perſeueranciā ꝑtem fortitudinis. Rn̄ºdd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū eſt. virtus principal̓eſt cui principaliter aſcribit̉ aliquid ꝙ ꝑtinet ad laude virtutis. inꝙͣtum ſcꝫ exercet illud circa ꝓpͥam materia in qua difficillimū et optimū eſt illud obſeruare. etẜm hoc dictum ē ꝙ fortitudo eſt principalis virtus. quia firmitate ſeruat in hijsin quibꝰ difficillimū eſt firmiter ꝑſiſtereſcꝫ ī ꝑiculis mortis. et id̓o neceſſe ē ꝙ fortitudini adiungat̉ ſic̄ ſecūdaria virtꝰ pricipali. omnis illa virtus cuiꝰ laus ꝯſiſtitin ſuſtinendo firmiter aliqd̓ difficile. ſuſtinere aūt difficl̓tate que ꝓuenit ex diuturnitate boni oꝑis dat laude ꝑſeueracienec hͦ eſt ita difficile ſicut ſuſtinere ꝑicula mortis. et ideo perſeuerancia ad iungitur fortitudini ſic̄ v̓tꝰ ſcd̓aria princꝑaliAd. j. gº dd̓ ꝙ ānexio ſecūdarie virtūtis ad prīcipalē nō ſolū attendit̉ ẜm materiā ſꝫ magis ẜm modū. quia forma ī vnoquoqꝫ pocior eſt ꝙͣ materia. vnde licet ꝑſeuerācia magis videat̉ ꝯuenire in materia cū tꝑancia ꝙͣ cū fortitudīe. tū in mōmagis cōuenit cū fortitudine. inqͣtumfirmitatē ſeruat ꝯtra difficultate diuturnitatis. Ad. ij. dd̓. ꝙ illa ꝑſeueraciā d̓qua ph̓s loquit̉ nō moderat̉ aliquas paſſiones. ſꝫ ꝯſiſtit ſolū in quadam firmitaterōnis. et voluntatis. ſed ꝑſeuerancia ẜmꝙ ponit̉ virtus moderat̉ aliquas paſſiones ſcꝫ timore fatigacōis aūt defectꝰ ꝓpter diuturnitate. vn̄ hec virtꝰ eſt in iraſcibili ſic̄ et fortitudo. Ad iij. dd̓. ꝙ augꝰibi loquit̉ de ꝑſeueranciā nō ẜm ꝙ noīathabitu virtutis. ſed ẜm ꝙ nominat actuvirtutis. continuatū vſqꝫ in finē ẜm illudmath̓. xxiiij. qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finehic ſaluꝰ erit. et ideo ꝯtra rōem ꝑſeueracie ſic accepte eſſet ꝙ amitteret̉. qꝛ iā nōduraret vſqꝫ in finē.D. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ꝯſtacia nōꝑtineat ad ꝑleuerancia. ꝯſtanciaenī ꝑtinet ad paciēcia vt sͣ dictūeſt. ſꝫ paciencia differt a ꝑſeuerācia. ergoconſtacia nō ꝑtinet ad ꝑſeueracia. Hvirtus eſt circa difficile et bonū. ſꝫ ī ꝑuiſoꝑibus ꝯſtante eſſe nō videt̉ eſſe difficile. ſed ſolū in oꝑibus magnis quē ꝑtinetad magnificencia. gͦ cōſtanciā magis ꝑtinet ad magnificenciā ꝙͣ ad ꝑſeuerancia.D. ſi ad ꝑſeuerancia ꝑtineret ꝯſtāciain nullo videret̉ a ꝑſeucratīa differre qꝛvtꝝqꝫ īmobilitatē quādā īportat diferūtaūt. nam macrobiꝰ cōdiuidit ꝯſtanciamfirmitati ꝑ quā intelligit̉ ꝑſeuerancia vtſupra dictū eſt. gͦ ꝯſtancia nō ꝑtinet adꝑſeueranciā. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ aliquis d̓reſſe cōſtans ex eo ꝙ in aliquo ſtat. ſed inmanere aliquibus ꝑtinet ad ꝑſeueranciāvt patet ex diffinicōe ꝙͣ andronicꝰ pōit.ergo ꝯſtancia ꝑtinet ad ꝑſeuerā ciam.Rn̄º dd̓. ꝙ ꝑſeuerancia et ꝯſtancia ꝯueniunt quidē in fine. ⁊ ad vtrūqꝫ ꝑtinet ſubſiſtere firmiter in aliquo bono. differuntaūt ẜm ea que difficultate afferūt ad ꝑſiſtendū in bono. nam virtus ꝑſeuerancieꝓpͥe facit firmiter ꝑſiſtere hoīeꝫ in bonoꝯtra difficultate que ꝓuenit ex ip̄a diut̓nitate actus. cōſtancia aūt facit firmiterꝑſiſtere in bono ꝯtra difficultate que ꝓuenit ex quibuſcunqꝫ alijs exterioribꝰ impedimentis. et ideo prīcipalior ꝑs fortitudinis eſt ꝑſeueratia ꝙͣ cōſtancia. quiadifficultas que eſt ex diuturnitate actꝰeſt eſſencialior actus v̓tutis ꝙͣ illa que ēex exterioribus īpedimētis. Ad. j. gꝰdd̓. ꝙ exteriora impedimēta ꝑſiſtendi ībono p̄cipue ſunt illa que triſticiā inferūtcirca triſticiā aūt eſt pacienciā ut dictū ē⁊ iō ꝯſtācia ẜm finē ꝯuenit cū ꝑſeueraciaẜm aūt ea que difficultatē īferūt ꝯuenitcum paciēcia. finis aūt pocior eſt et ideocōſtancia magis ꝑtinet ad ꝑ ſeueranciaꝫq ad pacienciā Ad. ij. dd̓. ꝙ in magnisoꝑibus ꝑſiſtere difficiliꝰ eſt. ſed in ꝑuiſet mediocribꝰ diu ꝑſiſtere habet difficl̓tate et ſi nō ex magnitudine actꝰ quā reſpicit magnificencia. ſaltē ex ip̄a diuturnitate quā reſpicit ꝑſeueraciā. et ideo coſtancia pōt ad vtrūqꝫ ꝑtinere. Ad iij.dd̓. ꝙ ꝯſtaciā ꝑtinet quidē ad ꝑſeueratīainquatū ꝯuenit cū ea nō tn̄ eſt idem ei inꝙͣtum differt ab ea vt dictū eſt.d. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ꝑſeuerācianō īdigeat auxilio gr̄ae ꝑſeueratiaenim ē quedā virtꝰ vt dictū ē. ſedvirtus vt tulliꝰ dic in ſua rhe. agit ī mod̓nat̉ egͦ ſola inclinacō virtutis ſufficit adꝑſeuerandū. nō gͦ ad hoc requirit̉ aliqd̓auxiliū gracie. Pͣ. donū gracie chriſti ēmaius ꝙͣ nocunientū qd̓ ada intulit. vtꝫad ro. v. ſed ante peccatū ſic hōmo ꝯditꝰfuit vt poſſet ꝑſeuerare ꝑ id qd̓ acceꝑat.ſic̄ augꝰ dic̄ in li. de correctōe et gracia.ergo multomagis homo per graciā xp̄i reꝑatus pōt̄ ꝑſeuerare abſqꝫ auxilio nō uegracie Po. oꝑa peccati qn̄ꝫ ſunt difficiliora qͣ oꝑa virtutis. vnd̓ ex ꝑſona impiorum d̓r ſapīe. v. ambulauimꝰ vias difficiles ſed aliqui ꝑſeuerat in oꝑibus peccatiabſqꝫ alteriꝰ auxilio. gͦ etiā in oꝑbꝰ virtutū pōt hō ꝑſeuerare abſqꝫ auxilio grāeSꝫ ꝯtra ē ꝙ augꝰ dic̄ in li. de ꝑſeuerancia. aſſerimus donū dei eſſe ꝑſeueranciamqua vſqꝫ in finem ꝑſeuerat̉ in chriſto.Rn̄º dd̓. ꝙͣ ſic̄ ex dictis patet ꝑſeueraciādupliciter d̓r. vnoº ꝓ ip̄o hītū ꝑſeueracie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten