actu virtutis et de fine̓ eius. ex alia ueroꝑte habet vnd̓ doleat etiā animaliter duꝯſiderat amiſſione ꝓprie vite ⁊ corꝑalitervnde legit̉. ii. mach̓. vj. eleazarus dixit diros corpore ſuſtineo dolores. ſcd̓m aīamn̄ ꝓpter tioreꝫ tuū libēter hec pacior. ſenſibilis aūt dolor corꝑis facit nō ſentiri animalem delectacōeꝫ virtutis. niſi forte ꝓpter ſuꝑhabundante dei graciā qui forciuſeleuat anima ad diuina in quibꝰ delectatur ꝙͣ a corꝑalibus penis afficiat̉ ſic̄ beatus Tiburciꝰ cū ſuꝑ carbones inceſos nudis plātis incederet dixit ꝙ videbat̉ ſibiſuꝑ flores rōſeos ambulare. facit tamē vnjtus fortitudinis ut racō non abſorbeat̉ acorꝑalibus doloribus. triſticiā autē aīalēſuperat d̓lectaco uirtutis. inqͣtum homoprefert bonū virtutis corꝑali uite. et quibuſcunqꝫ ad ea pertinentibꝰ. et ideo ph̓sdicit in iii. eth̓. ꝙ a forti nō requirit̉ ut delectet̉ quaſi delectacōem ſenciens. ſꝫ ſufficit ꝙ nō triſtet̉. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ uehem.cia actus vel paſſionis uniꝰ potēcie imꝑedit aliam potenciā in ſuo actū. et ideo perdolorem ſenſus impedit̉ mens fortis ne īꝓpriā operacōe delectacōeꝫ ſenciat. Adii. dd̓. ꝙ oꝑa virtutū ſunt delectabilia p̄cipue propter finē. poſſunt aūt ex ſui natura eſſe triſtia. et precipue hoc cōtingit īfortitudine. vnde ph̓s dic̄ in iij. eth̓. ꝙ nōin omnibꝰ virtutibus operari delectabiliter exiſtit. preter inꝙͣtum finem attingit.Ad iij. dd̓. ꝙ triſticia animalis vincit̓ īforti delectacōe virtutis. ſed quia dolorcorꝑalis eſt ſenſibilior et app̄henſio ſenſitiua magis eſt homini ī maīfeſto. inde eſtꝙ a magnitudine corꝑalis doloris quaſi euaneſcit d̓lectacō ſpūalis q̄ ē d̓ fine v̓tutisd. ix. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ fortitudo nōmaxime cōſiſtat in repentinis. illd̓enī videt̉ eſſe in repentinis. qd̓ exinopinato ꝓuenit. ſed tuliꝰ dicit in ſua rethorica. ꝙ fortitudo eſt cōſiderata ꝑiculorum ſuſcepcō et laborū ꝑpeſſio. gͦ fortitudo nō cōſiſtit maxime in repentinis.P. ambroꝰ. dicit ī. j. de offi. fortis viri eſtnō diſſimilare cum aliquid imineat. ſed p̄tendere ⁊ tanꝙͣ de ſpecula quadā mentisobuiare cogitacōe ꝓuida rebus fut̉is. neforte dicat poſtea iſta incidi quia nō arbitrabar poſſe euenire ſꝫ ubi ē aliquid repentinū ibi nō poteſt ꝓuideri in futuro.ergo oꝑacō fortitudīs nō eſt circa repetīaPͣ. ph̓s dic̄ in ii. eth̓. ꝙ fortis eſt boneſpei ſꝫ ſpēs expectat ad aliquid in futuꝝqd̓ repugnat repentino. gͦ operacō fortitudinis nō cōſiſtit circa repentina. Sedcōtra ē ꝙ ph̓s dic̄ in iii. ethy. ꝙ fortitudomaxime eſt circa q̄cunqꝫ q̄ mortē inferūtrepentina exiſtencia. Rn̄º dd̓. ꝙ in oꝑacōe fortitudinis duo ſunt cōſiderāda. vnūquidem ꝙͣtum ad electionē ip̄iꝰ et ſic fortitudo nō eſt circa repetina eligit enī fortis p̄meditari ꝑicl̓a q̄ pn̄t īminere ut eisreſiſtere poſſit aūt facilius ea ferre. qꝛ utg̓gꝰ dic̄ ī quādā omē. iacl̓a q̄ p̄uident̓minus feriūt ⁊ nos mala mūdi faciliꝰ ferimꝰſi ꝯtra ea clipio preſcīe p̄munimur. aliudv̓o ē ꝯſiderandū ī oꝑacōe fortitudīs. qͣtūad manifeſtacōem v̓tuoſi hītꝰ. ⁊ ſic fortitudo maxīe ē circa repetina. qꝛ ẜm ph̓m ⁊iij. eth̓. ī repetinis ꝑicl̓is maxīe manifeſtat̉ fortitudīs hitꝰ. habitꝰ enī agit ī modū nat̉e. vn̄ ꝙ aliquis abſqꝫ p̄meditaconefaciat ea que ſūt v̓tutis cū neceſſitas īminet ꝓpter repētia ꝑicl̓a hoc maxīe māifeſtat ꝙ ſit fortitudo hītualiter in aīa ꝯfirmata. pōt aūt aliqͥs etiā qui hītu fortitudis caret ex diut̓na p̄meditacōe aīm ſuūꝯtra ꝑicl̓a p̄parare q̄ p̄paracōe etiā fortiſvtit̉ cū tꝑꝰ ade. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ rn̄º ad obiectad. x. ſic ꝓcedit̓. videtur ꝙ fortis n̄utatur ira in ſuo actū nullꝰ emī debet aſſumere quaſi inſtrumētū ſueactōis. illd̓ qūo non pōt vti ꝓ ſuo arbitrioſꝫ hō nō pōt vti ira ꝓ ſuo arbitrio. ut ſcilicꝫpoſſit ea aſſumere cū velit. et d̓ponere cūvelit. vt enī ph̓s dic ī li. de memoria. qn̄paſſio corꝑalis mota ē nō ſtatī quieſcit uthō vult gͦ fortis nō debet aſſumere iramad ſua oꝑacōem. Pͣ. ille qui ꝑ ſeip̄m ſufficit ad aliquid ꝑagendū nō debꝫ in auxiliū ſui aſſumere id qd̓ eſt infirmiꝰ et iꝑfectiꝰ. ſed rō ꝑ ſeip̄am ſufficit ad opus forti tudis exequēdum ī quo iracūdia deficitvn̄ ſeneca dic̄. in li. de. ira. nō ad ꝓuidendū tm̄. ſꝫ ad res gerendas ſatis ē ꝑ ſeip̄aꝫro et quid ſtultiꝰ eſt ꝙͣ hac abiracūdiapetere p̄ſidia. rē ſtabilem ab īcerta. fidelēab inuidia. ſana ab egra. gͦ fortitudo nōdebet ira aſſumere Pꝯ. ſicut aliqui ꝓpterira oꝑa fortitudīs vehemciꝰ exequūt̉. itaetiā ꝓpter triſticiam. uel ꝯcupīam. vn̄ ph̓sdic̄ in iij. eth̓. ꝙ fere ꝓpter triſticiā ſiue dolore incitat̉ ad ꝑicula et adulteri ꝓpter cōcupīam multa audacia oꝑant̉. ſed fortitudo nō aſſumit ad actū ſuū neqꝫ triſticiamneqꝫ cōcupīam. gͦ pari rōe nō debet aſſumere iram. Sꝫ cōtra ē ꝙ ph̓s dic̄ ī m. eth̓quod furor cooꝑat̉ fortibus. Rn̄º dd̓.ꝙ de ira et ceteris anime paſſionibꝰ ſicutſupra dictum ē. aliter ſunt locuti peripathetici aliter ſtoyci. Stoyci enim iram etomnes alias paſſiones anime ab animoſapientis ſiue virtuoſi excludebant. peripatetici vero quorum princeps fuit ariſtoteles iram ⁊ alias anime paſſiones attribuebāt virtuoſis. ſed moderatas racios