in curis multis et in erūna atqꝫ triſticia.ergo paciēcia nō eſt v̓tus. Pͣ. fructꝰ avirtutibꝰ differūt ut ſupra hītū eſt. ſedpaciencia ponit̉ inter fructꝰ vt patet adgal̓. v. gͦ paciētia nō ē virtus. Sꝫ ꝯtraē qd̓ augꝰ dic ī li. de paciēcia. v̓tꝰ animique pacīa dicit̉ tā magnum donū dei eſtvt etiā ip̄iꝰ qui nobis eā largit̉ pacienciāp̄dicet̉. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ dictū ē ſupra virtutes morales ordinant̉ ad bonū inqͣtūꝯſeruāt bonū rōis ꝯtra impetꝰ paſſionūinter alias aūt paſſiones triſticiā efficaxeſt ad impediendū bonū rōis. ẜm illudij. ad cor. vij. ſeculi triſticia morte oꝑatur.et ecc. xxx. multes occidit triſticia et noneſt vtilitas in illa. vnde neceſſe eſt habere aliqͣ v̓tutē ꝑ ꝙͣ bonū rōis ꝯſeruet̉ contra triſticiā. ne ſcꝫ racō triſticie ſuc cūbat.hoc aūt facit paciēcia. vn̄ augꝰ dic̄ in li. depaciēcia. ꝙ pacīa hoīs eſt qua mala equoaīo tolleramꝰ et ſine ꝑturbacōe triſticiene aīo iniquo d̓ſeramꝰ ꝑ q̄ ad meliora ꝑueniamꝰ. vn̄ maīfeſtū ē pacienciā eē v̓tutēAd. j. gͦ dd̓. ꝙ v̓tutes morales nō remanet ẜm eundē actū in patria quē hn̄tin via ſcꝫ per ꝯꝑacōem ad bona preſentisvite que nō remanebūt in patria. ſed perꝯꝑacōem ad fine qui erit in patria. ſicutiuſticia nō erit in patria circa empcōes etvendicōēs et alia que ꝑtinet ad uita preſentē. ſed in hoc ꝙ eſt ſubditū eſſe deo. ſimiliter actus paciencie in patria nō erit īſuſtinēdo aliqua. ſed in fruicōe bonoꝝ inq̄ ꝑuenire volebamꝰ paciē do. vn̄ augͥ. dic̄in iiij. de ci. dei. ꝙ in patria non erit ip̄apaciēcia que neceſſaria nō eſt niſi ubi tollerāda ſunt mala. ſed eternū erit id qūoper pacienciā ꝑuenit̉. Ad. ij. dd̓. ꝙ ſic̄augꝰ. dic̄ in li. de paciēcia paciētes ꝓpriedicunt̉ qui malūt mala n̄ ꝯmittēdo ferreꝙͣ nō ferēdo ꝯmittere. in illis aūt qui mala ſuſtinēt vt mala faciat nec miranda nͤlaudandā eſt paciēcia que nulla ē. ſed miranda duricia. neganda paciēcia. Adiij. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictum ē. fructꝰ in ſuirōe importat ꝙͣdam delectacōeꝫ. ſunt aūtoꝑacōes virtutū delectabiles ẜm ſeiꝑ̄asvt d̓r in. j. eth̓. ꝯſuetū eſt aūt vt noīe virtutis etiā v̓tutū actus ſignificent̉. et idopacienciā ꝙͣtū ad habitū pōīt̓ virtꝰ. ꝙͣtūaūt ad delectacōeꝫ quā habet in actu ponit̉ fructꝰ. et p̄cipue ꝙͣtum ad hoc ꝙ perpaciēciā animꝰ p̄ẜuat̉ ne obruat̉ triſticiād. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ paciēcia ſitpotiſſima v̓tutū. id enī qd̓ ē perfectū eſt potiſſimū in vno quoqꝫ genere ſed paciēciā habet opꝰ ꝑfectum. vtdicit̉ ia. j. gͦ paciēcia eſt potiſſima v̓tutūP. oēs v̓tutes ad bonū aīe ordinatur.ſed hoc p̄cipue videt̉ ꝑtinere ad pacientcia dicit̉ emī luc̄ xxj. ī paciēcia veſtra poſſidebitis aīas veſtras. gͦ paciēciā ē maxima v̓tutū Pꝯ. illud qd̓ eſt ꝯſeruatiuumet cauſa alioꝝ videt̉ pociꝰ eſſe. ſꝫ ſic̄ g̓gꝰ.dic̄ in quadā omelia. paciecia eſt radix ⁊cuſtos omniū v̓tutū. gͦ paciencia eſt maxīa v̓tutū Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ nō enumeraturinter. iiij. v̓tutes quas g̓gꝰ. xxij. moꝝ. etaugꝰ in li. de moribꝰ. eccīe. vocat prīcipales. Rn̄º. dd̓. ꝙ v̓tutes ẜm ſuā rōem ordināt̉ ad bonū eſt enī v̓tus que facit bonum habente et opꝰ eiꝰ bonū reddit. vtdicit̉ in ij. eth̓. vn̄ oportet ꝙ tanto prīcipalior ſit v̓tus et pocior ꝙͣto magis et directiꝰ ordinat in bonū. directiꝰ aūt adbonū ordinat homine v̓tutes que ſunt cōſtitutīe boni. ꝙ ille que ſunt impeditiueeoꝝ que abducūt a bono. et ſic̄ inter easque ſunt ꝯſtitutiue boni tanto aliqua pocior eſt qͣto in maiori bono ſtatuit hoīeꝫſicut fidēs ſpes et caritas ꝙͣ prudeciā etiuſticia. ita etiā nniter alias que ſunt īpeditiue retrahenciū a bono. tanto aliquaeſt pocior quāto id qd̓ ab ea impedit̉ magis a bono retrahit plus aūt retrahunt abono ꝑicula mortis circa que ē fortitudovel delectacōes tactꝰ circa que ē temꝑancia ꝙͣ queuis aduerſa circa q̄ eſt paciēcia.et ideo pacienciā nō eſt potiſſima v̓tutū.ſed deficit nō ſolū a v̓tutibꝰ theologiciset prudenciā et iuſticia que directe ſtatuūt hoīem in bono. ſed etiā a fortitudīset tꝑancia que retrahūt a maioribꝰ impedimentis. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ pacīa habere d̓r opus ꝑfectū in aduerſis tollerādisex quibꝰ prīo ꝓcedit triſticiā quā moderat̉ pacīa. ſcd̓o ira ꝙ modrat̉ māſuetudoterco odiū qd̓ tollit caritas. quarto iiuſtum nocuniētū qd̓ ꝓhibet iuſticia. tollere emī prīcipiū vniuſcuiuſqꝫ eſt ꝓfectꝰnec tn̄ ſecuit̉ ſi in hoc pacīa eſt ꝑfectiorꝙ ſit ꝑfectior ſimpliciter. Ad ij. dd̓. ꝙpoſſeſſio importat quietū diuinū. et ideoꝑ paciencia d̓r homo ſua anima poſſidere. inqͣtum radicitꝰ euellit paſſiones aduerſitatū quibus aīa inquietat̉. Ad iij.dd̓. ꝙ paciēcia dicit̉ eſſe radix et cuſtosomniū v̓tutū nō quaſi directe eas cauſando et ꝯſeruādo. ſꝫ ſolū remouēdo ꝓhibesD iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ pacia poſſishaberi ſine gracia. illud enī ad qd̓racō magis inclinat magis pōt iniplere racionalis creata. ſed magis ē rōnabile ꝙ aliquis paciat̉ mala ꝓpter bonū qꝓpter malū. aliqui aūt paciūt mala ꝓptermalū ex ꝓpͥa v̓tute ſine auxilio gracie dienī augꝰ in li. de paciencia. ꝙ multa ī laboribus et doloribꝰ ſuſtinēt hoīes ꝓpter
Download single image
avaibable widths