Rn̄º dd̓. ꝙ nihil ꝓhibet aliquas virtrtes nō eſſe potiſſimas ſimpliciter nec qūoad omnia ſed ẜm quid et in aliquo genere. non eſt aūt poſſibile ꝙ clemencia etmāſuetudo ſint potiſſime virtutes ſimpl̓rquia laus eaꝝ attedit̉ in hoc ꝙ retrahūta malo. inqͣntum ſcꝫ diminuunt iram velpena. ꝑfectius aūt eſt ꝑſequi bonum qm̄carere malo. et ideo virtutes que ſimpliciter ordinant in bonū ſicut fidēs ſpēs caritas. et etiam prudeciā et iuſticia ſunt ſimpliciter maiores virtutes qͣm clemēciā etmāſuetudo. ſꝫ ẜm qͥd nihil ꝓhibet clemeciam ⁊ māſuetudine habere eͣndam excellenciā inter virtutes que reſiſtunt affectionibus prauis. nam ira q̄m mittigat manſuetudo ꝓpter ſuū impetū maxime imꝑedit cauſam hominis ne libere iudicet veritatē. ⁊ ꝓpter hoc māſuetudo maxime facit homine eſſe ꝯpotem ſui. vnde d̓r ecc.x. fili in manſuetudine ſerua aīam tuam.qmuis ꝯcupiſcencie delectaconum tactꝰſint turpiores et magis cōtimule inueſtetpropter qd̓ temꝑancia magis ponit̉ virtus principalis vt ex dictis patet. clemencia vero in hoc ꝙ diminuit penas maxīevidet̉ accedere ad caritate que eſt potiſſima virtutum ꝑ qm̄ bona oꝑamur ad ꝓximos et eoꝝ mala impedimus. Ad. j. gdd̓. ꝙ māſuetudo p̄parat homine ad deicogniconem remouendo impedimētumet hoc dupliciter. primo quidē faciendohomine compotē ſui per diminūcōem irevt dictū eſt. alio mō quia ad māſuetudīnem ꝑtinet ꝙ homo n̄ cōtradicat verbisveritatis qd̓ plerūqꝫ aliqui faciunt ex comocione ire. et idē o angꝰ dicit m. ij. dedoc. xp̄iana. ꝙ miteſcere eſt nō cōtradicere dinine ſcripture ſiue intellecte ſi aliqͣvicia noſtra ꝑcutit ſiue non intellecte qͣſinos melius et verius ſapere et ꝑciperepoſſemus Ad ij. dd̓. manſuetudo et clemiencia reddunt homine deo et hominibus acceptum ſcd̓m ꝙ cōcurrunt in eūdeeffectū cum caritate que eſt maxima virtutum ſcꝫ in ſubtrahendo mala ꝓximoꝝ.Ad iij. dd̓. ꝙ miẜicordia et pietas conueniunt cū manſuetudinē et clemecia inqͣntum cōcurrunt in eunde effectum qui eꝓhibere mala ꝓximoꝝ. differunt tamenqͣntum ad motiuū. nā pietas remouet mala ꝓximoꝝ ex reuerencia qͣm habet ad alique ſuꝑiorem puta deū vel ꝑeuntem. miſericordia vero remouet mala ꝓximoꝝ exhoc ꝙ in eis aliquis cōtriſtat̉ inqͣntū eſtimat eos ad ſe ꝑtinere vt ſupra dictum ēq ꝓuenit ex amicicia que facit amicos deeiſdem gaudere et triſtari. manſuetudoaūt hoc facit nniqͣntum remouet irā icitaꝘ T ijtem ad vindictā. clemēcia vero hoc facitex animi lenitate inqͣntū iudicat eē equūvt aliquis nō ampliꝰ puniat̉.Einde ꝯſiderandū eſt de vicijs oppoſitis. Et primo deiracundia que opponit̉ manſuetudini Secundo de crudelitate que opponit clemecieCirca iracūdia querunt. viij. Primovtꝝ iraſci poſſit eſſe aliqn̄ licitum Secūdo vtꝝ ira ſit peccatum. Tercio vtꝝ ſitpeccatū mortale. Quarto vtꝝ ſit grauiſſimū peccatoꝝ. Quinto de ſpeciebꝰ ireSexto vtꝝ ira ſit vicium capitale. Septimo que ſint filie eius Octauo vtrumHabeat viciū oppoſitū.D. j. ſic ꝓcedit̓ videt̉ ꝙ iraſci nonſit licitū. ihero. enim expones illd̓math̓. v. qui iraſcit̉ fratri ſuo ⁊cͣ. dicit in quibuſdam cōdicibꝰ addit ſine cauſa. cetoꝝ in iuris diffinita ſentencia eſt ⁊ira penitus tollitur. gͦ iraſci nullo mō eſtlicitū. Ps. ſcd̓m dyo. iiij. ca. de di. no.malum anime eſt ſine rōe eſſe. ſed ira ſemper eſt ſine rōe. dic̄ enim ph̓s. in. vij. eth̓.ꝙ ira nō ꝑfecte audit rōnem. ⁊ gregꝰ dicx. moꝝ. ꝙ cum tranquillitate mētis ira diuerberat. dilaniata qd̓ ammo ſciſſamqꝫ ꝑturbat. et caſſiodorus dic̄ in li. de inſtitutis cenobioꝝ. quilibet ex canſa iracundiamotus efferuens exficcat oculum cordisgͦ iraſci ſemꝑ eſt malū. Pͣ. ira eſt appetitus vindicte vt glo. dicit leuiti. xix. nonoderis fratrem tuū in corde tuo. ſed appetere vlcione nō videt̉ eſſe licitū. ſed hͦdeo eſt refrenandū ẜm illud deūtº. xxxij.mea eſt vlcio. gͦ videt̉ ꝙ iraſci ſemper ſitmalum P. omne illud qd̓ abducit nosa diuina ſimilitudīe ē malū ſꝫ iraſci abducit nos a diuīa ſul̓tudīe. quia deꝰ cū traquillitate iudicat vt habet̉ ſapīe. xij. ergoiraſci ſemꝑ eſt malum. Sꝫ ꝯtra eſtquodcriẜ. dicit ſuꝑ math̓. qui ſine cauſa iraſcit̉reus erit qui vero eum cauſa nō erit reus.nam ſi ira non fuerit nec doctrinā ꝓficitnec iudiciā ſtant nec crimina cōpeſcunt̉.gº iraſci non ſemꝑ eſt malum. Rn̄º dd̓.ꝙ ira ꝓprie loquendo eſt paſſio quedamappetitus ſenſitiui a qua vis iraſcibilis dnominat̉ vt ſupra habitū eſt cū de paſſionibus ageret̉. Eſt aūt hoc ꝯſide randumcirca paſſiones anime ꝙ dupliciter potieis malū ꝯſiderari. vno mō ex ip̄a ſpeciepaſſionis que quidē ꝯſiderat̉ ſecundumcbiectū paſſionis. ſic imuudiciaſcd̓m ſuaſpem importat qd̓dam malū. eſt enim triſticia de bono alioꝝ qd̓ ſcd̓m ſe rōm repugnat. et ido inūidia mox nominata ſonataliquid mali. vt ph̓s dic̄ in ij. eth̓. hͦ aūt