U A Xiijſine veritate. ita nec ſine dilectacōe. quiaſic̄ ph̓s dic̄ in viij. eth̓. nullus pōt ꝑ die morari cutriſti nec cū non delectabili. et id̓ohō tonet̉ ex quodā d̓bito honeſtatis nat̉aliut hō alijs delectabiliter ꝯuiuat niſi ꝓpteraliꝙͣ cauſam neceſſe ſit aliqn̄ alios vtiliterꝯtriſtare. Ad. ij. gͦ dd̓. ꝙ ad tꝑantiā ꝑtinet refrenare delectacōes ſenſibiles. ſꝫ hecv̓tus ꝯſiſtit circa delectacōes ī ꝯuictu queex rōe ꝓueniūt. inqͣtū vnus ad alteꝝ decēter ſe habet et has delectacōes nō oportetrefrenare tāꝙͣ noxias. Ad iij. dd̓. ꝙ v̓būillud ph̓i nō ē ītelligendū ꝙ aliquis eodēmō debeat colloqui et ꝯuiuere notis et ignotis. qꝛ ut ip̄e ibidē ſubdit nō ſimiliter ꝯuenit ꝯſuetos et extraneos curare. aut ꝯtriſtare ſed in hoc attendit̉ ſimilitudo ꝙ ad oēsoportet facere qd̓ decet.Finde q̄rendū eſt d̓ vicijs oppoſitis p̄dicte v̓tuti. Et prīo deadulacōe. Scd̓o de litigio.Circa adulacōeꝫ querūt̉ dio.Primo utꝝ adulacō ſit pcc̄m.Secūdo vrꝝ ſit ꝑccm̄ mortale.d. j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ adulacō nōſit pcc̄m̄. adulacō enī cōſiſtit in quodā ſermone laudis alteri exhibito ītencōe placendi. ſed laudare aliquē nō eſtmalū. ſym illd̓ ꝓuer. vlti. ſurrexerūt filij eiꝰet beatiſſimā p̄dicauerūt mater eiꝰ et laudauit eā ſimiliter et velle placere alijs nō eſtmalū. ẜꝫm illd̓ j. ad cor. xj. ꝑ oīa oībꝰ placesgͦ adulacō eſt peccatū. Po. bono malū ēꝯtrariū. et ſiml̓r vitupiū laudi. ſꝫ vituꝑaremalū n̄ ē pcc̄m sͦ neqꝫ laudare bonū qd̓ videt̉ ad adu̓ſacōꝫ ꝑtinere. gͦ adulacō n̄ eſtpcc̄m. Ps adulacōi detractio ꝯtrariat̉. vn̄ggꝰ. dic̄ ꝙ remediū ꝯtra adulacōem ē detractio. Sciendū ē inquit. ꝙ nec ī moderatis laudibꝰ eleuemur. pleꝝqꝫ noſtri pectoris moderamīē d̓traccōibꝰ lacerari ꝑmit tātur ut quos vox laudatis eleuat lingua detrahentis humiliat. ſꝫ detractio ē malū utſupra hītū ē. ergo adulacō eſt bonū. Sꝫꝯtra ē ꝙ ſuꝑ illd̓ ezech. xiij. ve qui ꝯſumūt.pullulos ſub omni cubito manꝰ dic̄ glo. ideſt ſua vera adulacōe. gͦ adulacō ē pccm̄.Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū ē. amicitia p̄dicta uel affabilitas. et ſi prīcipaliter delectare ītendat eos quibꝰ ꝯuiuit. tn̄ ubi neceſſe ē ꝓpter aliqd̓ bonū ei exequēdū ul̓ malum vitādū nō veret̉ cōtriſtare. ſi ergo aliquis ī om̄ībꝰ velit ad delectacōem alteri loqui excedit mod̓ ī delectādo. et ideo peccat ꝑ exceſſum et ſiquide hoc faciat ſola intencōe delectādi vocat̉ placidꝰ ẜm ph̓m.