cauſa laudet ſeip̄m etiā de uero. vicōſum ēetiā ꝙ aliquis pcc̄m ſuū publicet quaſi ſe d̓hoc laudando ul̓ qualitercūqꝫ inutiliter manifeſtando. Ad iij. dd̓. ꝙ ille qui dic̄ uerum ꝓfert aliqua ſigna ꝯformia rebꝰ ſcꝫ ul̓v̓ba uel aliqua facta exteriora aut quaſcūqꝫres exteriores. circa huīoi aūt res ſunt ſolev̓tutes moraleſ ad quas etiā vſus ꝑtinet exterioꝝ mēbroꝝ ſcd̓m ꝙ fit ꝑ imꝑium voluntatis. vn̄ veritas volūtatis nō eſt v̓tus theologica neqꝫ ītellectualis. ſed moralis. eſtaūt in medio īter ſuꝑfluū et diminutū dupliciter. vnoº ex ꝑte obiecti. alio mō ex ꝑteactꝰ. ex ꝑte quidē obiecti qꝛ ueꝝ ſcd̓m ſuārōem importat ꝙͣdā equalitatē. equale autē eſt mediū intermagis et minꝰ. vn̄ ex hocip̄o ꝙ aliquis veꝝ dic d̓ ſeip̄o mediū tenetinter eū qui maiora dic̄ d̓ ſe ip̄o. et inter eūqui minora. ex ꝑte actꝰ mediū tenet inqͣtūueꝝ dic̄ qn̄ oportet et ſcd̓m ꝙ oportet. ſuꝑfluū aūt ꝯuenit illi qui īportune ea que ſuaſunt manifeſtat. defectus aūt cōpetit illi qͥoccltat. qn̄ manifeſtare oportet.d ij. ſic ꝓcedit̓. videt̉ ꝙ ueritas nōſit ſpecialis v̓tus. ueꝝ enī et bonū ceuertunt̉. ſed bonitas ē ſpēalis v̓tusquinimmno oīs v̓tus ē bonitas. qꝛ bonū fac̄hn̄tē. gͦ veritas nō ē ſpēalis v̓tꝰ. ͣͣ. māifeſtacō eiꝰ qd̓ ad ip̄m hoīem ꝑtinet ē actuſv̓tutis d̓ qua nūc loquimur. ſed hoc ꝑtinetad qͣlibet v̓tutē. quelibet em̄ v̓tutis habitꝰmanifeſtat̉ ꝑ ꝓpriū actū. gͦ ueritas nō eſtſpēalis v̓tus. Pꝯͣ. veritas uite d̓r qua quiſrecte viuit de qua dicit̉. yſa. xxxviij. memētoqueſo quō amblauerūt corā te ī ueritate etī corde ꝑfecto. ſꝫ qualibet v̓tute recte viuit̓ut patꝫ ꝑ diffinacōꝫ v̓tutis sͣ poſita. gͦ veritas nō ē ſpēalis v̓tus. Pͣ. veritas videtur idē eſſe ſimplicitati qꝛ utriqꝫ opponit̉ ſimulaco. ſed ſimplicitas non eſt ſpēalis v̓t?qꝛ facit intencōem rectā qd̓ requirit̉ ī om̄iv̓tute. gͦ etiā veritas nō eſt ſpēalis v̓tus.Sed ꝯtra ē ꝙ ij. eth̓. ꝯnumerat̉ alijs v̓tutibus. Rn̄º dd̓. ꝙ ad rōem v̓tutis hūane ꝑtinet ꝙ opus hoīs bonū reddat. vn̄ ubi inactū hoīs īuenit̉ ſpēalis racō bonitatis. neceſſe eſt ꝙ ad hoc diſponat̉ hō ꝑ ſpēalē uirtutē. cū aūt bonū ſcd̓m aug. ī li. d̓ nat̉a bōiꝯſiſtit ī ordine. neceſſe eſt ſpēalem rōem cōſiderari ex d̓terminato ordine. eſt aūt quidā ſpēalis ordo ſcd̓m ꝙ exteriora noſtra.uel v̓ba. uel facta d̓bite ordināt̉ ad aliquidſic̄ ſignū ad ſignatū. et ad hoc ꝑficit̓ hō ꝑuirtute veritatis. vn̄ manifeſtū ē ꝙ vrritaseſt ſpēalis v̓tus. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ uerū etbonū ſubiecto quidē ꝯuertāt̓. qꝛ omē veꝝbonū et omē bonū ē ueꝝ. ſed ſcd̓m racōem īuicem ſe exceduūt ſic̄ ītellectꝰ et uolūtasīuicē ſe includūt. nā intellectꝰ ītelligit volūtatē et ml̓ta alia et volūtas appetit ea q̄ ꝑtinet ad ītellectū et multa alia. vn̄ veꝝ ſecūdum rōem ꝓpriā quā eſt ꝑfectio intellectus eſt qd̓dā ꝑticl̓are bonū īqͣꝫtū ē qd̓dāappetibile et ſimiliter bonū ſcd̓m ꝓpriā rōꝫꝓut eſt finis appetitꝰ ē qd̓dā veꝝ īqͣtumeſt qd̓dā ītelligibile. quia ergo v̓tꝰ īcluditrōem bonitatis pōt eſſe ꝙ veritas ſit ſpēal̓v̓tus. ſic̄ ueꝝ eſt ſpēale bonū. nō aūt pōt eēꝙ bonitas hoīs ſit ſpēalis uirtus. cū magisſcd̓m rōem ſit genꝰ v̓tutis. Ad ij. dd̓. ꝙhabitꝰ v̓tutū et vicoꝝ ſorciunt̉ ſpeciē ex eoꝙ eſt ꝑ ſe ītentū. n̄ aūt ab eo ꝙ ē ꝑ accidēset p̄ter ītētionem. qd̓ aūt aliquis māifeſtatqd̓ circa hoc ip̄m eſt. ꝑtinet quidē ad uirtute veritatis ſic ꝑ ſe ītentū. ad alias aūt v̓tutes pōt ꝑtinere ex ꝯſequēti p̄ter prīcipalem ītencōem. fortis enī intendit fortiteragere. qd̓ aūt fortiter agendo aliquis manifeſtat fortitudine qͣ habet hoc ꝯſequit̉ preter eiꝰ prīcipalē ītencōem. Ad iij. dd̓.ꝙ veritas uite eſt veritas ſcd̓m ꝙͣ aliquideſt ueꝝ. nō ueritas ſcd̓m qͣꝫ aliquis dic ueꝝd̓r aūt vita vera. ſic̄ et qͣlibet alia res ex hͦꝙ attīgit ſua regulā et mēſura ſcꝫ diuina legem ꝑ cuiꝰ ꝯformitate rectitudinē habetet talis veritaſ ſiue rectitudo ꝯn̄is ē ad quālibet v̓tutē. Ad. iiij. dd̓. ꝙ ſimplicitas d̓rꝑ oppoſitū duplicitati. qua ſcꝫ aliquis alid̓habet ī corde et alid̓ oſtendit exteriꝰ. et ſicſimplicitas ad hac v̓tute ꝑtinet facit aūt intencōem recta. nō quidē directe. quia hocꝑtinet ad omnē v̓tute. ſed excludēdo duplicitatē q̄ hō vnū p̄tendit et alid̓ ītendit.d iij. dd̓. vid̓et̉ ꝙ v̓itas n̄ ſit ꝑs iuſtītie iuſtitia enī ꝓprie eē videt̉ ꝙ reddat alteri debitū. ſꝫ ad hoc ꝙ aliqͥsdicit veꝝ nō videt̉ alteri d̓bitū reddere ſic̄fit ī omnibꝰ p̄miſſis iuſticie ꝑtibus. gͦ veritas nō eſt iuſtitie ꝑs. P. veritas ꝑtinetad intellectū. iuſtitia aūt eſt ī uolūtate utſupra hītū eſt. gͦ veritas nō eſt ꝑs iuſtitiePo. triplex diſtinguit̉ veritas. ſcd̓m ihe.ſcꝫ veritas uite et v̓itas iuſtitie. ⁊ v̓itas doctrine na ueritaſ uite ꝯtinet ī ſe oēm v̓tutēut dictū eſt. veritas aūt iuſtitie eſt idē iuſtitie. unde n̄ e ꝑs eiꝰ. veritas aūt doctrīeꝑtinet magis ad uirtutes intellectuales ergo veritas nullo modo eſt ꝑs iuſtitie.Sed ꝯtra ē ꝙ tulius ponit veritatem interpartes iuſtitie. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictūeſt ex hoc ꝙ aliqͣ v̓tus iuſtitie anectit̉ ſic̄ ſecūdaria principali qd̓ ꝑtim quidem cū iuſtitia ꝯuenit. ptī aūt deficit ī eius ꝑfectarōne. v̓tus aūt veritatis ꝯuenit quidē cū iuſtitia ī duobus. vno quidē mō ī hoc qd̓ eſtad alteꝝ. manifeſtacō enī quā diximus eēactū veritatis ē ad alteꝝ. inquantū ſcꝫ ea q̄circa ip̄m ſunt vnus homo alteri māifeſtat