. 4. Xi.quī ſu ꝑhabūdat īcōtriſtādo grauiꝰ peccatꝙͣ placidus vl̓ adulator qui ſuꝑhabudat inolectando. Alio mo poſſunt cōſiderari ẜmexteriorā motiua. et ſcd̓m hoc qn̄ꝫ adulacioeſt grauior. puta qn̄ ītendit ꝑ d̓cepcōem īd̓bitū honore uel lucrū acquirere. qn̄ꝫ uerolitigiū ē grauius. puta qn̄ homo ītendit velveritatē īpugnare. uel dicentē ī ꝯtemptuꝫadducere. Ad. j. gº dd̓. ꝙ ſicut adulatorpōt nocere occulte d̓cipiēdo. ita litigioſuspōt interdū nocere manifeſte īplicādo. grauius aūt eſt ceteris paribus manifeſte alirui nocere. ſic ꝙ ꝑ uiolentiā qͣꝫ occulte. vn̄rapinā eſt grauius peccatū ꝙͣ furtū ut ſuꝑdictū eſt. Ad ij. dd̓. ꝙ ſemꝑ ī actibꝰ humanis illud ē gͣuius qd̓ eſt turpius. decorenī hoīs eſt ex rōne et ideo turpiora ſuntpeccata carnalia quibus caro dn̄at̉ rōni ꝙuis peccata ſpūalia ſunt grauiora qꝛ ꝓcedn̄t ex maiori cōtemptū ſil̓r peccata que fiunt ex dolo ſunt turpiora inqͣtū videt̉ ex qͣdam infirmitate ꝓcedere. et ex quadā falſitate rōis cū tn̄ peccata māifeſta. qn̄ꝫ ſūtex maiori cōtemptu et ideo adulaco quaſicū dolo exiſtens videt̉ eſſe turpior. ſed litigiū quaſi ex maiori ꝯtemptu ꝓcedēs videt̉eſſe grauius. Ad. iij. dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſtverecundia reſpicit turpitudinē peccati. vn̄nō ſemꝑ magis verecūdat̉ homo de gͣuioripeccato ſꝫ de magis turpi peccato. et indeeſt ꝙ magis verecūdat̉ homo de adulacōequā litigio quis litigiū ſit grauius.Einde ꝯſiderādū eſt de liberalitate. et de vicijs oppoſitis ſcꝫauaricia et ꝓdigalitate. Circa liberalitatē q̄runt̉ vj. Primo utꝝ liberalitas ſit v̓tus.do que ſit materia eiꝰ. Tertio de actuonis. Quarto vtꝝ magis ad eū dare ꝙͣac iꝑe ꝑtineat. Quīto utꝝ liberalitas ſitꝑs iuſtitie. Sexto d̓ ꝯꝑacōe eiꝰ ad aliasv̓tutes.d. i. ſic ꝓcedit̓. videt̉ ꝙ liberalitasnō ſit virtus nulla enī virtus ꝯtrariatur nat̉ali inclinacōi. inclinacō aūtnat̉alis ē ad hoc ut aliquis plꝰ ſibi ꝙͣ alijsꝓindeat cuiꝰ ꝯtrariū ꝑtinet ad liberalē qꝛut ph̓s dic̄. ī. iiij. eth̓. liberalis eſt nō reſpicere ad ſeip̄m ita ꝙ ſibi minora derelīquūt8º liberalitas n̄ eſt v̓tꝰ. item ꝑ diuitias hōſuā vitam ſuſtētat et ad felicitatē diuicieorganice deſeruiūt. ut d̓r ī j. eth̓. cum ergooīs v̓tꝰ ordiret̉ ad felicitatē videt̉ ꝙ liberatis nō ē virtuoſus. de quo ph̓s dic̄ in iiij.eth̓. ꝙ nō eſt acceptiuꝰ peccunie nec cuſtoditiuꝰ ſed emiſſiuꝰ. Pͣͣ. virtutes habentꝯnexionem ad īuicē. ſꝫ liberalitas nō videtur anexā alijs v̓tutibus. multi enī ſunt virtuoſi qui nō poſſunt eſſe liberales. qui nonhabent cy dent. m.ltiqꝫ liberaliter dant vl̓expendūt qui tamē alias ſunt vicoſi. gͦ liberalitas nō eſt v̓tus. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ambroꝰ dic̄ ī. j. de. offi. ꝙ ī euāgelio ml̓tas doctrinas accipimꝰ iuſte liberalitatis ſꝫ ī euāgelio nō docent̓ niſi ea q̄ ad uirtute ꝑtinet.ergo liberalitas eſt vtus. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄augꝰ. dic̄ in li. de li. ar. bene uti hijs qͥbusmale vti poſſumꝰ ꝑtinet ad uirtute. poſſumus aūt bene et male vti nō ſolū hijs que ītra nos ſunt. puta potencijs et paſſionibꝰaīe. ſed etiā hijs que extra nos ſunt ſcꝫ rebꝰhuius mūdi ꝯceſſis nobis ad ſuſtentacōemvite. et ideo cū bene vti hijs rebus ꝑtineat/ad liberalitatē. ꝯſequēs eſt ꝙ liberalitasvirtus ſit. Ad. j. ergo dd̓. ꝙ ſic̄ ambro. etbaſiliꝰ dicūt. ſuꝑhabudancia diuic aꝝ datur aliquibus a deo. ut meritū bone diſpoſicōis acquirāt. pauca aūt vni ſufficiūt. et iōliberalis pl̓a laudabiliter ī alios expenditquā in ſeip̄m. debet aūt hō ſꝑ mīgis ſibi ꝓudere in ſoūalibus bonis ī quibꝰ vnuſquiſqꝫ ſibi p̄cipue ſubuenire pōt et tn̄ etiā ī tꝑalibus rebꝰ nō ꝑtinet ad liberalē. ut ſic alijsintendat ꝙ oīo ſe et ſuos deſpiciat. vn̄ anibroꝰ. dic̄. i. de offi. ē illa ꝓbadā liberalitasꝓximos ſeminis tui non deſpicias ſi egerecognoſcas. Ad n. dd̓. ꝙ ad liberalē nonꝑtinet ſic diuicias emittere ut nō ſibi remaneat. vn̄ ſuſtentet̉ et vnde v̓tutis oꝑa exeqͣtur quibꝰ ad felicitate ꝑ ienit̓. vn̄ ph̓s. dic.in iiij. eth̓. ꝙ liberalis curat ꝓpria volēs perhoc quibuſlibet ſufficere. et amb. dic̄. i. li.j. de offi. et iō dn̄s n̄ vult ſil̓ effundi opesſꝫ diſpenſari niſi forte ut helizeus boues ſuos occidit et pauit pauꝑes ex eo ꝙ habuitut nulla cura teneret̉ domēſtica qd̓ ꝑtinetad ſtatū ꝑfectionis ſpūalis vite. de quo infra dicet̉. Et tn̄ ſciendū ꝙ hoc ip̄m ꝙ ē ſualiberaliter largiri inqͣtū eſt actꝰ virtutiſ adbeaditudinē ordinat̉. Ad iij. dd̓. ꝙ ſicutph̓s dic̄ ī iiij. eth̓. iſti qui cōſumūt multasres intꝑincijs: n̄ ſunt liberales. ſed prodigi. et ſimiliter quicūqꝫ effundit quē habetꝓpter queq alia peccata. vn̄ et ambroſiusdic̄ ī. j. de offi. ſi adiuues eū qui poſſeſſiōesalioꝝ eriꝑe conat̓ non ꝓbat̉ largitas nec illa ꝑfecta eſt liberalitas. ſed iactātie cauſamagis ꝙͣ miſericord ē largiaris. et illi quicaret auijs v̓tutibus licet in aliqͣ mala oꝑmulta expendat nō ſunt liberales nihl̓ etiāꝓhibet aliquos multa in bonos vſus expedere et habitū liberalitatis nō habere. ſicutet aliaꝝ virt tū oꝑa facuit hoīs anteꝙͣ habitū virtutis habeat licet nō eodē mō quovirtuoſi ut ſupra dictū ē. ſimiliter etiā nihilꝓhibet aliquos v̓tuoſos licet ſint pauꝑeseſſe liberales. vnd̓ ph̓s. dic̄ in iiij. eth̓. ſcd̓mſubſtātiā idē facultate diuiciaꝝ liberalitas