Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

C 2C XIEinde cōſid̓randū ē de yromaCirca querūt̉ duo. Primovtꝝ yronia ſit peccatū. Scd̓o cōperacōe eius ad iactanciā.d. j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙyronia ꝙͣaliqͥs ſe fingit mīora ſit pcc̄m nl̓ enī pcc̄m ꝓcedit ex dīnā ꝯfortacion̄s ex cedit. aliqͥs ſe mīora dicat ſꝫ.illd̓ ꝓue. xx. viſio. ꝙͣ locutꝰ ē vir quo eſtd̓ꝰ et d̓o ſecū morate ꝯfortatꝰ ait ſtultiſſimꝰ ſum viroꝝ. et amos vij. d̓r. reſpōdet amos ſum ꝓph̓a. yr̄onia quā aliquiſmīorā de ſe dic̄ eſt pcē̄m.. g̓gꝰ. diēī epl̓a ad aug. angeloꝝ ep̄m bonaꝝ mēciuꝫeſt ſuas ibi culpas dinoſcere vbi culpaē. ſed pccm̄ repugnat bonitati mētisyronia eſt pcc̄m̄. P. fugere ſuꝑbiam eſt pcc̄m. ſꝫ aliqui minora de ſeip̄is dicut fugientes tumidū ut ph̓s dic̄. iiij. eth̓.ergo yronia eſt peccatū. Sꝫ ꝯtra ēaugꝰ. dic̄ ī li. uerbis apl̓i. humiliatiscauſa mentiris ſi eras peccator an̄qͣcieris mēciendo efficieris. Rn̄º dd̓ adhoc aliqui minora de ſe dicāt pōt ꝯtīgere dupliciter. eno ſalua veritate ſcꝫmaiora que ſunt ī ſeip̄is recitēt. quedā v̓ominorā detegūt et de ſe ꝓferūt que tamē īſe eſſe recognoſcūt. et ſic minora de ſe dicere ꝑtinet ad ironia. nec ē pcc̄m ſcd̓m genus ſuum niſi alicꝰ cicrūſtātie corrupcio. Alio aliquis dic̄ minora a veritated̓clinas. puta aſſerit de ſe aliquid vileqd̓ in ſe recognoſcit aut negat ſe aliquid magnū qd̓ tn̄ ꝑcipit ī ſeip̄o eſſe et ſicꝑtinet ad yroniā et ē ſemꝑ p̄ccm̄. Ad. j.ergo dd̓. duplex ē ſapiētia et duplex eſtſtulticia. eſt enī quēdā ſapīa ẜm deū humana uel mūdanā ſtulticiā habet adiūctāſcd̓m illd̓. j. ad cor. iij. Si quis inter uos ſapiēs videt̉ ī hoc ſecl̓o ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiens. Alia v̓o eſt ſapiētia mūdana que utibidē ſubdit̓ ſtulticia eſt apud d̓ū. illea deo ꝯfortat̉. ꝯfitet̉ ſe eſſe ſtultiſſimū ſimreputacōem hūanā. qꝛ etiā mundaria ꝯtemnit que hoīm ſapīa querit. vn̄ et ibidē ſubdit̉ et ſapīa hoīm ē mecū et poſtea ſubdit et ncui ſanctoꝝ ſcīaꝝ. vel pōt dici ſapientia hoīm eſſe que humana rōne acquirit̉.Sapīa vero ſanctoꝝ que ē diuina īſpiracōehabet̉ amos aūt negauit ſe eſſe ꝓph̓am origine quia ſcꝫ erat de genere ꝓph̓aꝝ. vn̄et ibidē ſubdit nec filiꝰ ꝓph̓e. Ad ij. dd̓. ad bonitatē mētis ꝑtinēt ut homo ad iuſtitie ꝑfectione tendat. et id̓o ī cl̓pā reputat ſolū ſi deficiat a ꝯn̄i iuſtitia vere cl̓pa eſt ſꝫ etiā ſi deficiat a iuſtitie ꝑfectioneqd̓ qͥn̄qꝫ culpa ē. aūt culpā dicit qd̓ꝓculpa re cognoſcit qd̓ ad yronie mendacuno ꝑtineret. Ad iij. dd̓. debet vnū pccm̄ facere ut aliud vitet. et ideo debet mētiri qualitercūqꝫ ut vitet ſuꝑbiam. vn̄ augꝰ. dic̄ ſuꝑ ioh̓eꝫ. ita caueaturarrogātia ut veritas relīquat̉. et gͦgꝰ dic̄īcaute ſunt humiles qui ſe mēciēdo illaqatd. ij. ſic ꝓcedit̉. uidet̉ yroniaſit minꝰ pccm̄ iactatia. vtꝝqꝫ em̄ē peccatū ī qͣtū declinata ueritateque equalitas eſt q̄dā. ſed ab equalitatemagis declinat qui excedit ꝙͣ qui diminuitergo yronia ē minꝰ pcc̄m̄ ꝙͣ iactatia.Poͣ. ẜm ph̓myronia qn̄qꝫ iactātia ē. iactātiaaūt ē yronia. ergo yronia ē gͣuius peccatū ꝙͣ iactātia. Pꝯͣ. ꝓuer. xvj. d̓r qn̄ ſubmiſit uocē ſua ne credideris ei qm̄ ſeptē nequitie ſunt ī corde illiꝰ. ſed ſubmittere vocem ꝑtinet ad yroniā ī ea ē ml̓tiplex nequicia. Sꝫ ꝯtra ē ph̓s dic̄ in iiij. eth̓. qd̓yrones et minꝰ dicētes gͣciores ſꝫm moresvident̓. Rn̄º dd̓. ſic̄ dictū eſt. vnū medaciū ē gͣuius altero. qn̄ꝫ quidē ex materiade qua ē ſic̄ mendaciū qd̓ fit ī doctrina religiōis ē gͣuiſſimū. qn̄ꝫ aūt ex motio ad peccadum ſicut mēdaciū ꝑnicōſum eſt gͣuiꝰofficōſum vel iocōſum. yronia aūt et iactatia circa idē menciūtur uel v̓bis. uel quibuſcūqꝫ exterioribꝰ ſignis ſcꝫ circa ꝯdicōꝫ ꝑſone. vn̄ ꝙͣtum ad hoc equalia ſunt. ſꝫ ut plurimū iactātia ex turpiori motio ꝓcedi ſcilicet ex appetitu luc̓ vl̓ honoris. yronia ueroex fugit licet īordinate eleccōꝫ alijsgͣuis eſſe. et ſꝫm hoc ph̓s dic̄ iactatīa eſtgͣuius pcc̄m ꝙͣ yronia. cōtingit qn̄ꝫ aliqͥsminora de ſe fingit ex aliquo alio motio puta ad doloſe decipiendū. et tūc ironia ēuior. Ad. j4º dd̓. racō illa ꝓcedit de yronia et iactatia. ẜm mendacij grauitasꝯſiderat̉ ex ſeip̄o. uel ex materia eiꝰ. ſic enīdictū ē equalitatē habēt. Ad. ij. dd̓. duplex ē excellētia. vna quidē in tꝑalibꝰrebus. alia uero ī ſpiritualibꝰ. cōtingit aūtqn̄qꝫ aliquis v̓ba exteriora uel ſigna pꝫtendūt quidē d̓fectū in exterioribꝰ rebusputa aliꝙͣ veſtē abiectā aūt aliqͥd huiuſmōi. et hoc ip̄m ītendit oſtendere aliquā excellētiā ſpūalē. ſic̄ dn̄s de quibuſdādic̄ math̓. vj. exterminant facies ſuas utappareāt hoībus ieiunātes. vn̄ iſti ſiml̓ incurrūt viciū yronie et iactātie. tn̄ ẜm diuerſa et ꝓpter hoc gͣuiꝰ peccāt. vn̄ et ph̓s dic.in iiij. et. q et ſuꝑhabundātia et valde defectꝰ iactātiū eſt ꝓpter qd̓ et de aug. legit. neqꝫ veſtes nimis p̄cōſas nimis ab iectas habere volebat. qꝛ ī vtroqꝫ hoīes ſuaꝫgl̓am querūt. Ad iij. dd̓. q d̓r eccl̓. xix. ēqui ſe nequiter humiliat et īteriora eiꝰ plena ſunt dolo. et ẜim hoc ſalomonē loquītur eo qui ex doloſa humilitate nequiter vocem ſuam ſubmittit.