C 2C XIEinde cōſid̓randū ē de yromaCirca qͣ querūt̉ duo. Primovtꝝ yronia ſit peccatū. Scd̓od̓ cōperacōe eius ad iactanciā.d. j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙyronia ꝑ ꝙͣaliqͥs d̓ ſe fingit mīora n̄ ſit pcc̄m nl̓lū enī pcc̄m ꝓcedit ex dīnā ꝯfortacion̄s ex qͣ ꝓ cedit. ꝙ aliqͥs ſe mīora dicat ſꝫ.illd̓ ꝓue. xx. viſio. ꝙͣ locutꝰ ē vir cū quo eſtd̓ꝰ et qͥ d̓o ſecū morate ꝯfortatꝰ ait ſtultiſſimꝰ ſum viroꝝ. et amos vij. d̓r. reſpōdet amos nō ſum ꝓph̓a. gͦ yr̄onia ꝑ quā aliquiſmīorā de ſe dic̄ nō eſt pcē̄m. Pͣ. g̓gꝰ. diēī epl̓a ad aug. angeloꝝ ep̄m bonaꝝ mēciuꝫeſt ſuas ibi culpas dinoſcere vbi culpa nōē. ſed oē pccm̄ repugnat bonitati mētis gͦyronia nō eſt pcc̄m̄. P. fugere ſuꝑbiamnō eſt pcc̄m. ſꝫ aliqui minora de ſeip̄is dicut fugientes tumidū ut ph̓s dic̄. iiij. eth̓.ergo yronia nō eſt peccatū. Sꝫ ꝯtra ē ꝙaugꝰ. dic̄ ī li. d̓ uerbis apl̓i. cū humiliatiscauſa mentiris ſi nō eras peccator an̄qͣ mēcieris mēciendo efficieris. Rn̄º dd̓ ꝙ adhoc ꝙ aliqui minora de ſe dicāt pōt ꝯtīgere dupliciter. eno mō ſalua veritate dū ſcꝫmaiora que ſunt ī ſeip̄is recitēt. quedā v̓ominorā detegūt et de ſe ꝓferūt que tamē īſe eſſe recognoſcūt. et ſic minora de ſe dicere nō ꝑtinet ad ironia. nec ē pcc̄m ſcd̓m genus ſuum niſi ꝑ alicꝰ cicrūſtātie corrupcionē. Alio mō aliquis dic̄ minora a veritated̓clinas. puta cū aſſerit de ſe aliquid vileqd̓ in ſe nō recognoſcit aut cū negat d̓ ſe aliquid magnū qd̓ tn̄ ꝑcipit ī ſeip̄o eſſe et ſicꝑtinet ad yroniā et ē ſemꝑ p̄ccm̄. Ad. j.ergo dd̓. ꝙ duplex ē ſapiētia et duplex eſtſtulticia. eſt enī quēdā ſapīa ẜm deū q̄ humana uel mūdanā ſtulticiā habet adiūctāſcd̓m illd̓. j. ad cor. iij. Si quis inter uos ſapiēs videt̉ eē ī hoc ſecl̓o ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiens. Alia v̓o eſt ſapiētia mūdana que utibidē ſubdit̓ ſtulticia eſt apud d̓ū. ille gͦ qͥa deo ꝯfortat̉. ꝯfitet̉ ſe eſſe ſtultiſſimū ſimreputacōem hūanā. qꝛ etiā mundaria ꝯtemnit que hoīm ſapīa querit. vn̄ et ibidē ſubdit̉ et ſapīa hoīm nō ē mecū et poſtea ſubdit et ncui ſanctoꝝ ſcīaꝝ. vel pōt dici ſapientia hoīm eſſe que humana rōne acquirit̉.Sapīa vero ſanctoꝝ que ē diuina īſpiracōehabet̉ amos aūt negauit ſe eſſe ꝓph̓am origine quia ſcꝫ nō erat de genere ꝓph̓aꝝ. vn̄et ibidē ſubdit nec filiꝰ ꝓph̓e. Ad ij. dd̓.