q̄dā afflictio. ẜm illud tren̄. iij. recordarepauꝑtatis mee abſinthij et fellis. qd̓ ptinet ad paſſionē. ⁊ ſubdt̉. memoria memorero. et tabeſcet in me aīa mea. 8º d̓lectacōſiue gaudiū nō eſt deuocōnis effectus.Po. deuocō p̄cipue ꝯſiſtit in interiori ſacrificio ſpūs. ſed in pſal. dỉ ſacrificiū deo ſpiritꝰ ꝯtribulatꝰ. gͦ afflictio magis eſt deuocōis effectus ꝙͣ iocūditas ſiue gaudiūPͣ. gregꝰ. niſenus dic̄ in liº de homīe.ꝙ ſicut riſus ꝓcedit ex gaudio. ita lacrime ⁊ gemitus ſūt ſigna triſtitie. ſed ex deuocōne ꝯtingit ꝙ aliqui ꝓrumpant in lacrimas. Sͦ leticia vel gaudiū nō eſt deuocōnis effectus. Sed ꝯtra eſt ꝙ in collec̓ta di. quos ieiunia votiua caſtigant ip̄aquoqꝫ deuocō ſancta letificet Rn̄º dd̓.ꝙ deuoco ꝑ ſe quidē et principaliter ſpūal.i leticia mentis cauſat. ex ꝯſequēti autē et ꝑ accidens cauſat triſtitiam. dictū ēemī ꝙ d̓uocō ex duplici ꝯſid̓racōe ꝓceditprincipaliter quidē ex ꝯſideracōne diuinebonitatis. qꝛ iſta cōſideracō ꝑtinet qͣſi adterminū motus volūtatis tradentis ſe d̓oet ex iſta ꝯſideracōe ꝑ ſe quidē ſequt̉ delectacō. ẜm illud psͣ. memor fui dei ⁊ delectatus ſum. ſed ꝑ acccidens hec ꝯſideracōtriſtitiam qͣndam cauſat in hijs qui nōdūplene deo fruūtur. ẜm illd̓ psͣ. ſitiuit aīamea ad deū viuū. et poſtea ſequit̉. fuerūtmihi lacrime mee ⁊cͣ. ſcd̓ario vero cauſat̉deuocō vt dictū ē ſt. ex ꝯſideracōe ꝓprioꝝdefectuū. nā hec ꝯſideracō ꝑtinet ad terminū a quo homo ꝑ motū voluntatis d̓uote recedit. vt ſcꝫ non in ſe exiſtat ſꝫ deo ſeſubdat. hec autē ꝯſideracō ecōuerſo ſe habet ad primā. nam ꝑ ſe quidē nata eſt triſtiti ā cauſare recogitando ꝓprios defectꝰꝑ accidens aūt letitiam ſcꝫ ꝓpter ſpem diuine ſubuenconis. et ſic patet ꝙ ad deuocōem primo et ꝑ ſe ꝯſequit̉ delectacō. ſecudario autē et ꝑ accidēs triſtitia que eſtẜm deū. Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ in ꝯſideracōnepaſſionis xp̄i eſt aliquid qd̓ ꝯtriſtet ſcꝫ d̓fectus hūanꝰ ꝓpter qꝫ tollendū. xp̄m patioportuit. et eſt aliud quod letificet ſcꝫ deiarga nos benignitas que nobis d̓e taliliberacōne ꝓuidit Ad. ij. dd̓. ꝙ ſpūs quiex vr̄a ꝑte ꝯtribulat̉ ꝓpter p̄ſentis vite defectus. ex alia ꝑte ꝯdelectat̉ ex ꝯſideracōne diuine bonitatis et ex ſpe diuini auxilij Ad. iij. dd̓. ꝙ lacrime ꝓrumpūt nōſolum ex triſtitia ſed etiam ex quadā affectus teneritudine. p̄cipue cū ꝯſiderat̉ aliquid delectabile cū ꝑmixtione alicuiꝰ triſtabilis. ſic̄ ſolent homīes lacrimari ex pietatis affectū cū recuꝑant filios vel carosamicos quos exiſtimauerūt ſe ꝑdidiſſe. ⁊ꝑ hunc modū lacrime ex deuocōe ꝓcedūtC8 2Einde ꝯſiderandū eſt d̓ oracōne. Et circa hec querūt̉. xvijPrimo vtrum oracō ſit actꝰappetitiue v̓tutis vel cognitiue. Scd̓o vtꝝ ſit cōueniensorare deum. Tercō vtꝝ oracō ſit actusreligionis Quarto vtrū ſolus deus ſit orandus Quinto vtꝝ in oracōe̓ ſit aliqͥddeterminate petendū Sexto vtꝝ orando debeamus temporalia petere Septimo vtꝝ ꝓ alijs orare debeamꝰ. Octauovtꝝ debeamus orare ꝓ inimicis. Nonode ſeptem peticōibus oracōis dn̄ice Decimo vtꝝ orare ſit ꝓpriū racōnalis creature Vndecimo vtrū ſancti in patria orentꝓ nobis Duodecimo vtrū oraco debeateſſe vocalis Tredecimo vtrū attencō requirat̉ ad oracōem Xiiij. vtꝝ oraco d̓beat eſſe diuturna Xv. vtꝝ oracō ſit efficax ad impetrandū quod petitur Xvj.vtꝝ ſit meritoria Xvij. de ſpēbꝰ oracōiſD. j. ſic ꝓcedit̓. vt ꝙ oracō ſit actꝰappetitiue v̓tutis. oraconis enī eſtexaudiri. ſꝫ deſideriū eſt quod exaudit̉ a deo ẜm illud psͣ. deſideriū pauꝑerū exaudiuit dn̄s. gͦ oracō eſt deſideriūſed deſideriū eſt actus appetituue v̓tutis8º ⁊ oracō Ps. dyoꝰ. dic̄ in. j. caº. de di.no. ante omīa ab oracōne inciꝑe ē vtile ſic̄deo nos ip̄os tradētes ⁊ vnientes. ſꝫ vnioad deū ꝑ amorem fit qui ꝑtinet ad vī appetitiuam. gͦ oracō ad vin appetitiuā ꝑtinēt P. ph̓us in. iij. de aīa ponit duaſoperacōnes intellectiue ꝑtis. quaꝝ primaeſt indiuiſibiliū intelligentia ꝑ quam ſcꝫapprehendimꝰ de vno qūoqꝫ quid ē. ſcd̓avero eſt ꝯpoſicō ⁊ diuiſio ꝑ quā ſcꝫ apprehendit̉ aliquid eſſe vl̓ nō eſſe. quibꝰ additur tercia. racōcinari. ꝓcedendo ſcꝫ de nōtis ad ignota. ſꝫ oracō ad nullam iſtaꝝ oꝑracōnū redicit. gͦ nō eſt actus intellectiue v̓tutis ſꝫ appetitiue Sed ꝯtra eſt qd̓yſidꝰ. dic̄ in liº et himo. ꝙ orare idem ē ꝙdicere. ſꝫ dictio ꝑtinet ad intellectū. ergoora cō nō eſt actus appetitiue v̓tutis ſꝫ intellectiue Rn̄º dd̓. ꝙ ẜm caſſiodꝝ. oracodỉ quaſi oris racō. racō autē ſpeculatiua ⁊practica in hoc differūt. qꝛ racō ſpeculatiua eſt apprehenſiua ſolum reꝝ. racō veropractica eſt nō ſolū apprehenſiua ſꝫ etiamcauſatiua. eſt autē aliquid alter ius cauſadupliciter. vno quidē mō ꝑfecte neceſſitatem inducendo. ⁊ hoc ꝯtingit qn̄ effectꝰtotaliter ſubdit̓ poteſtati cauſe. alio veromō imꝑfecte ſolū diſponendo. qn̄ ſcꝫ effectus ii ſubdit̉ poteſtati cauſe totaliter.ſic gͦ raco dupliciter eſt cauſa aliquorum.vno qͥdem mō ſicut neceſſitatē imponenset hoc mō ad rōem ꝑtinet nō ſolū imꝑare