ꝑfectionē virtutis. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ hōpoteſt vitare peccatū et facere bonū nontn̄ ſine diuino auxilio ẜm illud ioh̓is. xv.ſine me nihil poteſtis facere. vnde ꝑ hocꝙ homo indiget diuino auxilio ad hoc ꝙſit ꝯtinens n̄ excludit̉ quin īcontinēcia ſitpctm̄. qꝛ vt d̓r ī iij. eth̓. qͥ ꝑ amicos poſſumus aliqualiter per nos poſſumꝰ. Adij. dd̓. ꝙ in eo qui eſt īcontines vincit̉ iudiciū racionis n̄ quidē ex neceſſitate qd̓auferret racione peccati ſed ex negligēciaquadā hoīs non firmiter intēdētis ad reſiſtendū paſſioni ꝑ iudiciū racionis q habet. Ad iij. dd̓. ꝙ racio illa ꝓcedit deīcontinēcia ꝑ ſimilitudinē dicta et n̄ ꝓpͥe.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vi̓ ꝙ īcontinensplus peccet qm̄ intꝑatꝰ. tato enīaliquis videt̉ grauius peccare qn̄to magis ꝯtra ꝯſciencia agit. ẜm illud lucxij. ẜuus ſciēs volūtate domī ſui et n̄ faciens digna plagis vapulabis multis. ſed icontines magis videt̉ agere ꝯtra ꝯſcienciam qͣm intꝑatꝰ. qꝛ d̓r vij. eth̓. īcontinensſciens qͣm praua ſunt que ꝯcupiſcit nihilominꝰ agit ꝓpter paſſione. intꝑatꝰ aūt iudicat que ꝯcupiſcit eſſe bona. gͦ īcōtinesgrauius peccat qm̄ intꝑatꝰ Pͣ. qͣnto aliqd̓ peccatū grauiꝰ eſt tāto videt̉ eſſe minus ſanabile. vnde ⁊ peccata in ſpūm ſanctum ſunt grauiſſima et dicunt̉ eſſe irremiſſibilia. ſed pctm incōtinēcie videt̉ eſſeinſanabiliꝰ qm̄ pctm̄ intꝑancie ſanat̉ enīpctm̄ alicuiꝰ ꝓpter amonicione et correctione que nihil vident̉ ꝯferre incōtinenti qui ſcit ſe male agere et nichilominusmale agit. ītꝑato aūt videt̉ ꝙ bene agatet ſi aliquid ei ꝯferre poſſet amonico. gͦvidet̉ ꝙ incōtines grauiꝰ peccat qͣm iteraꝑatus. B. qͣnto aliquis ex maiori libidine peccat tāto grauiꝰ peccat. ſed īcōtinens peccat ex maiori libidine qͣm intꝑatus qꝛ īcontines habet vehemētes paſſiones et ꝯcupīas quas nō ſemꝑ habet īteꝑatus. gͦ incōtines magis peccat q̄m intꝑatus. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ impenitēcia aggrauat omne pctm̄. vn̄ augꝰ. in li. de v̓. do.dic̄ ꝙ īpenitēcia eſt pctm̄ in ſpūm ſanctūſed ſicut ph̓s. dicit in. vij. eth̓. intemꝑatꝰnon eſt penitiuꝰ immanet aūt electionisincontinēs aut omnis eſt penitiuꝰ. gͦ intemꝑatus grauiꝰ peccat qm̄ incōtinens.Rnº dd̓. ꝙ peccatū ẜm augͥ. p̄cipue involuntate conſiſtit. voluntas enī eſt quapeccat̉ et recte viuit̓. et ideo vbi eſt maior inclinacio voluntatis ad peccandū ibieſt grauius peccatū. in eo aūt qui eſt īteperatus voluntas inclinat̉ ad peccandūex ꝓpria electione. que ꝓcedit ex habituper cōſue̓tudinē acquiſito. in eo aūt quieſt incontinēs voluntas inclinat̉ ad peccandū ex aliqua paſſione et quia paſſio cito traſit. hitus aūt qualitase difficile mōbilis. inde eſt ꝙ nicōtinens ſtatim penitet tranſeunte paſſione qd̓ nō accidit deinteꝑato quinimo gaudet ſe peccaſſe eoꝙ oꝑacio peccati eſt ſibi facta conatural̓ſcd̓m habitū. vnd̓ de hijs dr ꝓuer. ij. ꝙletant̉ cum malefecerint et exultant ī rebus peſſimis. vn̄ patꝫ ꝙ intemꝑatus eſtmulto peior qͣm incontines. vt etiā ph̓usdic̄ in. vij. eth̓. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ignorancia intellectus qn̄qꝫ p̄cedit inclinacōne inappetitus et cauſat eam. et ſic qͣnto e maior ignorancia tanto magis peccatū dimīnuit. vel totaliter excuſat inquatum cauſat inuolūtariū. alio mō ecōuerſo ignorancia racōis ſequit̉ inclinacione appetitꝰ. ettalis ignorancia qͣnto eſt maior tāto peccatum eſt grauiꝰ. quia oſtendit̉ inlcinacōappetitus eſſe maior. ignoraciā aūt tā incontinētis qͣm intemꝑati ꝓuenit ex eo ꝙappetitus eſt in aliqd̓ inclinatus ſiue perpaſſionē ſicut in incōtinente ſiue per habītū ſicut in utꝑato maior aūt ignoraciācauſat̉ ex hoc in ntꝑato qm̄ in incotinente et vno quidē modo qͣntum ad duracionem quia in incōtinēte durat illa ignorācia ſolū paſſione duratē. ſicut acceſſus febris terciane durat durate ꝯmociōe humoris. ignoraciā aūt intemꝑati durat aſſidue ꝓpter ꝑmanencia habitꝰ. vn̄ aſſimūlatur ethice vel cuicunqꝫ morbo cōtinuovt ph̓s dic̄ in vij. eth̓. alio aūt mō eſt maior ignoraciā intemꝑati qͣntum ad id qd̓ignorat̉. nam ignoracia incōtinentis atteditur qͣntum ad aliquid ꝑticulare eligibile ꝓut ſcꝫ eſtimat hoc nunc eſſe eligendūſed intemꝑatus habet ignoraciam circaip̄m fine inqͣntum ſcꝫ hoc iudicat eſſe bonum et irrefrenate ꝯcupiſcēcias ſequat̉.vnde ph̓s dic̄ in. vij. eth̓. ꝙ incōtines eſtmelior intemꝑato. quia ſaluat̉ in eo optimū principiū ſcꝫ recta exiſtimacio de fineAd ij. dd̓. ꝙ ad ſanacione incontinētisnon ſufficit ſola cognico ſed requirit̉ vlterius. auxiliū gracie ꝯcupiſcenciā mittigantis. et adhibet̉ etiā exterius remediūamonicionis et correctionis ex quibꝰ aliquis incipit ꝯcupiſcecijs reſiſtere ex quoꝯcupiſcencia debilitat̉ vt ſupra dictū eſtet iſdem ettā modis pōt ſanari intꝑatusſed difficilior eſt eius ſanacio ꝓpter duoquoꝝ primū eſt ex ꝑte rōnis que corrupta eſt. circa eſtimaconem vltimi finis qd̓ſe habet ſicut principiū in demoſtratiuiſdifficilius aūt reducit̉ ad veritatē ille qͥerrat circa fine. aliud aūt eſt ex ꝑte inclinaconis appetitus que in intemꝑato eſt