diſtingui. vna ſufficiēs ad ſalutem que ſcꝫobedit ī hiī̄s ad que obligat̉. alia perfectaque obedit in omībus licitis. alia idiſcretaque etiam in illicitis obedit.D. vi. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ chriſtiani nō teneant̉ ſecularibus poteſtatibus obedire. quia ſuꝑ illud mat.xvij. gͦ liberi ſunt filij. dicit glo. ſi in quolibet regno filij illius regis qui regno illi p̄fert̉ ſunt liberi. tūc filij regis illius cui omnia regna ſubdunt̉ in quolibet regno liberi eſſe debēt. ſed chriſtiam ꝑ fide chriſti facti ſunt filij dei. ſꝫm illud ioh̓. i. dedit eispoteſtatē filios dei fieri hijs qui creduntin nomine eius. ergo nō tenent̓ poteſtatibꝰſecularibus obedire. qd̓. ad ro. vii. dicit̉mortificati eſtis legi ꝑ corpus xp̄i et loquit̉de lege diuina veteris teſtamēti. ſed minor eſt lex humana ꝑ quā homines ſecularibus poteſtatibus ſubdunt̉. quā lex diuina veteris teſtamēti. ergo multomagis homines per hoc ꝙ ſunt facti menbra chriſticorꝑoris liherant̉ allege ſubiectōis qua ſecularibus principibus aſtrīgebant̉. S̓.latronibus qui ꝑ violētiam opprimūt homines obedire. nō tenent̉. ſed augꝰ. dicitnij de ciui. dei. remota iuſtitia qd̓ ſunt regna niſi magna latrocinia. cum ergo dominia principum ſecularia plerūqꝫ cum miuſtitiā ex erceant̓ vel ab aliqua iniuſta vſurpatione principiū ſumpſerint. videt̉ ꝙ nōprincipibꝰ ſecularibꝰ obediēdum a chriſtianis. Sed ꝯtra eſt qd̓. d̓r ad Titū iij. ammone illos principibus et poteſtatibꝰ ſubditos eſſe. et i. pe .n. ſubiecti eſtōte omī humane creature ꝓpter deū. ſiue regi quaſi pcellēti. ſiue ducibus tanquā ab eo miſſis.Rn̄º dd̓ ꝙ fides chriſti eſt iuſtitie principium et. cauſa. ſꝫm illud ro. iij. iuſtitia d̓iꝑ fidem ieſu chriſti. et ideo ꝑ fidē chriſtinō tollit̓ ordo iuſtitīe ſed magis firmatur.ordo autē iuſtitie requirit̉ vt inferiores ſuis ſuꝑioribus obediāt. alter em̄ nō poſſethumanoꝝ reꝝ ſtatus conſeruari. et ideo ꝑfidem xp̄i nō excuſant̓ fideles quī principibus ſecularibus obedire teneant̉. Ad i.ergo dd̓ ꝙ ſic̄ ſupra dictum eſt ſeruitꝰ quahomo homī ſubijcit̉ ad corpus ꝑtinet nonad animā que libera manet. nūc autē in ſtatu huius vite ꝑ gratiam xp̄i liberamur a d̓fectibus anime. nō aūt a defectibus corpoiis. vt patꝫ ꝑ apl̓m ad Ro. vii. qui dicit deſeipſo. ꝙ mēte ſeruit lagi dei carne autē legi peccati. et ideo illi qm̄ fiūt filij dei pergratia. liberi ſunt a ſpūali ſeruitute peccatinō aūt a ſeruitute corporali qua temporalibus dn̄is tenent̓ aſtricti vt dicit glo. ſuꝑillud i. ad Thi. vi. quicunqꝫ ſunt ſub iugoſerui etcͣ. Ad ij. dicendū ꝙ lex vetꝰ fuit5 11figura noui teſtamēti. et ideo debuit ceſſare veniēte noua. nō autē eſt ſemile de legehumana ꝑ quā homo ſubiicitur homini. ettamē etiam ex lege diuina homo tenet̉ homini obedire. Ad iij. dicendū ꝙ principibus ſecularibus intātum homo obedire tenetur inquātum ordo iuſtitie requiri. et iōſi non habeāt iuſtum principatū ſed vſurpatum. vel ſi iniuſta p̄cipiant. non tenētureis ſubditi obedire niſi forte per accidensꝓpter vitandū ſcandalum vel periculū.Finde conſiderandum eſt deinobediētia. et circa hoc querūtur duo. Primo vtꝝ ſit peccatū mortale. Secūdo vtruꝫſit grauiſſimum peccatorum.D i. ſic procedit̓. videt̉ ꝙ inobedieritia non ſit peecatum mortale omne enim peccatū mortale eſt inobediētia. vt patꝫ ꝑ diffinitionē Ambroſij ſuperius poſitam. ſi ergo inobedientia eſſetpeccatum mortale. omne peccatū eſſet morcale. Preterea grego. dicit xxxj. moraliūꝙ inobedientia orit̉ ex mani gloria. ſed inānis gloria nō eſt peccatum mortale. ergonec inobediētia. Preterea tūc dicit̉ aliquis inobediens quādo ſuperioris p̄ceptūnon implet. ſed ſuperiores multociēs precepta multiplicāt que vix aut nūquam omnia poſſunt obſeruari. ſi ergo inohedientiaeſſet ꝑ eccatum mortale. ſequeret̉ ꝙ homonō poſſet vitare mortale peccatū quod eſtinconueniēs. nō ergo īnobediētia eſt peccatum mortale. Sed contra eſt. quod adro. i. et ij. ad thi. iij. inter alia peccata mortalia computant̓ parētibus non obedientes. Rn̄º dd̓ ꝙ ſicut ſupra dictū eſt. peccatum mortale eſt quod contrariat̉ caritatiper quā eſt ſpūalis vita caritate autē diligitur deus et ꝓximus. exiget autem caritasdei vt eius madatis obēdiat̉ ſic̄ ſupra dictum eſt. et ideo inohediētem eſſe diuinisp̄ceptis eſt peccatū mortale quaſi dīne diuine dilectoni ꝯtrariū. ī p̄ceptis aūt dinisꝯtinet̉ q etiā ſuꝑioribꝰ obediat̉. et iō etiāīobediētia q̄ qͥs īobediēſ ē p̄ceptis ſuꝑioꝝē pctm̄ mortale q̄ ſi dīme dilectōni ꝯtrariūſꝫm illd̓ ad ro. xiij. qͥ poteſtati reſiſtit d̓i ordinatōi r̓ſiſtit. ꝯtrariat̓ īſuꝑ dilectōi ꝓxī.īqͣꝫtū ſuꝑior. ꝓxīo ſubtrahit obediētiā quāe1 dꝫ. Ad i. gͦ dd̓. ꝙ illa diffinitō ābro.dat̉ d̓ pcc̄ō mortali qd̓ hꝫ ꝑfecta pcc rōeꝫpcm̄ aūt veīale n̄ ē īobediētiā qꝛ n̄ ē ꝯtra p̄ceptū. ſꝫ p̄ter p̄ceptū. n etiā omē pem mor.ē īobediētiā ꝓpͥe et ꝑ ſe loquēdo. ſꝫ ſolū tūoqn̄ aliqͥs p̄ceptū ꝯtenit. qꝛ ex fine mor alesactꝰ ſpeꝫ hn̄t. cū aūt facit aliqͥd ꝯtra p̄ceptū non ꝓpter precepti ꝯtemptū ſed ꝓpteraliqͥd aliud ē incbediētia materialit tātuꝫ5 ꝓtj F