ſed ꝯuenit cū ea ꝯtrariatur tn̄ inclinacōinature beſtialis nō ſubiecte rōi. Ad ij.dd̓. ꝙ temꝑancia ẜm ꝙ ꝑfecte habet rōꝫl̓tutis nō eſt ſine prudēciā qua caret quicūqꝫ vicoſi. et ideo illi qui carēt alijs v̓tutibus vicijs oppoſitis ſubditi nō habenttemꝑanciā que eſt v̓tus. ſed oꝑant̓ actustēꝑacie ex quādā nat̉ali diſpoſicōe ꝓutvirtutes quedā imꝑfecte ſunt hominibusnat̉ales vt ſupra dictū eſt. vel ꝑ cōſuetudine acquiſita que ſine prudencia nō habet ꝑfectōem rōnis vt ſupra dictum eſt.Ad iij. dd̓. ꝙ tꝑācie etiā reſpōdet aliqd̓donū ſcꝫ timoris quo aliquis refrenat̉ adelectacōibus carnis ẜm illud psͣ. cōfige timore tuo carnes meas. donū aūt timoris principaliter quidē reſpicit deumcuiꝰ offenſam vitat ⁊ ẜm hͦ correſpōdetv̓tuti ſpei vt sͣ dictū eſt. ſcd̓ario aūt pōtreſpicere quecunqꝫ aliquis refugit ad vitandā dei offēſam. maxīe aūt hō īdiget timore diuino ad fugiendū ea que maxīealliciūt circa que eſt tꝑancia ⁊ iō tꝑancieetiā reſpōdet donū timorisd. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ tꝑancia nonſit ſpēalis virtus. dic̄ enī augꝰ. inli. de moribꝰ eccīe. ꝙ ad tꝑanciāꝑtinet deo ſe integre incorruptūqꝫ ẜuareſed hoc ꝯuenit omni virtuti. gͦ t panciaeſt virtꝰ generalis. P. ambr. dic in. j.de offi. ꝙ in tꝑancia maxīe trāquillitasanimi ſpectat̉ et querit̉. ſed hoc ꝑtīet adꝯmunē virtutē. gͦ tꝑancia eſt virtꝰ generalis. Pͣ. tulliꝰ dic̄ in. j. de. offi. ꝙ decorum ab honeſto nequit ſeꝑari. et ꝙ iuſta oīa decora ſunt. ſꝫ decoꝝ ꝓpͥe ꝯſiderat̉in tꝑancia vt ibidē d̓r. gͦ tꝑancia nō eſtſpēalis virtꝰ. Sꝫ ꝯtra eſt. ꝙ ph̓s in ij.et iiij eth̓. ponit ea ſpēalē virtutē. Rnºdd̓. ꝙ ẜm ꝯſuetudinē hūane locucōis aliqua noīa ꝯmunia reſtringunt̉ ad ea quoſunt p̄cipua inter illa que ſub tali ꝯmunitate ꝯtinent̓. ſic̄ nomē vrbis accipit̉ anthonomatice ꝓ roma. ſic ergo nomē tꝑanciedupliciter accipi pōt. vnoº ẜm ꝯmimitatēſue ſignificacōis. ſic tꝑancia nō eſt virtusſpēalis ſed generalis qꝛ nomē tꝑancie ſignificat quadam temperie id eſt moderacōem quā rō ponit in hūanis oꝑacōibuset paſſionibꝰ qd̓ eſt ꝯmune in omni v̓tute morali. differt tn̄ in rōe tꝑancia a fortitudine etiā ẜm qd̓ vtrūqꝫ ſumit̓ vt virtꝰꝯmunis nam tꝑācia retrahit ab hijs que⁊tra rōem appetitū alliciūt. fortitudo autem impellit ad ea ſuſtinēda vel aggrediendā ꝓpter que homo refugit bonū racionis. ſi vero ꝯſiderat̉ anthonomatice tēꝑancia ẜm ꝙ refrenat appetitū ab hijs q̄maxīe alliciūt appetitū hominis ſic ē ſpēalis virtus vtpote habēs ſpēalē materiamſicūt et fortitudo. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ appetitus hoīs maxīe corrūpit̉ ꝑ ea quibꝰ allicit homo ad recedēdū a regula rōis et legis diuine. et ideo ſicut ip̄m tꝑancie nomen pōt dupl̓r ſumi. vnoº ꝯmuniter. aliomō excellenter. ita et integritas qͣ tꝑancie augꝰ attribuit. Ad. ij. dd̓. ꝙ ea circa que eſt tꝑancia maxīe poſſunt animūinquietare ꝓpter hͦ ꝙ ſunt homini eſſencialia vt infra dicet̉. ⁊ ideo tranquillitasanimi ꝑ quādā excellenciā attribuit̉ temꝑancie qͣuis ꝯmuniter ꝯueniat omnibusv̓tutibꝰ. Ad iij. dd̓. ꝙ ꝙͣuis pulchritudo cōueniat cuilibet virtuti. excellēter tn̄attribuit̉ tꝑacie duplici rōe. prīo quid̓ ẜmꝯmunē rōꝫ tēꝑancie ad qͣ ꝑtinet qͥdā mōderata et ꝯueniēs ꝓporco in qua cōſiſtitrō pulcritudīs vt patꝫ ꝑ dyoni. iiij. ca. dedi. no. alioº quia ea a quibꝰ refrenat tꝑācia ſunt infima in hoīe ꝯueniēcia ſibi ẜmnat̉am beſtialē vt infra dicet̉ ⁊ id̓o ex eismaxīe natꝰ eſt homo deturpari. et ꝑ cōſequēs pulcritudo maxīe attribuit̉ tꝑācieque p̄cipue turpitudinē hoīs tollit. et exeadē rōe honeſtū maxīe attribuit̉ tꝑācie.dic̄ enī yſido. in li. eth̓. honeſtus dicit̉ quinil habꝫ turpitudinis. nā honeſtas dicit̉quaſi honoris ſtatꝰ qui maxīe ꝯſiderat̉ ītꝑancia que repellit vicia maxime obprobrioſa vt infra dicet̉.d. iij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ tꝑancia nōſit ſolū circa ꝯcupīas et delectaciones. dic̄ enī tulliꝰ in ſua rhato. qcꝑancia eſt rōis in libidinē atqꝫ in aliosnō rectos impetus animi firma et moderata dominacō. ſꝫ impetus animi dicunt̉omnes aīe paſſiones. 4º videt̉ ꝙ tꝑancianō ſit ſolū circa ꝯcupiſcencias et delectacōes. Po. v̓tus eſt circa difficile et bonūſꝫ difficiliꝰ videt̉ eſſe tꝑare timorē maxīecirca ꝑicula mortis qͣꝫ moderari ꝯcupīaset delectacōnes que ꝓpter dolores et ꝑicula mortis ꝯtēnunt̉. vt aug. dic̄ ī li. lxxxiijq. gͦ videt̉ ꝙ tꝑancie virtꝰ nō ſit p̄cipuecirca ꝯcupīas et delectacōes. Pͣ. ad tēꝑanciā ꝑtinet moderacōis gracia. vt anbroſiꝰ. dic̄ in. j. de offi. et dic̄ tulliꝰ. in. j.de offi. ꝙ ad tꝑanciā ꝑtinet oīs ſedācioꝑturbaconū animi et reꝝ modꝰ. oportetaūt modū ponere nō ſolū in ꝯcupiſcēcijset delectacōibꝰ ſꝫ etiā in exterioribꝰ actibus et in quibuſcūqꝫ exterioribꝰ. gͦ tꝑancia nō eſt ſolum circa ꝯcupīas et delectacōes. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ yſid. dic̄ in li. eth̓.ꝙ tꝑancia ē quā libido ꝯcupīaqꝫ refrenat̉Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut ſupra dictū ē. ad virtutē moralē ꝑtiet ꝯſeruacō boni rōis cōtrapaſſiones rōi repugnātes. motus autem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten