vt infra dicet̉. Ad iij. dd̓. ꝙͣ beatitudines ſunt actus. fructus aūt delectacōesde actibus virtutū. et ideo nihil ꝓhibetmanſuetudinē poni et virtutē et beatitudinem et fructu.d. iij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ p̄dicte virtutes n̄ ſunt ꝑtes tꝑancie. clemeciaenim eſt diminutiua penaꝝ vt dictum eſt. hoc aūt ph̓s in. v. eth̓. attribuitepykeye que ꝑtinet ad iuſticiā vt ſuprahabitum eſt. gͦ videt̉ ꝙ clemencia nō ſitꝑs tꝑancie. Pͣ. temꝑancia eſt circa concupīas. manſuetudo aūt et clemēcia nonreſpiciūt ꝯcupīas ſed magis iram et vinidicta. nō ergo debēt poni ꝑtes tēꝑanciePͣ. ſeneca dic̄ in. ij. de clemēcia. cui voluptati ſeuicia eſt poſſumus inſaniā vocare. hoc aūt opponit̉ clemēcie et māſuetudini. cum ergo inſania opponat̉ prudencie videt̉ ꝙ clemencia et manſuetudo ſintꝑtes prudencie magis qͣm tꝑancie. Sꝫꝯtra eſt qd̓ ſeneca dicit in. ij. de clemēciaꝙ clemēcia eſt tꝑancia animi in poteſtate vlciſcendi. tullius etiā ponit clemēciāꝑtem tꝑancie Rn̄º dd̓. ꝙ ꝑtes aſſignatur in virtutibꝰ principalibꝰ ſcd̓m qd̓ immitant̉ ip̄as in aliquibꝰ materijs ſecūdarijs qͣntum ad modū ex quo principaliterdependet laus v̓tutis. vnde et nomē accipit ſicut modꝰ et nomē iuſticie in quadāequalitate ꝯſiſtit fortitudinis aūt in quadam firmitate. temꝑancie aūt in quadārefrenacōne inqͣntū ſcꝫ refrenat ꝯcupīasvehementiſſimas delectacōnum tactus.clemēcia aūt et manſuetudo ſimiliter in qͣdam refrenacōne ꝯſiſtunt. quia ſcꝫ clemecia eſt diminutiua penaꝝ. māſuetudo vero eſt mittigatiua ire vt ex dictis patet.et ideo tam clemēcia qͣm manſuetudo adiungunt̉ tꝑancie ſicut virtuti principali.et ſcd̓m hoc ponunt̓ ꝑtes ip̄ius. Ad. j.gꝰ dd̓. ꝙ in diminucone penaꝝ ſunt ꝯſidiranda duo quoꝝ vnū eſt ꝙ diminucō penarum fiat ẜm intencōem legiſlatoris licet nō ẜm verba legis. et ẜm hͦ ꝑtinet adepykeyam aliud aūt eſt q̄dā moderacioaffectus vt homo nō vtat̉ ſua poteſtatein inflictione penaꝝ. et hoc ꝓprie ꝑtinetad clemēciā. ꝓpter qd̓ dic̄ ſeneca ꝙ clemēcia eſt tꝑanciā animi in poteſtate vlciſcēdi. et hec quidē moderacō animi ꝓuenitex quadā dulcedine affectus qua quisabhorret omne illud qd̓ pōt aliū triſtare.⁊ ideo dicit ſeneca ꝙ clemēcia eſt quedālenitas animi. nam ecōuerſo auſteritasanimi videt̉ eſſe in eo qui nō veret̉ aliosꝯtriſtare Ad. ij. dd̓. ꝙ adiunctio virtutum ſecūdariaꝝ ad principales magis attendit̉ ſcd̓m modū virtutis qui eſt quaſiquedā forma eius qͣm ſcd̓m materiā. manſuetudo aūt et clemēcia ꝯueniūt cum tēperancia in modo vt dictū eſt licet nō cōueniant in materia. Ad. iij. dd̓. ꝙ inſania d̓r ꝑ corrupcōnem ſanitatis. ſicut aūtſanitas corꝑalis corrumpit̉ per hoc ꝙ corpus recedit a debita cōplexione humaneſpeciei. ita etiā inſania ẜm animā accipit̉per hoc ꝙ anima humana recedit a debita diſpoſicōne humane ſpēi. qd̓ quidemcōtingit et ſcd̓m rōnem. puta cū aliquisvſum rōnis amittit. et qͣntum ad vim appetitiuā puta cū aliquis amittit affectūhumanū ſcd̓m quē homo eſt omni homīamicus vt d̓r in viij. eth̓. inſania aūt queexcludit vſum rōnis opponit̉ prudēcie ſꝫꝙ aliquis delectet̉ in penis hominū dicitur eſſe īſania. qꝛ ꝑ hoc videt̉ hō priuatꝰaffectū hūano que ſequit̉ clemēcia.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ clemencia et māſuetudo ſint potiſſime virtutes. laus enī virtutis cōſiſtit p̄cipue ex hoc ꝙ ordinat hominē ad beatitudinē que in dei cognicōne ꝯſiſtit. ſed māſuetudo maxime ordinat hominē ad deicognicōnem. d̓r enī ia. j. in manſuetudineſuſcipite inſitum verbū. et ecc̄. v. eſto māſuetus ad audiendū verbū dei. et augꝰ.dicit in epiſtola ad demophilū. moyſemꝓpter multā manſuetudinē dei apparicione dignū habitū. gͦ māſuetudo eſt potiſſima virtutum. Pͣ. tanto virtus aliquapocior eſſe videt̉ qͣnto magis acceptatura deo et ab hominibus. ſed manſue tudomaxime videt̉ acceptari a deo. dicit̉ enīecc̄. j. ꝙ beneplacitum eſt deo fides ⁊ māſuetudo. vnde et ſpecialiter ad ſue māſuetudinis intenconem xp̄us nos inuitat dicens diſcite a me quia mitis ſum et humīlis corde. et hilarius dicit ꝙ per manſuetudinē mentis noſtre habitat xp̄us in nobis. eſt etiā hominibus acceptiſſima. vn̄dicit̉ ecc̄. iij. fili in māſuetudine ꝑfice oꝑatua et ſuꝑ hominū gloria diligeris. ꝓpterquod et ꝓuer. xx. dr. ꝙ clemecia thronꝰregis roborat̉. gͦ manſuetudo et clemencia ſunt potiſſime virtutes p. augꝰ. dic̄in li. de ẜmone dom ini in mōte. ꝙ mitesſunt qui cedunt in ꝓbitatibus et nō reſiſtunt in malo ſed vnicūt in bono malum.hoc aūt videt̉ ꝑtinere ad miẜicordiamvel pietatē que videt̉ eſſe potiſſima virtutum. et qꝛ ſuꝑ illud. j. ad thy. iiij. pietasad omnia vtilis eſt. dicit glo. ambroſij. ꝙomnis ſumma religionis xp̄iane in pietate conſiſtit. gͦ manſuetudo et clemenciaſunt maxime virtutes Sꝫ ꝯtra eſt quianon ponunt̉ virtutes principales ſed adiungunt̉ alteri virtuti quaſi principaliori.