eſt liber ſui pena aūt tꝑali qn̄ꝫ unuſ punit̉ꝓ peccato alteriꝰ triplici rōe. Prīo quidēqꝛ unus homo temꝑaliter eſt res alteriuset ita ī pena eiꝰ etiā ip̄e punit̉. ſic̄ filij ſuntſcd̓m corpus quedā res patris. et ſerui qꝛdam res dn̄oꝝ. Alio mō īꝙͣtū peccatū vniꝰd̓riuat̉ ī alterū ul̓ ꝑ imitacōem. ſic̄ filij imitant̓ peccata ꝑentū et ſerui peccata dīiorūut audaciꝰ peccet. vel ꝑ modū meriti. ſic̄peccata ſubditoꝝ peiorē merent̓ p̄latū. ſcd̓ꝫilld̓ iob. xxxiij. qui regnaret facit hoīeꝫ ypocrita ꝓpter peccata ppl̓i. vnde et ꝓ peccato dauid populū numerātis ppl̓s iſrahel punitꝰ eſt. ut habet̉ ij. re. vlt. ſiue etiā ꝑ aliqͣlē ꝯſenſū ſeu diſſimulacōeꝫ. ſic etiā interdūboni ſiml̓ puniūtur tꝑaliter cū malis. quiaeoꝝ peccata nō redarguerūt. ut augꝰ. Dic īj. de ci. dei. Terco ad ꝯmendandū unitatēhumane ſocietatis. ex qua vnꝰ d̓bet ꝓ alioſollicitꝰ eſſe ne peccet. et ad d̓teſtacōeꝫ peccati dū pena vniꝰ redūdat ī omēs quaſi oēſeſſent vnū corpus. ut augꝰ. dicit de peccato achor. ꝙ aūt dn̄s dic̄ viſitas peccata ꝑetū ī filios ī terciā et quarta generacōeꝫ magis videt̉ ad miſericorda ꝙͣ ad ſeueritatēꝑtinere. dū nō ſtatī vidicta adhibet. ſꝫ expectat ī poſteꝝ ut vel ſtatim poſteri corrigantur. ſed creſcente malitia poſterioꝝ quaſi neceſſe eſt vlcione inferri. Ad ij. dd̓. ꝙſic̄ augꝰ. dic̄ iudiciū hūanū d̓bet īmitari diuinū iudiciū ī manifeſtis de iudicijs quibꝰhoīes ſpūaliter damnat ꝓ ꝓpͥo peccato occl̓ta uero dei iudico quibꝰ tꝑaliter aliquoſpunit abſqꝫ culpa nō pōt humanū iudiciūimitari. qꝛ hō nō pōt ꝯp̄hendere hoꝝ iudicioꝝ rōes ut ſciat quid expediat vnicinqꝫ.et ideo nūqͣꝫ ſcd̓m hūanum iudiciū aliquisdebet puniri ſine culpa pena flagelli ut occidat̉. uel ī utiliter. uel v̓beret̉. pena dampuniunt̉ aliqui etiā ſcd̓m hūanū iudiciū etiam ſine culpa ſed nō ſine cauſa et hͦ tripliciter. Vno mō ex hoc ꝙ aliquis īeptꝰ redditur ſine ſua culpa ad aliqd̓ bonū habendū.uel ꝯſequēdū ſic̄ ꝓpter viciū lepre aliquis r̓mouet̉ ab admiſtracōe eccl̓ie. et ꝓpter bigamia uel iudiciū ſanguiniſ aliquis īpeditur aſacris oīdinibus. Scd̓o qꝛ. bonū ī qūo damnificat̉ nō eſt ꝓpͥum bonū. ſꝫ ꝯn̄e. ſic̄ ꝙ eccleſia habeat epatū ꝑtinet ad bonū tociusciuitatis nō aūt ad bonū clericoꝝ tātū. Tertio qꝛ bonū vnius dependet ex bono alterius ſic̄ ī crimine leſe maieſtatis filiꝰ amittithereditate ꝓ peccato ꝑentis. Ad iij. dd̓ꝙ ꝑuuli diuino iudico ſiml̓ puniunt̉ tꝑaliter cū ꝑentibus cū qꝛ ſunt res ꝑentū et ineis etiā ꝑentes puniunt̉. cū etiā qꝛ hoc ī eorum bonū cedit ūt ſi reſeruaret̉ eſſent imitatores paterne malicie. et ſic gͣuiores penaſmereret̉. ī bruta uero aīalia et quaſcūqꝫ aliC vijas irrōnales creat̓as vīdicta exercet̉. quiaꝑ hoc puniunt̉ illi quoꝝ ſunt et iteꝝ ꝓpterd̓teſtacōꝫ peccati. Ad iiij. dd̓. ꝙͣ coactiotimoris nō facit ſimpliciter iuoluntariū. ſedhabet volūtariū mixtū ūt habitū eſt ſupra.Ad v. dd̓. ꝙ hoc mō ꝓ peccato iude ceteri apl̓i turbabant̉. ſic̄ ꝓ peccato vnius punitur multitudo ad unitatē ꝯmendādā ut dictū eſt.Finde ꝯſiderādū ē de veritateet vicijs oppoſitis. Circa ueritate aūt querūt̉. iiij. Primovtꝝ veritas ſit v̓tꝰ. Scd̓o vtꝝſit v̓tus ſpēalis. Tercō utꝝ ſitꝑs iuſtitie. Quarto utꝝ magiſ d̓clinet add. j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ ve­ minꝰ.ritas nō ſit v̓tus. prima enī v̓tutū ēfides cuiꝰ obiectū eſt veritas cū gͦobiectū ſit prius hītū et actū. videt̉ ꝙ veritas n̄ ſit v̓tus. ſꝫ aliquid prius v̓tute. Po.ſic̄ ph̓s dic̄ ī iiij. eth̓. ad ꝟitate ꝑtinet ꝙ aliquis ꝯfiteat̉ extrema circa ſeiꝑ̄ꝫ et neqꝫ maiora. neqꝫ minora ſed hoc nō ſemꝑ ē laudabile. neqꝫ ī bonis. qꝛ ut d̓r ꝓuer. xxvij. laudet te alienꝰ et nō os tuū. nec etiā ī malisqꝛ ꝯtra quoſdā d̓r yſa. iij. pcc̄ī ſuū quaſi ſodoma p̄dicauerūt nec abſcoderūt. gͦ ueritas nō eſt v̓tus P. ꝯīs v̓tus aūt ē theologica. aūt ītectualis aūt moralis. ſed verit aſnō ē v̓tus theologicaqꝛ nō habet deū ꝓ obiecto. ſꝫ res tꝑales. dic̄ enī tulius. ꝙ veritaſeſt ꝑ ꝙͣ īmutata ſunt ea q̄ ſunt aut fueruntaut fut̉a ſunt dicunt̉. ſil̓r etiā nō eſt v̓tus ītellectualis. ſed finis eaꝝ. neqꝫ etiā eſt v̓tꝰmoralis. qꝛ nō cōſiſtit ī medio īter ſuꝑfluūet diminutū. ꝙͣto enī aliquis plus dic̄ v̓mtanto melius eſt. gͦ ueritas nō eſt v̓tꝰ.Sꝫ cōtra eſt ꝙ ph̓s ī ij. et iiij. eth̓. ponit ueritate īter ceteras v̓tutes. Rn̄º dd̓. ꝙ veritas dupliciter accipi pōt. vno mō ſcd̓m ꝙveritatē aliquid ē v̓m. et ſic ueritas nō ē uirtus ſed obiectū uel finis v̓tutis. ſic enī accepta veritas nō eſt hītus qd̓ eſt genꝰ v̓tutiſſed equalitas quedā ītellectꝰ. uel ſigni adrem ītellecta et ſignificata. uel etiā rei adſuam regulā. ut ī prio hītū eſt. Alio mō poteſt dici veritas qua aliquis veꝝ dic̄ ſcd̓mꝙ ꝑ ea aliquis dicit̉ verax. et talis veritasſic veracitas neceſſe eſt ꝙ ſit v̓tus qꝛ hͦ ipſum ꝙ eſt dicere veꝝ eſt bonꝰ actꝰ. virtusaūt eſt que bonū facit habentē. et opꝰ eiꝰbonū reddit. Ad. j. gͦ dd̓. q racō illa ꝓcedit de veritate primo dicta. Ad ij. dd̓.ꝙ cōfiteri id ꝙ eſt circa ſeip̄m iꝙͣtū eſt cōfeſſio veri eſt bonū ex genere. ſed hoc n̄ ſufficit ad hoc ꝙ ſit v̓tutis actus. ideo ad hͦrequirit̉ ꝙ vlteriꝰ debitis circūſtancijs veſciat̉ que ſi n̄ oſeruent̓ erit actꝰ vicioſus. etſcd̓m hoc viciōſum eſt ꝙ aliquis ſine debita