ponit̉ clamor quēītelligit̉ īordīata et ꝯfuſa locuco. alia aūteſt iordīacō ẜm aliq̓s ꝓrūpit ī v̓ba īiurioſa quidē ſi ſint ꝯtra deū erit blaſphemia ſi aūt ꝯtra ꝓximū ꝯtumelia. tercōꝯſiderat̉ ira ẜm qd̓ ꝓcedit vſqꝫ ad factūet ſic ex ira oriūt̉ rixe. qͥs ītelligunt̉ oīanocuniēta facto ꝓximis īferūt̉ ex ira.Ad. j. dd. blaſphemia ī qm̄ aliq̓srupit deliberata mēte ꝓcedit ex ſuꝑbiahoīs ꝯtra dei ſe erigētis. qꝛ vt dỉ ecc. x.iniciū ſuꝑbie hoīs apoſtotare a deo id ērecedere a veneracōe eiꝰ eſt prīa ſuꝑbieꝑs. et ex hoc orit̉ blaſphemia. ſꝫ blaſphemīa ī qm̄ aliqͥs ꝓrupit ex cōmocōe animiꝓcedit ex ira Ad. ij. dd̓ odiū et ſi aliquādo naſcat̉ ex ira tn̄ hꝫ aliꝙͣ priore cauſam ex directiꝰ orit̉ ſcꝫ triſticiā ſic̄ econtrario amor naſcit̉ ex dilectōe. ex triſticiaaūt illata qn̄ꝫ ī ira qn̄ꝫ ī odiū aliquis mouet̉ vn̄ ꝯueniēciꝰ fuit odiū poneret̉ oriri ex accidia qͣm ex ira. Ad iij. dd̓. tumormētis accipit̉ hic ſuꝑbia. ſꝫ proquodā conatū ſiue audaciā hoīſ itentatisvnidicta. audaciā aut ē viciū fortitudinioppoſitum.d viij. ſic ꝓcedit̓ vtͣ ſit aliqd̓viciū iracūdie oppoſitū ꝓueniens.E. T Ivijex defectu ire. nihl̓ enī ē vicōſum quod deo aſſimulat̉. ſꝫ hoc omnio ēſine ira ſimulat̉ deo qui trāquillitateiudicat. videt̉ ſit vicōſum omnioira carere. P. defectꝰ eiꝰ qd̓ ad nihil ēvtile ē vicoſus ſꝫ motꝰ ire ad nihl̓ ē vtilis vt ꝓbat ſeneca. in li. quē fec̄ de ira. 8videt̉ defectꝰ ire ſit vicōſus. Pꝯͣ.malū hoīs ẜm dyo. ē p̄ter rōem eſſe. ſedſubtracto omni motu ire adhuc remanetītegrū iudiciū rōis. nullꝰ defectꝰ irevicui cauſat. Sꝫ ꝯtra ē criẜ. dic̄ ſupermath̓. qui cauſatīo iraſcit̉ peccat. paciēcia emī irrōabil̓ vicia ſeminat. negligēciamnutrit. et ſolū malos ſꝫ etiā bonos īuitat ad malū. Rn̄º dd̓. ira dupl̓r pōtītelligi. vnoº ſimpl̓r motꝰ volūtatis quoaliquis ex paſſiōe ſꝫ ex iudicō rōis pe īfligit. et ſic defectꝰ ire abſqꝫ dubio ēpctm̄. et hoc ira accipit̉ ī v̓bis cri. quīdic̄ ibidē. iracūdia cauſa ē ē iracūdia ſꝫ iudiciū. iracīdia enī ꝓprie ītelligit̉ꝯmocō paſſiōis. qui aūt cauſa iraſciturirā illiꝰ eſt ex paſſiōe. iudicare dt̓iraſci. alioº accipit̉ ira motu appetitusſenſitiui qui ē paſſiōe et trāſmutacōnecorꝑali. et hic quidē motꝰ ex neceſſitateꝯſequit̉ ī hoīe ad ſimplicē motū volūtatiſqꝛ nat̉aliter appetitꝰ īſerior ſequit̉ motūappetitꝰ ſuꝑioris niſi aliquid repugnet p̄t totaliter deficere motꝰ ire ī appetitu ſenſitiuo niſi ſubtractōeꝫ vel debilitate volūtarij motꝰ et ex cōſequēti eciādefectꝰ paſſiōis ire vicōſus ē ſic̄ d̓fectꝰvolūtarij motꝰ ad puniēdū ẜm iudiciumrōis. Ad. j. dd̓. ille qui totaliteriraſcit̉ dēt iraſci īmitat̉ quidē deū ꝙͣtūad careciā paſſiōis aūt ꝙͣtū ad hocdeꝰ ex iudico punit Ad ij. dd̓. paſſioire vtilis ē ſic̄ et oēs alijmotꝰ appetitꝰ ſenſitiui ad ꝓmptiꝰ exeqͣt̉ id qd̓dictat alioquī fruſtra eēt ī hoīe appetitꝰſenſitīꝰ. tn̄ nat̉a nihil faciat fruſtraAd. iij. dd̓. ī eo qui ordīate agit iudicium rōis ſolū ē cauſa ſimplicis motꝰ volūtatis ſꝫ etiā appetitꝰ ſenſitiui vt dictū ē ſic remocō effectꝰ ē ſignū remoconis.cauſe ita etiā remocō ire ē ſignū remocōiſiudicij rōis.Einde ꝯſiderādū ē de crudelitate Et circa hoc q̄rūt̉ duoPrīo vtꝝ crudelitas opponat̉clemēcie. Scd̓o de ꝯꝑacōeeius ad ſeuiciā vl̓ feritatem.d. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ crudelitasopponat̉ clemēcie. dic̄ enī ſeneca īij. de clemēcia. illi vocāt̉ crudeles qui excedūt modū in puniēdo qd̓trariat̉ iuſticie. clemēcia aūt ponit̉ ꝑs