Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

Ad. iij. dd̓. ea quoꝝ eſt ſpes ſunt alciora hijs quoꝝ eſt ꝯcupiſcencia. ꝓpterhoc ſpes ponit̉ paſſio principalis in irāſcibili. ſed ea quoꝝ eſt ꝯcupīa et delectacio tactus vehemēciꝰ mouet appetitū qꝛſunt iagis nat̉alia. et ideo tꝑancia que īhijs modū ſtatuit eſt virtꝰ prīcipalis.d. viij. ſic ꝓcedit̉. vi tꝑacia ſitmaxīa virtutū. dic enī ambroꝰ. inj. de offi. in tꝑancia maxīe hoeſti cura decoris ſpectat ꝯſideraco et querit̉. ſed virtus laudabilis eſt inquantumeſt honeſta et decora. tꝑanciā eſt maxima virtutum P. maioris virtutis eſtoꝑari id qd̓ eſt difficilius. ſed difficiliꝰeſt refrenare cōcupiſcēcias et delectaciones tactus ꝙͣ rectificare actiones exteriores quoꝝ primū ꝑtinet ad tꝑanciā. ſcd̓mad iuſticia. temꝑanciā eſt maior virtꝰqͣꝫ iuſticia. Ps. quāto aliquid eſt cōmunius tanto magis neceſſariū videt̉ eſſe etmelius ſed fortitudo eſt circa ꝑicula morti s. que rariꝰ occurrūt ꝙͣ delectabilia tactus que cottidie occurrit. et ſic vſusperancie eſt ꝯmunior ꝙͣ fortitudinis.temꝑācia eſt nobilior virtus ꝙͣ fortitudo. Sꝫ ꝯtra eſt ph̓s dicit in. j. rhe. maxime virtutes ſunt que alijs maxīeſunt vtiles. et ꝓpter hoc fortes et iuſtosmaxime honoramꝰ. Rn̄º dd̓. ſic̄ ph̓sdicit in. j. eth̓. bonū multitudinis diuiniꝰeſt ꝙͣ bonū vnius. et ideo quanta aliquāvirtus magis ꝑtinet ad bonū multitudinis tanto melior eſt. iuſticia aūt et fortitudo magis ꝑtinēt ad boniū ml̓titudinisquā tꝑancia. quia iuſticia cōſiſtit in commutatōibꝰ que ſunt ad alterū. fortitudoaūt in ꝑiculis belloꝝ que ſuſtinent̓ ſalute ꝯmuni. tꝑancia aūt moderat̉ ſolumꝯcupīas et delectacōes eoꝝ que ꝑtinentad ip̄m hominē. vnde manifeſtum eſtiuſticia et fortitudo ſunt excellencioresvirtutas ꝙͣ tꝑancia. quibꝰ prudenciā etvirtutes theologice ſunt pociores. Adj. dd̓. honeſtas et decor maxime attribuunt̉ tꝑancie ꝓpter principalitatēꝓpͥij boni ſed ꝓpter turpitudinem ꝯtrarijmali a quo retrahit. inquatum ſcꝫ moderatur delectacōes que ſunt nobis et brutisꝯmunes. Ad. ij. dd̓. virtus ſit circa difficile et bonū. dignitas virtutis magis attendit̉ circa roem boni in quo excedit iuſticia ꝙͣ ẜm rōem difficilis in quoexcedit tꝑancia. Ad. iij. dd̓. illa comunitas quā aliquid ꝑtinet ad multitudinē hominū magis facit ad excellenciābonitatis quā illa que ꝯſiderat̉ ẜm aliqūid frequenter occurrit. in quaꝝ primaexcedit fortitudo. in ſcd̓a temꝑancia. vn̄E T. l.ſimpliciter fortitud̓o eſt pocior licet quoad aliquid poſſit dici tꝑancia pocior nonſolum fortitudine ſed etiā iuſticia.Einde ꝯſiderādū eſt de vicijsoppoſitis temꝑancie. Etcirca hoc querunt̉ iiij. Prīovtꝝ inſenſibilitas ſit peccatum. Secūdo vtꝝ intꝑancia ſit viciū puerile. Terco de ꝯꝑacōeintꝑancie ad timiditatē. Quarto vtꝝviciū intꝑancie ſit maxime obprobrioſum.d. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ inſenſibilitas ſit viciū. dicunt̉ enim nſenſibiles qui deficiūt circa delectacōestactus ſed in hijs penitꝰ deficere videt̉eſſe laudabile et virtuoſum d̓r enī daniel̓x. in diebus illis ego daniel lugeba triūebdomodaꝝ tꝑ̄s. pane deſiderabile noncōmedi. et caro et vinū introierūt ī osmeū. ſed neqꝫ vnguēto vnctꝰ ſum. ergo īſenſibilitas eſt peccatū.. bonumhominis eſt ẜm rōem eſſe ẜm Dyo. iiij. cade di. ii0. ſed abſtinere ab omnibus delectabilibus tactus maxime ꝓmouet homine in bono rōis. d̓r enī daniel̓. j. pueriſqui vtebant̉ leguminibꝰ dedit deus ſcīaꝫet diſciplinā in omni li. et ſapīa. ergo inſenſibilitas que vniuerſaliter repellit huiuſmodi delectacōes eſt vicioſa. Po.illud per qd̓ maxime recedit̉ a peccatovidet̉ eſſe vicoſum. ſed hoc eſt potiſſimūremediū abſtinendi a peccato aliquisfugiat delectacōes ꝑtinet ad inſenſibilitatē. dic̄ em̄ ph̓s in ij. eth̓. abijcientes delectacōem minus peccabimꝰ ergoniſenſibilitas eſt aliqd̓ vicoſum. Sꝫꝯtra nihil opponit̉ virtuti niſi viciū. ſedinſenſibilitas virtuti tꝑancie opponit̉. vtꝫper ph̓m in. ij. et iij. eth̓. inſenſibilitaseſt vicium. Rn̄º dd̓. omne illud qd̓ꝯtrariat̉ ordīni naturali eſt vicōſum. nat̉aaūt delectacōem appoſuit oꝑacōibus nec̓eſſarijs ad vitā hominis. et ideo nat̉alisordo requirit̉ ut nitatum huiōī delectacōibꝰ vtat̉ ꝙͣtum neceſſariū eſt ſalutihumane vel ꝙͣtū ad conſeruacōem indiuidui. vel ꝙͣtum ad ꝯſeruacōem ſpeciei. ſiquis ergo intantū delectacōem refugeret p̄termitteret ea q ſunt neceſſariaad ꝯſeruacōem nature peccaret quaſi ordini naturali repugnas. hoc ꝑtinet advrciū inſenſibilitatis. Sciendū tn̄ abhuiōi delectacōibꝰ ꝯſequētibꝰ huiōī oꝑacōes qn̄ꝫ laudabile vel neceſſariū ē abſtinere ꝓpter alique fine. ſic ꝓpter ſanitatēcorꝑalem aliqui abſtinēt a quibuſdā delectacōibꝰ cibi et potꝰ et venereoꝝ. et etiāꝓpter alicuiꝰ vicij execucōeꝫ ſicut atletaset milites neceſſe eſt a ml̓tis d̓lectacōibꝰ