d. iij. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ magnanimitas nō ſit v̓tus. omnis enī virtusmoralis in medio ꝯſiſtit. ſꝫ magnanimitas nō ꝯſiſtit in inedio ſꝫ in maximo.qꝛ in maxīs dignificat ſeip̄m. vt d̓r in. iij.eth̓. gͦ magnanimitas nō eſt virtus 5.qui vnā v̓tutem habꝫ. habet oēs vt sͣ habitū eſt. ſꝫ aliquis pōt habere aliquā v̓tutem nō habens magͣnimitatē. dic̄ enī ph̓sin. iiij. eth̓. ꝙ qui ē ꝑuis dignus. ⁊ his dignificat ſeip̄m tꝑatus eſt. magnanimusaūt nō eſt. gͦ magnanimitas nō eſt v̓tusPꝯͣ. v̓tus ē bona qualitas mētis vt sͣ habitū eſt. ſꝫ magnanītas habꝫ quaſdā corꝑales diſpoſicōnes. dic̄ enī ph̓us. ī. iiij. eth̓ꝙ motus lentus magnanimi vl̓ ⁊ vox grauis eſt et locutio ſtabil̓. gͦ magͣnimitas n̄eſt v̓tus ͣ. nulla v̓tus opponit̉ alteri v̓tuti. ſꝫ magnanitas opponit̉ hūilitati. nāmagnanimꝰ digiiū ſe putat magnis. ⁊ alios ꝯtemnit. ut dỉ in. iiij. eth̓. gͦ. magnanimitas nō eſt v̓tus 1. cuiuſlibet v̓tutiſppͥetates ſunt laudabiles. ſꝫ magnanītashabet quaſdā ꝓp̓etates vituꝑabiles. primo quidē qd̓ nō eſt memor bn̄ficioꝝ. ſcd̓oꝙ eſt ocioſus et tardꝰ. tercio ꝙ vtit̉ yronia ad ml̓tos. quarto qꝛ nō poteſt alijs ꝯuiuere. quīto ꝙ magis poſſidꝫ infructuoſa ꝙͣ fructuoſa. gº magnanītas nō eſt virtus Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ in laudē quoꝝdā dr̄.ij. mach̓. xviij. nichanor audiēs v̓tutem comnitū iude ⁊ animi magͥtudinē quā ꝓ prīetertamībꝰ habebant ⁊cͣ. et cū laudabiliaſunt ſol̓ v̓tutum oꝑa. gͦ magnanītas adquā ꝑtinet magnū aīmū habere eſt v̓tusRn̄º dd̓. ꝙ ad rōeꝫ v̓tutis hūane ꝑtīetut in rebꝰ hūanis bonū rōis ẜuet̓ qd̓ eſtꝓpͥum hoīs bonū. īter ceteras aūt res humanas exteriores. honores p̄cipuū locuꝫtenet ſic̄ dictū eſt. ⁊ inde magͣnītas quemodū rōis ponit circa magnos honoreseſt v̓tus Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſic̄ etiā ph̓s dic̄in. iiij. eth̓. magnanimꝰ eſt quidē magͥtudīe extremꝰ. inquātū ſcꝫ ad maxima tendit. eo autē ꝙ ut oꝑtet mediꝰ qꝛ videlicꝫad ea q̄ ſunt maxima ẜm rōem tēdit. eo eiꝙ ẜm dignitatē ſeip̄m digͥficat. ut ibideꝫdi. qꝛ ſcꝫ ſe nō extendit ad maiora ꝙͣ dignꝰ eſt Ad. ij. dd̓. ꝙ ānexio v̓tutū nō ītelligenda eſt ẜm actꝰ ut ſcꝫ cuilibet ꝯpetithabere actꝰ omniū v̓tutū. vn̄ actꝰ magͣnimitatis n̄ ꝯpetit cuilibet v̓tuoſo. ſed ſolūmagnis. ſꝫ ẜm prīcipia v̓tutū q̄ ſūt prudēcia. et gͣcia om̄s v̓tutes ſunt ꝯnexe ẜm habitus ſil̓ in anima exiſtētes. vl̓ in actu uelin ꝓpīqua diſpoſicōe. ⁊ ſic poteſt aliquiscui nō ꝯpetit̉ actus magͣnimitatis haberehītū magͣnītatis ꝑ qͣꝫ ſcꝫ diſpoīt̉ ad taleꝫactū exeqͣꝫdū ſi ſibi ẜm ſtatū ſuū ꝯpeteretAd. iij. dd̓. ꝙ corꝑales motus diuerſificant̉ ẜm diuerſas aīe apprehenſiones ⁊affectiōes ⁊ ẜm hoc ꝯtingit ꝙ ad magnanimitatē cōſequunt̉ q̄dam accn̄cia determinata circa motꝰ corꝑales. velocitas autē motus ꝓuenit ex eo ꝙ homo ml̓ta intēdit que explere feſtinat. ſꝫ magͣnimꝰ intēdit ſolū ad magna q̄ pauca ſunt. que etiāindigent magna intencōne. ⁊ ideo habetmotū tardū. ſimil̓r etiā acuitas voris ⁊ velocitas q̄ p̄cipue his ꝯpetit qui de quibꝰlibet ꝯtendere volūt qd̓ nō ꝑtinet ad magnanimos qui non intromittūt ſe niſi demagnis. ⁊ ſic̄ p̄dicte diſpoſicōes corꝑaliūmotuū ꝯueniūt magnanis ẜm modū affectioīs eoꝝ. ita etiā in his q̄ ſunt nat̉aliterdiſpoſiti ad magnanimitatē tales ꝯdicōnes nat̉aliter inueniūt̉ Ad. iiij. dd̓ ꝙ īhoīne inuenit̉ aliquid magnū qd̓ ex donodei poſſidet. et aliquis defectus qui ꝯpetit ei ex īfirmitate nature. magnanītas gfacit ꝙ ſe magnis digͥficet ẜm ꝯſideracōꝫdonoꝝ q̄ poſſidet ex deo. ſic etiā ſi habetmagna v̓tuteꝫ aīmi magnanītas facit qd̓ad ꝑfecta oꝑa v̓tutis tēdit. et ſil̓iter ē devſu cuiuſlibꝫ alteriꝰ boni puta ſciēcie. ul̓exterioris fortune. humilitas aūt facit ꝙhomo ſeip̄m ꝑuipendat ẜm ꝯſideracōemꝓprij defectꝰ. ſil̓iter etiā magnanītas ꝯtēnit alios ẜm ꝙ deficiunt a donis dei. nōem̄ tm̄ alios appreciat̉ ꝙ ꝓ eis aliquid īdecēs faciat. ſꝫ huilitas alios honorat et ſuꝑiores eſtimat inqͣtū in eis aliqͥd̓ īſpicitd̓ donis dei. vū di̓ in psͣ. d̓ viro iuſto. adnihilū deductꝰ eſt in ꝯtēptum eius malignꝰ qd̓ ꝑtinet ad ꝯtēptū magͣnimi. timētes autē dn̄m gl̓ificat qd̓ ꝑtinꝫ ad honoracōem hūil̓. et ſic patet ꝙ magͣnimitas ⁊huilitas nō ſūt ꝯtraria ꝙͣuis ī ꝯtraria tendere videāt̉. qꝛ ꝓcedūt ẜm diuerſas ꝯſideracōes. Aa. v. dd̓. ꝙ ꝓpͥetates ille ẜmꝙ ad magnaīm ꝑtinēt nō ſūt vituꝑabilesſꝫ ſuꝑexcedēter laudabiles. ꝙ enī primod̓r ꝙ magnanīꝰ nō habꝫ ī meōria a quibꝰbn̄ficia recipit intelligendū eſt quātū adhoc ꝙ nō eſt ſibi delectabile ꝙ ab aliquibus bn̄ficia recipiat qm̄ maiora recōpenſet qd̓ ꝑtinet ad ꝑfectiōeꝫ gratitudinis īcuiꝰ actu vult ſemꝑ excellere. ſic etiā et inactibus aliaꝝ v̓tutum. ſimil̓r etiā ſcd̓o d̓rꝙ eſt ocioſus ⁊ tardus n̄ quia deficiat aboꝑando ea que ſibi ꝯueniūt. ſed qꝛ nō ingerit ſe quibuſcūqꝫ oꝑibus nō ſibi ꝯueniētibꝰ. ſed ſolū magnis qualia decēt eū. d̓retiā tercō ꝙ vtit̉ yronia nō ẜm ꝙ vtit̓ veritati vt ſcꝫ dicat d̓ ſe aliqua vilia q̄ nō ſūt.uel neget aliqua magna q̄ ſunt. ſꝫ qꝛ nontantā magͥtudinē ſuā mōſtrat maxīe ꝙͣtūad inferiorem ml̓titudinē. qꝛ ſic̄ etiā ph̓s