Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

ſed pertinet formaliter ad aliā ſpeciē pcc̄iAd. ij dd̓. ī anis gl̓a appetit māifeſtacō alicuiꝰ excellentie. et qꝛ uidet̉ ad ꝙͣdāexcellenciā ꝑtinere p̄ceptis alteriꝰſubdat̉ inde eſt ī obediētiā exiani gloria orit̉. nihil aūt ꝓhibet ex peccato veuiali oriri mortale veniale ſit diſpoſitio admortale. Ad iij. dd̓. nullus obligat̉ adimpoſſibile et ideo ſi tot p̄cepta aliquislatus īgerat ſeu īiungat. ſubditꝰ ea īplere poſſit excuſat̉ a peccato et p̄lati abſtinere debent a multitudinē p̄ceptoꝝ.d. ij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ī obediētia ſit grauiſſimū p̄ccm̄. d̓r enī j. re. xvquaſi peccatū arioladi ē repugnareet quaſi ſcelus ydolatrie nolle acquieſcere.ſed ydolatria ē grauiſſimū peccatū ut habitum eſt ergo ī obediētia eſt gͣuiſſimū pecca. P. illd̓ pcc̄m dicit̉ eſſe ī ſpūm ſanctū quod tollunt̉ īpedimēta aliter penitēciepeccati ut ſupradictū ē ſed īobediētiātēnit p̄ceptū maxime retrahit hoīema peccādo. ergo ī obediētia ē peccatū ī ſpiritū ſanctū et ita eſt grauiſſimū peccatum. apl̓s dic̄ ad. ro. v. vniꝰ īobedientiā peccatoreſ ꝯſtituti ſunt multi ſed cauſavidet̉ eſſe pocior effectū. ergo īo bediētiavidet̉ eſſe grauiꝰ pcc̄m ꝙͣ alia quē ex ea cauſant̉. Sed ꝯtra ē grauiꝰ ē cōtemnerecipiente ꝙͣ p̄ceptū. ſed quedē peccata ſuntcōtra ip̄am ꝑſona p̄cipiētis ſic̄ patꝫ de blaſphemia et homicidio. īobediēcia eſtgrauiſſimū peccatū. Rn̄º. dd̓ oīs inobediētia eſt equale ꝑccm̄. pōt enī vna īobedientia grauior alteri dupliciter. vno ex parte p̄cipientis ꝙͣuis enī oēm curā apponere debeat ad hoc quilibet ſuꝑiori obediat magis eſt d̓bitū obediat ſuꝑiori ꝙͣ inferiori ptāti. cuiꝰ ſignū ē p̄ceptū īferioris p̄termittit̉ ſi ſit p̄ceptoſuꝑioris cōtrariū. vn̄ cōſequēs ē ꝙͣto ſuperior eſt ille qui p̄cipit tāto ei īobedientēeſſe fit grauiꝰ et ſic īobediētem eſſe deo eſtgrauiꝰ ꝙͣ īobedientē eſſe homini. ſcd̓o exte p̄ceptoꝝ enī p̄ciꝑiēs equaliter vult īplere oīa mandat. magiſ enim vnuſquiſqꝫp̄cipiens vult finē ꝙͣ id eſt fini ꝓpinquūet ideo tāto ē īohediētiā grauior ꝙͣto p̄cep qd̓ quis p̄terit magis eſt ītencōe illiꝰqui p̄cipit et ī p̄ceptis quidē dei manifeſtūeſt qd̓ qͣꝫto p̄ceptū dat̉ meliori tāto ē eiꝰīobediētiā gͣūior qꝛ volūtas dei ſe feratur ad bonū ꝙͣto aliquid eſt meliꝰ tāto d̓ꝰvult illd̓ magis impleri. vn̄ qui īobediēs ēp̄cepto dilectione dei grauiꝰ peccat ꝙͣmobedīēs eſt p̄cepto ꝓximi dileccōe voluntas aūt hoīs ſemꝑ magis fert̉ ī melius. et id̓o ubi obligamur ex ſolo hoīs precepto eſt grauiꝰ pccm̄ ex eo maiꝰ boCX iiij p̄terit̓. qd̓ eſt magis ītencōe p̄cipiētisex eo p̄terit̉ ſic ergo oportet ſcd̓m diuerſos obediētie gradꝰ dinerſis peccatoꝝ gradibus ꝯꝑare. mobediēciā qua ꝯtēnit d̓ip̄ceptū ex ip̄a rōe īobediētie grauiꝰ ē peccatū ē ꝙͣ pcc̄m̄ qūo peccat̓ ī hoīem ſi ſe cerneret̉ īobediētia d̓i et hoc dico qꝛ qui ꝯtraꝓximū peccat etiā ꝯtra dei p̄ceptū agit. ſitn̄ ī aliquo peccator p̄ceptū dei ꝯtēneret adhuc pccm̄ grauiꝰ eſſet. inobediētia aūt quaꝯtemnit̉ p̄ceptum hoīs leuior eſt peccatoquo ꝯtemnit̓ ip̄e p̄cipiens qꝛ ex reuerētiap̄cepti. et ſimiliter peccatū qd̓ directe p̄tinet ad ꝯtēptū dei ſic̄ d̓r blaſphemia uel aliquid huiuſmōi grauiꝰ ē etiā ſemota ītellectū īobedientia a peccato qͣꝫ eſſet illud inquo ꝯtēnit̓ ſolū dei precptū. Ad. j. ergodd̓. illa ꝯꝑacō ſamuelis eſt equalitatis. ſed ſimilitudinis qꝛ iobedientia redundat ī cōtētū dei ſic̄ et ydolatria licet ydolatria magis. Ad ij. dd̓. oīs īobediētia eſt pcc̄m̄ ī ſpūm ſanctū ſed ſolū illa cuiobſtinacō adhibet̉. enī ꝯtemptū cuiuſcunqꝫ pcc̄m̄ īpedit ꝯſtituit pcc̄m̄ ī ſpirituſanctū qꝛ qd̓libet bonū pet homo īpediri a peccato. ſed illoꝝ bonoꝝ ꝯtemptꝰ facitpcc̄m ī ſpūm ſanctū directe ducūt ad penitenciā et īemiſſione peccatoꝝ. Ad iij.dd̓. primum pcc̄m primi ꝑentis ex quo inoēs pcc̄m emanauit fuit iobedientia ſecūdū eſt ſpēale pcc̄m̄ ſed ſuꝑbia ex qua ad iobedientiā ꝓceſſit. vn̄ apl̓s in v̓bisillis uidet̉ acciꝑe iobediētiā ſcd̓m generaliter ſe habet ad omne pcc̄m.Einde ꝯſiderādū eſt gratiaſiue gratitudine et īgratitudine. Circa graciā aūt querunt̉ſex. Primo utꝝ gracia ſit ſpealis v̓tus ab allis diſtincta.Scd̓o quis teneat̉ ad maiores graciaꝝ acciones d̓o vtꝝ īnocēs uel penites. Terciovtꝝ ſemꝑ tenet̉ ad gratias bn̄ficijs humanis reddendas. Quarto utꝝ retributio graciaꝝ ſit differēda. Quīto utꝝ ſitmenſurāda ſcd̓m acceptū beneficiū ul̓ ſecū dantis affectū. Sexto vtꝝ oporteataliquid magis rependere.d. j. ſic ꝓcedit̉. videt̉ gratia nonſit vtus ſpēalis ab alijs diſtīcta. maxima enī bn̄ficia a deo et a ꝑentibꝰaccepimꝰ. ſed honor quē deo retribuimusꝑtinet ad uirtutē religionis. honor aūt qꝫretribuimus ꝑentibꝰ ꝑtinet ad uirtute pietatis. gratia ſiue gratitudo eſt v̓tus abalijs diſtincta.. retribuco ꝓporconalisꝑtinet ad iuſtitiā ꝯmutatīam ut pꝫ ph̓m īv. eth̓ꝝ. ſed gratīe reddūtur ut retribuco ſicut ibidem dr. ergo reddicō graciaꝝ qd̓tinet ad gratitudinē eſt actꝰ iuſtitie.