in ſe eſt. ſed sͣ id qd̓ de eo homīes oppināt̉qd̓ apl̓us refugiēs. dic̄. ij. ad cor. xij. parcone quis me exiſtimet sͣ id qd̓ videt me auaudit aliquid ex me. alioº aliquis ꝑ v̓ba ſeextollit loquēs de ſe ſuꝑ id qd̓ in ſe eſt ẜmrei veritatē. et qꝛ magis eſt aliquid iudicādū ſym ꝙ in ſe eſt ꝙͣ ẜm ꝙ eſt in oppinionealioꝝ. inde eſt ꝙ magis ꝓprie d̓r iactantiaqn̄ aliquis offert ſe sͣ id qd̓ in ip̄o eſt. q qn̄offert ſe sͣ id qd̓ ē in opinione alioꝝ. quisvtroqꝫ mō iactantia dici poſſit. et ideo iactātia ꝓprie dicta opponit veritati ꝑ modūexceſſus Ad. j. gº dd̓. ꝙ ratio illa ꝓceditde iactantia ẜm ꝙ excedit opinionē Adij. dd̓ ꝙ iactātie pctm̄ ꝯſiderari pōt dupliciter. vnoº ẜm ſpem actus et ſic opponiturv̓itati vt dictū eſt. alio mō ſ cauſam ſuamex qua. et ſi nō ſemꝑ. tn̄ frequenter accidit.et ſic ꝓcedit qͥdem ex ſuꝑbia ſic̄ ex cauſa interius motiua et impellēte ex hoc enī ꝙ aliquis interiꝰ ꝑ arrogantiam sͣ ſe ip̄m eleuat̉ſequit̉ plerūqꝫ ꝙ exteriꝰ maiora qͥdā d̓ ſe iactet. licet qn̄qꝫ nō ex arrogatia ſꝫ ex quadāvanitate aliquis ad iactantiā ꝓcedat ⁊ inhoc delectet̉. qꝛ talis ē ẜm habitū et idēoarrogātia ꝑ quā aliquis sͣ ſe ip̄m extollit̓ eteſt ſpēs ſuꝑbie. nō tn̄ eſt ide iactatie. ſꝫ vtfrequētius eiꝰ cauſa. et ꝓpter hoc gregꝰ ictantiā ponit inter ſuꝑbie ſpēs. tendit enīiactator pleꝝqꝫ ad hoc ꝙ gl̓am ꝯſequat̉ ꝑſuā iactantia. et ideo ẜm greḡ. ex mani gl̓aorit̉ ẜm rōnē finis Ad. iij. dd̓. ꝙ opulentia etiā iactātiam cauſat dupl̓r. vnoº occaſionaliter inquātū de diuitijs aliquis ſuꝑbitvnde et ſignater ꝓuer. viij. opes dicūt̉ ſuꝑbe. alio mō ꝑ modū finis. qꝛ vt d̓r ī. iiij. eth̓aliqui ſe ip̄os iactāt nō ſolū ꝓpter gl̓am ſedetiā ꝓpter lucrū qui de ſe ip̄is fingūt ea exquibus lucrari poſſent. puta ꝙ ſint medicivel ſapientes et diuini.d. ij. ſit ꝓcedit̓. videt̉ ꝙ iactātia ſitpctm̄ mortale. d̓r emī ꝓuer. xviij. qͥſe iactat et dilatat iurgia ꝯcitat. ſꝫꝯcitare iurgia eſt pctm̄ mortale. deteſtat̉enī deus eos qui ſemināt diſcordias vt habet̉ ꝓuer. vj. ergo iactātia eſt pcm mortalePo. omne qd̓ ꝓhibet̉ ī legē dei eſt pctm̄mortale. ſed ſuꝑ illud eccl̓. vj. nō te extollas in cogitacōne tua dicit glo. iactantia etſuꝑbiā ꝓhibet. ergo iactātia eſt pctm̄ mortale 1. iactātia eſt mendaciū qd̓dā. nō eaūt mendaciū officioſum vel iocoſum quodpatꝫ ex fine mēdacij. qꝛ vt ph̓s dic̄ ī. .iij. eth̓iactator fingit de ſe maiora exiſtētibꝰ qn̄qꝫnulliꝰ gr̄a. qn̄qꝫ grā gl̓e vel honoris. qn̄qꝫaūt gr̄a argenti. et ſic patꝫ ꝙ neqꝫ eſt mēdaciū iocoſum. neqꝫ officioſū. vn̄ relinquit̉ ꝙſemꝑ ſit ꝑnicioſum. videt̉ ergo ꝙ ſemꝑ eſtpctm̄ mortale. Sed