inqͣtū addit̓ rō ardui ſic ꝑtinēt ad iraſcibilē. ⁊ hͦ mō honorē reſpicit magnitas. inꝙͣtū ſcꝫ hꝫ rōem ardin uel magni. Ad. ij.dd̓. ꝙ honor et ſi nō ſit paſſio vel oꝑacioeſt tamē alicuiꝰ paſſionis obiectū. ſcꝫ ſpeique tendit in boīiū arduū. et ideo magnanimitas ē quidem īmediatē circa paſſiōeꝫſpei. mediate aūt circa honorē ſic circa obiectum ſpei. ſic et de fortitudinē ſupra dictum ē qd̓ eſt circa ꝑicula mortis. inꝙͣtuꝫſunt obiectū timoris et audacie. Ad in.dd̓. ꝙ illi qui cōtenu̓t honores hoc mō ꝙꝓ eis adipiſcendis nil in ꝯueniēs faciuntnec eos nimis app̄ciant̉ laudabiles ſunt. ſiquis aūt hoc mō ꝯtempſerit honores ꝙ n̄curaret facere ea que ſunt honorē dignahoc vituꝑabile eſſet. et hoc mō magnanimitas eſt circa honores vt videlicet ſtudeat facere ea que ſunt honorē digna nō tn̄ſit ut ꝓ magno eſtimet hūanū honorē.d. ii. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ magnaninitas de ſui rōe nō habeat ꝙ ſit circa magnū honorem. ꝓpriā materiamagnanimitatis eſt honorūt dictū ē. ſedmagnū et paruii accidūt honori. gͦ de rōemagnanimitatis nō ē ꝙ ſit circa magnumhonorē. P. ſic magnanimitas eſt circahonores. ita manſuetudo ē circa iras. ſꝫ nōeſt de rōe manſuetudinis ꝙ ſit circa irasmagnas uel paruas. gͦ etiā nō ē de raciōemagnimitatiſ ꝙ ſit circa magnos hnōoreſB. ꝑuus honor minus diſtat a magnohore ꝙ exhonoracō. ſꝫ magnanimꝰ beneſe habet circa exhonoracōēs. gͦ etiā ē cirparuos honores. nō gͦ eſt ſolū circa honores magnos. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ph̓s dic̄ ī ij.eth̓. ꝙ magnanimitas ē circa magnos honores. Rnº dd̓. ꝙ ẜm ph̓m. in vij. ph̓i.virtus eſt ꝑfectio quēdā et intelligit̉ eſſeꝑfectio potencie ad cuiꝰ ultimū ꝑtinet.vt pꝫ in. j. celi. ꝑfectio aūt potencie nō attendit̉ in qualicūqꝫ oꝑacōe. ſꝫ in oꝑacōeque habet aliq magnitudine aūt difficultate. qualibet enī potecia qͣtūcunqꝫ īꝑfecta pōt in aliꝙͣ oꝑacōeꝫ modicā et debilēet ideo ad rōem v̓tutis ꝑtinet ut ſit circadifficile et bonū. vt d̓r in ii. eth̓. difficileaūt et magnū q̄ ad ide ꝑtinet in actu virtutis. pōt attendi dupl̓r. vnoº ex ꝑte rōisinqͣtū ſcꝫ difficile eſt medium rōis aduenire et in aliqua materia ſtatuere. et iſtadifficultas ſolum inuenit̓ ī actu virtutū intellectualiū. ⁊ etiā ī actū iuſticie. alia aūteſt difficl̓tas ex ꝑte materie que de ſe repugnancia habere pōt ad modū rōis queeſt circa eam ponedus. et iſta difficultasp̄cipue attendit̉ in alijs virtutibus moralibꝰ q̄ ſūt circa paſſiōes qꝛ paſſiōes pugnat ꝯtra rōꝫ vt dyo. dic̄. iiij. ca. d̓ di. no. circa quas cōſiderandū eſt ꝙ quedā paſſiones ſunt que habent magnā vim reſiſtendi rōi principaliter ex ꝑte paſſionis quedam uero principaliter ex ꝑte reꝝ que ſūtobiecta paſſionū. paſſiones aūt nō habetmagna vim repugnādi rōi niſi fueriūt vehēmētes eo ꝙ appetitus ſenſitiuꝰ in quoſunt paſſiones naturaliter ſubdit̉ rōi. ⁊ iōvirtutes que ſunt circa huiōi paſſiones nōponunt̉ niſi circa id qd̓ eſt magnū in paſſionibus. ſic̄ fortitudo eſt circa magnos timores et audacias. temperancia aūt circamaximaꝝ delectaconū ꝯcupiſcencias. et ſimiliter manſuetudo ē circa maximas iraspaſſiones aūt quedā habent magna vimrepugnandi rōi ex ip̄is rebus exterioribusque ſunt paſſionū obiecta. ſic̄ amor vel cupiditas pecunie ſue horis. et ī hijs oportet eſſe virtute n̄ ſolum circa illud qd̓ eſtmaximū ī eis ſꝫ etiā circa mediocra vel minora. quia res exterius exiſtentes etiam ſiſint ꝑue ſunt ml̓tū appetibiles. vtpote neceſſarie ad uita hominis. et ideo circa appetitū pecuniaꝝ ſūt due v̓tutes. vna quidem circa mediocres vel moderatas ſcꝫ liberalitas. alia aūt circa pecunias magnaſſcꝫ magnificēcia. ſil̓r etiā et circa honoresſunt due virtutes. vna quidē circa mediocres honores que innominata eſt. nominat̉ tn̄ ex ſuis extremis que ſunt phylotomīa id eſt amor honoris. et aphylotomīaideſt ſine amore honoris. laudat̉ enī qn̄ꝫqui amat honorē. qn̄ꝫ aūt qui nō curat dehonore. ꝓ ut ſcꝫ vtrūqꝫ moderate fieri poteſt. circa magnos aūt honores ē magͣnimitas et ideo dd̓ eſt ꝙ ꝓpria materia magnanimitatis eſt magnus honor et ad eatendit magnanimꝰ que ſunt maximo honorē digna. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ magnū etparuū ꝑ accidens ſe habent ad honoremſcd̓m ſe cōſiderando. ſed magnā differenciam faciit ſcd̓m ꝙ ꝯꝑarit̉ ad rōem cuiusmodū ī uſu honoris obſeruari oportꝫ quimulto difficilius obſeruat̉ in magnis honoribus ꝙͣ in paruis. Ad ij. dd̓. ꝙ ī iraet in alijs materijs nō habet difficultateꝫnotabilē. n̄ illd̓ qd̓ ē maximū circa qd̓ ſolūoportet eē v̓tute. alia aūt ē rō de diuicijs/⁊ honoribus q̄ ſunt extra aīaꝫ exiſtentes.Ad iij. dd̓. ꝙ ille qui bn̄ magnis vtit̉ml̓tomagīs bn̄ pōt vti ꝑuis magnitas gͦtendit magnos hōres ſic quibꝰ ē dignꝰ. vl̓etiā ſic̄ mīores hijs qͥbꝰ ē dignꝰ. qꝛ ſcꝫ v̓tꝰn̄ pōt ſufficiēter horari ab hoīe cui d̓bet̉honor a d̓o. ⁊ iō n̄ extollit̓ ex magnis horibꝰ qꝛ n̄ reputat eos s ſe. ſꝫ mag̓ eos ꝯtenit⁊ ml̓tomagiſ mod̓atos aūt ꝑuos ⁊ ſil̓r etiād̓ horacōībꝰ n̄ fragit̉. ſꝫ eas ꝯtenit vtpotequas reputas ſibi īdigne afferri.