Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

et forte qͣtū ad non differebāt. ſed ſo qͣtū ad modū loquendi. ꝑipatetici oēsmotꝰ appetitꝰ ẜſitiui qͣlitercunqꝫ ſe hn̄tespaſſiōes aīe noīabat ut ſupra dictum eſt. qꝛ appetitus ſenſitiuus mouet̉ imꝑiūrōis ad hoc q reciꝑet ad ꝓmp̄ciꝰ agēdūidcirco ponebat ira alias paſſiōēs aīeaſſumedas a v̓tuoſis moderatas ẜm imꝑiū rōis. Stōici v̓o vocabat aīe paſſionesmoderatas quoſdā effectꝰ appetitus ſenſitiui. vn̄ noīabat eas egritudīes vel morbos ideo penitꝰ eas a v̓tute ſeꝑabat. ſicergo ira moderata aſſumit fortis ad ſuūactu autē iram immoderata Ad. j. gdd̓ iramoderata ẜm rōem. ſubijcit̉ inꝑio ratiōis. vn̄ ꝯſequēs eſt vt ea vtat̉ ſuo arbitrio. aūt ſi eſſet immoderataAd. ij. dd̓ rōnō aſſumit iram ad ſuūactū quaſi auxiliū ab eo accipiens. ſed qꝛvtit̉ appetitū ſenſitiuo vt inſtrumēto. ſic mēbris corꝑis. nec eſt incoueniens ſi nſtrumētum ſit imꝑfectiꝰ principali agētevt martellus fabro. ſeneca aūt ſectator fuit ſtoīcoꝝ directe ꝯtra ariſtotelē. verbap̄miſſa ꝓponit. Ad. iij. dd̓ fortitudoſic̄ dictū eſt habebat duos actus ſcꝫ ſuſtinere aggredi aſſumit iram ad actumſuſtinendi. qꝛ hunc actu ſola ſe facitſed ad actū aggrediēdi ad que magis aſſumit iram q alias paſſiones. qꝛ ad iratinet inſenſibilē eſſe ad rem ꝯtriſtantē. etſic directe cooꝑat̉ fortitudini ī aggrediēdo. triſticia aūt ẜm ꝓpria rōem ſuccumbitnociuo. ſed accn̄s cōadiuuat ad aggrediendū. vel inquatū triſticiā eſt cauſa irevt dictū ē. vel inqͣtū aliquis exponit ſeꝑiculo vt triſtitiam ꝓfugat. ſimil̓r etiāpiſcētia ẜm ꝓpria rōem intendit in honumdelectabile cui ſe repugnat aggreſſioīculoꝝ. ſed accn̄s qnꝫ cōadiuuat ad aggrediedum inquatum ſcꝫ aliquis vult pociꝰ periculo incidere delectabili carere ideo ph̓s dic̄ in. iij. eth̓. inter fortitudines ſunt ex paſſione nat̉aliſſima eſſevidet̉ eſt iram accipiēs electionē etcuius gracia ſcꝫ debitum finem fortitudoſi fuit vera.d. xj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ fortitudoſit vtus cardialis. ira enī vt dem ēmaxīā affinitatē hꝫ ed fortitudīeꝫ. ſꝫ iraponit̉ paſſio principalis nec etiā audacia ad fortitudine ꝑtinꝫ. nec fortitudodebet poni v̓tus cardinalis P. v̓tus ordinat̉ ad bonū. ſꝫ fortitudo directe ordinat̉ ad bonū ſꝫ magis ad malū ſcꝫ ad ſuſtinendū ꝑicula labores vt tuliꝰ dic.fortitudo eſt v̓tus cardinalis. vijtus cardinalis eſt circa ea in quibꝰ precipue verſat̉ vita humana ſic oſtiū in cardievertit̉. ſꝫ fortitudo ē circa ꝑicula mortisraro occurrūt ī vita humana. fortitudo debꝫ poni v̓tus cardialis ſiue prīcipal̓Sed ꝯtra ē gregꝰ. xxij.. ambro.ſuꝑ luca. augꝰ. in li. de moribꝰ eccleſie.numerat fortitudinē inter quatuor cardidinales ſiue prīcipales. Rn̄º dd̓ ſic̄dictū ē v̓tutes cardinales ſiue prīcipales.dicūt̉ preciſe ſibi vendicant id qd̓ ꝑtinꝫꝯuiter ad. v̓tutes inter alias aūt ꝯuēs virtutis ꝯdicōes. v na ponit̉ firmiter oꝑarivt patꝫ in. ij. eth̓. laudem autē firmitatispotiſſime ſibi vendicat fortitudo. tāto enīmagis laudat̉ qui firmiter ſtat. quantohabet grauiꝰ impellens ad cadendū velad retrocedendū. impellit autē hominemad diſcēdendū ab eo qd̓ eſt ẜm rōeꝫ bo delectas malū affliges. ſꝫ grauiꝰ inpellit dolor corꝑis ꝙͣ voluptas dic enī auin li. lxxxiij. q neo ē q magͣ fugiat dolore ꝙͣ affectat voluptate. nūquid videmꝰ immaniſſimas beſtias a maxuis voluptatibus coerceri doloꝝ mētū. īter doloresanimi ꝑicula maxime timent̓ ea ducūtad morte ꝯtra firmiter ſtat fortis. vndefortitudo eſt v̓tus cardinalis. Ad. j.dd̓ audacia ira cooꝑant̉ fortitudiniad actū eiꝰ qui eſt ſuſtinere in quo p̄cipueꝯmendat̉ firmitas eius hunc actū fortis cohibet timorē qui eſt paſſio principalis vt dictū eſt. Ad. ij. dd̓ ꝙͣ v̓tus ordiuat̉ ad bonū rōnis qd̓ ꝯſeruari oꝑtettra impulſus maloꝝ. fortitudo autē ordinat̉ ad mala corꝑalia ſic ad ꝯtraria quibꝰreſiſtit. ad bonū autē rōnis ſicut ad finequem intendit cōſeruare. Ad. iij. dd̓quauis ꝑicula mortis raro imminet tn̄ occaſiones hoꝝ ꝑiculoꝝ frequēter occurrūt ſcꝫ homini aduerſarij corꝑales ſuſcitatur ꝓpter iuſticiā quam ſequit̉ et ꝓpter alia bona que facit.d. xij. ſic ꝓcedit̓. vi fortitudocellat inter oēs virtutes. dicit enīambro. in. j. de offi. eſt fortitudovelud ceteris excellentior.. virtus eſtcirca difficale bonū. ſꝫ fortitudo ē circadifficillima ergo eſt maxima v̓tus..dignior eſt ꝑſona homīs ꝙͣ res eius. ſedfortitudo eſt circa ꝑſonā hoīs quā aliqͥsꝑiculo mortis exponit ꝓpter bonū v̓tutisiuſticia. alie v̓tutes morales ſunt circa alias res exteriores. fortitudo ē p̄cipuainter v̓tutes morales. Sed ꝯtra e tuliꝰ dic̄ mn. j. de offi. iniuſticia v̓tutis ſplendor eſt maximus ex qua viri boni noīant̉..B. dicit ph̓us in. j. retho. neceſſe eſt maximas eſſe v̓tūtes que maxīe alijs vtiles ſūtſꝫ liberalitas videt̉ magis vtilis ꝙͣ fortitūdo. eſt maior v̓tus Rn̄º dd̓ ſic̄ augͥ.