ꝯtra eſt qͥ iactantiaorit̓ ex inani gl̓a. ẜm grego. xxxj. mo. ſꝫ manis gl̓a nō ſem eſt peccatū mortale. ſed qn̄ꝫveniale qd̓ vitare eſt valde ꝑfectorū. dicitenī gregꝰ ꝙ valde eſt ꝑfectoꝝ ſic oſtenſooꝑe iactatoris gloria querere vt de illatalaude priuata neſciat exaltacone gaudereergo iactātia nō ſemꝑ eſt pctm̄ mortale.Rīº dd̓. ꝙ ſicut sͣ dictū eſt. pctm̄ mortaleeſt qd̓ caritati ꝯtrariat̉. dupliciter ergo iactatia ꝯſiderari poteſt. vno mō ẜm ſe ꝓuteſt mendaciū quoddā et ſic qn̄qꝫ eſt pctm̄mortale. on̄qꝫ veniale. mortale quidem qn̄aliquis iactanter de ſe ꝓfert quod eſt ꝯtragl̓am dei. ſic̄ ex ꝑſona regis tyri d̓r ezechiel̓xxviij. eleuatum eſt cor tuū et dixiſti deusego ſum. vel etiā cōtra caritate ꝓximi ſic̄ cūaliquis iactando ſeip̄m ꝓrumpit in contumelias alioꝝ ſic̄ habet̉ luc. xviij. d̓ phariſeoqui dicebat nō ſum ſic̄ ceteri hominū raptores iniuſti adulteri velud etiā hic publicanus. qn̄qꝫ vero eſt peccatū veniale qn̄ ſcꝫ aliquis de ſe talia iactat qͥ neqꝫ ſunt ꝯtra d̓ūneqꝫ ſunt ꝯtra ꝓximū. alio mō p̄t ꝯſiderariẜm ſuam cauſam ſcꝫ ſuꝑbia vel appetitū lucri aūt inanis gl̓e et ſic ſi ꝓcedat ex ſuꝑbiavel manigl̓a q̄ ſit peccatū mortale etiā ip̄aiactatīa erit pctm̄ mortale alioqui erit peccatū veniale. ſed qn̄ aliquis ꝓrumpit in iactantia ꝓpter appetitum lucri hoc videturiam pertinere ad proximi deceptionem etdamnum. et ideo talis iactantia magis eſtpeccatū mortale. vn̄ ⁊ ph̓s dicit mn. iiij. et ſꝙ turpior eſt q̄ ſe iactat cauſa lucri ꝙͣ qͥ iactat cauſa gl̓e. vel honoris. nō tn̄ ſemꝑ eſtpctm̄ mortale. qꝛ pōt eſſe tale lucrū ex quoalius nō damnificat̉. Ad. j. ergo dd̓. ꝙ ille qui ſe iactat ad hoc ꝙ iurgia ꝯcitet peccat mortaliter. ſed qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ iactātiaeſt cauſa iurgioꝝ nō ꝑ ſe ſed per accidens.vnde ex hoc iactantia nō eſt peccatū mortale Ad. ij. dd̓. ꝙ gloſa illa loquit̉ de iactantia ẜim ꝙ procedit ex ſuꝑbia ꝓhibitaque eſt peccatū mortale Ad. iij. dd̓. ꝙ nōſemper iactantia importat mendaciū ꝑnicioſum ſed ſolum quādo eſt ꝯtra caritatemdei aūt ꝓximi. aūt ẜm ſe aūt ẜm cauſam ſuāꝙ autē aliquis ſe iactet quaſi ex hoc ip̄o delectatus eſt quoddam vanum vt ph̓us dicvnde reducitur ad mendacium iocōſumnjſi forte hoc diuine dilectiōi preferrereturvt ꝓpter hoc dei p̄cepta contemneret. ſicenim eſſet contra caritatem dei re quo ſolamens noſtra debet quieſcere. ſicut in vltimo fine. videtur autem ad mendacium officioſum pertinere cum aliquis ad hoc ſe iactat vt gloriam vel lucrum acquirat dumodo hoc fit ſine danno alioꝝ. quia hoc iamꝑtineret ad mendacium ꝑnicioſum.S.5 244x