ꝙ ad bonitatē mētis ꝑtinēt ut homo ad iuſtitie ꝑfectione tendat. et id̓o ī cl̓pā reputat nō ſolū ſi deficiat a ꝯn̄i iuſtitia q̄ vere cl̓pa eſt ſꝫ etiā ſi deficiat a iuſtitie ꝑfectioneqd̓ qͥn̄qꝫ culpa nō ē. nō aūt culpā dicit qd̓ꝓculpa nō re cognoſcit qd̓ ad yronie mendacuno ꝑtineret. Ad iij. dd̓. ꝙ hō n̄ debet vnū pccm̄ facere ut aliud vitet. et ideonō debet mētiri qualitercūqꝫ ut vitet ſuꝑbiam. vn̄ augꝰ. dic̄ ſuꝑ ioh̓eꝫ. nō ita caueaturarrogātia ut veritas relīquat̉. et gͦgꝰ dic̄ ꝙīcaute ſunt humiles qui ſe mēciēdo illaqatd. ij. ſic ꝓcedit̉. uidet̉ ꝙ yronia nōſit minꝰ pccm̄ qͣ iactatia. vtꝝqꝫ em̄ē peccatū ī qͣtū declinata ueritateque equalitas eſt q̄dā. ſed ab equalitate nōmagis declinat qui excedit ꝙͣ qui diminuitergo yronia nō ē minꝰ pcc̄m̄ ꝙͣ iactatia.Poͣ. ẜm ph̓myronia qn̄qꝫ iactātia ē. iactātiaaūt nō ē yronia. ergo yronia n̄ ē gͣuius peccatū ꝙͣ iactātia. Pꝯͣ. ꝓuer. xvj. d̓r qn̄ ſubmiſit uocē ſua ne credideris ei qm̄ ſeptē nequitie ſunt ī corde illiꝰ. ſed ſubmittere vocem ꝑtinet ad yroniā gͦ ī ea ē ml̓tiplex nequicia. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ ph̓s dic̄ in iiij. eth̓. qd̓yrones et minꝰ dicētes gͣciores ſꝫm moresvident̓. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ dictū eſt. vnū medaciū ē gͣuius altero. qn̄ꝫ quidē ex materiade qua ē ſic̄ mendaciū qd̓ fit ī doctrina religiōis ē gͣuiſſimū. qn̄ꝫ aūt ex motio ad peccadum ſicut mēdaciū ꝑnicōſum eſt gͣuiꝰ ꝙofficōſum vel iocōſum. yronia aūt et iactatia circa idē menciūtur uel v̓bis. uel quibuſcūqꝫ exterioribꝰ ſignis ſcꝫ circa ꝯdicōꝫ ꝑſone. vn̄ ꝙͣtum ad hoc equalia ſunt. ſꝫ ut plurimū iactātia ex turpiori motio ꝓcedi ſcilicet ex appetitu luc̓ vl̓ honoris. yronia ueroex hͦ ꝙ fugit licet īordinate ꝑ eleccōꝫ alijsgͣuis eſſe. et ſꝫm hoc ph̓s dic̄ ꝙ iactatīa eſtgͣuius pcc̄m ꝙͣ yronia. cōtingit qn̄ꝫ ꝙ aliqͥsminora de ſe fingit ex aliquo alio motio puta ad doloſe decipiendū. et tūc ironia ē gͣuior. Ad. j4º dd̓. ꝙ racō illa ꝓcedit de yronia et iactatia. ẜm ꝙ mendacij grauitasꝯſiderat̉ ex ſeip̄o. uel ex materia eiꝰ. ſic enīdictū ē ꝙ equalitatē habēt. Ad. ij. dd̓.ꝙ duplex ē excellētia. vna quidē in tꝑalibꝰrebus. alia uero ī ſpiritualibꝰ. cōtingit aūtqn̄qꝫ ꝙ aliquis ꝑ v̓ba exteriora uel ſigna pꝫtendūt quidē d̓fectū in exterioribꝰ rebusputa ꝑ aliꝙͣ veſtē abiectā aūt ꝑ aliqͥd huiuſmōi. et ꝑ hoc ip̄m ītendit oſtendere aliquā excellētiā ſpūalē. ſic̄ dn̄s de quibuſdādic̄ math̓. vj. ꝙ exterminant facies ſuas utappareāt hoībus ieiunātes. vn̄ iſti ſiml̓ incurrūt viciū yronie et iactātie. tn̄ ẜm diuerſa et ꝓpter hoc gͣuiꝰ peccāt. vn̄ et ph̓s dic.in iiij. et h̓. q et ſuꝑhabundātia et valde defectꝰ iactātiū eſt ꝓpter qd̓ et de aug. legit.ꝙ neqꝫ veſtes nimis p̄cōſas nͨ nimis ab iectas habere volebat. qꝛ ī vtroqꝫ hoīes ſuaꝫgl̓am querūt. Ad iij. dd̓. q d̓r eccl̓. xix. ēqui ſe nequiter humiliat et īteriora eiꝰ plena ſunt dolo. et ẜim hoc ſalomonē loquīturd̓ eo qui ex doloſa humilitate nequiter vocem ſuam ſubmittit.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten