Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

circa triſticias ab alijs inferunt̉. et iteꝝad temꝑanciā ꝑtinet refrenare huiꝰmōītriſticias. ſic̄ et delectacōes cōtrarias adpacienciā aūt ꝑtinet ut ꝓpter huiōi triſticias qualeſcūqꝫ ſint homo non recedat abono v̓tutis Ad iij. dd̓ pacīa poteſtꝙͣtum ad aliquid ſui poni ꝑs integralisfortitudinis de qua ꝑte obiectio ꝓceditꝓut ſcꝫ aliquis pacienter ſuſtinet malaꝑtinēt̉ ad ꝑicula mortis. nec eſt ꝯtra rōꝫpacie aliquis qn̄ opus fuerit inſiliat ineum qui mala fac. quia ut criẜ. dicit ſuperillud math̓. vade ſathanas. ī iniurijs ꝓpͥijspaciente eſſe laudabile eſt. iniurias aūtdei paciēter ſuſtinere nimis ē impium. etaugꝰ dic̄ in quādā epl̓a ꝯtra marcellinū. p̄cepta paciencie ꝯtrariāt̉ bono reipublice qūo ꝯſeruādo ꝯtra inimicos prgnat̉. ẜm vero paciencia ſe habet circaquecūqꝫ alia mala adiungit̉ fortitudini utvirtus ſcd̓aria principali.D. v. ſic ꝓcedit̉. vt̓ paciēcia ſitidem longanimitas. dic̄ enimaugꝰ in li. de pacia. pacīa deidicat̉ in hoc aliqd̓ malū paciat̉. ſedin hoc expectat malos ut ꝯuertantur.vnde ecc. v. dr. altiſſimus paciēs redditor eſt. videt̉ pacīa ſit idem lōganimitas. P. idem eſt oppoſitū duobus. ſꝫ impaciencia opponit̉ longanimitati quā aliquis morā expectat. dicit̉ enīaliquis impaciens more ſic et alioꝝ malorum. videt̉ pacīa ſit idē longanimitati.. ſic̄ tempꝰ ē quedā circūſtanciamaloꝝ que ſuſtinent̓ ita etiā locus ſed exꝑte loci ſumit̉ aliqua v̓tus que diſtinguat̉ a paciēcia. ſil̓r nec longanimitasque ſumit̉ ex ꝑte temꝑis. inqͣtum ſcꝫ aliquis diu expectat diſtinguit a pacienciaSꝫ ꝯtra ē ſuꝑ illd̓ ad ro. ij. an̄ diuicias bonitatis eiꝰ paciencie et longanimitatis ꝯtenis dic̄ glo. videt̉ longanimitasa paciencia differe. qꝛ qui infirmitate magis ꝙͣ a ꝓpoſito delinquūt ſuſtentari perlonganimitate dicunt̉. qui vero ꝑtinacinente exultat in delicijs ſuis ferri paciēter dicendi ſunt. Rn̄º dd̓. ſic̄ magnanimitas dicit̉ quā aliquis habꝫ animūtendendi in magna. ita etiā longanimitas dr aliquis habet aīm tendendiin aliqd̓ quod ī longinquū diſtat. et ideoſicūc magnanimitas magis reſpicit ſpemtendente in bonū ꝙͣ audacia vel timoremſiue triſticiā que reſpiciūt malū. ita etiamet longanimitas. vn̄ lōganimitas maiorēꝯueniencia videt̉ habere magnanimitate pacīa. pōt tn̄ ꝯuenire paciencia duplici rōe. primo quidē quia paciencia ſic et fortitudo ſuſtinet aliquā mala. xXbꝓpter aliqd̓ bonū. qd̓ ſi ex ꝓpinquo expectet̉ facilius eſt ſuſtinere. ſi aūt in longiquū differat̉ difficil̓ eſt expectacō malaaūt oportet in preſenti ſuſtinere difficilius eſt. ſcd̓o qꝛ hoc ip̄m qd̓ ē differri bonum ſperatū natū eſt cauſare triſticiam.ẜm illud ꝓuer. xxiiij. ſꝑ es que differtuiaffligit aīam vnde et in ſuſtinēdo huiōīafflictionē pōt eſſe pacia. ſic̄ et in ſuſtinedo quaſcunqꝫ alias triſticias. ſic ẜmeſt ſub eadē rōe mali circumſtacias pōtꝯp̄hendi. et dilaco boni ſꝑate que ꝑtinetad longanimitatē. et labor que homo ſuſtinet in ꝯtinuata execucōe boni oꝑis qꝑtīet ad ꝯſtācia longannmitas etiāꝯſtancia ſub paciencia ꝯp̄hendunt̉. vnd̓et tullius diffiniēs pacienciā dic. paciencia eſt hoeſtatis ac vtilitatis cauſa voluntaria ac diuturna ꝑpeſſio reꝝ arduarum ac difficiliū. dic̄ arduaꝝ ꝑtīet adinſtancia in bono. dicit difficiliū ꝑtinet ad grauitatē mali ꝓpͥe reſpicit paciencia. vero addit̉ diuturna ſiue diutina ꝑtīet ad longanimitatē. ẜm ꝯuenitcum paciēcia. et hoc patet reſpōſio adj. et ij. Ad iij. dd̓. illud qd̓ eſt longiquū loco. ꝙͣuis ſit remotū a nobis tn̄eſt remotū a nat̉a reꝝ. ſic̄ illud qd̓ eſt inlonginquū tempore. et ideo ē ſimilisraco. et p̄terea qd̓ eſt longinquū locoaffert difficultate niſi rōne tꝑis. quiaeſt longinquū loco a nohis tardius tempore ad nos pōt ꝑuenire. Quartū ꝯcedimꝰ. tn̄ ꝯſideranda eſt illiꝰ differencie quā glo. aſſignat. qꝛ in hijs qui ex infirmitate peccant hoc ſolū videt̉ īportabile ꝙͣ diu ꝑſeuerat in malo ideo dicit̉ ex longanimitate ſupportant̉. ſed hocip̄m aliquis ex ſuꝑbia peccat importabile videt̉ et ideo paciēciā dicunt̉ ſuſtineri illi qui ex ſuꝑbia peccat.Finde ꝯſiderandū ē de ꝑſeuerancia et de vicijs oppoſitis.Circa ꝑſeueraci a aūt querūt̉iiij. Prīo vtꝝ ꝑſeueracia ſitv̓tus. Scd̓o vtꝝ ſit ꝑs fortitudinis. Tercō qūo ſe habeat ad conſtaciā Quarto vtꝝ īdigeat auxilio grāed. j. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝑſeuerancia ſit v̓tꝰ. qꝛ ut ph̓s dic̄ in iiij. eth̓ ꝯtinenciā eſt pocior ꝑſeuerancia. ſed ꝯtinencia ē v̓tus vt dr i iiijeth̓. ꝑſeuerancia ē virtꝰ. virtꝰeſt qua recte viuit̉ ẜm aug. in li. de. libe.arbi. ſed ſic̄ ip̄e dic̄ ī li. de ꝑſeueracia nullus pōt dici ꝑſeueraciā habere ꝙͣ diu viuit niſi ꝑſeueret vſqꝫ ad mortē. ꝑſeuerancia eſt virtꝰ.. īmobiliter perſiſtere ī oꝑe v̓tutis requirit̉ ad omēꝫ v̓tūtē