Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſed ꝯuenit ea ꝯtrariatur tn̄ inclinacōinature beſtialis ſubiecte rōi. Ad ij.dd̓. temꝑancia ẜm ꝑfecte habet rōꝫl̓tutis eſt ſine prudēciā qua caret quicūqꝫ vicoſi. et ideo illi qui carēt alijs v̓tutibus vicijs oppoſitis ſubditi habenttemꝑanciā que eſt v̓tus. ſed oꝑant̓ actustēꝑacie ex quādā nat̉ali diſpoſicōe ꝓutvirtutes quedā imꝑfecte ſunt hominibusnat̉ales vt ſupra dictū eſt. vel cōſuetudine acquiſita que ſine prudencia habet ꝑfectōem rōnis vt ſupra dictum eſt.Ad iij. dd̓. tꝑācie etiā reſpōdet aliqd̓donū ſcꝫ timoris quo aliquis refrenat̉ adelectacōibus carnis ẜm illud psͣ. cōfige timore tuo carnes meas. donū aūt timoris principaliter quidē reſpicit deumcuiꝰ offenſam vitat ẜm correſpōdetv̓tuti ſpei vt dictū eſt. ſcd̓ario aūt pōtreſpicere quecunqꝫ aliquis refugit ad vitandā dei offēſam. maxīe aūt īdiget timore diuino ad fugiendū ea que maxīealliciūt circa que eſt tꝑancia tꝑancieetiā reſpōdet donū timorisd. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ tꝑancia nonſit ſpēalis virtus. dic̄ enī augꝰ. inli. de moribꝰ eccīe. ad tꝑanciāꝑtinet deo ſe integre incorruptūqꝫ ẜuareſed hoc ꝯuenit omni virtuti. t panciaeſt virtꝰ generalis. P. ambr. dic in. j.de offi. in tꝑancia maxīe trāquillitasanimi ſpectat̉ et querit̉. ſed hoc ꝑtīet adꝯmunē virtutē. tꝑancia eſt virtꝰ generalis.. tulliꝰ dic̄ in. j. de. offi. decorum ab honeſto nequit ſeꝑari. et iuſta oīa decora ſunt. ſꝫ decoꝝ ꝓpͥe ꝯſiderat̉in tꝑancia vt ibidē d̓r. tꝑancia eſtſpēalis virtꝰ. Sꝫ ꝯtra eſt. ph̓s in ij.et iiij eth̓. ponit ea ſpēalē virtutē. Rnºdd̓. ẜm ꝯſuetudinē hūane locucōis aliqua noīa ꝯmunia reſtringunt̉ ad ea quoſunt p̄cipua inter illa que ſub tali ꝯmunitate ꝯtinent̓. ſic̄ nomē vrbis accipit̉ anthonomatice roma. ſic ergo nomē tꝑanciedupliciter accipi pōt. vnoº ẜm ꝯmimitatēſue ſignificacōis. ſic tꝑancia eſt virtusſpēalis ſed generalis qꝛ nomē tꝑancie ſignificat quadam temperie id eſt moderacōem quā ponit in hūanis oꝑacōibuset paſſionibꝰ qd̓ eſt ꝯmune in omni v̓tute morali. differt tn̄ in rōe tꝑancia a fortitudine etiā ẜm qd̓ vtrūqꝫ ſumit̓ vt virtꝰꝯmunis nam tꝑācia retrahit ab hijs que⁊tra rōem appetitū alliciūt. fortitudo autem impellit ad ea ſuſtinēda vel aggrediendā ꝓpter que homo refugit bonū racionis. ſi vero ꝯſiderat̉ anthonomaticeꝑancia ẜm refrenat appetitū ab hijsmaxīe alliciūt appetitū hominis ſic ē ſpēalis virtus vtpote habēs ſpēalē materiamſicūt et fortitudo. Ad. j. dd̓. appetitus hoīs maxīe corrūpit̉ ea quibꝰ allicit homo ad recedēdū a regula rōis et legis diuine. et ideo ſicut ip̄m tꝑancie nomen pōt dupl̓r ſumi. vnoº ꝯmuniter. alio excellenter. ita et integritas tꝑancie augꝰ attribuit. Ad. ij. dd̓. ea circa que eſt tꝑancia maxīe poſſunt animūinquietare ꝓpter ſunt homini eſſencialia vt infra dicet̉. ideo tranquillitasanimi quādā excellenciā attribuit̉ temꝑancie qͣuis ꝯmuniter ꝯueniat omnibusv̓tutibꝰ. Ad iij. dd̓. ꝙͣuis pulchritudo cōueniat cuilibet virtuti. excellēter tn̄attribuit̉ tꝑacie duplici rōe. prīo quid̓ ẜmꝯmunē rōꝫ tēꝑancie ad ꝑtinet qͥdāderata et ꝯueniēs ꝓporco in qua cōſiſtit pulcritudīs vt patꝫ dyoni. iiij. ca. dedi. no. alioº quia ea a quibꝰ refrenat tꝑācia ſunt infima in hoīe ꝯueniēcia ſibi ẜmnat̉am beſtialē vt infra dicet̉ id̓o ex eismaxīe natꝰ eſt homo deturpari. etſequēs pulcritudo maxīe attribuit̉ tꝑācieque p̄cipue turpitudinē hoīs tollit. et exeadē rōe honeſtū maxīe attribuit̉ tꝑācie.dic̄ enī yſido. in li. eth̓. honeſtus dicit̉ quinil habꝫ turpitudinis. honeſtas dicit̉quaſi honoris ſtatꝰ qui maxīe ꝯſiderat̉ ītꝑancia que repellit vicia maxime obprobrioſa vt infra dicet̉.d. iij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ tꝑanciaſit ſolū circa ꝯcupīas et delectaciones. dic̄ enī tulliꝰ in ſua rhato. qcꝑancia eſt rōis in libidinē atqꝫ in alios rectos impetus animi firma et moderata dominacō. ſꝫ impetus animi dicunt̉omnes aīe paſſiones. videt̉ tꝑancia ſit ſolū circa ꝯcupiſcencias et delectacōes. Po. v̓tus eſt circa difficile et bonūſꝫ difficiliꝰ videt̉ eſſe tꝑare timorē maxīecirca ꝑicula mortis qͣꝫ moderari ꝯcupīaset delectacōnes que ꝓpter dolores et ꝑicula mortis ꝯtēnunt̉. vt aug. dic̄ ī li. lxxxiijq. videt̉ tꝑancie virtꝰ ſit p̄cipuecirca ꝯcupīas et delectacōes.. adꝑanciā ꝑtinet moderacōis gracia. vt anbroſiꝰ. dic̄ in. j. de offi. et dic̄ tulliꝰ. in. j.de offi. ad tꝑanciā ꝑtinet oīs ſedācioꝑturbaconū animi et reꝝ modꝰ. oportetaūt modū ponere ſolū in ꝯcupiſcēcijset delectacōibꝰ ſꝫ etiā in exterioribꝰ actibus et in quibuſcūqꝫ exterioribꝰ. tꝑancia eſt ſolum circa ꝯcupīas et delectacōes. Sꝫ ꝯtra eſt yſid. dic̄ in li. eth̓. tꝑancia ē quā libido ꝯcupīaqꝫ refrenat̉Rn̄º dd̓. ſicut ſupra dictū ē. ad virtu moralē ꝑtiet ꝯſeruacō boni rōis cōtrapaſſiones rōi repugnātes. motus autem