ea quē vicōſe diligūt gͦ multomagis pōthomo mala ſuſtinere ꝓpter bonū qd̓ eſtvere paciētē eſſe p̄ter auxiliū gracie. Ialiqui etiā non exiſtentes in ſtatu graciemagis abhorrent mala vicōꝝ qͣ corꝑaliamala. vnde quidē gentiliū legunt̉ multamala tolleraſſe ne patriā ꝓderēt. aūt aliquod aliud inhorieſtū ꝯmitterēt. ſed hoceſt vere paciētē eſſe. gͦ videt̉ ꝙ paciēciapoſſit haberi abſqꝫ auxilio gracie. Pͣ.manifeſte apparet ꝙ aliqui ꝓpter ſanitatem corꝑis recuꝑanda grauiā quēdā etamara paciunt̉. ſalus aūt aīe nō eſt minꝰappetibilis ꝙͣ ſanitas corꝑis. gͦ pari iōneꝓ ſalute aīe pōt aliquis multa mala ſuſtinere qd̓ eſt vere paciente eſſe abſqꝫ auxilio gracie. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ d̓r in psͣ. ab ip̄oſcꝫ deo pacīa mea Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut augͥdic̄ in li. de paciencia. via deſiderioꝝ factolleranciā laboꝝ et doloꝝ. et nemo niſiꝓ eo ꝙ d̓lectat ſpōte ſuſcipit ferre quodcruciat. et huiꝰ rō eſt. qꝛ triſticiā et dolorem ẜm ſe abhorret animꝰ vnde nūqͣ eligeret eam pati ꝓpter ſe ſꝫ ſolū ꝓpter finēergo oportet qd̓ illd̓ bonū ꝓpter qd̓ aliqͥsvult pati mala ſit magis volitū et amatūꝙͣ illud bonū cuiꝰ priuacō ingerit doloreque pacienter tolleramꝰ. ꝙ aūt aliquis pferat bonū gracie oībꝰ nat̉alibꝰ bonis exquoꝝ amiſſione pōt dolor cauſari ꝑtinetad caritatē que diligit deū ſuꝑ omnia. vn̄manifeſtū eſt ꝙ paciencia ẜm ꝙ eſt v̓tꝰa caritate cauſat̉. ẜm illud j. ad coꝝ. xiij.caritas paciēs eſt. manifeſtū eſt aūt ꝙ caritas nō pōt haberi niſi ꝑ graciā ẜm illd̓ad. ro. v. caritas diffuſa ī cordibꝰ veſtrisꝑ ſpūm ſanctū qui datꝰ ē nobis. vn̄ patetꝙ paciēcia n̄ pothaberi ſine auxilio graeAd. j. 8º dd̓ ꝙ ī nat̉a hūana ſi eſſet itegra p̄ualeret inclinacō rōis. ſꝫ in nat̉a corrupta p̄ualet inclinacō ꝯcupīe que in homine dominat̉. et ideo pronior eſt homoad ſuſtinendū mala in quibꝰ ꝯcupīa delectat̉ prīcipaliter qͣ tollerare mala ꝓpterbona fut̉a que ẜm rōem appetunt̉ qd̓ tn̄ꝑtinet ad verā paciencia. Ad ij. dd̓. ꝙbonū politice virtutis ꝯmenſuratū eſt nature humane. et ideo ſine auxilio graciegratū faciētis pōt volūtas hūana in illotendere. licet nō abſqꝫ auxilio dei. ſed bonū gracie ē ſuꝑnat̉ale. vn̄ in illud nō pōttendere homo ꝑ uirtutē ſue nat̉e. et id̓onō eſt ſimilis rō. Ad iij. dd̓. ꝙ tolleracia etiā maloꝝ q̄ quis ſuſtinet ꝓpter corporis ſanitatem ꝓcedit ex amore quo honat̉aliter diligit ſuā carnē. ⁊ ideo nō eſtſimilis rō de paciēcia q̄ ꝓcedit ex amoreſuꝑnat̉ali.d. iiij. ſic ꝓcedit̓. vt̓. ꝙ paciēcia n̄ſit ꝑ̄s fortitudinis. idē enī nō eſtꝑs ſuiip̄ius ſꝫ paciēcia videt̉ idemeſſe fortitudini. qꝛ ſic̄ ſupra dictū ē ꝓp̓usactus fortitudīs eſt ſuſtinere. ⁊ hoc etiāꝑtinet ad paciaꝫ. dic̄ enī augꝰ. in. li. ſen.