ſi aūt hoc faciat ītencōe alicꝰ lucri ꝯſequēdi vocat̉ plāditor ſiue adu̓lator. ꝯnīter tame nomē adulacōis ſolet attribui oībꝰ quiſupra debitū modū v̓tutis volūt alios v̓bisvel factis delectare ī ꝯn̄i ꝯuerſacōe. Adj. gº dd̓. ꝙ laudare aliquē ꝯtingit et bene ⁊male ꝓut ſcꝫ debite circūſtantie vel ſeruant̓vel p̄mittant̓. ſi enī aliquis alique velit delectare laudādo ut ex hoc eū cōſolet̉ ne intribulacōibus deficiat. vl̓ etiā ut ī bono ꝓficere ſtudeat alijs debitis circūſtacijs ꝯbſeruatis ꝑtinebit hoc ad p̄dicta v̓tute amicitie. ꝑtinet aūt ad adulacōem ſi quis velitalique laudare ī quibus nō ē laudandꝰ qꝛforte mala ſunt. ſcd̓ꝫ illud laudat̉ peccatorī deſiderijs aīe ſue. vel quia n̄ ſunt certa ſi.illd̓ eccl̓. xxviij. ante ſermonē n̄ laudes viꝝet iteꝝ eccl̓. xj. nō laudes viꝝ in ſpecie ſua.vel etiā ſi timeri poſſit ne hūana laude adianē gl̓am ꝓuocet̉. vn̄ d̓r eccl̓. xj. ante mortē ne laudēs hoīeꝫ. ſil̓r etiam velle placerehoībus ꝓpter caritatem nutriēdā et ut ī eiſhō ſpūaliter ꝓficere poſſit laudabile eſt ꝙaūt aliquis uelit placere hoībꝰ ꝓpter ianegloriā. vel ꝓpter lucrii. ul̓ etiā ī malo. hͦ eſſet pcc̄m. ẜm illd̓ pſalmi. deꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt. ut apl̓s dic̄ ad gall̓.ij. ſi adhuc hoībꝰ placerē xp̄i ſeruꝰ nō eſſeꝫAd ij. dd̓. ꝙ etia vituꝑare malū ſi nō adhibeāt̓ debite circūſtant ē ē vicōſum et ſicilaudare bonū. Ad iij. dd̓. ꝙ nihil ꝓhibꝫduo viciā eſſe cōtraria et id̓o ſicut detractioeſt malū ita et adulaco que ei cōtrariat̉ quātū ad ea que dicunt̉ mō aūt directe ꝙͣtumad finē. quia adu̓lator querit delectacōemeiꝰ cui adulat̉. detractor aūt nō querit eiuscōtriſtacōem. cū aliqn̄ occulte detrahat. ſꝫmagis querit eiꝰ īfamīam.d̓ ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ adulacō ſitpccm̄ mortale. quia ſcd̓m aug. ī encherideon. malū d̓r qui a nocet. ſedadulacio migis nocet ſcd̓ꝫ illd̓ pſalmi. quōlaudat̉ peccator ī deſiderijs aīe ſue et iniquꝰ benedicet̉ exacerbauit dn̄ peccator.et ideo ihe. dic̄ ꝙ nihil ē ꝙ tam facile corrumpat mētes hoīm. ꝙ adulacō et ſuꝑ illd̓pſalmi. cōuertāt̓ ſtatī erubeſcētes. dic̄ glo.plus nocet lingua adulatoris qͣ gladiꝰ ꝑſecutoris. ergo adulacō eſt gͣuiſſimū pcc̄m̄.Pd. quibuſcūqꝫ v̓bis alij nocet n̄minꝰ nocet ſibi ꝙͣ alijs. vn̄ dicit̉ ī psͣ. gladius eoꝝintret ī corda ip̄oꝝ. ſed ille qui alteri adu̓lat̉ inducit eū ad peccādū mortaliter. vnd̓ſuꝑ illd̓ pſalmi. oleū peccatoris nō impinguet caput meū. dic̄ glo. falſa laus adulatoris mēteſ a rigore veritatis emollit ad nōxia. ergo multomagis adulator ī ſe mortaliter peccat. Pꝯͣ. in decretis ſcribit̉. di. xliijclericus qui adulacōibꝰ et ꝓdicōibꝰ vacare dep̄hendit̉ d̓gradet̉ ab officio. ſed taliſpena nō infligit̉ niſi ꝓ peccato mortali. 8º.adulacō eſt peccatum mortale. Sꝫ ꝯtra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten