gratitudo eſt ſpēalis v̓tꝰ ab alijs diſtinctaP. recōpenſacō requirit̉ ad amicitīā ꝯſeruanda ut patꝫ ꝑ ph̓m ī viij. et ix. eth̓. ſed amicitia ſe habet ad oēs v̓tutes ꝓpter quashō amat̉. ergo gracia ſiue gratitudo ad ꝙͣꝑtinet recōpenſare bn̄ficia nō eſt ſpēalis v̓tus. Sꝫ cōtra eſt ꝙ tuliꝰ ponit gracia gͣtu facientē ſpēalem iuſticie ꝑtem. Rn̄º.dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū eſt ſcd̓m diuerſas cauſas ex quibꝰ aliquid d̓bet̉ ncc̄e eſt diuerſificari d̓biti reddendi rōeꝫ. ita tn̄ ꝙ ſemꝑ inmaiori illd̓ qd̓ minꝰ eſt ꝯtinet̉. ī d̓o aūt primō et prīcipaliter inuenit̉ cauſa d̓biti eo ꝙip̄e eſt primū prīcipiū oīm bonoꝝ noſtroꝝScd̓ario aūt ī patrē ꝙ ē ꝓximū noſtre generacōis et diſcipline prīcipiū. Tercio aūtin ꝑſona que dignitate p̄cellit ex quā ꝯn̄iabn̄ficia ꝓcedūt. Quarto aūt in aliquo bn̄factore a qūo aliqͣ ꝑticl̓aria et pͥuata bn̄fitiaꝑcepimꝰ ꝓ quibus ꝑticl̓r ei obligamur. qꝛergo nō quūquid debemꝰ d̓o uel patri vl̓ ꝑſone dignitate p̄cellēti debemꝰ alicui bn̄factoꝝ a quo aliqd̓ ꝑticl̓are beneficiū recepimus. inde ē ꝙ poſt religionē qua d̓bitu cl̓tum deo īpendimꝰ et pietate quā colimusꝑentes et obſeruatīa qua colimꝰ ꝑſonas dignitate p̄cellentes eſt gracia ſiue gratitudo que benefactoribꝰ graciā recōpeſat diſtīguit̉ a p̄miſſis uirtutibꝰ ſic̄ quelibet poſterioꝝ diſtiguit̉ a priori quaſi ab ea deficiens. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſic̄ eligio eſt queda ſuꝑexcellēs pietas. ita eſt et quedā excellens gracia ſue gratitudo. vn̄ et graciarū actio ad deū ſupra poſita ē īter ea q̄ adreligionē ꝑtinet. Ad. ij. dd̓. ꝙ retribucōꝓporcōalis ꝑtinet ad iuſtitiā ꝯmutatiuamqn̄ attendit̉ ſcd̓m d̓bitū legale. puta ſi pacto firmet ut tm̄ ꝓ tāto retribuat̉. ſꝫ ad uirtutē gracie ſiue gratitudinis retribucō ꝑtinet que fit ex ſolo debito honeſtatis quamſcꝫ aliquis ſponte fac̄. vn̄ gratitudo eſt minus grata ſi ſit coacta ut ſeneca dic ī li. debeneficijs. Ad iij. dd̓. ꝙ cū uera amicitiaſupra uirtutē fundet̉ quid ē v̓tuti ꝯtrariūī amico eſt amicitie īpeditiuū et quidquideſt v̓tuoſum eſt amicitie ꝓuocatiuū et ſcd̓ꝫhoc ꝑ retōpenſacōem bn̄fitia amicoꝝ ꝯſeruat̉ ꝙͣuis recōpenſacō bn̄ficioꝝ ad v̓tutē gͣtitudinis ſpēaliter ꝑtineat.d ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ magiſteneat̄ ad gracias reddēdas deo īnocēsꝙͣ penitēs. qͣꝫto enī aliquis maiꝰ donū ꝑcepita d̓o tāto magis ad graciaꝝ acciones tenet̉. ſed maiꝰ eſt donū innocentie qͣiuſtitie reſtitute. gͦ videt̉ ꝙ magis teneat̉ad graciaꝝ accōem innocēs qͣ penites.Pͣ. ſic̄ benefactori debet̉ graciaꝝ actio. itaet dilectio. ſed augꝰ. dic̄ ī iiij. ꝯf. quis ho.minū ſuā cogitās īfirmitate audet viribusſuis tribuere caſtitatē atqꝫ īnocentiā ſuamut minꝰ amet te quaſi minus fuerit ei neceſſaria mīa tua donas peccata ꝯuerſis adte.et poſtea ſubdit. et īdeo tatudem ymo anplius te diligat. qꝛ ꝑ que me videt tantispeccatoꝝ meoꝝ languoribꝰ ex in ꝑ eū ſe indet tatū peccatoꝝ languoribꝰ nō implicari. ergo etiā magis tenet̉ ad graciā reddendā īuocens ꝙͣ penitēs. Pͣ. ꝙͣto gratuītubn̄ficiū eſt magis ꝯtinuatū. tato maior proeo d̓bet̉ graciaꝝ actio ſꝫ ī innocēte magisꝯtinuat̉ diuine gratie bn̄ficiū ꝙͣ ī penitētedic̄ em̄ augꝰ ibidē gratie tue d̓puto et miſericordie tue qꝛ peccata mea tāꝙͣ glaciꝰ ſoluiſti. gracie tue d̓puto etqͥcūqꝫ nō feci mala. quid em̄ facere nō pctuī et oīa mihi dimiſſi eſſe fateor. et que mea ſpōte feci malaet que te duce nō feci. 4ͦ magis tenet̉ ad gͣtiaꝝ accōem īnocens ꝙͣ penites. Sꝫ ꝯtraeſt ꝙ d̓r lu. vij. cui plus dimittit̉ plus diligit gͦ eadē rōe tenet̉ plꝰ ad graciaꝝ actiones. Rn̄º dd̓. ꝙ actio graciaꝝ ī accpiēte reſpicit gracia datis. vnj ubi eſt maior gͣtia ex ꝑte dantis ibi requirit maior graciaꝝactio ex ꝑte recipietis. gracia aūt eſt qd̓ gͣtis dat̉. Vnde dupl̓r pōt eſſe ex ꝑte dantisma ior gracie. vno mō ex qͣtitate dati et hmō inccēs tenet̉ ad maiores graꝝ actioneſqꝛ maius donū ei dat̉ a deo et magis ꝯtinūatū ceteris paribus abſolute loq̄ꝫdo. Aliomō pōt dici maior gracia qꝛ magis Dat̉ gratis. et ſcd̓m hoc magis tenet̉ ad graꝝ actiones penites ꝙͣ īnoces. qꝛ magis gratis datur illd̓ q ei dat̉ a deo. cū eſſet dignus pena dat̉ ei gracia. et ſic illd̓ bonū qd̓ dat̉ īnocenti ſit abſolute ꝯſideratū maiꝰ tn̄ donāqd̓ dat̉ penitenti ē maiꝰ ī ꝯꝑacōe ad ip̄m.ſic etiā ꝑuū donū pauꝑi datū eſt ei maiusꝙͣ diuiti magnū. et qꝛ actus circa ſingl̓ariaī hijs que agenda ſunt magis ꝯſiderat̉ ꝙhic eſt uel nūc tale. ꝙͣ qd̓ eſt ſimpliciter tāle ſic̄ ph̓s dic̄ ī iij. eth̓. d̓ noluntario ⁊ mūolūtario. et ꝑ hoc patꝫ reſpoſio ad obiecta.d iij ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ hō nō teneatur ad graꝝ actōes om̄ī homini bn̄facienti. pōt em̄ aliquiſ ſibi bn̄facereſic̄ et ſibi ip̄i nocere. ſcd̓m illd̓ eccl̓e. xiiij. qͥſibi neō eſt cū alio erit bonꝰ. ſed hō ſibipinō pōt gracias agere. qꝛ graꝑ acco videturtranſire ab uno actu ī alteꝝ. gͦ nō oī benefactori debet̉ grāꝝ acco. Pͣ. graciaꝝ accio eſt quedā gratie recōpēſacō ſꝫ aliqua bn̄ficia nō cū gracia dei dant̉. ſꝫ magis cū cotumelia et tarditate ul̓ triſtitia. gͦ nō ſemꝑbn̄factori ſunt gratie reddēde. Pͣ. nullid̓bet̉ gr̄aꝝ acco ex eo ꝙ lua vtilitate ꝓcurat. ſꝫ qn̄qꝫ aliqui aliqͣ bn̄ficia dāt ꝓpter ſuāvtilitatē. gͦ eis nō d̓bet̉ gͣtiaꝝ act o. 3ꝯͣ.ſeruo nō debet̉ grāꝝ actio qꝛ hoc ip̄m qd̓ ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten