Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

d. vj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ regula temꝑancie ſit ſumenda ẜm neceſſitate preſentis vite. ſuꝑius enīregulat̉ ab inferiori ſed tꝑanciā ſit virtus aīe eſt ſuꝑior ꝙͣ neceſſitas corꝑalis. regula tꝑancie non debet ſumi ẜm neceſſitatē corꝑalē Pꝯ. quīcūqꝫ excedit regula peccat. ſi neceſſitas corꝑalis eſſetregl̓a tꝑacie q̄cūqꝫ aliquā dlectacōe vteretur s neceſſitate nat̉e que valde modicisꝯtenta ē peccaret ꝯtra tꝑanciā qd̓ videt̉eſſe īꝯueniens.. nullꝰ attingēs regūla peccat. ſi neceſſitas corꝑalis eſſet regula tꝑancie quicūqꝫ vterēt aliquā delectacōe ꝓpter neceſſitatem corꝑalem putaꝓpter ſanitate eſſet immunis a peccato hoc aūt videt̉ falſum. neceſſitas corꝑalis ē regl̓a tꝑancie. Sꝫ ꝯtra eſt qaugꝰ dic̄ in li. de moribꝰ eccīe. habet virtꝑans in rebꝰ huiꝰ vite regl̓am vtroqꝫ teſtamēto firmata vt eoꝝ nil diligat. nilſe appetēdū putet ſꝫ ad vite huiꝰ atqꝫ officioꝝ neceſſitatem ꝙͣtum ſatis ē vſurpatvtentis mode̓ſtia. amantis affectū.Rn̄º dd̓. ſic̄ ex ſupra dictis patꝫ bonumvirtutis moralis p̄cipue ꝯſiſtit in ordinerōis. bonū hoīs ē ẜm rōeꝫ eſſe vt dyo.dic̄ in iiij. ca. de. di. no. p̄cipuꝰ aūt ordorōis ꝯſiſtit in aliqua ī fine ordinat.et ex hoc ordīe maxīe ꝯſiſtit bonū rōis.na bonū habet rōeꝫ finis et ip̄e finis ē repl̓a eoꝝ ſunt ad fine. oīa aūt delectabilia in vſum hoīs veniūt ordīant̉ ad aliquā huiꝰ vite neceſſitatē ſic̄ ad fine. ettꝑancia accipit neceſſitatē hꝰ vite ſic̄ regulā delectabiliū quibꝰ vtit̉ vt ſcꝫ tn̄ eisvtat̉ qͣtū neceſſitas huiꝰ vite requirit.Ad. j. dd̓. ſic̄ dictū ē neceſſitas huiꝰvite habet rōeꝫ regl̓e inqͣtū eſt finis. cofiderandū ē aūt qn̄ꝫ aliꝰ ē finis oꝑantis et aliꝰ finis oꝑis. ſic̄ pꝫ edificacōisfinis ē domꝰ. ſꝫ edificatoris finis qn̄ꝫ eſtlucꝝ. ſic tꝑancie ip̄iꝰ finis et regl̓a eſtbeatitudo. ſꝫ eiꝰ rei qua vtit̉ finis et regl̓aeſt neceſſitas hūane vite īfra ꝙͣ ē id invſum vite venit. Ad. ij. dd̓. neceſſitashūane vite. pōt attendi dupl̓r. vnoº ẜm dr neceſſariū illo ſine quores nullopōt eſſe. ſic cibꝰ ē neceſſariꝰ aīali. alioº ẜm d̓r neceſſariū illud ſine quo res pōtꝯueniēter eſſe. tꝑancia aūt ſolū attendit prīaꝫ neceſſitatē ſꝫ etiā ſcd̓am. vn̄ ph̓sdic ī. iij. eth̓. tꝑatꝰ appetit delectabilia ꝓpter ſanitate vel ꝓpter bona hitudine. alia vero ad hoc non ſunt neceſſariapn̄t dupl̓r ſe habere. quedā enī ſunt īpeditīa ſanitatis vl̓ bone hītudīs. et hijs teꝑatus nulloº vtit̉. hoc em̄ eſſet pctm̄ contra tꝑanciā. q̄dā vero ſunt ſunt hijsīpedimēta. et hijs moderate vtit̉ locaet tꝑe et ꝯgruēcia eoꝝ quibꝰ ꝯuenit. etibidē ph̓s dic̄ tꝑatꝰ appetit alia delectabilia ſcꝫ ſunt neceſſaria ad ſanitatēvl̓ ad bona hitudinē niſi īpedimēta hijsexn̄cia Ad. iij. dd̓. ſic̄ dictū ē tꝑanciareſpicit neceſſitatē ꝙͣtum ad ꝯueniēciā vite. que quidē attēdit̉ ſolū ẜm ꝯueniētiā corꝑis. ſꝫ ẜm ꝯueniēciā exterioꝝ reruꝫputa diuiciaꝝ et officioꝝ et multomagisẜm ꝯueniēciā honeſtatis. et ioph̓s ibidēſubdit ī delectabilibꝰ quibꝰ tꝑatꝰ vtit̉ ſolū ꝯſiderat vt ſunt īpeditīā ſanitatis bone hītudīs corꝑalis ſꝫ etiā vtſint p̄ter bonū id eſt ꝯtra honeſtate. et ſint ſupra ſubſtancia id ē lupra facultate diuiciaꝝ. et augꝰ dic̄ in li. de moribus eccīe. tꝑatꝰ reſpicit ſolū neceſſitatē huiꝰ vite ſꝫ etiā officioꝝd vij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ tꝑaciā n̄tv̓tꝰ cardialis bonū enī v̓tutis moralis a rōe dependet. ſꝫ tꝑanciā ēcirca ea que magis diſtat a rōe ſcꝫ circa dlectacōes ſunt nobis et brutis ꝯmunesvt d̓r in iij. eth̓. tꝑancia non videt̉ eſſeprīcipalis v̓tꝰ. P. ꝙͣto aliquid ē magisīpetuoſum tāto difficiliꝰ videt̉ ad refrenādū. ſꝫ ira quā refrenat manſuetudovl̓ īpetuoſior ꝙͣ ꝯcupīa refrenatꝑancia. de enī ꝓuer. xxvij. ira hꝫ mīamnec erupēs furor īpetū ꝯcitati ſpūs ferre quis poterit. māſuetudo ē prīcipalior vtꝰ tꝑancia jꝯͣ. ſpēs ē prīcipaliormotꝰ aīe deſideriū ſeu ꝯcupīa vt habitū ē ſꝫ huilitas refrenat p̄ſumpcōꝫ īmoderate ſpei. hūilitas videt̉ eſſe prīcipalior v̓tꝰ ꝙͣ tꝑancia refrenat ꝯcupīaꝫ.Sꝫ ꝯtra ē g̓gꝰ in ij moꝝ. pōit tꝑancia īter v̓tutes prīcipales. Rn̄º dd̓. ſic̄dictū eſt v̓tꝰ prīcipalis ſeu cardinal̓ d̓rprīcipaliꝰ laudat̉ ex aliquo eoꝝ ꝯmuniter requirūt̉ ad rōeꝫ v̓tutis. moderacō aute inoī v̓tute requirit̉ p̄cipue̓ laudabil̓eſt ī delectacōibꝰ tactꝰ circa eſt tꝑacia qꝛ tl̓es d̓lectacōes ſūt magis nobis naturales. difficiliꝰ ē ab eis abſtīereꝯcupīas eaꝝ refreare. etiā qꝛ eaꝝ obiecta magis ſunt neceſſaria pn̄ti vite vt exdc̄īs pꝫ tꝑancia pōīt̓ vtꝰ prīcipal̓ ſeucardial̓ Ad j. dd̓. tāto maior oſtēdit̉ agētis v̓tꝰ qͣto in ea ſunt magis diſtacia pōt ſua oꝑacōeꝫ on̄dere exip̄o on̄dit̉ maior v̓tꝰ rōis pōt etiā ꝯcupiſcēcias d̓lectacōes maxīe diſtātesderari vn̄ ꝑtiet ad prīcipalitate tꝑacieA ij. dd̓. īpetꝰ ire cat̉ ex quodā accidete puta ex aliquā leſiōe ꝯtriſtate. id̓ocito traſit ꝙͣuis magnū īpetū heat. ſꝫ impetꝰ ꝯcupīe d̓lectabiliū tactꝰ ꝓcedit excauſa natali. vn̄ diuinior ꝯmuiorad prīcipaliorē vtute ꝑtiet ip̄m refreare.