Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

homicidiū minꝰ ꝓuenit ex odio valinuidia qͣm ex ira. ira tn̄ leuior ē inqͣntumattēdit rōnem iuſticie vt dictū eſt.d. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ īcōueniēterterminet ſpēs iracūdīe a ph̓o ī iiijeth̓. vbi dic̄ iracūdoꝝ quidā ſūtacuti. qͥdā amari. qͥdā difficiles ſiue graues. qꝛ ẜm ip̄m amari dicūt̉ quoꝝ ira diſficile ſoluit̉ et ml̓to tꝑe manet ſed hoc vt̄ꝑtinere ad circūſtacia tꝑis. gꝰ vt̓ etiāẜm alias circūſtancias poſſint accipi alieſpēs ire. Po. difficiles ſiue graues diciteſſe quoꝝ ira ꝯmittat̉ ſine cruciatū vl̓punicōe. ſꝫ hoc etiā ꝑtiet ad īſolubilitatēīre. vt̓ idē ſint difficiles et amariPo. dn̄s math̓. v. poīt tres gradus iredic̄ iraſcit̉ fratri ſuo dixerit fratri ſuoracha dixerit fratri ſuo fatue. qui qͥdēgradꝰ ad p̄dcas ſꝑes referūt̉. vt̉p̄dicta diuiſio ire ſit ꝯueniēs Sꝫ ꝯtra g̓gꝰ. niſenꝰ dic. tres ſunt iraſcibilitatis ſpēs ſcꝫ ira vocat̉ fellea. mania vocat̉ īſania. et furor. tria vident̓ eſſeeadē tribꝰ p̄miſſis ira fellea dic̄ eſſeprīcipium et motū hꝫ ph̓s attribuit acutis. mania v̓o dic eſſe ira ꝑmanet invetuſtate deuenit ph̓s attribuit amaris. furore aūt dic̄ eſſe ira obẜuat tꝑs inſuppliciū ph̓s attribuit difficilibus eteādē etiā diuiſionē pōit dam̄. in ij. li. gp̄dicta ph̓i diſtīctio e īcōuenies Rn̄dd̓. p̄dicta diſtīctio pōt referri vel adpaſſiōeꝫ ire vel etiā ad ip̄m pctm̄ ire. quoaūt referat̉ ad paſſiōeꝫ ire hītū ē depaſſiōe ire ageret̉. et ſic p̄cipue vt̓ poni agregͦ inſeno damaſceno. nūc aūt oꝑtetacciꝑe diſtīctione haꝝ ſpeꝝ ẜm ꝑtīetad pctm̄ ire ꝓut ponit̉ a ph̓o. p̄t enī iordinacō ire ex duobꝰ attēdi. prio quidē exip̄a ire origine. et ꝑtīet ad acutos nimis cito iraſcunt̉ et ex qͣlibet leui. alioºex ip̄a ire duracōe eo ſcꝫ ira nimis ꝑſeuerat. qd̓ qͥdē p̄t dupl̓r. vnoº qꝛ cauſaire ſcꝫ īiuria illata nimis manet ī memoriahoīs. vn̄ ex diutīam triſticiā ꝯcipitet ſunt ſibiipis gues et amari. alioº ꝯtīgit̉ ex ꝑte ip̄iꝰ vīdicte ꝙͣ aliq̓s obſtinatoappetitū q̄rit. et hoc ꝑtiet ad difficiles ſiue graues dimittūt ira quouſqꝫ puniit. Ad. j. dd̓ ī ſpēbꝰ p̄dictisprīcipaliter ꝯſiderat̉ tꝑs ſꝫ facilitas hoīſad ira vel firmitas ī ira. Ad ij. dd̓.vtriqꝫ ſcꝫ amari et difficiles hn̄t irā diut̓riam ſꝫ ꝓpter aliā cauſam. amari habētira ꝑmanēte ꝓpter ꝑmanēciā triſticie q̄mīter viſcera tenet clauſaꝫ qꝛ ꝓrūputad exteriorā iracūdie ſigna pn̄t ꝑſuaderi ab alijs. nec ex ſeip̄is recedūt ab ira niſi ꝓut dint̓nitate tꝑis abolet̉ triſticia etſic defic̄ ira. ſꝫ ī difficilibꝰ ē ira diuturriaꝓpter vehemēs deſideriū vīdicte. ideotꝑe digerit̉ ſꝫ ſolā punicōeꝫ qͥeſcitAd iij. dd̓. gradꝰ ire quos dn̄s ponit ꝑtīent ad diuerſas ire ſpēs ſꝫ accipiūtur ẜm ꝓceſſum hūani actꝰ in quibꝰ prīoaliq̓d ī corde ꝯcipit̉. et qͣntū ad hoc dic̄iraſcit̓ fratri ſuo. ſcd̓m aūt eſt aliqͣ ſigna exteriora māifeſtat̉ exteriꝰ etiā an̄qͣꝫꝓrūpat ī effectū. et qͣntū ad hoc dic̄ quidixerit fratri ſuo racha qd̓ ē īteriectō iraſcētis. terciꝰ grādꝰ ē qn̄ pctm̄ iteriꝰ ꝯcep ad effectū ꝑducit̉. eſt aūt effectꝰ irenocuniētū alteriꝰ ſub rōe vīdicte. minimūaūt nocuniētoꝝ ē qd̓ fit ſolo v̓bo. et qͣntum ad hoc dic̄ qui dixerit fratri ſuo fatue. ſic patꝫ ſcd̓m addit ſupra primūet terciū ſuꝑ vtraqꝫ vn̄ ſi primū eſt pctm̄mortale ī caſu ī quo dn̄s loquit̉ ſic̄. dictūeſt multomagis alia. ſingul̓ eoꝝ ponātur correſpōdēcia aliqͣ ꝑtinēcia ad cōdēnacōeꝫ ſꝫ ī prīo ponit̉ iudiciū minꝰ eſtqꝛ vt augꝰ dic̄. ī iudicō adhuc defēſiōislocꝰ dat̉. ī ſcd̓o v̓o ponit ꝯſiliū ī quo iudices īter ſe ꝯferūt quo ſupplicō dānari oꝑteat. ī tercō ponit iehēna ignis ē certaDamnacio.D. vj. ſic ꝓcedit̓ vl̓ ira debeat poni īter vicia capitalia. ira enīex triſticia naſcit̓. ſꝫ triſticia ē viciūcapitale qd̓ dỉ accidia. ira debꝫ pōiviciū capitale Iꝯͣ. odiū ē grauiꝰ pctm̄ ꝙͣira magis debet poni viciū capitaleira.. ſuꝑ illd̓ ꝓuer. xxix. vir iracūdusꝓuocat rixas dic̄ glo. ianua ē omniū vicōrum iracūdia clauſa v̓tutibꝰ ītrinſecusdabit̉ quies aꝑta ad om̄e facinꝰ armabit̉animꝰ. nullū aūt viciū capitale ē prīcipiūoīm pctōꝝ ſed quorūdā d̓termīate. ergoira debet poni īter vicia capitalia.Sꝫ ꝯtra ē g̓gꝰ. xxx. moꝝ pōit irā īter vicia capitalia Rn̄º dd̓. ſic̄ ex p̄miſſis pviciū capitale dt ex quo multa vicia oriūt̉habet aūt hoc ira ex ea multa vicīa oriri pn̄t duplici rōe. prīo ex ꝑte ſui obiectiqd̓ multū hēt de rōe appetibilitatis inqͣntum ſcꝫ vīdicta appetit̉ ſub rōe iuſti et honeſti. qꝛ ſua dignitate allicit vt hītū ē.alioº ex ſuo īpetū quomētē p̄cipitat ad īordīata q̄cūqꝫ āgendā vn̄ manifeſtū ēira ē viciū capitale. Ad. j. dd̓. illatriſticia ex qua orit̓ ira vt plurimū ē atcidie viciū. ſed paſſio triſticie ꝯſequit̉ ex īiuria illata. Ad ij. dd̓. ſic̄ dictū eſtad rōem vicij capital̓ ꝑtīet habeat finēmultū appetibilē vt ſic ꝓpter appetitū eiꝰmulta peccata ꝯmittat̉ ira aūt appetitmalū ſub rōe boni habet finē magis appetibilē qͣm odiū qd̓ appetit malū ſub rōne