Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ibidem dic̄ ad magnanimū ꝑtinet magnūeſſe ad eos qui indigͥtate et bonis fortunis ſunt. ad medios autē modratū. quarto etiā dicit̉ ad alios poteſt ꝯuiuēre ſcꝫ familiariter niſi ad amicos. qꝛvitat adulacōꝫ et ſimolacōem ꝑtinet adanimi ꝑuitatē. ꝯuiuit tn̄ oībꝰ et magniset ꝑuis ẜm oꝑtet ut dictū eſt. quīto etia dỉ vult habere magis īfructuoſaq̄cunqꝫ. ſꝫ bona id eſt honeſta. in omībꝰ p̄ponit honeſta vtilibꝰ tāꝙͣ maiora. vtilia em̄ q̄runt̉ ad ſubueniēdū alicui effectui qui magͣnimitate repugnant.d. iiij. ſic ꝓcedit. vt̓ magͣnitas ſit v̓tus ſpēalis. nulla em̄ ſpēal̓v̓tus oꝑatur in omībꝰ v̓tutibꝰ. ſedph̓s in. iiij. eth̓. dic̄. ad magͣnimū ꝑtinꝫqd̓ eſt vnaquaqꝫ v̓tute magnꝰ. magnanimitas eſt ſpēalis v̓tus. nulli ſpeciali v̓tuti attribuūt̉ actꝰ diuerſaꝝ v̓tutū.ſꝫ magnimo attribuūtur diuerſaꝝ v̓tutū actus. diʳ em̄ in. iiij. eth̓. ad magnimūtinet fiigere ꝯmouente qd̓ ē actꝰ prudencie. neqꝫ facere iniuſta eſt actꝰ iuſticie. et eſt ꝓmptꝰ ad bn̄faciendū eſtactꝰ caritatis. et mīſtrat ꝓmpte qd̓ ēactus liberalitatis. eſt veridicꝰ qd̓ ēactus veritatis. et eſt plāctiuꝰ qd̓ ēactꝰ pacīe. magͣnitas eſt v̓tus ſpēalis Pꝯ. q̄libet v̓tus eſt quidā ſpēalis ornatꝰ ſpūal̓ anime. ẜm illd̓ yſaie. lxj. induitme dn̄s veſtimēto ſalutis. et pꝰ ea ſubditquaſi ſpōſam ornatam monilibꝰ ſuis. ſedmagnanitas eſt ornatꝰ oīm v̓tutū. ut di.in. iiij. eth̓. magnanitas eſt v̓tus general̓ Sꝫ ꝯtra eſt ph̓s in. ij. eth̓. diſtinguit ea ꝯtra alias v̓tutes. Rn̄º dd̓. ſic̄s dictū eſt ad ſpēalem v̓tutē ꝑtinet mo rōis ī aliqua d̓termīata materia ponatmagͣnimitas autē ponit modū rōnis circad̓termīatam materia ſcꝫ circa honores utsdictū eſt. honor autē ẜm ſe ꝯſideratuseſt qd̓dā ſpēale bonū. et ẜm magnitasẜm ſe ꝯſidrata ē ſpēalis qͥdā v̓tꝰ. ſꝫ qꝛ honor eſt cuiuſlibꝫ v̓tutis pͥmiū ut ex ſupradictis patꝫ. ideo ex ꝯſeqͣnti rōe ſue materie reſpicit omnes v̓tutes Ad. j. dd̓. magnanitas eſt c̓ca honorē qͣꝫcūqꝫ.ſed cca magnū honorē. ſic autē honor debet̉ v̓tuti. ita etiā magnꝰ honor d̓bet̉ magno oꝑi v̓tutis. et ide eſt magnanimꝰintēdit magna oꝑari in qualibꝫ v̓tute nnquātum ſcꝫ tēdit ad ea ſunt digna. magͣno honore Ad. ij. dd̓. qꝛ magnanimꝰ tendit ad magna ꝯn̄s eſt ad illacipue tēdat īportat aliqͣ excellēciā illa fugiat ꝑtinēt ad defectū. ꝑtinꝫ autēad quādā excellēciā aliquis bn̄faciat ſit ꝯmūicatiuꝰ et pluriū retributiuꝰ. etideo ad iſta promptum ſe exhibet inquātū hn̄t rōem ciiuſdā excellēcie. aute ẜm ea rōem qua ſunt actꝰ aliaꝝ v̓tutūad defectū aūt ꝑtinet aliquis inſtant̉magna impendat aliqua exteriora bona.uel mala bonis a iuſticia. vl̓ quacūqꝫ vtūte recedat et declinat. ſil̓iter et ad defectum ꝑtinet omīs occultacō vitatis vt̉ex timore ꝓcedere. etiā aliquis ſit planctiuus ad defectum pertinēt. quia perhoc vt̓ animꝰ exterioribꝰ malis ſuccūbereet ideo et ſil̓ia vitat magnanimꝰ ẜmdam rōem tāquā ꝯtraria excellecie uel magnanimitati Ad. iij. dd̓. qͥlibet vtushabꝫ quēdā decore ſiue ornatū ex ſua ſpecie qui eſt ꝓpͥꝰ vnicuiqꝫ v̓tuti. ſꝫ ſuꝑaddit̉aliꝰ ornatꝰ ex ip̄a magtudine oꝑis vtuoſi magnanitate omnes v̓tūtes maioresfacit. ut dỉ in. iiij. eth̓.. v. ſic ꝓcedit̉. vl̓ magnanitaſ ſit ꝑs fortitudīs. idem̄ em̄ ēꝑs ſui ip̄iꝰ. ſꝫ magnanitas vt̓ ideꝫeſſe fortitudī. ſeneca em̄ dic̄ in liº. d. iiij.v̓tutibꝰ. magnanitas eſt fortitudo dỉ ſi īſit corde tuo cum fiducia magna viuēs.tuliꝰ dic̄ in. j. de offi. viros fortes magnanimos eos eſſe volūꝰ vitatis amicos minime quia fallaces. magnanitas eſtꝑs fortitudīs Pꝯ. ph̓s in. iiij. eth̓. dicit magnanīꝰ eſt philokindracus id ēamator ꝑiculi. ad forte aūt ꝑtinet ſe exponere ꝑiculis. magnaītas ꝯueīt cumfortitudīe ut poſſet dici ꝑs eiꝰ. magnanitas reſpicit magnū in bonis ſperadis. fortitudo autē reſpicit magnū in maitimendis uel audiedis. ſꝫ bonū eſt prīcipaliꝰ ꝙͣ malū. magnanitas ē principalior v̓tus fortitudo. eſt ꝑs eiꝰSꝫ ꝯtra eſt qd̓ macrobiꝰ et andronicꝰ ponūt magnanitate fortitudīs ꝑtem Rn̄ºdd̓. ſic̄ s dictū eſt. principalis v̓tus eſtad que ꝑtinet aliquē generalē modū v̓tutis ꝯſtituere in aliqua materia prīcipali.inter alios autē generales modos v̓tutisvnus eſt firmitas animi. quia firmiter ſehabere requirit̉. omī v̓tute. ut dt̉ ī. ij. eth̓p̄cipue tn̄ landat̉ in v̓tutibꝰ in aliqd̓arduū tendūt in quibꝰ difficilimū eſt firmitate ẜuare. et ideo quātō difficiliꝰ eſtī aliquo ardue firmiter ſe habere tāto prīcipalior eſt v̓tus ccā illud firmitatem pſtet animo. difficiliꝰ eſt autē firmiter ſehabere in ꝑiculis mortīs ī quibꝰ ꝯfirmataīm fortitudo ꝙͣ mmaxis ſperadis bonisvl̓ ad ip̄ſcedis bonis ad ꝯfirmat animūmagnanitas. qꝛ ſic̄ homo maxime diligitvitam ſua ita maxime refugit mortis ꝑicūla. ſic pꝫ magͣnitas ꝯueīt fortitudie īqͣtū ꝯfirmat aīm circa aliquid arduūS. ſa̓-