deficit autē ab ea in hoc ꝙ firmat animūin eo circa qd̓ facilius ē firmitatē ſeruare.vn̄ magnanimitas ponit̉ ꝑs fortitudinisqꝛ adiungit̉ ei ſic̄ ſcd̓aria prīcipali Ad. j.gͦ dd̓. ꝙ ſic̄ ph̓s dic̄ in iij. eth̓. carere malo accipit̉ ī rōe boni. et n̄ ſuꝑari ab aliquograui malo puta a ꝑiculis mortis accipit̉qd̓ ammo ꝓ eo qd̓ eſt attingere ad magnūbonū quoꝝ primū ꝑtinet ad fortitudinēſꝫ ſcd̓m ad magͣnimitatē. et ſcd̓m hoc fortitudo et magͣnitas ꝓ eodē accipi poſſuntqꝛ tn̄ alia rō difficultatis eſt in vtroqꝫ predictoꝝ. ideo ꝓprie loquēdo magnanimitas a ph̓o ponit̉ alia virtus a fortitudinē.Ad ii. dd̓. ꝙ amator ꝑiculi d̓r qui idifferēter ſe ꝑiculis exponit qd̓ videt̉ ꝑtīere ad eū qui in differēter multa quaſi magna exiſtimat qd̓ eſt ꝯtra rōem magnanimi. nullus enim videt̉ ꝓ aliquo ſe ꝑiculisexponere niſi illud magnū exiſtet. ſed prohiis que vere ſunt magna magnanimꝰ ꝓmptiſſime ꝑicul̓ ſe exponit. qꝛ oꝑat̉ magnūin actu fortitudīuis ſic̄ in actibꝰ aliarumvirtutū. vn̄ et ph̓s ibidē dicit ꝙ magnanimus n̄ eſt microhindineꝰ id eſt ꝓ paruisꝑiclitans. ſed eſt megalachīdros id ē promagnis ꝑiculis ꝑiclitās. et ſeneca dic̄ in lide iiij. virtutibus. eris magnanimꝰ ſi ꝑicula n̄ appetas ut temerariꝰ nͨ formides uitimidus. nā nil timēdū fac̄ animū niſi rep̄henſibilis vite ꝯſcientia. Ad iij. dd̓. ꝙmalum inqͣtū huīoi fugiendū eſt. ꝙ autēcirca ip̄m ſit ꝑſiſtendū eſt ꝑ accidens ideſt inqͣtum oportet ſuſtinere mala ad cōſeruacōem bonoꝝ. ſed bonū de ſe eſt appetendū et ꝙ ab eo refugiat̉ nō eſt niſi ꝑ accidens inqͣtum ſcꝫ exiſtimat̉ excedere facultatē deſiderantis. ſemꝑ aūt qd̓ ꝑ ſe ēpocius eſt ꝙͣ illud quod eſt ꝑ accidēs. etideo magis repugnat firmitatē aī arduūin malis ꝙͣ arduū in bonis. et iō prīcipalior eſt virtus fortitudīs ꝙͣ magnanimitas.licet bonū ſit ſimpliciter principaliꝰ ꝙͣ malum. malū tn̄ eſt prīcipalius ꝙͣtū ad hocd. vj. ſic ꝓcedit̓. vl̓ ꝙ fiducia nonꝑtieat ad magͣnimitatē. pōt enimaliquis habere fiduciā nō ſolū deſeip̄o ſed etiā de alio. ẜm illud ii. ad coꝝ.iij. fiduciā aūt habemꝰ ꝑ ih̓m xp̄m ad deūꝙ ſumus ſufficiētes cogitare aliquid a nōbis quaſi ex nobis. ſed hoc videt̉ eſſe ꝯtrarōem magnanimitatis. gͦ fiducia ad magnanimitatē nō ꝑtinet. P. fiducia nōvidet̉ eſſe timori oppoſita ẜm illud yſa. xiifiducialiter agā ⁊ nō timebo. ſed carere timore magis ꝑtinet ad fortitudinē. gͦ ⁊ fiducia magis ad fortitudīeꝫ ꝑtinet quā admagnanimitatē. ꝯͣ. p̄miū n̄ debet̉ niſivirtuti. ſed fiducie debet̉ p̄miū. dicit̉ enīad hebre. iij. ꝙ nos ſumus domꝰ xp̄i ſi fiduciā et gloriā ſpei vſqꝫ in finē firmā retīneamus. gͦ fiducia ē quedā virtꝰ diſtincta a magnanimitate. qd̓ etiā videt̉ ꝑ hͦꝙ macrobiꝰ eā magnanimitati cōdiuidit.Sꝫ ꝯtra ē ꝙ tullius in ſua rhetorica vid̓tur ponere fiduciā loco magnanimitatisvt ſupra dictū eſt. Rn̄º dd̓. ꝙ nomē fiducie ex fide aſſumptū eſſe videt̉. ad fidēaūt ꝑtinet aliquid alicui credere. ꝑtinetaūt fiducia ad ſpem ẜm illud iob. xj. habebis fiduciā ꝓpoſita tibi ſpe. et ideo nomēfiducie hoc principaliter ſignificare videt̉ꝙ aliquis ſpem cōcipiat ex hoc ꝙ creditverbis alicuiꝰ auxiliū ꝓmittētis. ſed quiafides dicit̉ etiā opinio vehemēs. cōtingitaūt aliquid vehementer opinari nō ſoluꝫex eo ꝙ eſt ab aliodictū ſed etiā ex eo ꝙeſt ī alio ꝯſideratū. inde eſt ꝙ fiducia poteſt dici qua aliquis ſpem alicuiꝰ rei cōcipit ex aliquo ꝯſideratō qn̄ꝫ quidē in ſeip̄oputa cū aliquis videns ſe ſanū cōfidit ſediu victuꝝ qn̄ꝫ aūt in alio puta cū aliquiscōſiderās aliū amicū ſuū eſſe et potentemfiduciā adiuuari ab eo. dictū ē aūt ſupraꝙ magnanimitas eſt ꝓpͥe circa ſpē alicuiꝰardui. et ideo quia fiducia importat qd̓dam robur ſpei ꝓueniēs ex aliqua ꝯſideracōe que facit vehementē opīnionem debono aſſequēdo. inde eſt ꝙ fiducia nō admagnanimitatē ꝑtinet. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙſicut dicitur in quarto eth̓. ad magnum ꝑtinet nullo indigere quia hoc deficientiseſt. hoc tamen debet intelligi ẜm modūhūanū. vn̄ addit. vel vix hoc enim ē sͣ hominem vt homo nullo indigeat. indigetenī oīs homo prio quidē dinino auxilio.ſcd̓o aūt etiā auxilio hūano. qꝛ homo naturaliter eſt animal ſociale eo ꝙ ſibi n̄ ſufficit ad vitam. īquantū ergo indiget alijsſic ad magnanimū ꝑtinet ut habeat fiduclā de alijs. qꝛ hoc etiā ad excellenciā hominis ꝑtinet ꝙ habeat alios ī ꝓmptū quieum poſſint iuuari. inꝙͣtum aūt ip̄e aliqd̓pōt intantū ad magnanimitate ꝑtinet fiducia quā habet de ſeip̄o. Ad. ij. ꝙ ſic̄ſupra dictū eſt cū de paſſionibus ageret̉.ſpes quidē directe opponit̉ deſperacōi q̄eſt circa idē obiectum ſcꝫ circa bonū. ſedſcd̓m obiectoꝝ ꝯtrarietatē opponit̉ timoricuiꝰ obiectū eſt malum. fiducia aūt qd̓dārobur importat ſpei. ⁊ ideo opponit̉ timori ſic̄ et ſpes: ſꝫ quia fortitudo ꝓp̓e firmathomine ꝯtra mala. magnanimitas aut circa ꝑſecucōeꝫ bonoꝝ inde ē ꝙ fiducia magis ꝓpͥe ꝑtinet ad magnanimitatem ꝙͣ adfortitudinē. ſed qꝛ ſpes cauſat audaciamque ꝑtinet ad fortitudīeꝫ. inde eſt q fiducia ꝑtinet ad fortitudinē. ex cōſequēti