ꝙ homicidiū nō minꝰ ꝓuenit ex odio valinuidia qͣm ex ira. ira tn̄ leuior ē inqͣntumattēdit rōnem iuſticie vt dictū eſt.d. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ īcōueniēter d̓terminet ſpēs iracūdīe a ph̓o ī iiijeth̓. vbi dic̄ ꝙ iracūdoꝝ quidā ſūtacuti. qͥdā amari. qͥdā difficiles ſiue graues. qꝛ ẜm ip̄m amari dicūt̉ quoꝝ ira diſficile ſoluit̉ et ml̓to tꝑe manet ſed hoc vt̄ꝑtinere ad circūſtacia tꝑis. gꝰ vt̓ ꝙ etiāẜm alias circūſtancias poſſint accipi alieſpēs ire. Po. difficiles ſiue graues diciteſſe quoꝝ ira nō ꝯmittat̉ ſine cruciatū vl̓punicōe. ſꝫ hoc etiā ꝑtiet ad īſolubilitatēīre. gº vt̓ ꝙ idē ſint difficiles et amariPo. dn̄s math̓. v. poīt tres gradus ire cūdic̄ qͥ iraſcit̉ fratri ſuo q̄ dixerit fratri ſuoracha ⁊ qͥ dixerit fratri ſuo fatue. qui qͥdēgradꝰ ad p̄dcas ſꝑes nō referūt̉. gͦ vt̉ ꝙp̄dicta diuiſio ire n̄ ſit ꝯueniēs Sꝫ ꝯtraꝙ g̓gꝰ. niſenꝰ dic. ꝙ tres ſunt iraſcibilitatis ſpēs ſcꝫ ira q̄ vocat̉ fellea. ⁊ maniaq̄ vocat̉ īſania. et furor. q̄ tria vident̓ eſſeeadē tribꝰ p̄miſſis nā ira fellea dic̄ eſſe q̄prīcipium et motū hꝫ ꝙ ph̓s attribuit acutis. mania v̓o dic eſſe ira q̄ ꝑmanet ⁊ invetuſtate deuenit ꝙ ph̓s attribuit amaris. furore aūt dic̄ eſſe ira q̄ obẜuat tꝑs inſuppliciū ꝙ ph̓s attribuit difficilibus eteādē etiā diuiſionē pōit dam̄. in ij. li. gp̄dicta ph̓i diſtīctio n̄ e īcōuenies Rn̄dd̓. ꝙ p̄dicta diſtīctio pōt referri vel adpaſſiōeꝫ ire vel etiā ad ip̄m pctm̄ ire. quoaūt referat̉ ad paſſiōeꝫ ire sͣ hītū ē cū depaſſiōe ire ageret̉. et ſic p̄cipue vt̓ poni agregͦ inſeno ⁊ damaſceno. nūc aūt oꝑtetacciꝑe diſtīctione haꝝ ſpeꝝ ẜm ꝙ ꝑtīetad pctm̄ ire ꝓut ponit̉ a ph̓o. p̄t enī iordinacō ire ex duobꝰ attēdi. prio quidē exip̄a ire origine. et hͦ ꝑtīet ad acutos qͥ nimis cito iraſcunt̉ et ex qͣlibet leui cā. alioºex ip̄a ire duracōe eo ſcꝫ ꝙ ira nimis ꝑſeuerat. qd̓ qͥdē p̄t eē dupl̓r. vnoº qꝛ cauſaire ſcꝫ īiuria illata nimis manet ī memoriahoīs. vn̄ ex hͦ hō diutīam triſticiā ꝯcipitet iō ſunt ſibiipis gues et amari. alioº ꝯtīgit̉ ex ꝑte ip̄iꝰ vīdicte ꝙͣ aliq̓s obſtinatoappetitū q̄rit. et hoc ꝑtiet ad difficiles ſiue graues qͥ nō dimittūt ira quouſqꝫ puniit. Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ ī ſpēbꝰ p̄dictis nōprīcipaliter ꝯſiderat̉ tꝑs ſꝫ facilitas hoīſad ira vel firmitas ī ira. Ad ij. dd̓. ꝙvtriqꝫ ſcꝫ amari et difficiles hn̄t irā diut̓riam ſꝫ ꝓpter aliā cauſam. nā amari habētira ꝑmanēte ꝓpter ꝑmanēciā triſticie q̄mīter viſcera tenet clauſaꝫ ⁊ qꝛ nō ꝓrūputad exteriorā iracūdie ſigna n̄ pn̄t ꝑſuaderi ab alijs. nec ex ſeip̄is recedūt ab ira niſi ꝓut dint̓nitate tꝑis abolet̉ triſticia etſic defic̄ ira. ſꝫ ī difficilibꝰ ē ira diuturriaꝓpter vehemēs deſideriū vīdicte. ⁊ ideotꝑe nō digerit̉ ſꝫ ꝑ ſolā punicōeꝫ qͥeſcitAd iij. dd̓. ꝙ gradꝰ ire quos dn̄s ponitnō ꝑtīent ad diuerſas ire ſpēs ſꝫ accipiūtur ẜm ꝓceſſum hūani actꝰ in quibꝰ prīoaliq̓d ī corde ꝯcipit̉. et qͣntū ad hoc dic̄ qͥiraſcit̓ fratri ſuo. ſcd̓m aūt eſt cū ꝑ aliqͣ ſigna exteriora māifeſtat̉ exteriꝰ etiā an̄qͣꝫꝓrūpat ī effectū. et qͣntū ad hoc dic̄ quidixerit fratri ſuo racha qd̓ ē īteriectō iraſcētis. terciꝰ grādꝰ ē qn̄ pctm̄ iteriꝰ ꝯceptū ad effectū ꝑducit̉. eſt aūt effectꝰ irenocuniētū alteriꝰ ſub rōe vīdicte. minimūaūt nocuniētoꝝ ē qd̓ fit ſolo v̓bo. et iō qͣntum ad hoc dic̄ qui dixerit fratri ſuo fatue. ⁊ ſic patꝫ ꝙ ſcd̓m addit ſupra primūet terciū ſuꝑ vtraqꝫ vn̄ ſi primū eſt pctm̄mortale ī caſu ī quo dn̄s loquit̉ ſic̄. dictūeſt multomagis alia. ⁊ iō ſingul̓ eoꝝ ponātur correſpōdēcia aliqͣ ꝑtinēcia ad cōdēnacōeꝫ ſꝫ ī prīo ponit̉ iudiciū ꝙ minꝰ eſtqꝛ vt augꝰ dic̄. ī iudicō adhuc defēſiōislocꝰ dat̉. ī ſcd̓o v̓o ponit ꝯſiliū ī quo iudices īter ſe ꝯferūt quo ſupplicō dānari oꝑteat. ī tercō ponit iehēna ignis q̄ ē certaDamnacio.D. vj. ſic ꝓcedit̓ vl̓ ꝙ ira nō debeat poni īter vicia capitalia. ira enīex triſticia naſcit̓. ſꝫ triſticia ē viciūcapitale qd̓ dỉ accidia. gͦ ira n̄ debꝫ pōiviciū capitale Iꝯͣ. odiū ē grauiꝰ pctm̄ ꝙͣira gͦ magis debet poni viciū capitale ꝙira. Pͣ. ſuꝑ illd̓ ꝓuer. xxix. vir iracūdusꝓuocat rixas dic̄ glo. ianua ē omniū vicōrum iracūdia q̄ clauſa v̓tutibꝰ ītrinſecusdabit̉ quies aꝑta ad om̄e facinꝰ armabit̉animꝰ. nullū aūt viciū capitale ē prīcipiūoīm pctōꝝ ſed quorūdā d̓termīate. ergoira nō debet poni īter vicia capitalia.Sꝫ ꝯtra ē ꝙ g̓gꝰ. xxx. moꝝ pōit irā īter vicia capitalia Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ex p̄miſſis pviciū capitale dt ex quo multa vicia oriūt̉habet aūt hoc ira ꝙ ex ea multa vicīa oriri pn̄t duplici rōe. prīo ex ꝑte ſui obiectiqd̓ multū hēt de rōe appetibilitatis inqͣntum ſcꝫ vīdicta appetit̉ ſub rōe iuſti et honeſti. qꝛ ſua dignitate allicit vt sͣ hītū ē.alioº ex ſuo īpetū quomētē p̄cipitat ad īordīata q̄cūqꝫ āgendā vn̄ manifeſtū ē ꝙira ē viciū capitale. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ illatriſticia ex qua orit̓ ira vt plurimū nō ē atcidie viciū. ſed paſſio triſticie ꝯſequit̉ ex īiuria illata. Ad ij. dd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictū eſtad rōem vicij capital̓ ꝑtīet ꝙ habeat finēmultū appetibilē vt ſic ꝓpter appetitū eiꝰmulta peccata ꝯmittat̉ ira aūt q̄ appetitmalū ſub rōe boni habet finē magis appetibilē qͣm odiū qd̓ appetit malū ſub rōne
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten