et forte qͣtū ad rē non differebāt. ſed ſolū qͣtū ad modū loquendi. ꝑipatetici oēsmotꝰ appetitꝰ ẜſitiui qͣlitercunqꝫ ſe hn̄tespaſſiōes aīe noīabat ut ſupra dictum eſt.⁊ qꝛ appetitus ſenſitiuus mouet̉ ꝑ imꝑiūrōis ad hoc q reciꝑet ad ꝓmp̄ciꝰ agēdūidcirco ponebat ⁊ ira ⁊ alias paſſiōēs aīeaſſumedas eē a v̓tuoſis moderatas ẜm imꝑiū rōis. Stōici v̓o vocabat aīe paſſionesmoderatas quoſdā effectꝰ appetitus ſenſitiui. vn̄ noīabat eas egritudīes vel morbos ⁊ ideo penitꝰ eas a v̓tute ſeꝑabat. ſicergo ira moderata aſſumit fortis ad ſuūactu nō autē iram immoderata Ad. j. gdd̓ ꝙ iramoderata ẜm rōem. ſubijcit̉ inꝑio ratiōis. vn̄ ꝯſequēs eſt vt hō ea vtat̉ꝓ ſuo arbitrio. nō aūt ſi eſſet immoderataAd. ij. dd̓ ꝙ rōnō aſſumit iram ad ſuūactū quaſi auxiliū ab eo accipiens. ſed qꝛvtit̉ appetitū ſenſitiuo vt inſtrumēto. ſic⁊ mēbris corꝑis. nec eſt incoueniens ſi nſtrumētum ſit imꝑfectiꝰ principali agētevt martellus fabro. ſeneca aūt ſectator fuit ſtoīcoꝝ ⁊ directe ꝯtra ariſtotelē. verbap̄miſſa ꝓponit. Ad. iij. dd̓ ꝙ fortitudoſic̄ dictū eſt habebat duos actus ſcꝫ ſuſtinere ⁊ aggredi nō aſſumit iram ad actumſuſtinendi. qꝛ hunc actu ſola rō ꝑ ſe facitſed ad actū aggrediēdi ad que magis aſſumit iram q alias paſſiones. qꝛ ad ira ꝑtinet inſenſibilē eſſe ad rem ꝯtriſtantē. etſic directe cooꝑat̉ fortitudini ī aggrediēdo. triſticia aūt ẜm ꝓpria rōem ſuccumbitnociuo. ſed ꝑ accn̄s cōadiuuat ad aggrediendū. vel inquatū triſticiā eſt cauſa irevt sͣ dictū ē. vel inqͣtū aliquis exponit ſeꝑiculo vt triſtitiam ꝓfugat. ſimil̓r etiā cōpiſcētia ẜm ꝓpria rōem intendit in honumdelectabile cui ꝑ ſe repugnat aggreſſio ꝑīculoꝝ. ſed ꝑ accn̄s qnꝫ cōadiuuat ad aggrediedum inquatum ſcꝫ aliquis vult pociꝰ periculo incidere ꝙ delectabili carere⁊ ideo ph̓s dic̄ in. iij. eth̓. ꝙ inter fortitudines q̄ ſunt ex paſſione nat̉aliſſima eſſevidet̉ q̄ eſt ꝑ iram ⁊ accipiēs electionē etcuius gracia ſcꝫ debitum finem fortitudoſi fuit vera.d. xj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ fortitudo n̄ſit vtus cardialis. ira enī vt dem ēmaxīā affinitatē hꝫ ed fortitudīeꝫ. ſꝫ ira n̄ponit̉ paſſio principalis nec etiā audaciaq̄ ad fortitudine ꝑtinꝫ. gͦ nec fortitudodebet poni v̓tus cardinalis P. v̓tus ordinat̉ ad bonū. ſꝫ fortitudo nō directe ordinat̉ ad bonū ſꝫ magis ad malū ſcꝫ ad ſuſtinendū ꝑicula ⁊ labores vt tuliꝰ dic. gͦfortitudo nō eſt v̓tus cardinalis Pͣ. vijtus cardinalis eſt circa ea in quibꝰ precipue verſat̉ vita humana ſic oſtiū in cardievertit̉. ſꝫ fortitudo ē circa ꝑicula mortis q̄raro occurrūt ī vita humana. gͦ fortitudonō debꝫ poni v̓tus cardialis ſiue prīcipal̓Sed ꝯtra ē ꝙ gregꝰ. xxij. mō. ⁊ ambro.ſuꝑ luca. ⁊ augꝰ. in li. de moribꝰ eccleſie.numerat fortitudinē inter quatuor cardidinales ſiue prīcipales. Rn̄º dd̓ ꝙ ſic̄ sͣdictū ē v̓tutes cardinales ſiue prīcipales.dicūt̉ q̄ preciſe ſibi vendicant id qd̓ ꝑtinꝫꝯuiter ad. v̓tutes inter alias aūt ꝯuēs virtutis ꝯdicōes. v na ponit̉ firmiter oꝑarivt patꝫ in. ij. eth̓. laudem autē firmitatispotiſſime ſibi vendicat fortitudo. tāto enīmagis laudat̉ qui firmiter ſtat. quantohabet grauiꝰ impellens ad cadendū velad retrocedendū. impellit autē hominemad diſcēdendū ab eo qd̓ eſt ẜm rōeꝫ ⁊ bonū delectas ⁊ malū affliges. ſꝫ grauiꝰ inpellit dolor corꝑis ꝙͣ voluptas dic enī auin li. lxxxiij. q neo ē q nō magͣ fugiat dolore ꝙͣ affectat voluptate. nūquid videmꝰ⁊ immaniſſimas beſtias a maxuis voluptatibus coerceri doloꝝ mētū. ⁊ īter doloresanimi ⁊ ꝑicula maxime timent̓ ea q̄ ducūtad morte ꝯtra q̄ firmiter ſtat fortis. vndefortitudo eſt v̓tus cardinalis. Ad. j. gͦdd̓ ꝙ audacia ⁊ ira cooꝑant̉ fortitudiniad actū eiꝰ qui eſt ſuſtinere in quo p̄cipueꝯmendat̉ firmitas eius ⁊ ꝑ hunc actū fortis cohibet timorē qui eſt paſſio principalis vt sͣ dictū eſt. Ad. ij. dd̓ ꝙͣ v̓tus ordiuat̉ ad bonū rōnis qd̓ ꝯſeruari oꝑtet cōtra impulſus maloꝝ. fortitudo autē ordinat̉ ad mala corꝑalia ſic ad ꝯtraria quibꝰreſiſtit. ad bonū autē rōnis ſicut ad finequem intendit cōſeruare. Ad. iij. dd̓ ꝙquauis ꝑicula mortis raro imminet tn̄ occaſiones hoꝝ ꝑiculoꝝ frequēter occurrūtdū ſcꝫ homini aduerſarij corꝑales ſuſcitatur ꝓpter iuſticiā quam ſequit̉ et ꝓpter alia bona que facit.d. xij. ſic ꝓcedit̓. vi ꝙ fortitudo p̄cellat inter oēs virtutes. dicit enīambro. in. j. de offi. eſt fortitudovelud ceteris excellentior. Hͣ. virtus eſtcirca difficale ⁊ bonū. ſꝫ fortitudo ē circadifficillima ergo eſt maxima v̓tus. Pͣ.dignior eſt ꝑſona homīs ꝙͣ res eius. ſedfortitudo eſt circa ꝑſonā hoīs quā aliqͥsꝑiculo mortis exponit ꝓpter bonū v̓tutisiuſticia. ⁊ alie v̓tutes morales ſunt circa alias res exteriores. gͦ fortitudo ē p̄cipuainter v̓tutes morales. Sed ꝯtra e ꝙ tuliꝰ dic̄ mn. j. de offi. iniuſticia v̓tutis ſplendor eſt maximus ex qua viri boni noīant̉..B. dicit ph̓us in. j. retho. neceſſe eſt maximas eſſe v̓tūtes que maxīe alijs vtiles ſūtſꝫ liberalitas videt̉ magis vtilis ꝙͣ fortitūdo. gͦ eſt maior v̓tus Rn̄º dd̓ ꝙ ſic̄ augͥ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten