Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ea quē vicōſe diligūt multomagis pōthomo mala ſuſtinere ꝓpter bonū qd̓ eſtvere paciētē eſſe p̄ter auxiliū gracie. Ialiqui etiā non exiſtentes in ſtatu graciemagis abhorrent mala vicōꝝ corꝑaliamala. vnde quidē gentiliū legunt̉ multamala tolleraſſe ne patriā ꝓderēt. aūt aliquod aliud inhorieſtū ꝯmitterēt. ſed hoceſt vere paciētē eſſe. videt̉ paciēciapoſſit haberi abſqꝫ auxilio gracie..manifeſte apparet aliqui ꝓpter ſanitatem corꝑis recuꝑanda grauiā quēdā etamara paciunt̉. ſalus aūt aīe eſt minꝰappetibilis ꝙͣ ſanitas corꝑis. pari iōne ſalute aīe pōt aliquis multa mala ſuſtinere qd̓ eſt vere paciente eſſe abſqꝫ auxilio gracie. Sꝫ ꝯtra ē d̓r in psͣ. ab ip̄oſcꝫ deo pacīa mea Rn̄º dd̓. ſicut augͥdic̄ in li. de paciencia. via deſiderioꝝ factolleranciā laboꝝ et doloꝝ. et nemo niſi eo d̓lectat ſpōte ſuſcipit ferre quodcruciat. et huiꝰ eſt. qꝛ triſticiā et dolorem ẜm ſe abhorret animꝰ vnde nūqͣ eligeret eam pati ꝓpter ſe ſꝫ ſolū ꝓpter finēergo oportet qd̓ illd̓ bonū ꝓpter qd̓ aliqͥsvult pati mala ſit magis volitū et amatūꝙͣ illud bonū cuiꝰ priuacō ingerit doloreque pacienter tolleramꝰ. aūt aliquis pferat bonū gracie oībꝰ nat̉alibꝰ bonis exquoꝝ amiſſione pōt dolor cauſari ꝑtinetad caritatē que diligit deū ſuꝑ omnia. vn̄manifeſtū eſt paciencia ẜm eſt v̓tꝰa caritate cauſat̉. ẜm illud j. ad coꝝ. xiij.caritas paciēs eſt. manifeſtū eſt aūt caritas pōt haberi niſi graciā ẜm illd̓ad. ro. v. caritas diffuſa ī cordibꝰ veſtris ſpūm ſanctū qui datꝰ ē nobis. vn̄ patet paciēcia pothaberi ſine auxilio graeAd. j. dd̓ ī nat̉a hūana ſi eſſet itegra p̄ualeret inclinacō rōis. ſꝫ in nat̉a corrupta p̄ualet inclinacō ꝯcupīe que in homine dominat̉. et ideo pronior eſt homoad ſuſtinendū mala in quibꝰ ꝯcupīa delectat̉ prīcipaliter tollerare mala ꝓpterbona fut̉a que ẜm rōem appetunt̉ qd̓ tn̄ꝑtinet ad verā paciencia. Ad ij. dd̓.bonū politice virtutis ꝯmenſuratū eſt nature humane. et ideo ſine auxilio graciegratū faciētis pōt volūtas hūana in illotendere. licet abſqꝫ auxilio dei. ſed bo gracie ē ſuꝑnat̉ale. vn̄ in illud pōttendere homo uirtutē ſue nat̉e. et id̓o eſt ſimilis. Ad iij. dd̓. tolleracia etiā maloꝝ quis ſuſtinet ꝓpter corporis ſanitatem ꝓcedit ex amore quo honat̉aliter diligit ſuā carnē. ideo eſtſimilis de paciēcia ꝓcedit ex amoreſuꝑnat̉ali.d. iiij. ſic ꝓcedit̓. vt̓. paciēciaſit ꝑ̄s fortitudinis. idē enī eſtꝑs ſuiip̄ius ſꝫ paciēcia videt̉ idemeſſe fortitudini. qꝛ ſic̄ ſupra dictū ē ꝓp̓usactus fortitudīs eſt ſuſtinere. hoc etiāꝑtinet ad paciaꝫ. dic̄ enī augꝰ. in. li. ſen.ꝓſperi. q paciencia ꝯſiſtit in alienis malis tollerandis. paciēcia eſt ꝑs fortitudīs. P. fortitudo eſt circa timoreset audacias vt habitū eſt. et ita ē in iraſcibili. ſed pacīa videt̉ circa triſticiaset ita videt̉ eſſe in ꝯcupiſcibili. paciencia eſt ꝑs fortitudīs ſꝫ magis tꝑancie.. totū pōt eſſe ſine ꝑte. ſi pacīaſit ꝑs fortitudīs. fortitudo nunꝙͣ poſſeteſſe ſine paciencia. tn̄ fortis qn̄ꝫ tolleret paciēter mala. ſed etiā aggrediatureum qui mala fac̄. pacīa non eſt parsfortitudinis. Sꝫ ꝯtra eſt tulliꝰ ī ſuarhetorica. ponit ea fortitudinis ꝑtem.Rn̄º dd̓. paciēcia ē ꝑs fortitudinis. q.potencōalis. qꝛ adiungit̉ fortitudini ſicvirtus ſcd̓aria prīcipali. ad paciēciā enimꝑtinet aliena mala equanimiter ꝑpeti vtggꝰ. dic̄ in quadā omelia. in malis autēque ab alijs inferūt p̄cipua ſunt et difficillima ad ſuſtinēdū illa que ꝑtinent adꝑicula mortis circa que eſt fortitudo. vn̄patet in iſta materia principalitatē tenet fortitudo quaſi vendicās ſibi id quodprīcipalius ē in hac̓ materia. et ideo paciencia cōiungit̉ ei ſicut ſcd̓aria virtꝰ prīcipali. Ad. j. dd̓. ad fortitudinē ꝑtinet qualiacūqꝫ ſuſtinere. ſed illd̓eſt ſūme difficile in ſuſtinendo ſcꝫ ſuſtīere ꝑicula mortis. ad pacienciā aūt ꝑtinerepōt ſuſtinēcia quoꝝcūqꝫ maloꝝ Ad ij.dd̓. actꝰ fortitudinis ſolū cōſiſtit inhoc aliquis in bono ꝑſiſtat ꝯtra timores futuroꝝ ꝑiculoꝝ. ſed eti āut deficiat ꝓpter preſenciū triſticiā ſi ue doloremet ex hac ꝑte habet affinitatē fortitudine paciencia. et tn̄ fortitudo eſt prīcipaliter circa timores ad quoꝝ rōem ꝑtinꝫfugere qd̓ vitat fortitudo. paciencia veroprincipalius eſt circa triſticias. paciēsdicit̉ aliquis ex hoc fugit. ſed exhoc laudabiliter ſe habet in paciendoque prīcipaliter nocent. vt ſcꝫ inordīate ex eis triſtet̉. et ideo fortitudo ꝓpͥe eſtin iraſcibili. pacīa aūt ī ꝯcupiſcibili. nechoc impedit quin pacīa ſit ꝑs fortitudīsquia adiunctio v̓tutis ad v̓t utē attendit̉ ẜm rōem ſed ẜm materiā vel formātn̄ pacīa ponit̉ pars tꝑancie ꝙͣuis vtraqꝫſit in ꝯcupiſcibili. quia tꝑancia eſt ſoluꝫcirca triſticias que opponunt̉ delectacionibus tactꝰ. puta que ſunt ex abūdanciaciboꝝ vl̓ venereoꝝ. ſed pacia precipue̓ eſt