d. iiij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ad liberalē nō maxime ꝑtineat dare. liberalitas enī a prudētiā diſtinguit̉. ſicutet quelibet alia virtus moralis. ſed maximevidet̉ ad prudētiā ꝑtinere diuicias ꝯſeruare. vnde et ph̓s dicit in iiij. eth̓. ꝙ illi qui n̄acquiſierūt peccuniā ſed ſuſceperūt acquiſitam abalijs liberaliter ea expendunt quiſunt inexꝑte indigētie. gͦ videt̉ ꝙ dare n̄maxime ꝑtieat ad liberalitatē. B. de hͦꝙ aliquis maxime intendit nullus triſtat̉neqꝫ ab eo ceſſat. ſed liberalis qn̄qꝫ triſtat̉de hijs que dedit. neqꝫ etiā dat oībꝰ. ut d̓rin iiij. eth̓. gͦ ad liberalem non maxime ꝑtinet dare. Pͣ. ad illud implendū qd̓ quismaxime intendit hō vtit̉ hijs quibus pōt.ſed liberalis nō ē petitiuꝰ. ut ph̓s dic̄ ī iiij.eth̓. cū ꝑ hoc poſſet ſibi p̄parare facultatealijs donādi. gͦ videt̉ ꝙ maxime nō intendat ad dandū. Pͣ. magis homo obligat̉ad hoc ꝙ ꝓuideat ſibi magis ꝙͣ alijs ſed īexpendēdo aliquid ꝓuidet ſibi. dando autem ꝓuidet alijs. gͦ ad liberalē magis ꝑtinet expendere quā dare. Sꝫ cōtra eſt qd̓ph̓s in iiij. eth̓. dic̄. ꝙ liberalis ē ſuꝑhabudare ī dacōe. Rn̄º dd̓. ꝙ ꝓpͥum eſt liberalis vti peccunia. vſus aūt peccunie eſt īemiſſione ip̄iꝰ. nā acquiſico peccunie magisaſſil̓at̉ generacōi ꝙͣ vſui. cuſtodia v̓o peccunie inqͣtum ordinat̉ ad facultatē vtendiaſſil̓at̉ habitui. emiſſio aūt alicuiꝰ rei ꝙͣtofit ad aliquid diſtantiꝰ tanto a maiori v̓tute ꝓcedit. ſic̄ patꝫ in hijs q̄ ꝓiciunt̉. et id̓oex maiori v̓tute ꝓcedit. qn̄ aliquis emittitpeccunia dādo ea alijs ꝙͣ expendēdo eamcirca ſcip̄m. ꝓpͥum eſt aūt v̓tutis ut p̄ciſe tēdat in id qd̓ ꝑfectius ē nam virtꝰ eſt ꝑfectio quēdā ut d̓r ī vij ph̓icoꝝ. et iō liberaliſmaxime laudat̉ ex dacōe. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙad prudentia ꝑtinet cuſtodire peccuniamne ſurripiat̉ aūt īutiliter expendat̉. ſꝫ vtiliter ea expedere nō ē minoris prudētie quavtiliter ea ꝯſeruare. ſꝫ maioris. qꝛ p̄lura ſuntattēdēda circa u̓ſum peccunie q̄ aſſilat̉ mōtui ꝙͣ circa ꝯſeruacōeꝫ q̄ aſſil̓at̉ quieti. ꝙ autem illi qui ſuſceperūt peccunias ab alijsacquiſitas liberaliꝰ expendūt ꝙͣ exn̄tes inopīe exꝑti. ſi ꝓpter ſolā hanc īexꝑigentiamliberaliter expenderēt nō haberet v̓tutē liberalitatis. ſed qn̄ꝫ huiꝰ iexꝑigētia ſe habet ſolū ſic̄ tollens īpedimētū liberalitatisita etiā ꝙ p̄mptius liberaliter agant. timorenī inopīe ex eiꝰ exꝑigentia ꝓcedēs. impedit qn̄ꝫ eos qui acquiſierūt peccuniā ne cōſumat agendo liberaliter. et ſil̓r amor quoea amat tanꝙͣ ꝓpͥum effectū. iit ph̓s dic iniiij. eth̓. Ad ij. dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſt ad liberalitatē ꝑtinet ꝯueniēter vti peccunia etꝑ en̄s ꝯuen. eter dare qd̓ ē quidā peccunievſus. q̄libet aūt v̓tus triſtat̉ de ꝯtrario ſuiactus et vitat eiꝰ impedimēta. ei aūt qd̓ eſtꝯuenienter dare duo opponūtur ſcꝫ nō dare qd̓ cōueniēter ē dādum. et dare aliquidīcōueniēter. vn̄ de vtroqꝫ triſtat̉ liberalis.ſꝫ de prīo magīs qꝛ plꝰ opponit̉ ꝓp̓o actui.et ideo nō dat oībꝰ. impediret̉ enī actꝰ eiꝰſi quibuſlibet daret nō enī habet̉ vn̄ alijsdaret quibus dare ꝯuenit. Ad iij. dd̓. ꝙdare et acciꝑe habēt ſe ſicut agere et pati.nō eſt aūt idē prīcipiū agendi et paciendivnde qꝛ liberalitas ē prīcipiū dacōis nō ꝑtinet ad liberalē ut ſit ꝓmptꝰ ad recipiendū et multo minꝰ ad petēdū. v̓ſus. ſi quisin hoc mūdo vult multis gratis haberi. datcapiat querat plura pauca nihil. ordinataūt ad dandū aliqua ſcd̓m ꝯuenientiā liberalitatiſ ſcꝫ fructꝰ ꝓpͥaꝝ poſſeſſionūi quos ſolicite ꝓcurat ut eis liberaliter vtat̉. Adiiij. dd̓. ꝙͣ ad expendendū ī ſeip̄m nat̉a inclinat. vnde ad hoc ꝙ peccunia quis ꝓfundat in alios ꝑtinet ꝓpͥe ad uirtutē. Ad v. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ liberalitasnō ſit ꝑs iuſtitie. iuſtitia enī reſpicitdebitū. ſꝫ ꝙͣto aliquid eſt maius detanto minꝰ liberaliter dat̉. gͦ liberalitas n̄eſt pars iuſtitie. ſed ei repugnat. o. iu.ſtitia eſt circa oꝑacōes ut ſupra habitū eſt.ſꝫ liberalitas p̄cipue eſt circa amorē et cōcupiſcētiā peccuniaꝝ que ſunt paſſiones. gmagis videt̉ liberalitas ad tꝑantiā ꝑtinere ꝙͣ ad iuſtitiam. Pͣ. ad liberalitate ꝑtinet p̄cipue ꝯuenienter dare ut dictū eſt. ſꝫcōueniēter dare ꝑtinēt ad beneficentiā etmiſericordiā q̄ ꝑtinent ad caritatē vt ſupradictū eſt. sº liberalitas magis eſt ꝑs caritatis ꝙͣ iuſtitie. Sed ꝯtra eſt ꝙ ambroꝰdic̄ iiij. de offi. iuſtitia ad ſocietatē generis hūani refert̉. ſocietatis enī rō diuidit̉ īduas ꝑtes. ſcꝫ in iuſtitiā et beneficentiā ꝙͣeandē liberalitatē aut benignitatē vocantergo liberalitas ad iuſtitiā ꝑtinet. Rn̄ºdd̓. ꝙ liberalitas nō ē ſpēs iuſtitie qꝛ iuſtitia exhibet alteri qd̓ ē eiꝰ. ſed lberalitas exhibet id qd̓ eſt ſuū. habet tn̄ quandā cōueniētiā cū iuſtitia in duobꝰ. primo quidē. qꝛprīcipaliter ē ad alteꝝ. ſicut et iuſtitia. Secūdo quia eſt circa res exteriores ſic̄ et iuſtitia. licet ſcd̓m aliā rōem ut dictū ē. et ideoliberalitas a quibuſdā ponit̉ pars iuſtitie.ſic̄ v̓tus ei amiexa ut principali. Ad. j. gdd̓ ꝙ liberalitas et ſi nō attēdat debitū legale qd̓ attēdit iuſtitia. attēdit tn̄ debitūqd̓dam morale qd̓ attendit̉ ex quādā ip̄iꝰdecentia. n̄ ex hoc ꝙ ſit alteri obligatꝰ. vn̄minimū habet de rōne debiti. Ad ij. dd̓ꝙ tēꝑantia ē circa ꝯcupiſcentias corꝑaliūdelectacōnū. ꝯcupīa aūt peccunie et delectatio nō eſt corꝑalis. ſꝫ magis animalis.