Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

Ad iiij. dd̓ iraſcibilis ī hoīe nat̉aliterſubicit̉ rōi et actꝰ eiꝰ intm̄ ē homini naturalis inqͣntū ē ẜm rōeꝫ. inqͣntū vero eſtp̄ter ordīem rōis ē ꝯtra hoīs nat̉amD. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ om̄is ira ſitpctm̄ mortale. d̓r enī iob. v. virumſtultū īterficit iracūdia. et loquit̉de īterfectōe ſpūali a qua nomīat̉ pctm̄mortale. oīs ira eſt pctm̄ mortale Inihil meret̉ danacōnem eternā niſi pctm̄mortale ſꝫ ira merēt̉ dānacōeꝫ eterna. dic̄enī dn̄s math̓. v. oīs qui iraſcit̉ fratri ſuoreꝰ erit iudicē. vbi dic̄ glo. illa triaibi tagunt̉ ſcꝫ iudiciū ſiliū et iehēna diuerſe māſiōes ī eterna danacōe peccati ſingulariter ezprimūt̉. ira ē pctm̄mortale. Po. quīcqͥd ꝯtrariat̉ caritati ēp̄ctm mortale. ſꝫ ira ꝯtrariat̉ de ſe caritati vt patꝫ ihero. ſuꝑ illud math̓. v. quiiraſcit̉ fratri ſuo ⁊cͣ. vbi dic̄ hoc ē ꝯtraꝓx mi dilectionē. ira ē pctm̄ mortale.Sꝫ. ꝯtra ē ſi illud psͣ. iraſcimini etnolite peccare dic̄. glo. venialis ē iraꝑducit̉ ad effectū. Rn̄º dd̓. motusire pōt eſſe iordīatꝰ et pctm̄ dupliciter.ſic̄ dictū ē. vnoº ex ꝑte appetibil̓ vtpote aliqͥs appetit iniuſtam vindictā. et ſicex genere ſuo ira ē pctm̄ mortale. qꝛ ꝯtrariat̉ caritati et iuſticie. pōt ꝯtīgere tal̓appetitꝰ ſit pctm̄ veniale ꝓpter iꝑfectōꝫactꝰ. quidē iꝑfectō attendit̉ vel ex ꝑteappetētis puta motꝰ ire p̄uenit iudiciuim rōis vl̓ etiā ex ꝑte appetibil̓ putaaliqͥs appetit ī aliquo modico ſe vedicare qd̓ qͣſi nihl̓ ē reputādū ita etiam qͣm ſiactu īferat̉ eſſet pctm̄ mortale puta ſialiqͥs paꝑ trahat alique pūeꝝ capillasvel aliq̓d huiōi. alioº pōt eſſe motꝰ ire inordīatꝰ qͣntū ad modū iraſcendi vtpoteſi nimis ardēter iraſcat̉ īte īteriꝰ. vel ſi nimis exteriꝰ māifeſtet ſigna ire et ſic iraẜm ſe habet ex ſuo genere rōeꝫ peccatimortalis. pōt tn̄ ꝯtīgere ſit pctm̄ morle puta ſi ex vehemēcia ire aliq̓s excitat adilectōe dei et ꝓximi A. j. dd̓. exilla auctoritate habet̉ oīs ira ſit peccatū mortale ſꝫ ſtulti iracūdiā ſpūaliter occidunt̉ inqͣntū ſcꝫ refrenādo perrōem motū ire dilabūt̉ ī aliqͣ pc̄ta mortalia puta ī blaſphemia dei vel ī miuriāximi. Ad ij. dd̓ dn̄s v̓bū illud dixitde ira qͣſi ſuꝑaddēs ad illud verbū legisqui occiderit īeꝰ erit iudicio. vn̄ loqͥt̉ ibidn̄s de motu ire ī quo qͥs appetit ꝓximiocciſiōem aūt qͣm̄cūqꝫ grauē leſionem cuiappetitui ſi ꝯſenſus rōis ſuꝑueniat abſqꝫdubio erit pctm̄ mortale. Ad iij. dd̓.in illo caſu in quo ira ꝯtrariat̉ caritati eſtpctm̄ mortale. ſꝫ hoc ſemꝑ accidit vtg Iex dictis patet.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ira ſit grauiſſimū pctm̄. dic̄ enī criẜ. nihl̓eſt turpiꝰ viſu furētis. et nihl̓ deformiꝰ ſeuero viſu et ml̓tomagis aīa.ira ē gͣuiſſimū pctm̄.. qͣnto aliqd̓ peccatū ē magis nociuūtato vl̓ eſſe peius.qꝛ ſic̄ augꝰ dic̄ in euche. malū dr̄ alqͥd qd̓nocet. ira aūt maxīe nocet. qꝛ aufert hoīrōem qͣm ē dn̄s ſui ip̄iꝰ. dic enī criẜ.ire et inſanie nihl̓ ē mediū. ſꝫ ira tꝑaneusē quidā demō. magis aūt et demonū habēte difficiliꝰ. ira ē grauiſſimū pctm̄.. īteriores motꝰ diuidicāt̉ ſm exteriores effectꝰ. ſꝫ effectꝰ ire ē homicidiū qd̓eſt gͣuiſſimū pctm̄ Sꝫ ꝯtra ē ira ꝯꝑatur ad odiū ſic̄ feſtuca ad trabē. dic̄ enimaugꝰ ī regl̓a. ne ira creſcat ī odiū et trabēfaciat de feſtuca. ira ē gͣuiſſimū peccatū. Rn̄º dd̓. ſic̄ dictū ē īordinacioire ẜm duo attēdit̉. ſcꝫ ẜmīdebitū appetibile. et ẜm indebitū modū iraſcēdi. qͣntilꝫigit̉ ad appetibile qd̓ iratꝰ appetit vtͣiraminimū peccatoꝝ. appetit enī ira ma pene alicꝰ ſubrōe boni qd̓ ē vīdicta et ex ꝑte mali qd̓ appetit ꝯuenit pctm̄ ire ill̓ peccatis appetūt malū ꝓximi puta iuidia et odio. ſꝫ odiū appetit abſolute malū alicuiꝰ inqͣntū huiōi. inuidꝰ aūtappetit malū alteriꝰ ꝓpter appetitū ꝓp̓egl̓ie. ſꝫ iratꝰ appetit malū alteriꝰ ſub rōneiuſte vīdicte. ex quo patꝫ odiū eſt gͣuiꝰqͣm īuidia et ꝙͣ ira. qꝛ peiꝰ ē appetere ma ſub rōe mali ꝙͣ ſub rōe bōi peiꝰ ē appetere malū ſub rōe bōi exterioris qd̓ eſt honor vl̓ gl̓a ꝙͣ ſub rōe rc̄titudīs iuſticie ſꝫ exꝑte boni ſub cuiꝰ rōe iratꝰ appetit malumꝯuenit ira peccato ꝯcupīe qd̓ tēdit inaliqd̓ bonū. et qͣntū ad hoc etiā abſoluteloquēdo pctm̄ ire vl̓ eſſe minꝰ ꝙͣ ꝯcupīeqͣnto meliꝰ ē bonū iuſticie qd̓ appetit iratus ꝙͣ bonū delectabile vel vtile qd̓ appetit ꝯcupiſcēs. vn̄ ph̓s dic̄ ī vij eth̓. īcotinēs ꝯcupīe ē turpior qͣm īcontinēs ire ſedqͣntū ad īordinacōeꝫ eſt ẜm modū iraſcendi ira hꝫ qͣndā excellēciā ꝓpter vehem̄ciā et velocitatē ſui motꝰ. ẜm illud ꝓuer.xxvij. ira habet miẜicordiā nec erumpens furor et īpetū ꝯcitati ſpūs ferre qͥspoterit. vn̄ g̓gꝰ. dic̄. v. moꝝ. ire ſue ſtimul̓ſuccēſum cor palpitat. corpꝰ tremit. līguaſe p̄pedit. facies ſe ignoſcit. exaſperanturoculi. et nequaqͣ recognoſcūt̉ noti. ore clamorē format ſꝫ ſenſus quid loquit̉ignorat. Ad. j. dd̓. criẜ. loquit̉ deturpitudine qͣntū ad geſtus exterioresꝓueniūt ex īpetu ire Ad. ij. dd̓. racōilla ꝓcedit ẜm īordinatū motū ire quiuenit ex eiꝰ īpetu. vt dictū ē Ad iij. dd̓