Ad. iij. dd̓. ꝙ fiducia ut dictū eſt īportat quendā modū ſpei. ē enī fiducia ſpēsroborata ex aliqua firma opinionē modꝰaūt adhibitꝰ alicui affectioni pōt ꝑtineread ꝯmedacōeꝫ ip̄ius actꝰ vt ex hoc ſit meritorius nō tn̄ ex hoc determinat̉ ad ſpēꝫv̓tutis ſed ex materia. et iō fiduciā nō poteſt ꝓpͥe loquēdo nominare aliꝙ virtute.ſed pōt noīare ꝯdicōem virtutis. et ꝓpterhoc cōnuinerat̉ inter ꝑtes fortitudīs nōquaſi uirtꝰ adiūcta niſi ſcd̓m ꝙ accipit̉ ꝓmagnanimitate a tullio. ſed ſic pars integralis ut dictum eſt.dyij. ſic ꝓcedit̉. vi̓ ꝙ ſecuritas admagnanimitatē nō ꝑtineat. ſecuritas enimūt ſupra habitū eſt īp̄ortat quiete quandā a ꝑturbacōe timoris. ſꝫhoc maxīe facit fortitudo. gͦ ſecuritas videt̉ idem eſſe ꝙ fortitudo. ſꝫ fortitudo nōꝑtinet ad magnanimitate ſꝫ pociꝰ ecōuerlo. gͦ neqꝫ ſecuritas ad magnimitate ꝑtinet. H. yſi. dicit ī li. eth̓i. ꝙ ſecurus dicit̉ quaſi ſine cura. ſed hoc videt̉ eſſe ꝯtravirtutē q̄ cura habet de rebꝰ honeſtis ẜmillud apl̓i. ij. ad titu. ii. ſollicite cura teipſum ꝓbabilem exhibere deo. gͦ ſecuritasnō ꝑtinet ad magnanimitatem que oꝑatmagnū in oībus v̓tutibus. Pͣͣ. nō eſt idevirtus et v̓tutis pͥmiū. ſꝫ ſecuritas ponit̉ v̓tutis pͥmiū vt patꝫ iob. xj. ſi iniquitate q̄eſt in manu tua abſtuleris defoſſus ſecūrus dormīes. gͦ ſecuritas nō ꝑtiet ad magnanimitate neqꝫ ad aliā v̓tutē ſic̄ ꝑs eiꝰ.Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ tullius dic̄ in. j. de offi. ꝙad magnū aīm ꝑtinet neqꝫ ꝑturbacōi aīneqꝫ hoīneqꝫ fortune ſuccubere. ſed in hͦcōſiſtit hoīs ſecuritas. gͦ ſecuritas ad magnanimitate ꝑtinet. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ph̓sDic̄ in n. ſue rhetorice. timor fac̄ hominesꝯſiliatīos inqͣtū ſcꝫ cura habent qualiterpoſſint ea euadere q̄ timēt. ſecuritas aūtdicit̉ ꝑ remocōem huiꝰ cure quā timor ingerit. et ideo ſecuritas īportat quādā ꝑfoctam quietē aī a timore. ſic fiduciā importat qd̓dam robur ſpei. ſic aūt ſpes directeꝑtinet ad magͣnimitate ita timor directeꝑtinet ad fortitudinē. et ideo ſic̄ fiducia īmediate ꝑtinet ad magnanimitate. ita ſecuritas īmediate ꝑtinet ad fortitudinem.Conſiderandū tn̄ eſt ꝙ ſic̄ ſpes eſt cauſa.audacie. ita timor eſt cauſa deſperacionisvt sͣ habitū eſt cum de paſſiōibus ageret̉et ideo ſic̄ fiducia ex cōſequēti pertinet adfortitudinē inqͣtū vnit̉ audacie. ita et ſecuritas ex cōſequēti ꝑtiet ad magnanimi.tatem inqͣtū repellit deſperacōeꝫ. Adj. gº dd̓. ꝙ fortitudo nō p̄cipue laudaturex hoc ꝙ nō timeat qd̓ ꝑtinet ad ſecuritatem ſed inqͣtū importat firmitate quādāin paſſionibus. vnde ſecuritas nō eſt ideꝫqd̓ fortitudo. ſed eſt quedā ꝯdico eius.Ad. n. dd̓. ꝙ nō quelibet ſecuritas eſt laudabilis ſꝫ qn̄deponit aliquis cura ꝓut debet et in quibꝰ timere non oportet. et hocmō ē ꝯdicō fortitudīs ⁊ magnanimitatisAd. iii. dd̓. ꝙ ī virtutibus ē quedā ſimilitudo et ꝑticipacō fut̉e beatitudinis utſupra hitum eſt. et ideo nihil ꝓhibet ſecuritatē ꝙͣdam eſſe ꝯdicōeꝫ alicuiꝰ v̓tutisꝙͣuis ꝑfecta ſecuritas ad premiuꝫ v̓tutispertineat.d. viij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ bona fortune nō ꝯferat ad magnanimitatē qꝛvt ſeneca dic̄ in li. de ira. virtꝰ ſibiſufficiēs eſt. ſꝫ magnanimitas fac̄ omnesvirtutes magnas ut dictū ē. gͦ bona fortune nō ꝯferunt ad magnanimitatē. Pnullus vtuoſus cōtēnit ea quibꝰ iuuat̉. ſedmagͣnimꝰ ꝯtenit ea q̄ ꝑtin et ad exteriorēfortuna. dic̄ enī tulliꝰ ī. j. de offi. ꝙ magnanimus in externaꝝ reꝝ deſpiciētia cōniendat̉. gͦ magnanimitas nō adiuuat̉ abonis fortune. Po. ibidē tulliꝰ ſubdit.ꝙ ad magnanimū ꝑtīet ea que vidētur acerba ita ferre etiā vt nihl̓ a ſtatunat̉e diſcedat nec a dignitate ſapiētis. et ariſtotiles dic̄ in iiij. eth̓. ꝙ magnanimꝰ in īfortunijs nō eſt triſtis. ſed acerba et infortunia opponūt̉ bonis fortune. quilibet enītriſtat de ſubtractōe eoꝝ quibus iuuatur.gͦ exteriora bona fortue n̄ ꝯferūt ad magͣnimitate. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ph̓s dic̄ in iiij.eth̓. ꝙ boa fortune vident̉ cōferre ad magnanimitatē. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ex ſupra dictis patꝫ magnanimitas ad duo reſpicitad honorē quidē ſic ad materia. ⁊ ad aliquid magnū oꝑadū ſic̄ ad finē. ad vtrūqꝫaūt iſtoꝝ bona fortune cooꝑant̉. qꝛ enimhonor virtuoẜ nō ſolū a ſapientibꝰ ſꝫ etiāa multitudine exhibet̉ que maxime reputat huiōī exteriora bōa fortune. ſic ex cōſequēti ut ab eis maior honor exhibeaturhijs quibꝰ aſſunt exteriora bona fortune.ſil̓r etiā ad actus virtutis organice bonafortune deſeruiūt. quia ꝑ diuicias et potenciā et amicos. dat̉ nobis facultas multa virtuoſa oꝑandi. et ideo manifeſtū eſtꝙ bona fortune ꝯferunt ad magnanimiatē. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ v̓tus ſibi eſſe ſufficies d̓r. quia ſine hiis etiā exterioribꝰ bonis eſſe pōt. indiget tn̄ hiis exterioribusad hoc ut expediciꝰ oꝑet̉. Ad ii. dd̓. ꝙmagnanimꝰ exteriora bona cōtemnit inqtum nō reputat ea bona magna ꝓ quibusdebeat aliqd̓ indecens facere nō tn̄ ꝙͣtuꝫad hoc ꝯtemnit ea quin reputat ea vtiliaad opus virtutis exequēdū. Ad iii. dd̓.ꝙ quicunqꝫ nō reputat aliquid magnum