ꝓſperi. q paciencia ꝯſiſtit in alienis malis tollerandis. gͦ paciēcia nō eſt ꝑs fortitudīs. P. fortitudo eſt circa timoreset audacias vt sͣ habitū eſt. et ita ē in iraſcibili. ſed pacīa videt̉ eē circa triſticiaset ita videt̉ eſſe in ꝯcupiſcibili. gͦ paciencia nō eſt ꝑs fortitudīs ſꝫ magis tꝑancie.Pͣ. totū nō pōt eſſe ſine ꝑte. ſi gͦ pacīaſit ꝑs fortitudīs. fortitudo nunꝙͣ poſſeteſſe ſine paciencia. cū tn̄ fortis qn̄ꝫ nō tolleret paciēter mala. ſed etiā aggrediatureum qui mala fac̄. gͦ pacīa non eſt parsfortitudinis. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ tulliꝰ ī ſuarhetorica. ponit ea fortitudinis ꝑtem.Rn̄º dd̓. ꝙ paciēcia ē ꝑs fortitudinis. q.potencōalis. qꝛ adiungit̉ fortitudini ſicvirtus ſcd̓aria prīcipali. ad paciēciā enimꝑtinet aliena mala equanimiter ꝑpeti vtggꝰ. dic̄ in quadā omelia. in malis autēque ab alijs inferūt p̄cipua ſunt et difficillima ad ſuſtinēdū illa que ꝑtinent adꝑicula mortis circa que eſt fortitudo. vn̄patet ꝙ in iſta materia principalitatē tenet fortitudo quaſi vendicās ſibi id quodprīcipalius ē in hac̓ materia. et ideo paciencia cōiungit̉ ei ſicut ſcd̓aria virtꝰ prīcipali. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ad fortitudinēnō ꝑtinet qualiacūqꝫ ſuſtinere. ſed illd̓ ꝙeſt ſūme difficile in ſuſtinendo ſcꝫ ſuſtīere ꝑicula mortis. ad pacienciā aūt ꝑtinerepōt ſuſtinēcia quoꝝcūqꝫ maloꝝ Ad ij.dd̓. ꝙ actꝰ fortitudinis nō ſolū cōſiſtit inhoc ꝙ aliquis in bono ꝑſiſtat ꝯtra timores futuroꝝ ꝑiculoꝝ. ſed eti āut nō deficiat ꝓpter preſenciū triſticiā ſi ue doloremet ex hac ꝑte habet affinitatē cū fortitudine paciencia. et tn̄ fortitudo eſt prīcipaliter circa timores ad quoꝝ rōem ꝑtinꝫfugere qd̓ vitat fortitudo. paciencia veroprincipalius eſt circa triſticias. nā paciēsdicit̉ aliquis nō ex hoc ꝙ nō fugit. ſed exhoc ꝙ laudabiliter ſe habet in paciendoque prīcipaliter nocent. vt ſcꝫ nō inordīate ex eis triſtet̉. et ideo fortitudo ꝓpͥe eſtin iraſcibili. pacīa aūt ī ꝯcupiſcibili. nechoc impedit quin pacīa ſit ꝑs fortitudīsquia adiunctio v̓tutis ad v̓t utē nō attendit̉ ẜm rōem ſed ẜm materiā vel formā nͨtn̄ pacīa ponit̉ pars tꝑancie ꝙͣuis vtraqꝫſit in ꝯcupiſcibili. quia tꝑancia eſt ſoluꝫcirca triſticias que opponunt̉ delectacionibus tactꝰ. puta que ſunt ex abūdanciaciboꝝ vl̓ venereoꝝ. ſed pacia precipue̓ eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten